ตอนที่ 5 เ้าคือผู้ใดกัน
แต๊กๆ เสียงกดคีย์บอร์ดจบลงที่ท่อนสุดท้ายของคำ
ชายหนุ่มใส่แว่นบิดี้เีเล็กน้อยก่อนที่จะลุกเข้าไปในห้องน้ำ
เขาทำกิจธุระอยู่สักพักก่อนที่จะล้มตัวลงนอนที่เตียง
ในที่สุดก็ใกล้จบแล้ว
หลังจากนี้พระนางจะเข้าสู้กัน พวกเขาจะประสบอุบัติเหตุจนต้องอยู่ด้วยกันแล้วก็รักกัน ก่อนจะควบรวมทั้งสองพรรคให้เป็หนึ่งเดียว
เห้อ ชายหนุ่มถอนหายใจ เขาได้แต่คิดว่าจะเขียนบทายังไงให้มันดูยิ่งใหญ่กว่านี้ เพราะสุดท้ายคู่ต่อสู้หลักก็ยังเป็พระนางอยู่ดี
แต่เดี๋ยวก็คงจะเขียนได้มั้งชายหนุ่มหลับตาพร้อมเอาหน้าซุกไปที่หมอน เขาสมองตันไปหมดแล้วตอนนี้ไม่รู้ว่าจะเขียนนิยายเื่นี้ต่อไปอย่างไรดี
ตุ๊บ เสียงดังขึ้นมากลางห้องของเขา ก่อนที่ชายหนุ่มจะบ่นเบาๆ โดยที่ไม่หันกลับไปมอง
อูด้ง อย่าเล่นของบนโต๊ะคอมพ่อ
"เหมียว"
อูด้งแมวสีเทาดำขนยาวฟูฟ่องคลอเคลียอยู่ที่หัวของชายหนุ่ม ก่อนที่เขาจะเริ่มสงสัยว่าถ้าอูด้งอยู่ที่หัวเตียงแล้วเสียงที่กลางห้องนั้นเป็เสียงอะไรกัน
"เ้าเป็ใครกัน" เสียงของหญิงสาวรายหนึ่งดังขึ้นมากลางห้อง
ทันใดนั้นเองเสียงของหญิงรายหนึ่งดังขึ้นมา ชายหนุ่มค่อยๆ เงยหน้าหันกลับไปมองที่มาของเสียงๆ นั้น
กลางห้องของเขาปรากฏเป็หญิงสาวชุดจีนโบราณสีขาวแดง ผมยาวสีเทาดำ ยืนสงบนิ่งอยู่ใต้แสงจันทร์ ใบหน้าของนางงดงามดุจเทพธิดา ผิวขาวนวลเนียนเปล่งปลั่ง ดวงตากลมโตสีดำสนิท แววตาฉายแววฉลาดเฉลียว จมูกโด่งรับกับปากรูปกระจับ เรือนผมยาวสลวยสีเทาดำ ทิ้งตัวลงมาถึงเอว นางสวมชุดสีแดงสดใส ปักลายดอกไม้สีทองด้วยด้ายไหม ชายกระโปรงยาวลากพื้น เผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียน นางคลุมทับด้วยผ้าคลุมสีขาวบางเบา ปักลายดอกไม้สีเงิน
เพียงแค่ได้เห็นหน้าเขาก็จำได้ทันทีว่านี่คือหนึ่งในตัวละครที่เขาจินตนาการเอาไว้ตลอดมา
เซี่ยวชิงเฉิน ทำไมนางถึงมาอยู่ที่นี่..!! ชายหนุ่มได้แต่คิดในใจ
หญิงสาวกล่าว พลางยกกระบี่เทพ์ขึ้นมาจ่อไปที่หน้า ของมู่เฟิง นางระแวงอย่างถึงที่สุด สถานที่ที่ไม่คุ้นเคย ห้องสี่เหลี่ยมขนาดเล็ก และยังมีอุปกรณ์แปลกๆ สิ่งที่นางจำได้เพียงแต่ว่านางตกลงสู่รอยแยกระหว่างมิติก็เท่านั้น
ชะ ช้าก่อน ชั้นเป็แค่เป็นักเขียนนิยาย
นิยาย มันคือสิ่งใดกัน กระบี่ยังชี้ไปที่หน้าของชายหนุ่มอย่างไม่ลดละ นางสังเกตถึงพลังิญญาของชายหนุ่มตรงหน้า
ปราณแรกเริ่ม แท้จริงแล้วเป็เพียงแค่คนธรรมดางั้นรึ
หลังจากนั้นนางจึงได้เก็บกระบี่กลับเข้าไป หากเ้าเป็แค่เพียงคนธรรมดาเพียงนางดีดนิ้วเขาก็สามารถตกตายได้ในทันที ไม่มีความจำเป็ใดๆ ที่ต้องหวาดระแวงเขาอีก
ที่นี่คือที่ใด นางมองออกไปนอกหน้าต่าง สังเกตเห็นเพียงแต่ตึกน้อยใหญ่ตระการตา ต้องเป็ผู้ฝึกิญญาระดับใดจึงสามารถสร้างสิ่งเหล่านี้ได้ ทั้งกล่องเหล็กที่วิ่งด้วยความไวสูงพวกนั้นอีก ที่นี่ย่อมไม่ใช่โลกที่นางรู้จักเลยสักนิด
เซี่ยวชิงเฉิน ชายหนุ่มพูดเบาๆ ในลำคอเพียงเพื่อยืนยันความคิดของเขา หากนางคือเซี่ยวชิงเฉินตัวจริงนางย่อมต้องมีปฏิกิริยาตอบสนองอย่างแน่นอน
ฉึบ
แท่นน้ำแข็งปลายแหลมจ่อไปที่คอจองชายหนุ่มในทันที ก่อนที่จะหยุดลง เืหยดน้อยไหลไปตามแท่นน้ำแข็งก่อนจะค่อยๆ แข็งตัวลงอย่างช้าๆ จนเป็หนึ่งเดียวกับมัน แม้นางจะมาที่โลกแห้งความจริงแล้ว แต่พลังของนางกลับไม่สูญสลายหายไปตามกฏของโลก หรือโลกแห่งนี้ก็กลายเป็ว่าใช้กฎเดียวกันเสียแล้ว
เ้าเป็ใคร เหตุใดจึงรู้จักข้า
นางมองไปยังชายหนุ่มด้วยความขุ่นเคืองสงสัย ในสถานที่แปลกประหลาดเช่นนี้ สถานการณ์ที่นางตกลงสู่ห้วงมิติที่ตนเองสร้างขึ้นย่อมไม่ควรมีผู้ใดรู้จักชื่อนางเป็อันขาด เว้นแต่เสียว่านี่เป็เพียงภาพลวงตา
บรรยากาศโดยรอบเริ่มเย็นะเื นางหวังจะทำลายที่นี่ทิ้งเพื่อลบภาพลวงตาเหล่านี้ทิ้งซะ
กลยุทธ์กระจอกเช่นนี้มีรึข้าจะมองไม่ออก ชั่วพริบตาก่อนที่นางจะะเิพลังิญญามหาศาลออกมา ชายหนุ่มกล่าวออกเพียงแต่คำสั้นๆ ทำให้นางถึงกับหยุดชะงัก
ข้ามู่เฟิง เป็คนที่เขียนโลกของเ้าขึ้นมา และที่นี่คือโลกแห่งความจริง...
เขามองไปยังดวงตาของหญิงสาวบ่งบอกว่าสิ่งที่พูดนั้นคือความจริง ผู้ใช้พลังิญญาระดับนางสามารถจับโกหกได้อย่างง่ายดาย หากิญญาของเขาสั่นไหวแม้เพียงเล็กน้อยนางย่อมจับสังเกตได้
เหลวไหล เ้าจะบอกว่าโลกที่ข้าอยู่นั้นเป็เพียงสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นอย่างนั้นรึ
คำตอบของเขาทำให้นางไม่สบอารมณ์เป็อย่างมาก
ชายหนุ่มนิ่งเงียบไม่ปฏิเสธ มิใช่ว่าเขาไม่มีคำตอบให้คำถามของนางหากแต่เพราะนั้นคือความจริง เขาเป็คนคิดพล็อตเื่ั้แ่ต้นจนจบ เหตุใดเธอที่อยู่ตรงหน้าเขาจะไม่ใช้ตัวละครที่เขาแต่งขึ้นมาจากจินตนาการ
งั้นเ้าจะอธิบายเื่ทั้งหมดได้อย่างไร นางเฝ้ารอคำตอบ
โลกที่ท่านอยู่เป็เพียงโลกนิยายเท่านั้น มันถูกแต่งขึ้นมาโดยข้า มู่เฟิงรวบรวมความพยายามก่อนจะกล่าวออกไป สิ่งที่เขาพูดย่อมไม่ใช่สิ่งที่ยอมรับได้ นี่อาจทำให้เขาตายได้ในทันที
บัดซบ เ้าคนอวดดี เ้าจะบอกว่าดวงิญญากระจ้อยร่อยเช่นเ้าสามารถสร้างโลกทั้งใบที่ข้าอยู่ได้งั้นหรือ
เซี่ยวชิงเฉินเริ่มไม่สบอารมณ์ หลังจากนางพึ่งบ้าคลั่งเพราะคำยั่วยุของ เฉินเสว่ ยังต้องมาเจอคนบ้าบอยกยอว่าตนเป็ผู้สร้างโลกเฉกเช่นนี้อีก
ข้าพูดเื่จริง มู่เฟิงยืนยันอีกครั้ง ทว่าครานี้ ปราณกระบี่เหมันต์ฟาดฟันมายังเขาในทันที เซียวชิงเฉินมิอาจรับฟังคำโกหกของชายตรงหน้าได้อีก
น่ารำคาญนักก็ตายไปซะ นางกล่าวลา
บัดซบ มู่เฟิงสถบอยู่ในใจ เข้าต้องคิดหาวิธีบางอย่างก่อนที่คอของเขาจะตกลงสู่พื้น
เซี่ยวชิงเฉิน เป็เพียงคนธรรมดาไร้ซึ่งพลังใดๆ
สิ้นเสียงชายหนุ่ม กระบี่เทพ์และพลังน้ำแข็งของนางล้วนมลายหายไปเป็เพียงธาตุอากาศ สองมือของนางจับกุมเพียงความว่างเปล่าก่อนจะฟาดฟันลงไปเพียงอากาศ ใส่ชายหนุ่ม เขาไม่ได้รับาเ็ใดๆ เลยแม้แต่น้อย มีเพียงแผลเล็กๆ ที่คอที่หลงเหลืออยู่ก็เท่านั้น
เ้า เ้าทำอะไรกับข้า เซี่ยวชิงเฉินกล่าว พลังิญญาของนางแห้งหายไปจนหมดไม่เหลือแม้เพียงเสี้ยวเดียว ทั้งกระบี่คู่ใจของนางยังหายไปอีกด้วย
ข้าบอกเ้าแล้วว่าข้านั้นคือผู้สร้างโลกของเ้า ชายหนุ่มพูดขึ้น ครั้งนี้เขาถือไพ่เหนือกว่าอีกฝ่ายแล้ว
ข้าที่ต่อสู้กับเฉิงเสว่ อย่างเอาเป็เอาตาย พรรคพวกข้าที่ถูกพวกมันกินเข้าไปต่อหน้าต่อตา ล้วนแล้วแต่เป็เพียงสิ่งบันเทิงที่เ้าแต่งขึ้นอย่างนั้นหรือ
น้ำตาของหญิงสาวเอ่อล้นมาจากก้นบึ้งของจิตใจ หากการตายในศึกาที่ผ่านมาล้วนแล้วแต่เป็ บทละคร ที่ชายผู้นี้แต่งขึ้น แล้วความตายเ่าั้จะไปมีความหมายอะไร
4K
