[จบแล้ว]มังกรพลัดถิ่น - Student Fighter

    ตอนที่ 15 ภารกิจหลัก

    ยังไม่ถึง 1 ทุ่มในเมื่อเข้าระบบจากที่ไหนก็ได้ ชอนเลือกที่จะทำภารกิจประจำวันที่หอพัก Login เสร็จก่อนที่จะเข้าไปทำอะไรต่อ กลับปรากฏข้อความเตือนระดับ 3 !! #############เตือนครั้งสุดท้ายศิษย์อัจฉริยะ ชั้น 1ชอนแสงเข้ามารับภารกิจหลักที่สำนักภายใน 40 นาที(คลิกดูแผนที่)############# น้องฟ้าเตือนเขาตั้งแต่วันก่อน และอีกครั้งคือเมื่อวาน ให้เข้าสำนักเพื่อรับภารกิจ แต่ด้วยความตื่นเต้น และที่สำคัญคือความใส่ใจที่น้อยเกินไปซักนิด ทำให้พลาดในเรื่องสำคัญ...สำคัญมากๆ อ่านแผนที่ด้วยความเร่งรีบ สถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ? ไม่มีเวลาคิด ..ห่างจากหอพักไม่กี่กิโลเมตรชอนวิ่งเต็มฝีเท้า"วิชาตัวเบาน่าจะช่วยเราได้"ชอนวางแผนจะแลกทรัพยากรประเภทตำรา เมื่อลงไปด้านล่าง เพียงแสดงบัตร เจ้าหน้าที่แนะนำในอีกช่องทางทันที ..สุดทางเดินมีประตูที่เปิด/ปิด ด้วยบัตร ปี๊บ! หลังประตู เหมือนเป็นอีกสถานที่!!กว้างขว้าง หรูหรา และมีความเป็นส่วนตัวมากๆ "ผมศิษย์อัจฉริยะชั้น 1 ชอนแสง มารายงานตัวเพื่อรับภารกิจหลักครับ"ส่องดูเวลา เหลือไม่ถึง 5 นาที..น่าจะรอด ชายวัยเบญจเพสผู้ดูแลภารกิจ ตรวจสอบในระบบ "อืมช้า แต่ทันเวลา..หาไม่แล้ว"..แล้ว ? "ทำลายวรยุทธ และขับออกจากสำนัก !"...ชอนตกใจจนหน้าชีด "ฉันล้อเล่นน่า! .. เจ้าเด็กโง่ ..แค่หักแต้มเท่านั้นฮาฮ่ะฮ่า"..มันตลกมากจริงๆ.. "นี่เป็นการลงโทษเด็กที่ชอบมาสาย ..เอาล่ะ ภารกิจหลักของนายถูกระบุเอาไว้แล้ว.."..รอฟังอย่างตั้งใจ -ภารกิจ ผู้ช่วยหลักหอปรุงยา-ประจำการ 20:01 น. - 23:59 น.ตำแหน่งผู้ช่วยหลัก "นี่ก็สายมากแล้ว หอปรุงยา อยู่โซนทางซ้ายมือ นายรีบไปสแกนบัตรเถอะ"..ชอนทำมินิฮาร์ดเพื่อขอตัวทันที ปี๊บ!20:00"ดูเหมือนจะทันเวลาพอดี"หอปรุงยาแห่งนี้ มีผู้ฝึกยุทธในสำนักที่มาประจำการมากมาย ส่วนมากล้วนเป็นผู้อาวุโส นี่ถือเป็นครั้งแรกที่มีเด็กวัยรุ่นก้าวเข้ามาในสถานที่แห่งนี้ และใครจะเชื่อว่าผู้พลักดันให้ชอนได้มีวันนี้ก็เพราะเขา Master Joมาสเตอร์โจคือผู้เชี่ยวชาญด้านการปรุงยาของสำนักสตรีเหล็ก หลังจากเห็นตำราปรุงยาบ่มเพาะที่เขียนขึ้นใหม่ของชอน"สูตรยานั่น เราปรุงได้สำเร็จเพียง 50%"มาสเตอร์เข้าเรื่องทันทีชอนได้ตรวจสอบสูตรยาอย่างละเอียดแล้ว นอกจากจะลงมือทำ ซ้ำได้ทดลองประสิทธิภาพของมันด้วยการกินด้วยตัวเอง ..มันได้ผลเกินคาด พลังบ่มเพาะล้นขอบเขต และถ้าหากทะลวงขั้นไม่ทันเวลา เขาคงธาตุไฟแตกไปตั้งแต่ตอนนั้น"ผมได้ทดสอบมันแล้ว..."จากนั้นหยิบยาที่เหลือออกมาแสดงทันที"ยะ.. ยาบ่มเพาะระดับ 3!!"นอกจากภาพและการบรรยายลักษณะและสรรพคุณในตำรา ..มาสเตอร์เพิ่งเคยพบมันครั้งแรกในชีวิตนอกจากคุณสมบัติล้นฟ้า ราคามันยังล้นใจด้วย ..แต่กระนั้นมาสเตอร์ก็ไม่อดไม่ได้ที่จะถามซื้อ"ขะ ขายมันให้กับข้า..ได้โปรด".... เออมม "ไม่ขาย!! ..สำหรับเม็ดนี้ผมขอยกให้มาสเตอร์"...แทบสิ้นสติลงตรงนั้นรับไปด้วยมือที่สั่นเทา ..ผู้คลั่งไคล้โอสถเช่นเขา ไม่ได้ต้องการพลังบ่มเพาะจากยา เขาเพียงต้องการศึกษามัน ใช้เข็มเล็กๆ สกิดเนื้อยาออกมาเล็กน้อย จากนั้นแบ่งออกเป็น 3 ส่วนส่วนแรกใส่เครื่องแยกสารประกอบ HPLC (High Performance Liquid Chromatography) สำหรับแยกสารประกอบที่สนใจที่ผสมอยู่ในตัวอย่างส่วนที่สองใส่กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอน (Electron microscope) กำลังการขยายได้ถึงประมาณ 10,000,000 เท่าส่วนที่สามทดสอบกับสัตว์ทดลอง !! วัวกระทิง หนักกว่า 300 กิโลกรัมถูกลากเข้ามามาสเตอร์บรรจงป้อนเศษส่วนของยาบ่มเพาะขนาดเท่าปลายเข็ม ส่งเข้าไปในปากของวัวกระทิงเคราะห์ร้าย!!! มอมอ โมโม!!ร่างแดงก่ำ คล้ายลูกโป่ง โพล่ะ!กลายเป็นเศษเลือด เศษเนื้อภายใน 3 วินาที ชอนหน้าซีด ..นี่เขารอดมาได้อย่างไร ?...ชะตาแข็งไม่เบา ..เฮ้อ ชอนเฝ้าดูผลการทดลอง และการปรุงยาของเหล่านักปรุงยาทั้งหลายแม้เครื่องไม้เครื่องมือ และระบบตวงวัดจะดีเยี่ยมมากๆ แต่เซ้นส์เรื่องจังหวะ เวลายังมีข้อผิดพลาด ที่สำคัญชอนไม่ได้ระบุเรื่องระยะเวลาไว้อย่างชัดเจน นั่นก็เพราะเครื่องมือที่เขาใช้ไม่มีมาตรฐาน ใช้การกะประมาณจากเซ้นส์ของเขาครึ่งต่อครึ่ง มันจึงไม่แปลกที่ ผู้ใช้สูตรจึงได้ผลเพียง 50%