ฟ้าก็ต้องไปโรงเรียนไปเรียนหนังสือตามปกติ เหมือนในแบบทุกๆ ครั้ง ที่ผ่านมา แต่ฟ้าก็ต้องเดินเท้าไปเรียนหนังสือ ทั้งขาไปและขากลับ เพราะทางบ้านของฟ้าไม่ได้ขับรถพาฟ้าไปส่งที่โรงเรียน แต่ก็ไม่ใช่อุปสรรคของฟ้าแต่อย่างใด เพราะฟ้าก็มีความสุขมากๆ ที่เดินเท้าไปเรียน เพราะมีใครๆ อีกหลายคนที่เดินๆ กัน ตามหลังกันมาเรียน ก็ไม่ได้เปลี่ยวอะไร เพราะยังมีเพื่อนๆ แหละ ที่เดินเป็หางรถไฟ ไปจนถึงโรงเรียน
ละแล้ววันนึงน้องชายของฟ้าก็ได้เข้าโรงเรียน แล้วฟ้าก็ต้องพาน้องเดินไปที่โรงเรียนด้วย ทั้งขาไปและขากลับ และหลังเลิกเรียนฟ้าก็คอยพยุงน้องอยู่ไม่ห่างเลย เพราะฟ้ารักน้องมาก มีความสุขมากที่ได้ดูแลน้อง
คอยจับมือข้ามถนน ซื้อน้ำหวานเป็ถุงๆ ตามทางให้น้องกินระหว่างทาง เดินกลับบ้าน ฟ้านั้นห่วงน้องทุกฝีก้าวเลยก็ว่าได้
ไม่ว่าจะอยู่ในโรงเรียน หรืออยู่ข้างนอกของโรงเรียน ฟ้าคอยประคบประหงมเอามากๆ ไม่ยอมละสายตาเลย คือฟ้ารักและห่วงน้องเกินกว่าชีวิตของตัวเองซะอีก เพราะน้องดูตัวเล็กสำหรับฟ้าเอามากๆ
ฟ้านั้นได้เลี้ยงน้องมาั้แ่เล็กๆ ก็จะห่วงใยน้องเป็พิเศษๆ หน่อย ยุงนี่ไม่ให้กัด พออากาศร้อนฟ้าก็จะคอยเปิดพัดลมให้น้องได้เย็นสบายทั้งคืนทั้งวัน และแม้กระทั่งเวลานอนก็จะคอยเอาพัดมาพัดวีให้อีกในเวลาที่อากาศร้อนมากๆ ซึ่งฟ้านี่ไม่หลับไม่นอน ชอบแต่จะลืมตามาดูน้อง ดูว่าน้องจะร้อนไหม
เธอมีความสุขมากกับการที่ได้ดูแลน้อง เหมือนได้ทำแล้วมีความสุขใจ ฟ้าไม่มีความรู้สึกทุกข์ใจเลย ถ้าไม่ได้ทำคงคิดว่าจะรู้สึกไม่ดีซะมากกว่า
ผ่านไป น้องชายที่อยู่ในห้องเรียน ก็ได้ถูกเพื่อนกลั่นแกล้ง
‘ฟ้า ได้เดินเข้าไปหาน้องชายในห้องเรียนน้องชายพอดี’ พอน้องชายได้เห็นพี่สาวของตัวเอง น้องชายก็ฟ้องพี่สาวใหญ่เลยว่า….
“พี่ๆ อั้มโดน คนนี้แกล้งอะ” (ซึ่งอั้มนี่ก็คือ ชื่อน้องชายฟ้าเอง) พออั้มฟ้องเสร็จปุ๊บ
พี่สาวอย่างฟ้าก็ไม่รีรออะไรเลย เพราะด้วยความที่เป็ห่วงน้องชายของเขาอยู่แล้วเอาซะมากๆ
ฟ้าก็ได้รีบเดินตรงดิ่งเข้าไปหาเพื่อนร่วมชั้นของน้องชายคนนั้นเลย คนที่มีปัญหากับน้องชายของฟ้า
ซึ่งเพื่อนของน้องชายคนที่มีปัญหาคนนี้ยืนอยู่ไม่ไกลมากนัก จากที่น้องชายยืน พอพี่สาวเดินไปถึง และพี่สาวอย่างฟ้า ก็ได้เอา นิ้วชี้ไปที่หน้าผากของเด็กชาย (คนนั้น คนที่แกล้งน้องฟ้า) พร้อมกับพูดว่า
“มาทำน้องพี่ทำไม ห๊ะ! อย่ามาทำน้องชายพี่อีกนะ จำไว้”
ฟ้าเหมือนขู่ๆ น้องคนนี้ ด้วยความโกรธมาก…!!!?? และพร้อมกับเอานิ้วมือที่ชี้ตรงหน้าผากน้องคนนี้ลง และ ได้มองหน้าน้องเขาคนนี้ อย่างโมโห มองหน้าน้องเขาแบบจริงจัง!!
จนน้องคนนี้เขาก็ มองตาโตๆ แบบมองอึ้ง ตะลึง ละก็เงียบ แบบใละโมโห แต่ไม่คุย และยังคงยืนมองหน้าพี่สาว (ฟ้า) ก่อนที่ สักพักน้องคนนี้ จะเดินจากไป… (โดยไร้เสียงคำขอโทษ หรือพูดจาใดใด จนฟ้าก็ยังอึ้งและใอยู่ว่าน้องคนนี้ ก่อนเดินจากไปที่ตรงหน้าที่ยืนอยู่ตรงนี้ น้องได้ทำสีหน้าที่บึ้งตึง มองฟ้าเหมือนแบบไม่พอใจ? และไม่พูดจาอะไรใดใดเลยสักคำ)
ส่วนฟ้าเอง ก็ได้แต่ห่วง กลัวว่าน้องตัวเองคนนี้ จะโดนทำร้ายอีก กลัวว่า… น้องตัวเองนี้จะไม่สู้คน ใดใดเอาซะเลย
และแล้วฟ้าก็ตระหนักได้ว่า น้องคนนี้ (คนที่มาแกล้งน้องชาย) คงเป็เด็กที่อาจดูมีความดุดุ ดูก้าวร้าวบ้างแหละน่าาา แต่ดูๆ แววตาบวกสีท่าของน้อง เค้าคนนี้ ดูไม่ดุร้ายมากนักนะ (ฟ้าคิด) คงพอๆ คุยกันได้อยู่กับน้องเราแหละ
และฟ้าก็หันมาคุยกับน้องชายตัวเองต่อว่า...
“อั้มเอ็งเป็อะไรไหมละ ห่ะ”
น้องชายก็ได้แต่พยักหน้า แล้วหันหน้าไปๆ มาๆ และไม่พูดจาอะไร จนฟ้าเอง ก็ได้แต่ปลอบว่า..
“ไม่เป็อะไรละนะ” พร้อมกับเอามือตบลงที่ไหล่น้องเบาๆ แล้วเดินจากไป….
ฟ้าเอง เวลาน้องชายของตัวเองอยู่ในโรงเรียน ฟ้าเองก็จะคอยเดินไปหาน้องชายที่ชั้นเรียนอยู่บ่อยๆ ยิ่งเวลาพักเที่ยงก็จะไปคอยดู คอยถาม คอยใส่ใจน้อง ไปส่อง ฟ้าชอบร้อนรนบวกกับมีความสุขเอามากๆ ที่ต้องไปดูแลน้อง ซึ่งเป็เื่ปกติของฟ้าไปแล้ว เพราะต้องคอยไปถามไถ่น้องว่าเงินที่ได้ให้น้องไว้ตอนมาโรงเรียนน่ะ ยังอยู่ดีไหม ขาดเหลืออยู่เท่าไหร่ จะพอไหม? อยู่ตลอดเวลา ที่เวลามาโรงเรียน.
และพอเวลาผ่านไป…
วันนั้นในห้องเรียน ฟ้าก็ได้เริ่มรู้สึกเหมือนคนกำลังมีความรัก เพราะได้ตกหลุมรักเพื่อนร่วมห้องในชั้นเรียนอยู่คนนึง และนี่มัน ก็คงจะเป็ความรู้สึกที่ว่า เป็รักครั้งแรก ของฟ้าเลยที่ฟ้ารู้สึกแบบนี้
เริ่มเลย คือ พ่อหนุ่มน้อยที่ฟ้าแอบชอบคนนี้ นั้นเขาฮอตเอามากๆ เพื่อนๆ ในชั้นเรียน หลายคน ต่างก็พากันชอบเขา กันทั้งนั้น ตัวฟ้าเองก็เป็คนๆ หนึ่งในนั้น ฟ้าเองก็เป็คนขี้สงสารด้วยเพราะเห็นว่าเขาก็นิสัยดีด้วยและแถมยังเป็เด็กวัดด้วย เรียนก็เก่ง และเพื่อนๆ ในชั้นก็ต่างพากันชื่นชอบเขา ฟ้าเองก็พลอยรู้สึกชื่นชอบเขาไปด้วยเลย ฟ้าก็ได้นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ แอบปลื้ม แอบเหม่อมองเขา และก็แอบมองเขาไปแบบเนียนๆ แล้วยิ้ม เวลาที่เพื่อนๆ กรี้ดกร๊าดกันอยู่นั้น ฟ้าก็ได้แต่ยิ้มตามไปไม่หยุด
“เฮ้อ! มันน่าดีเขินจัง!! (ฟ้าคิด) ”
แต่ใน่เวลาที่เรียนฟ้าไม่ได้บอกใคร แม้กระทั่งเพื่อนสนิท ฟ้าก็ทำตัวปกติ ไม่ได้แสดงออกให้เขารู้แต่อย่างใด เพราะว่าผู้ชายคนนี้ต่างก็มีแต่เพื่อนๆ ในชั้นเรียนพากันสนใจเยอะมากๆ นี่ยังไม่รวมห้องอื่นๆ ที่พากันชอบเขาอีก
“เฮ้อ! คิดละท้อ” ฟ้ากล่าว
พอหมด่เวลาเรียนก็กลับบ้านไปช่วยแม่ขายของเป็ปกติ ฟ้าชอบห่วงแม่ เอามากๆ เวลาที่แม่ต้องยืนขายของอยู่คนเดียว ฟ้าจะต้องได้เข้าไปช่วยทุกอย่าง โดยที่แม่ไม่ต้องเรียกใช้
แต่แม่ฟ้าจะชอบเรียกใช้อยู่แล้วเป็ประจำั้แ่เด็กๆ.....