บทที่ 11 อาหารที่ไม่มีวันมาถึง
ปกติถ้าเจอกับเหตุการณ์แบบนี้ ซางเฟยหว่านจะพยายามพูดโน้มน้าว แต่ถ้าไม่ฟังก็จะปล่อยไป ทว่าเื่นี้มันเกี่ยวข้องกับิญญาสุนัข แล้วยังเป็สุนัขที่ซื่อสัตย์อีกด้วย เธอจึงพูดว่า “เมื่อวาน ตอนแฟนเธอมา ฉันไม่ได้เห็นหน้าเขาชัด ๆ เธอมีรูปเขาไหม”
“มีค่ะ!” นกน้อยโผบิน รีบค้นหารูปคู่ในกระเป๋าเงินทันที
ผู้ชายในรูปก็ดูดี แต่แววตาของเขากลับแฝงไปด้วยความอำมหิต ไม่ใช่คนดีแน่ ๆ
“หมอดูคะ ดูออกไหมคะว่าเป็ยังไง” นกน้อยโผบิน ถามอย่างร้อนใจ
“ดูจากโหวเฮ้งแล้ว ระหว่างคิ้วของเขาปกคลุมไปด้วยบาปหนา ดูเหมือนจะเคยทำเื่ผิดต่อ์มา...”
ซางเฟยหว่านกลัวว่าเธอจะฟังไม่เข้าใจ เลยเปลี่ยนคำพูดใหม่ “ฉันหมายถึง เขาเคยทำเื่ผิดกฎหมาย แถมยังเกี่ยวข้องกับการตายของผู้คนด้วย เธอบอกว่าเขาอยากพาเธอไปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ใช่ไหม ดูจากใบหน้าแล้ว สิ่งผิดกฎหมายที่เขาทำน่าจะอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จริง ๆ นั่นแหละ”
พอพูดแบบนี้ ซางเฟยหว่านก็นึกขึ้นมาได้ว่า ่นี้มีคนโดนหลอกไปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เยอะเลยนี่นา
ผู้ใช้งาน : ใช่ค่ะ ฉันก็เคยได้ยินมาเหมือนกัน มีคนชอบลักพาตัวคนไปขายไต ห้ามไปนะ โดยเฉพาะผู้หญิง โดนหลอกไปขายน่าสงสารมาก
ผู้ใช้งาน : ฉันแนะนำให้คุณแจ้งความให้ตำรวจตรวจสอบผู้ชายคนนั้นดีกว่า
“แต่ฉันไม่มีหลักฐาน ตำรวจจะเชื่อเหรอ? หรือว่าฉันจะไปบอกตำรวจว่า หมอดูทักว่าแฟนฉันเป็อาชญากร? แบบนั้นฉันต้องถูกมองว่าเป็บ้าแน่ ๆ”
ผู้ใช้งาน : ถ้าไม่แจ้งความแล้วจะทำยังไง? รอให้แฟนขายคุณไปก่อนแล้วค่อยแจ้งเหรอ? ถึงตอนนั้นมันก็สายไปแล้ว!
ถึงแม้นกน้อยโผบินจะรู้สึกไม่อยากเชื่อ แต่เธอก็ไม่ได้โง่ การเตือนครั้งนี้ทำให้เธอระวังตัวมากขึ้น
“เพื่อนฉันคนหนึ่งเป็ตำรวจ ฉันจะขอให้เขาช่วยตรวจสอบดู ถ้าเขาเป็คนเลวจริง เพื่อนฉันไม่มีทางปล่อยเขาไปแน่ แต่แล้วเื่เ้าหวังว่างล่ะ? คุณหมอดู คุณสามารถทำพิธีส่งิญญาให้มันได้ไหม ช่วยมันไม่ได้เหรอ?”
ซางเฟยหว่านจึงตอบว่า “อาการของเ้าหวังว่าง ยังพอมีเวลาอีกสองวัน พรุ่งนี้ตอนค่ำ ๆ แล้วฉันจะไปหาเธอ ก่อนที่เื่ราวทั้งหมดจะกระจ่าง เธอไม่ควรไปพบกับแฟนเธออีก”
นกน้อยโผบินกล่าวขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่า และส่งที่อยู่ของเธอมาให้ทางข้อความส่วนตัว
เพื่อความสะดวก ซางเฟยหว่านจึงเพิ่มเธอเป็เพื่อนใน WeChat
เธอตั้งใจจะคุยเื่ค่าเดินทางในข้อความส่วนตัว แต่นกน้อยโผบินก็รีบส่งของขวัญเป็ ‘วาฬโบยบิน’ มาให้เธอถึง 5 อัน
“นี่เป็ค่าเดินทางค่ะ รอเื่ทุกอย่างจบลงแล้ว ฉันจะส่งซองแดงขอบคุณให้คุณอีกที”
ซางเฟยหว่านรู้สึกเจ็บใจเล็กน้อยที่แพลตฟอร์มหักค่านายหน้าไปครึ่งหนึ่ง แต่เธอก็ต้องรักษาภาพลักษณ์สุขุมเอาไว้ เธอไม่ควรคิดเล็กคิดน้อยจึงไม่ได้พูดอะไรออกไป
วันนี้เธอจัดการกับคำทำนาย 3 คำถาม รวมถึงปัญหาหลังการไลฟ์เสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่ซางเฟยหว่านยังไม่ได้ออกจากการไลฟ์ เพราะยังมีภารกิจท้าพนันที่ยังทำไม่สำเร็จ
ส่วนอีกด้านหนึ่ง ห้องไลฟ์ของคุณชายรักอิสระก็เริ่มมีผลตอบรับกลับมา
นั่นก็คือหลังจากที่เขาสั่งอาหารไปครึ่งชั่วโมง ก็เริ่มมีโทรศัพท์จากพนักงานส่งอาหารโทรเข้ามา
พนักงานส่งอาหารคนแรกโทรมาบอกว่า “ขออภัยครับ ผมขับรถมาถึงกลางทาง ยางรถดันมาแตกกะทันหัน ่เวลากระชั้นชิดแบบนี้ คงไปส่งให้ไม่ทัน ไม่งั้นคุณลูกค้าขอยกเลิกคำสั่งซื้อไปก่อนนะครับ”
พนักงานส่งอาหารคนที่ 2 “ขอโทษด้วยครับ ผมลื่นล้ม ทำให้อาหารหกหมดเลย...”
คนที่ 3 “ผมฝ่าไฟแดงโดนตำรวจจับ ตอนนี้โดนทำโทษให้มายืนเป็อาสาสมัครอยู่ที่สี่แยก...”
คนที่ 4 “...”
คุณชายรักอิสระสั่งอาหารไปทั้งหมด 13 ร้าน แต่สิบสองร้านแรกต่างก็พบกับเหตุการณ์ไม่คาดฝันจนไม่สามารถมาส่งอาหารได้
ร้านสุดท้ายถึงแม้ว่าจะอยู่ไกล แต่ขายอาหารระดับภัตตาคารหรูหราห้าดาว ขนาดที่ว่ามีพนักงานและรถยนต์สำหรับส่งอาหารโดยเฉพาะ
“ถึงอาหาร 12 ร้านก่อนหน้านี้จะมาส่งไม่ได้กันหมด แต่ผมก็ยังคงเชื่อมั่นว่า ร้านสุดท้ายนี้จะต้องไม่ทำให้ผมผิดหวังแน่ ๆ ก็ค่าบริการแพงที่สุดนี่นะ บริการก็ต้องจัดเต็มส่งถึงที่อยู่แล้วสิ”
พูดไปได้ไม่ทันไร โทรศัพท์ของชายหนุ่มก็ดังขึ้น
“ขออภัยคุณลูกค้าเป็อย่างสูงครับ เชฟใหญ่ของทางร้านเราเพิ่งจะพลาดทำมีดบาดมือตัวเองในครัวไป ทำให้ไม่สามารถทำอาหารให้ท่านได้ ทางร้านเราจึงขอชดเชยเป็คูปองอาหารจำนวนสิบใบให้แก่ท่านนะครับ”
สมกับเป็ร้านอาหารระดับภัตคารจริง ๆ บริการดีเลิศ แค่ชดเชยก็แจกคูปองอาหารสิบใบแล้ว
“ไม่เอาโว้ย! ฉัน้าอาหารแบบเดลิเวอรี่ เอาตอนนี้! เอาเดี๋ยวนี้เลย! ใครเขา้าคูปองอาหารบ้าบอของแกกัน” ชายหนุ่มะโด่ากลับไปทางโทรศัพท์
ทางร้านก็ได้แต่ขอโทษขอโพยกันยกใหญ่ เพราะเื่นี้เป็เพราะเชฟใหญ่ได้รับาเ็ พวกเขาก็เลยทำอะไรไม่ได้จริง ๆ
ชายหนุ่มจึงต้องยอมลดข้อเรียกร้องลง “ไม่เอาคูปองชดเชยอะไรนั่นแล้ว ในร้านแกมีอะไรเหลือบ้างก็เอามาส่งให้ฉันกินหน่อยก็ได้”
แต่ทางร้านก็ปฏิเสธอย่างสุภาพ “ขออภัยคุณลูกค้าครับ ถึงแม้ว่าในครัวจะมีอาหารอยู่บ้าง แต่ร้านเราเป็ถึงร้านอาหารระดับห้าดาว อาหารที่เลย่เวลาอร่อยที่สุดไปแล้ว เอาไปทิ้งซะยังดีกว่าขายให้ลูกค้าครับ”
ตลอดเวลาที่ผ่านมา ชายหนุ่มได้ไลฟ์สดอยู่ตลอด ดังนั้น ความซวยของเขาในครั้งนี้ จึงถูกเผยแพร่ออกไปให้ชาวเน็ตได้เห็นกันทั่ว
ผู้ใช้งาน : แบบนี้เรียกว่า ‘แพ้ราบคาบ’ เลยหรือเปล่านะ? พระเ้า! ทำไมถึงกะจังหวะได้เป๊ะขนาดนี้เนี่ย?
ผู้ใช้งาน : ประเด็นสำคัญไม่ได้อยู่ที่ว่า ร้านจะส่งอาหารมาได้หรือไม่ แต่ประเด็นคือ คุณชายรักอิสระจะกินขี้อย่างที่พูดจริง ๆ หรือเปล่า ฉันขอพูดตรง ๆ เลยนะ คุณชาย อย่ากินเด็ดขาด ต่อให้หิวแค่ไหน คนเราก็ไม่มีทางกินขี้อย่างแน่นอน!
ผู้ใช้งาน : แต่ปัญหาคือ จะให้ทนหิวไปเรื่อย ๆ งั้นเหรอ มื้อนี้ไม่กิน แล้วมื้อต่อไปล่ะ ฉันรู้สึกแปลก ๆ เหมือนกับว่า ถ้าคำทำนายนี้ไม่เป็จริง คุณชายรักอิสระจะต้องกินอย่างอื่นไม่ได้อีกเลย
ผู้ใช้งาน : ฉันเพิ่งออกมาจากไลฟ์สดดูดวงของ ‘ดูดวง 1 ครั้ง 2,000 หยวน’ เมื่อกี้ สาวน้อยหมอดูเพิ่งช่วยชีวิตคนไว้ได้หนึ่งคน คุณชายรักอิสระ ถึงฉันจะเป็แฟนคลับของคุณ แต่ครั้งนี้คุณไปเหยียบเท้าใครเข้าให้แล้วล่ะ!
ผู้ใช้งาน : คุณชายรักอิสระ ลองไปถามหมอดูคนนั้นดูไหม ว่าพอจะมีวิธีแก้เคล็ดเื่ที่คุณต้องกินขี้นี้ได้หรือเปล่า
ผู้ใช้งาน : เห็นด้วย+1 ไปขอร้องหมอดูสาวคนนั้นเถอะ อย่ากินขี้จริง ๆ เลย!
คุณชายรักอิสระโดนร้านอาหารปฏิเสธแบบรัว ๆ แต่ชาวเน็ตก็ยังจะให้เขาไปขอร้องหมอดูคนนั้นอีกเหรอ ล้อเล่นอะไรกันเนี่ย เขาเป็ใครกัน ถึงจะยอมไปขอร้องผู้หญิงคนนั้น
ถึงแม้ว่า ที่ผ่านมาเขาจะเจอเื่ะเืใจมาหลายเื่ แต่เขาก็คิดว่าตัวเองแค่โชคร้ายเท่านั้น
สั่งอาหารเป็สิบ ๆ ร้านแล้วไม่ได้กินสักร้าน ก็แค่สั่งเพิ่มอีกสักร้อยสองร้อยร้าน หรือไม่ก็จ้างคนไปซื้อของมาทำอาหารให้กินก็สิ้นเื่ เขามีเงินเยอะแยะ ไม่เชื่อว่าตัวเองจะไม่มีปัญญาหาข้าวกินหรอก!
ในขณะที่เขากำลังจะกดสั่งอาหารอีกครั้ง เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
คนที่โทรมาคือ พนักงานส่งอาหารคนที่โดนจับให้ไปเป็อาสาสมัครเพราะฝ่าไฟแดงเมื่อตอนนั้น
“ผมเสร็จงานอาสาสมัครแล้ว คุณยัง้าอาหารที่สั่งไว้ไหม”
คุณชายรักอิสระดีใจจนเนื้อเต้น เขารีบตอบกลับไปในทันที “เอา! เอา! เอาสิ!”
“โอเค งั้นรอผมห้านาทีนะ กำลังไป”
หลังจากวางสาย คุณชายรักอิสระก็คุยโวโอ้อวดกับผู้ชมในห้องไลฟ์ว่า “ผมบอกแล้วว่า มันไม่ได้แปลกขนาดนั้นหรอก เป็ไปไม่ได้ที่อาหารสิบกว่าออเดอร์จะไม่มีใครมาส่งเลยสักคน คอยดูนะ เดี๋ยวหมอดูคนนี้จะโดนผมแฉ รอดูหล่อนก้มหัว แล้วถูกเตะออกจากแพล็ตฟอร์มไปได้เลย!”
ดูเหมือนคุณชายรักอิสระจะอารมณ์ดีมากที่สถานการณ์พลิกผัน เลยพล่ามไม่หยุดในห้องไลฟ์
ห้านาทีต่อมา คนส่งอาหารก็โทรมาอีกครั้ง “ผมมาถึงหน้าประตูหมู่บ้านคุณแล้ว แต่ว่ามันดึกมากแล้ว ยามเลยไม่ให้เข้า คุณออกมาเอาอาหารเองได้ไหม ตอนนี้อยู่หน้าประตู ผมรออยู่ รีบ ๆ หน่อยนะ!”
“ได้ จะไปเดี๋ยวนี้!”
273
