ตอนที่ 8
ทางด้านนพเก้า
ผมขับรถมาถึงที่ผับแห่งนี้ก็เกือบสามทุ่มแล้วผมรีบเอารถไปจอดแล้วก็เข้าไปด้านในทันทีตอนนี้ด้านในคนเริ่มทยอยกันเข้ามากันเยอะแล้ว ผมมองหาไอ้เพื่อนสองตัวของผมแล้วผมก็เจอกับพวกมันกำลังโบกไม้โบกมือมาทางผม ผมก็เลยเดินเข้าไปหาพวกมันผมหย่อนก้นนั่งลงที่โซฟาพวกมันก็พูดขึ้นมาว่า...
"เฮ้ยเพื่อน ลากสาวกลับบ้านสักคนสิ" ไอ้เสือมันบอกผมก็รู้ๆ อยู่ว่าผมไม่ได้นิสัยเหมือนพวกมึงยังจะพูดอีกแต่เื่พวกนั้นผมไม่ได้ใส่ใจเพราะคิดว่ามันเป็เื่ส่วนตัวส่วนความเป็เพื่อนของผมกับพวกมัน เพื่อนก็คือเพื่อน
"ไม่เอา...กูไม่ชอบผู้หญิงพวกนี้" ผมตอบพวกมันแบบไม่ได้ใส่ใจนัก จากนั้นไอ้ดินมันก็ชงเหล้าให้ผมดื่มผมก็กระดกลงคอรวดเดียวจนหมดแก้ว เห็นใบหน้าของผมอ่อนๆ แบบนี้ขอบอกไว้ก่อนเลยว่าพวกมันสองตัวคอแข็งสู้ผมไม่ได้หรอก
"นั่นไงกูกะแล้วว่ามึงต้องตอบกูแบบนี้ แล้วผู้หญิงแบบไหนวะที่มึงชอบ พวกกูยังไม่เคยเห็นเลย"ก็ไม่ใช่ผู้หญิงแบบที่พวกมึงชอบก็แล้วกัน
"พวกมึงไม่ต้องเห็นหรอกเพราะกูยังไม่มี” อยู่ๆผมก็คิดถึงน้องสาวที่อยู่ข้างห้องของผม ที่จริงผมก็อยากจะชวนเธอมาด้วยแต่สถานะของผมกับเธอยังไม่ได้อยู่ถึงขั้นที่จะไปไหนมาไหนกันได้ยังไงล่ะถ้าชวนก็กลัวว่าเธอจะไปมาด้วยแล้วถ้ามามี้ของเธอรู้ว่าผมชวนลูกสาวของท่านมาเที่ยวในที่แบบนี้มีหวังผมคงมองหน้าท่านไม่ติดแน่ ก็เลยมาคนเดียวอย่างที่เห็นนี่แหละครับตอนผมออกจากห้องมา เธอก็คงจะหลับไปแล้ว ผมยังแอบมองประตูห้องของเธออยู่เลย
"เมื่อไหร่มึงจะหยุดเลือกสักทีวะ เหี่ยวเฉาหมดแล้วมั้ง ฮ่าๆๆๆ"แล้วพวกมึงเมื่อไหร่จะหยุดเสือกเื่ของกูสักที ไอ้สัสพวกนี้นี่!!ผมแอบด่าพวกมันในใจ
"ไม่ยุ่งเื่ของกูสักเื่พวกมึงจะตายกันหรือไง…ไอ้สัส”ผมกระดกแก้วเหล้าเข้าปากไปแก้วที่ห้าแล้วอยู่ๆไอ้ดินมันก็ชี้ให้ผมดูโต๊ะๆ หนึ่งที่ถัดออกไปพอสมควร แต่ก็ไม่ได้ไกลมากนัก
"โน่นๆ มึงดูโต๊ะโน้นน่ารักว่ะ" ผมมองตามสายตาที่มันส่งไปก็เห็นผู้หญิงคุ้นๆ ท่าทางร่าเริงกำลังมีความสุขเชียวนี่ผมดื่มไปแค่ห้าแก้วเองตาลายแล้วเหรอวะ แต่ผมก็พยายามมองอีกครั้งผมว่าผมยังไม่เมา แล้วสายตาของผมก็ยังดีอยู่ด้วย ใช่!! เธอจริงๆด้วย
"มาได้ยังไงวะ!" โต๊ะที่เธอนั่งอยู่มีผู้หญิงอยู่สามคนรวมถึงเธอด้วยเมื่อเย็นผมกับเธอไปทานข้าวกันตามปกติ ก็ไม่เห็นเธอบอกว่าจะออกไปไหนแต่ที่ขัดใจผมที่สุดก็คือ ชุดที่เธอใส่ เธอนั่งตะแคงข้างมาทางผมผมเห็นว่าชุดที่เธอใส่โชว์แผ่นหลังเต็มหลัง มีเชือกเส้นเล็กๆผูกอยู่แค่สองเส้นเท่านั้น ส่วนด้านหน้าปิดมิดชิดดีแต่เธอใส่กางเกงขาสั้นเห็นแล้วขัดตาชะมัด
"มองขนาดนี้สนใจแล้วใช่ม้าาา กูบอกแล้วมีแต่น่ารักๆ ทั้งนั้น" ไอ้เสือมันพูดขึ้น ผมก็เลยเบนหน้าไปหามันปล่อยให้เธอสนุกกับเพื่อนของเธอไป
"ลุกไปขอเบอร์เลย ถ้าไม่กล้าเดี๋ยวกูไปขอให้" ไอ้ดินมันเสนอ
"ไม่ต้องกูรู้จัก" ผมตอบอย่างเป็ต่อทำให้พวกมันรู้สึกแปลกใจ
"เฮ้ยจริงเหรอวะ" ผมยักคิ้วให้ไอ้สองคนทันทีแล้วผมก็ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มอีกครั้ง
"ปล่อยเธอไปก่อน มึงแดกต่อไปเถอะชอบยุ่งเื่ของกูจริงๆ" จากนั้นผมกับเพื่อนก็ดื่มกันต่อ แล้วก็คุยเื่ทั่วๆ ไปแต่ผมก็แอบมองไอรีนอยู่เป็ระยะๆ ไม่อยากให้เธอคาดสายตาเพราะตอนนี้ผู้คนเริ่มหนาแน่น แล้วผู้ชายก็เยอะด้วย ยิ่งดึกก็ยิ่งเริ่มเมากันผมกลัวว่าเธออาจจะมีอันตรายได้ แล้วอยู่ๆผมก็เห็นมีผู้ชายคนหนึ่งเดินโซเซทำท่าเหมือนคนเมา เดินเขาไปหาที่โต๊ะของเธอแล้วยื่นแก้วให้ผมเห็นดังนั้นจึงรีบลุกขึ้นแล้วเดินตรงไปที่โต๊ะนั้นทันที
"เฮ้ยไอ้เก้ามึงจะไปไหนวะ"
ทางด้านโต๊ะไอรีน
"น้องสาวคนสวยครับ ดื่มเป็เพื่อนพี่สักแก้วสิครับ" มีผู้ชายคนหนึ่งน่าจะเมาแล้ว เดินโซเซเข้ามาที่โต๊ะของฉัน แล้วยื่นแก้วที่ในนั้นมีเหล้าอยู่เอามายื่นให้ฉันกับเพื่อนๆ ฉันไม่ดื่มแล้วทำท่าจะลุกหนี
"ไม่ค่ะพอดีพวกเราไม่ดื่มค่ะ" ฉันปฏิเสธแต่ผู้ชายเมาๆคนนี้ก็ทำท่าจะให้ฉันดื่มให้ได้
"นะครับคิดซะว่าสนุกๆ นะครับ" ผู้ชายคนนั้นยังไม่หยุดที่จะตื้อฉันจนไอ้เนตรกับไอ้มะนาวสองคนดึงฉันให้เข้าไปหาพวกมันแต่ไอ้ผู้ชายคนนี้ก็ยังไม่ยอมหยุด
"ไม่ดีกว่าค่ะ" ฉันพยายามผลักแก้วเหล้านั้นออกเพราะมันถูกยื่นเข้ามาใกล้กับปากฉันแล้ว
"อ่ะๆ น้องๆ อยากทานอะไรกัน เดี๋ยวคืนนี้พี่เลี้ยงเอง" ผู้ชายคนนั้นยังไม่ยอมหยุด เมื่อเห็นว่าฉันกับเพื่อนปฏิเสธอย่างเดียวผู้ชายคนนั้นพยายามเอาตัวเข้ามาใกล้จนฉันรู้สึกขยะแขยง
"จะหนีไปไหนล่ะครับน้องสาวคนสวย"โอ้ยจะมาเที่ยวให้สนุกๆ ทั้งทีทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยนะขณะที่พวกฉันลุกแล้วกำลังจะถอยหลังหนี...
"ขอโทษนะครับ เธอมากับผม" อยู่ๆใบหน้าของคนที่ฉันไม่อยากเจอที่สุดที่นี่ก็ปรากฏตัวขึ้น แล้วไหนจะยังน้ำเสียงเข้มๆของเขาอีก ของแท้แน่นอน มาได้ยังไงวะ ตายกูตามแน่!!! จากนั้นไอ้คนที่มันกำลังพยายามชวนฉันดื่มเหล้ามันก็ถอยออกไปเมื่อเห็นว่ามีผู้ชายมาแสดงตัว
"พี่เก้า!!" ฉันใไม่คิดว่าพี่เก้าจะมาอยู่ตรงนี้เวลานี้ แล้วเขามาตอนไหน มาได้ยังไง คงไม่ได้ตามฉันมาใช่ไหมตอนนี้ในใจของฉันเริ่มนึกกลัว กลัวว่าเื่นี้จะเข้าหูของมามี้เข้าน่ะสิ
"ไอรีนนี่คือพี่เก้าที่มึงเล่าให้ฟัง...ใช่ป่ะ"ไอ้มะนาวมันถามทันทีที่ฉันเอ่ยชื่อพี่เก้าฉันก็เลยพยักหน้าให้พวกมันสองคนเป็คำตอบ
"ย้ายไปนั่งโต๊ะเดียวกับพี่" พี่เก้าสั่งเสียงเข้มพร้อมกับบอกเพื่อนของฉันด้วย แล้วทำไมต้องทำเป็เข้มขนาดนี้ด้วยยิ่งกลัวๆ อยู่นะ
"เอ่อ...เอ่องั้นพวกเราสองคนขอตัวนะคะกำลังจะกลับอยู่พอดีเลย" ฉันหันขวับไปที่ไอ้เพื่อนของฉันทั้งสองคนทันทีนี่พวกมันกำลังจะทิ้งฉันไว้นะ
"เฮ้ยอย่าพึ่งไปสิวะ!!" ฉันเรียกมันสองคนเสียงดังทันทีพร้อมกับที่กำลังจะเดินตามพวกมันไป แต่!! พี่เก้ากลับคว้าข้อมือของฉันไว้ก่อน
"ไปครับน้องไอ...เรามีเื่ต้องคุยกัน"
997
