ในขณะที่ผมกำลังหาโรงแรมเพื่อนอนพัก กับเจอกลุ่มผู้ประท้วง กำลังชูป้าย ทำไม้ทำมือ
" ใครกันมาฆ่า เสือเขี้ยวทอง แถมเลาะฟันของมันไปหมดปากอีก มันน่าฆ่านัก "
" ใช่ ฆ่า ฆ่า "
" เสือเขี้ยวทอง เป็นสัตว์สงวนนะ เกิด10ปี 1ตัวเอง ใครฆ่ามันน่าตายนัก "
" ใช่ ใช่ "
" แถมลงมือเหี้ยมโหด ทำลายอวัยวะภายในของมันทั้งหมดอีกด้วย "
"ใช่ ใช่ "
ผมจำได้ว่าผมไม่ได้เลาะฟันมันนะ แสดงว่ามีคนที่ไปเจอมันหลังจากผม แล้วขโมยฟันของมันไป โดยใส่ร้ายผมเป็นแน่ เรื่องนี้ผมต้องสืบสวนซะแล้ว โดยเริ่มจากการหา พยาน เพราะเราเห็นเธอทุกซอกทุกมุมแล้ว ทว่า....อยู่ๆเสียงอันคุ้นเคยก็ดังขึ้น
" นั่นไง คนที่ทำร้าย เสือเขี้ยวทอง "
เป็นชิลรอนนั่นเอง เธอยังจำใบหน้าของผมได้ดี และจะไม่มีวันให้อภัยผม
' เอาไงดีฟระ จะเหาะหนีดี หรือปล่อยให้จับดี ' ถึงผมจะเป็นเซียน แต่ยังไม่อยากฆ่าคนบริสุทธิ์ จึงยอมให้พวกชาวบ้านจับไปรับโทษที่อำเภอ
แต่ที่ไหนได้ ผมกลับถูกจับไปที่จวนเจ้าเมือง ซึ่งเป็นที่ว่าการของ พ่อชิลรอน
พ่อชิลรอน ทำหน้าตาดุใส่ ผมราวกับว่า ผมได้ทำร้ายลูกสุดที่รักของเขา พร้อมกับบุรุษหนุ่มอีก 5คน ที่ทำหน้าทำตาดูถูก ว่าผมเป็นสวะ
" ท่านพ่อ ท่านต้องให้ความเป็นธรรมกับข้านะ เขารังแกข้า " ชิลรอนใส่ไฟทันที
' ถ้าตรูไม่เข้าไปช่วย เธอก็ไปเฝ้ายมบาลแล้ว ' ผมคิด
" แล้วเขาไม่เห็นลูกแก้ผ้าใช่มั๊ย " พ่อชิลรอนถามลูกสาวสุดที่รัก
" ป่าวคะ เขาเห็นทุกสัดส่วนของลูกแล้ว " ชิลรอนให้คำตอบ
" กรรม " พ่อชิลรอนอุทาน ในขณะที่ชายทั้ง 5คน ต่างจับอาวุธในมือหมายสังหารผม แต่พ่อ ชิลรอนกลับยกมือห้ามไว้ แล้วกล่าวว่า
" ลูกรู้มั๊ย ว่า บ้านเรามีกฏว่า ถ้าถูกชายหนุ่มเห็นของสงวน จะต้องยอมแต่งงานกับเขา "
" ลูกไม่ทราบค่ะ ท่านพ่อ " ชิลรอนพยายามปฏิเสธ
" ถ้างั้นพ่อจะเล่า "
เรื่องมีอยู่ว่า
ตอนกลางดึกคืนหนึ่ง ปู่ของเจ้า ฝันประหลาด เขาฝันเห็นชายคนหนึ่ง ถือดาบที่ชื่อ มุรามาสะ เดินด้วยย่างก้าวที่เยียบเย็น เขาฟันดาบออกมา ทำลายเหล่าต้นไม้ที่อยู่โดยรอบ ด้วยการรำท่าเทพดาบดาวดึง 36 ท่า ( เพลงดาบชุดนี้มี 36 ท่า ) ชายคนนั้นมีนามว่า อาลัม
ตอนนี้จอมดาบอาลัมมีอารมณ์ หงุดหงิด เพราะในสมัยของเขานั้นมีคนที่สำเร็จวิชาเทพดาบดาวดึง ถึง 7คน ทำให้เขาไม่ได้เป็นที่สนใจของเหล่าศิษย์ผู้หญิง ของสำนัก
เขาได้สลักวิชาเทพดาบดาวดึงไว้ในไม้ไผ่เพื่อใช้สั่งสอนศิษย์ ที่ยังไม่บรรลุวิชา แต่ไม่มีใครสนใจรอยสลักไม้ไผ่ของเขาเลย เขามีผู้หญิงที่หมายปองอยู่เป็น ศิษย์ผุ้พี่ของเขาเอง แต่เธอก็ไม่รักเขา เธอรักกับเจ้าสำนักคนใหม่ของ สำนัก สรวงสวรรค์ เมื่ออาลัมหมดสิ้นความหวัง เขาจึงเดินทางไปที่ภูเขาหิมะ เพื่อจำศีล
800 ปีแห่งความรุ่งเรืองของ สำนักสรวงสวรรค์พ้นผ่านไป ในที่สุดยุคแห่งความเสื่อมโทรม ก็ได้มาเยือนสำนักสรวงสรรค์ที่ได้ พิทักษ์ประตูสวรรค์ไว้ ณ ขณะนี้ วิชาเทพดาบดาวดึงได้หายสาบสูญไป เหลือเพียง 23 ท่าที่ได้รับการบอกปากต่อปากมาเท่านั้น
จอมดาบ อาลัม ที่มีรูปกายภายนอกคล้าย ปู่เจ้า ได้ตื่นขึ้นมาในภาวะอากาศหนาว เขาสะบัดเสื้อขนสัตว์ ที่สวมอยู่แบบลวกๆ แล้วเริ่มเดินออกไปโลกภายนอกอีกครั้ง
เขาได้ข่าวที่กลางทางว่า สำนักสรวงสวรรค์ สำนักใหญ่ที่สุดในยุทธภพ ที่มีเหล่าศิษย์ ชายหญิงนับล้าน กำลังถูกโจมตีโดยพวกปีศาจและไม่มีคนปกป้องได้ เขายิ้มเยาะในความสะเพร่าของเหล่าศิษย์รุ่นหลัง ทำไมมันถึงได้ห่วยแตกและไร้ฝีมือถึงขนาดนี้ จอมดาบอาลัมไม่ได้คิดจะไปช่วยสำนักสรวงสวรรค์เลย เขาลูบท้องที่ หิวดัง โครกคราก และเดินผ่านไปเห็นกระต่ายตัวหนึ่ง เขาใช้ท่าดาบเงามายาโจมตีมันทันที และเอาไปย่างกิน แต่ด้วยระยะเวลาที่เขาจำศีลมานาน เนื้อกระต่ายเพียงแค่ตัวเดียวไม่ทำให้เขาอิ่ม
เขาพยายามหางานทำ แต่เขาหางานทำไม่ได้ เมื่อคนมองชุดของเขากับดาบต่างก็ส่ายหน้า เพราะเขาใส่เสื้อผ้าขาดๆ และมีกลิ่นเหม็นตามตัว เพราะไม่ได้อาบน้ำมานาน ราวกับคนบ้า
จอมดาบอาลัม นั่งปลงชีวิตอยู่ที่ริมทางสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง จากเรื่องที่เขาได้ยินมา คือ 7 ดาบแห่งสำนักสรวงสวรรค์ได้เข้าไปทำการต่อสู้กับพวกปีศาจเมื่อ 400 ปีก่อน แม้ว่าพวกเขาจะแพ้และตาย แต่ก็ทำให้พวกปีศาจสูญเสียอย่างมาก ในศึกนั้นไม่มีใครรอดและเป็นจุดเริ่มต้นของความเสื่อมของสำนักสรวงสวรรค์ เมื่อทุกคนต่างก็พยายามค้นหาแผ่นไม้ไผ่ของ จอมดาบ อาลัมแต่ไม่พบ และไม่เหลือคนที่จะบอกเคล็ดวิชา
ในขณะที่จอมดาบ อาลัม กำลังถอดถอนใจในโชคชะตา มันน่าจะถึงยุคที่เขาได้ผงาดสิถึงจะถูก ดาบ มุรามาสะ ก็สั่นไหว เพื่อบอกเจ้านายว่าเหล่าศิษย์แห่งสำนักสรวงสวรรค์มารับตัวท่านแล้ว
จอมดาบอาลัมหันไป และพบเหล่าศิษย์ มากมายนับพันมาคำนับเขาอยู่ ทั้งชายหญิง
" ท่านอาจารย์ อาลัมโปรดกลับไปที่สำนัก และถ่ายทอดวิชาให้พวกเราด้วยเถอะ " เหล่าศิษย์พยายามขอเขาดีๆ แต่ จอมดาบอาลัมกลับโกรธ
ตอนที่สำนักรุ่งเรือง ก็มาทอดทิ้งเขาไม่ใยดี ตอนนี้สำนักมีภัยเลยมาตามกลับ จอมดาบอาลัม เดินเหยียบ เหล่าศิษย์ทั้งหลายไปตามทางเดิน และกล่าวว่า
" ถ้าหากพวกเจ้ายอมเป็นเบาะรองเท้าให้ข้าเดินข้าจะกลับไป"
เหล่าศิษย์นับพันพยายามเป็นเบาะรองเท้าของจอมดาบ อาลัมเพื่อให้เขากลับไปที่สำนัก แต่มีหลายคนที่ถูกจอมดาบอาลัมเหยียบจนตาย ทุกทางที่จอมดาบอาลัมเดินจะมีศพนับสิบๆ ศพ กองเกลื่อนเนื่องจากทนพลังวัตรของจอมดาบ อาลัมที่ก้าวเดินไม่ไหว
ดาบมุรามาสะ สั่นสะเทือนด้วยความโกรธ เจ้านายของมัน ทำไมถึงได้เข่นฆ่าศิษย์ในสำนัก มันจึงตรึงอยู่กับพื้นไม่ยอมเดินตามจอมดาบ อาลัมไป
" เจ้าจะทิ้งข้าอีกคนเหรอ มุรามาสะ " จอมดาบอาลัม กล่าว และก้าวเดินต่อไป
" ถ้าหากไม่มีข้าทั้งสำนักก็จะถูกพวกปีศาจฆ่าตายหมด " จอมดาบ อาลัมกล่าว ทำให้ดาบมุรามาสะได้คิด มันจึงยอมติดตามจอมดาบ อาลัมต่อไป
เมื่อจอมดาบก้าวย่างเท้าไปเป็น ก้าวที่ พัน ก็ได้มีหญิงงามนางหนึ่งคุกเข่า คำนับเขาอยู่ ยอมเป็นเบาะรองเท้าเขาแม้จะต้องถูกเหยียบตายก็ตาม เธอมีนามว่า ชิโระ
เมื่อนางเงยหน้าขึ้นมาความงามของนางทำให้ จอมดาบ อาลัมตะลึง จอมดาบอาลัม ตกหลุมรักชิโระในทันที และกล่าวว่า
" ถ้าหากเจ้ายอมแต่งงานกับข้า ข้าจะกลับไปช่วยสำนัก และถ่ายทอดวิชาให้ "
ชิโระ พยักหน้าตอบตกลงในทันที
เมื่อจอมดาบอาลัมกลับถึงสำนักก็ได้พบกับพวกปีศาจ ที่มาทำการโจมตีสำนัก
" พวกปีศาจกระจอกตายซะ " จอมดาบอาลัมได้ฟาดฟันใส่พวกปีศาจ ราวกับพวกมันเป็นกระดาษก็ไม่ปาน เพราะพวกปีศาจยุคนี้เองก็ ลดเกรดลงเหมือนกัน ไม่เก่งเหมือนในอดีต
หลังจากทำการขับไล่เหล่าปีศาจ จอมดาบอาลัม ก็ได้รับการต้อนรับอย่างดี และได้รู้ว่า ชิโระ ก็คือ ลูกสาวของเจ้าสำนัก
เขาได้พำนักอยู่ในสำนักสรวงสวรรค์เพื่อรอการแต่งงาน โดยได้เขียน วิชา เทพดาบดาวดึงจนถึงท่าที่ 36 ให้กับเจ้าสำนักที่ทำตารุกวาว อย่างเจ้าเล่ห์ เจ้าสำนักได้ทำการจัดเลี้ยงเขาอย่างเอิกเกริก และให้เหล่าบรรดาลูกศิษย์สาวๆรินเหล้าให้จอมดาบอาลัม พร้อมกับปรนนิบัติพัดวี
และแล้วในคืนวันแต่งงานนั้นเอง ความโชคร้ายก็มาเยือนเขา
" ชิโระ ทำไมเจ้าถึง คะยั้นคะยอให้ข้าดื่มเหล้านี่ล่ะ " จอมดาบอาลัม กล่าว พร้อมกับวางดาบมุรามาสะ ลง
" ท่านพี่ค่ะ เพื่อเป็นมงคลในงานแต่งงานของเราทั้งสองคนท่านต้องดื่มเหล้านี้ " ชิโระกล่าว
เมื่อ จอมดาบอาลัมดื่มเข้าไปก็ให้รุ้สึกร้อน ระทม ราวกับมันเป็นยาพิษ
" นี่มันยาพิษ นี่นา " จอมดาบอาลัม ล้มลงอย่างหมดแรง สีหน้าเจ็บปวดยิ่งนัก
"ฮะ ฮะ ฮะ ตาแก่ คิดจะแอ้มสาวอย่างฉันรึ ฉันมีคนรักอยู่แล้ว แกจะมาทำลายความรักของฉันรึ ตอนนี้แกหมดประโยชน์แล้ว เอามันไป ลากมันไปทิ้งไว้ในคุกใต้ดิน อย่าให้มันเห็นเดือนเห็นตะวันอีก "
" ค่ะ คุณหนู " หญิงสาวรับใช้สองคนก็ลาก จอมดาบอาลัมไปทิ้งในคุกใต้ดิน
จอมดาบอาลัมได้แต่หลั่งน้ำตาที่โดนสาวหลอก เขารุ้สึกขมขื่นอย่างมากในคุกใต้ดิน
ทว่า.......
เขาได้พบคำสลักอักษร ของ 7 ดาบรุ่นก่อน เขียนเคล็ดวิชาขั้นที่ 37 เอาไว้ โดยจะต้องสละความเป็นชาย ถึงจะฝึกได้
จอมดาบอาลัม ตัดสินใจตัดมันทิ้งทันที และเริ่มเดินพลังตามเคล็ดวิชาไม่นานหลังจากนั้นเขาก็ขับพิษได้ เขาได้พังคุกออกมา และเข่นฆ่าสังหารผุ้คนในสำนัก เขาร้องเรียกดาบมุรามาสะ ดาบมุรามาสะ ก็ลอยมาหาเขา
เพลงดาบทั้ง 36 ท่าเขาได้สอนไปแล้ว แต่ท่าที่37 ยังไม่มีใครรู้ คืนนั้น เขาได้ฆ่าล้างสำนัก มีผุ้คนล้มตายไม่ต่ำกว่าพันคน รวมทั้งชิโระ และชายชู้ด้วย เขาพบทั้งสองคนกำลังมีความสุขด้วยกันอยู่ในห้องจึงทำการสังหาร เพื่อให้ทั้งสองชดใช้ กับการที่เขาต้องสูญเสียน้องชายไป
เขาสังหารอย่างไม่ปราณี และหายไปในเงามืด และไม่กลับมาที่สำนักอีกเลย จนศิษย์ทั้งสำนัก ต่างขนานนามเขาว่า มือสังหารในเงามืดมุรามาสะ
และนี่คือที่มาของกฏว่า ถ้าสาวใดในตระกูลถูกเห็นของสงวนแล้วจะต้อง แต่งงานกับชายคนนั้น เพราะมันคือ ศักดิ์ศรี ของตระกูล เพื่อไม่ให้ใครในตระกูลมีชายชู้อีก
****************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
678
