ในที่สุดการแข่งขันเพื่อคัดเลือกหน่วยปฏิบัติการพิเศษก็จบลงด้วยดีในสภาพที่สะบักสะบอมเหลือเพียงก็แต่..การดวลกันละหว่างสองทีมสุดท้ายเพือจัดลำดับทีมว่าใครจะได้ยืนเป็ทีมที่1หรือ2กันแน่ ในรอบนี้มีกฎกติกาใหม่เกิดขึ้นโดยทางคณะกรรมการและผบ.โคงะลงความเห็นกันว่าการประลองครั้งนี้จำเป็ต้องให้ใช้ดาบซ้อมของทางสถาบันเพื่อลดความเสียหายในการประลองให้ลดลงเพราะั้แ่รอบของรีเซ่ที่เปิดสนามไปของหน่วยปฏิบิการพิเศษก็ดูจะเละเทะทุกทีม ทำเอาผบ.โคงะถึงกับเคลียดจัดเพราะเขาเองก็รู้อยูแล้วว่าพวกที่จะมาสมัครเป็หน่วยพิเศษนี้ได้ต้องมีลูกบ้าอยู่พอสมควรแต่ก็ไม่คิดว่าปีนี้มันจะบ้าถึงขั้นทำลายเวที ทำลายอัฒจรรย์จนรามไปยันบ้านเรือนให้เดือดร้อนกันเป็ทิวแถวเรียกได้ว่าตามซ่อมกันไม่รู้จักจบ
“กฏกติการอบนี้คือให้แต่ละทีมใช้อาวุธซึ่งเป็ดาบซ้อมของทางสถาบันและสามารถประสานเข้ากับพลังเฉพาะของแต่ละคนได้ รอบนี้จะไม่มีการเล่นกันถึงตาย หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเอ่ยคำว่าขอยอมแพ้หรือทำให้ฝ่ายตรงข้ามหมดสภาพในการต่อสู้ได้ก่อนก็เป็อันว่าชนะไป”
รีเซ่ปราดสายตามองไปยังฝั่งตรงข้ามก็ไปสะดุดตาเข้ากับเซรอส เอลดิเร็คโต้ ซึ่งเป็ผู้นำของทีม เรือนผมสีทองซอยสั้นระต้นคอ ั์ตาสีม่วง ดวงหน้าเข้ม รับกับจมูกที่โด่งเป็สัน ซึ่งนั้นก็เรียกเสียงกรีดเกรียวกราวจากสาวๆน้อยใหญ่ได้ไม่น้อยเลย แต่ภายใต้ใบหน้าเข้มนั้นรีเซ่ััได้ถึงความยียวนกวนประสาทที่เขามีเพราะมันถูกส่งมาให้เธออยู่เป็ระยะไอ้สายตาวอนเท้านั้นนะ
ไม่ชอบ!!
รีเซ่บ่นในใจ เธอไม่ค่อยชอบเซรอสไม่รู้เพราะอะไรทำไมถึงดูไม่ถูกชะตาอาจจะเป็เพราะใบกน้าที่ยียวนนั้นหรืออาจจะเป็เพราะพลังที่ยากจะหยั่งถึงของเขากันแน่แต่มองโดยรวมถ้าหากต้องสู้กันจริงๆในสภาพนี้ยังไงเธอก็แพ้แน่ๆ
“ในรอบนี้ทางเราจะเป็ผู้จัดคู่และลำดับการประลองให้”
เร็งกะได้ยินดังนั้นจึงเดินเข้าไปแจ้งบางอย่างกับทางกรรมการสนาม
“ผมขอเปลี่ยนให้รีเซ่ไปลงเป็คนสุดท้ายนะครับเพราะเธอาเ็มากที่สุด ยังฟื้นตัวไม่เต็มที่”
เร็งกะเอ่ยแย้ง
“ไอ้บ้า ฉันยังไหว ลงคนแรกก็ยังได้!”
“หุบปากแกไปเลย ปากดี ทั้งๆที่ยืนก็แทบจะไม่ไหว”
เลโอสวนเข้าเล่นรีเซ่เถียงไม่ออก เพราะแน่ละเธอยังฟื้นพลังไม่เต็มที่จริงๆ
“ผลการจับจับคู่ออกมาดังนี้ คู่แรก ยูซีท ซินทราเนีย กับ ซัมเมอร์ โครเกอร์ , คู่ที่สอง เร็งกะ เอนเซล กับ จัสติน กอนซาเลส , คู่ที่สาม เดเรส ซินทราเนีย กับ อาเธอร์ โอลเลอร์ตัน , คู่ที่สี่ เลโอ อัลคารัวร์ กับ ดีแลน ฮอร์ตัน และคู่สุดท้าย รีเซ่ เดอลากูร์ กับ เซรอส เอลดิเร็คโต้”
เซ็ง!!
รีเซ่หน้ามู่ลงทันที เพราะนอกจากจะประลองเป็คนสุดท้ายไม่พอยังต้องเจอกับคนที่เธอไม่ค่อยชอบหน้าด้วยเนี้ยสิ
ผลประกาศเรียกเสียงฮือฮาให้อื้ออึงไปหมด แต่ทั่วทั้งสนามก็กลับต้องมาเงียบลงอีกเพราะััได้ถึงความกดดันประหลาดที่แผ่พุ่งออกมาจากบริเวณของทั้งสองทีม
จิตสังหาร!!
ความกดดันที่เพิ่มพูนขึ้นมาเป็ทวีคูณทำให้รีเซ่รู้ว่าคนพวกนี้มีพลังในระดับเดียวกับพวกเธอ
คนกลุ่มนี้ดูไม่ธรรมดา..
ทั้งสองทีมต่างฟาดฟันกันด้วยจิตสังหาร กรรมการสนามเห็นว่าท่าไม่ดีจึงปรีเข้าไปแล้วเป่านกหวีดขึ้นเป็สัญญาณเตือน บรรยากาศก็กลับมาสงบลงอีกครั้ง
ผบ.โคงะที่นั่งดูอยู่เริ่มจะคิดหนัก เพราะเเต่ตัวยุ่งทั้งนั้นหกในสิบเป็ลูกชายของผู้ปกครองรัฐเซอุกม่าและไฟล์ของทวีปทัมบูร่าและรัฐเอเธน่าของทวีปอัสเซเรี่ยนกับอีกหนึ่งสาวที่ถูกเลี้ยงดูมาจากตระกูลอัลคารัวร์…แค่เห็นก็เพลีย
ไม่สิ..เด็กที่ถูกเลี้ยงโดยตระกูลอัลคารัวร์งั้นรึ!!
เหมือนผบ.โคงะจะคิดอะไรบางอย่างออก.....เด็กนั้น...เธอคนนั้น....
“ขอให้ทุกคู่ที่ยังไม่ถึงคิวประลองลงไปนั่งรอที่ด้านข้างลานประลองนะครับ”
เพราะแรงกดดันเมื่อครูทำให้กรรมการสนามทนไม่ไหวต้องรีบไล่ให้พวกเขาลงไปก่อนเหลือไว้แต่เพียงคู่แรกที่จะเปิดลานประลอง
“คู่แรก ยูซีท ซินทราเนีย กับ ซัมเมอร์ โครเกอร์ เริ่ม!!”
สิ้นเสียงของกรรมการทั้งคู่ก็เดินขึ้นมาบนลานประลอง รีเซ่มองไปยังซัมเมอร์ เขาเป็ผู้ชายร่างไม่สูงไม่ใหญ่ใช่ว่าจะตัวเล็ก ผมสีดำนั้นก็ยาวสยายถูกมัดลวกๆไว้ด้านหลังราวกับซามูไร ั์ตาสีนิลแฝงไปด้วยความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม ยูซีทตวาดดาบขึ้นมาแต่ดูเหมือนมันจะช้าไปเมื่อดาบของซัมเมอร์เข้ามาประชิดเขาแล้ว ยูซีทปัดดาบออกอย่างแรงซัมเมอร์เซตามแรงปัดนั้นและก็ถูกสวนเข้าด้วยเข่าไปเต็มๆท้อง ซัมเมอร์จุกจนต้องโดดถอยหลังมาตั้งหลัก
เขาอาจประเมินคนตรงหน้าผิดไป
เสียงการต่อสู้ดังกระหน่ำรีเซ่มองไปบนเวทีอย่างตื่นเต้น ั์ตาสีทับทิมนั้นดูสั่นระริกไปด้วยความตื่นเต้นปนตื่นตัว
รีเซ่มองปราดเดีวก็รู้แล้วว่าครั้งนี้ยูซีทมันเอาจริง ยูซีทกับเดเรสเป็ลูกชายฝาแฝดหัวแก้วหัวแหวนของท่านคริสโตเฟอร์ ซินทราเนีย ผู้ปกครองคนปัจจุบันของรัฐเซอุกม่าที่อยู่ในเขตพื้นที่ของทัมบูร่า ดังนั้นมันไม่แปลกเลยที่ทั้งสองพี่น้องจะถูกฝึกอย่างดีทั้งการตอสู้ด้วยมือเปล่าและอาวุธทุกแขนง เพราะอย่างนั้นเขาถึงใช้วิชาทั้งสองอย่างผสมผสานกันได้เป็อย่างดี และคนที่ตึงมือตอนนี้ก็คือซัมเมอร์เพราะดูจากท่าทางแล้วคงจะเจ็บปนจุกอยู่ไม่น้อยเลย
ซัมเมอร์ชูปลายดาบขึ้นฟ้าพลันเกิดเสียงฟ้าผ่าดังสนั่นและสายฟ้าฟาดเปรี้ยงลงมาที่ดาบปรากฏเป็สายฟ้าที่มีลักษณะคล้ายงูเลื้อยพันอยู่รอบดาบ ซัมเมอร์ตวัดดาบใส่ยูซีทซึ่งเขาก็เอาดาบตั้งรับตามปกติแต่ครั้งนี้เป็เขาเองที่ต้องถอยหลังเพราะเขารู้สึกได้เหมือนมีกระแสไฟวิ่งผ่านร่างเขาไป ร่างสูงเหลือบมองแขนเสื้อกพบว่ามันมีรอยไหม้เกรียม
“นายไม่รู้รึไงว่า โลหะกับสายฟ้ามันของคู่กันนะ”
ซัมเมอร์เอ่ย่างเย้ยหยันแต่ความทรนงนั้นก็พลันตกวูบไปเพราะคนตรงหน้าเริ่มเคลื่อนไหวด้วยความเร็วสูงและเร็วมากขึ้นเรื่อยๆ สายลมที่พัดผ่านเข้ามาสายาแทั่วร่างให้เขาไม่น้อย
เซรอสมองไปทางซัมเมอร์อย่างกำลังประเมินสถานกาณ์ ซัมเมอร์ประมาทเกินไป ยังไงซะรอบนี้ทีมเขาก็ต้องแพ้ แต่แล้วก็พลันไปสะดุดกับหญิงสาวคนเดียวของฝั่งตรงข้าม เรือนผมสีน้ำตาลแดงที่ถูกมัดรวบสูงกับั์ตาสีทับทิม รับกับหน้านวลที่ติดจะจิ้มลิ้มนักซึ่งนั้นก็ทำเอาเขาไม่อยากจะละสายตาไปจากเ้าหล่อน มือบางถือถุงขนมอยู่พร้อมกับนั่งเคี้ยวไปด้วยแต่ั์ตาสีทับทิมนั้นก็กลับมองตามทุกการเคลื่อนไหวบนลานประลอง
ทำเหมือนไม่สนใจแต่ตากลับฉายประกายของการต่อสู้
เซรอสคลี่ยิ้มออกมาและด้วยความเผลอไผลจึงพลาดดูการประลองตรงหน้า เสียงล้มฟุ่บดังขึ้นทำให้รู้ว่าผลการตัดสินออกมาแล้ว เซรอสเงยมองก็พบกับซัมเมอร์ที่ลงไปกองกับพื้นเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
แน่นอนว่ามันอยู่ในการคาดเดาของเขา
ยูซีทเดินมาช่วยพยุงซัมเมอร์ไปทางหน่วยพยาบาล..ไม่นานนักคู่ที่สองก็เริ่มขึ้น
“คู่ที่สอง เร็งกะ เอนเซล กับ จัสติน กอนซาเลส”
ทั้งคู่ขึ้นมาบนลานประลอง เบื้องหน้าของเร็งกะเป็หนุ่มน้อยที่ดูๆแล้วติดจะหน้าหวานนิดๆ ผมสีบลอนด์ถูกจัดทรงให้ดูเรียบร้อย ั์ตาสีกรมนั้นดูเป็มิตร แต่ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นก็มีใบไม้พุ่งเฉียดหน้าเข้าไปทำให้เร็งกะได้าแเล็กน้อย
มันไม่ได้เป็มิตรเหมือนหน้านี่หว่า!!
..ไฟกับใบไม้เนี้ยนะ..
เร็งกะคิดแต่เขาเองก็จะไม่ประมาทผู้ใช้พฤกษาคนนี้แน่นอน
ฝูงห่าใบไม้พุ่งวนรอบตัวเขาทันทีเพื่อหวังกะจะพุ่งใส่เขาเมื่อยามเผลอแต่ทว่าเร็งกะเองก็ใช่ว่าจะยอมง่ายๆเสียเมื่อไหร่ เร็งกะดีดนิ้วป๊อก!ก็พลันปรากฏกำแพงไฟกันเขาและฝูงใบไม้นรกนั้นไว้
แต่ทว่าก็มีใบไม้ใบหนึ่งพุ่งเข้ามาปักสวบที่มือของเขา เร็งกะมองอย่างไม่เข้าใจ มือหนากระชากใบไม้ที่คมดุจมีดนั้นออก ใบหน้าแสดงถึงความเ็ปไม่น้อย เมื่อพิจารณาดีๆก็ถึงกับบางอ๋อ ใบไม้นี้ถูกห่อหุ้มไปด้วยพลังเวทย์เพราะอย่างนั้นมันถึงฝ่ากองไฟของเขามาได้
เร็งกะมองอย่างลำคานเล็กน้อย เพราะฝูงใบไม้รอบใหม่นั้นเริ่มจะตั้งท่าพุ่งใส่เขาอีกแล้ว ถ้าถูกไปรอบนี้สงสัยจะเละเป็หมูบนเขียง
เอาวะ!
เร็งกะใช้จังหวะนั้นหมุนตัวหลบแล้วสร้างกำแพงไฟสีฟ้าขึ้นมาเป็กล่องสีเหลี่ยมล้อมลานประลองไปทุกทิศแน่นอนว่ารวมถึงบนฟ้าด้วย คราวนี้จัสตินไม่มีทางออกแล้ว
ไอร้อนที่ดูจะสูงผิดปกตินั้นทำให้ฝูงใบไม้หรือต้นพฤกษาใดๆก็เข้ามาไม่ได้ ไฟสีฟ้าซึ่งร้อนแรงกว่าไฟสีแดง.. จัสตินเห็นกล่องไฟสีฟ้านั้นค่อยๆเริ่มขยับเข้ามาใกล้ๆเรื่อยๆ พื้นที่เริ่มถูกบีบลง ความร้อนทำให้เขาเหงื่อตก สายตาเริ่มพล่า รู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องและเหมือนจะขาดอากาศหายใจ
“นายทำแบบนี้ก็รังแต่จะตายไปด้วยกัน”
“ไฟไม่เคยทำร้ายฉัน”
เร็งกะพูดแค่นั้นแล้วยืนมองจัสตินที่ค่อยๆทุรนทุลายแล้วทรุดตัวลงเพราะขาดอากาศหายใจ และในที่สุดจัสตินก็หมดสติไป เร็งกะรีบสลายม่านพลังไฟลง
ไอ้ป่าเถื่อน ไอ้เพื่อนใจั์
รีเซ่บ่นในใจ เพราะทีเร็งกะมันทำนั้นเล่นกะเอาถึงตายได้ทีเดียวเชียว
“ผู้ชนะ เร็งกะ เอนเซล!!” กรรมการสนามประกาศลั่น
และแล้วสมาชิกรายที่สองของเซรอสก็ถูกหิ้วปีกไปอีกคน
การประลองรอบที่สามแทบจะจัดต่อเนื่องทันที
“คู่ที่สาม เดเรส ซินทราเนีย กับ อาเธอร์ โอลเลอร์ตัน”
เดเรสกับอาเธอร์เดินขึ้นมาบนลานประลอง ทั้งคู่ต่างมองดูกันเหมือนหยั่งเชิง อาเธอร์ในสายตาของเดเรสเขาเป็เหมือนนักรบที่ฝ่ามาหลายสมรภูมิ ร่างสูงกำยำ ั์ตาและผมสีน้ำตาลไหม้ยุ่งๆ บนใบหน้าเข้มที่ดูดุดันมีผ้าคาดตาอยู่ด้วยซึ่งยิ่งทำให้อาเธอร์ดูน่าเกรงขามเข้าไปใหญ่ แต่เดเรสไม่ชอบรอยยิ้มของอาเธอร์ มันเป็รอยยิ้มของคนเ้าเลห์เพทุบาย
ไม่รู้จะลอบกัดกันเมื่อไหร่..
ต้องระวังให้มาก..
อาเธอร์เริ่มร่ายมนต์ตรา แต่เดเรสกลับอาศัยจังหวะนั้นชิงยิงฝูงธนูเวทย์มนต์ลงมาใส่อาเธอร์ อาเธอร์สบัดแขนสร้างโล่เวย์ป้องกันได้ก่อนะโถอยไปตั้งหลัง แต่รีเซ่ที่นั่งมองอยู่กลับรู้สึกว่าครั้งนี้เดเรสเร่งมากไปโอกาศเสี่ยงจึงมากตาม
เสี่ยงที่จะแพ้!
เดเรสพุ่งใส่อาเธอร์อาเธอร์กางข่ายสร้างโล่กันอีกครั้งแต่เดเรสกลับหมุนตัวอ้อมไปด้านหลังแล้วใช้ดาบที่เหน็บไว้ฟันฉับเข้าให้ ร่างของอาเธอร์ทรุดหวบลงกับพื้นก่อนที่จะสลายไป เดเรสสบถอย่างไม่สบอารมณ์
ระยำ!
“นายดูจะประเมินฉันต่ำไปหน่อยนะ”
เดเรสเงยหน้าขึ้นไปตามเสียง อาเธอร์ลอยตัวอยู่้าเหนือหัวเขา พร้อมกับข่ายมนต์ขนาดใหญ่ที่ยิงแสงสีแดงลงมายังพื้นด้านล่างพร้อมกับสร้างแรงะเิมหาศาล
ตู้ม ตู้ม ตู้ม!!
เสียงะเิดังสนั่นฝุ่นคละคลุ้งไปทั่ว เดเรสหลบได้ทันแต่ก็มีสายพลังพุ่งเข้าหาเขาอีก เดเรสใช้ดาบตั้งรับแต่ก็กระเด็นถอยหลังไปอยู่ดีด้วยแรงปะทะนั้นมันไม่ใช่น้อยๆเลย
เลโอขมวดคิ้วลงเล็กน้อย รีเซ่กัดปาดส่งเสียงจิ๊จ๊ะอย่างขัดใจ
“ฉันว่ามันจะแพ้” ยูซีทเอ่ยขึ้นเงียบ
“ฉันเห็นด้วย” เลโอกล่าวซึ่งเร็งกะก็พยักหน้าเห็นด้วยเหมือนกัน
“มันเร่งเกินไป ประมาทเกินไป”ยูซีทพูดแค่นั้น
เสียงร่ายมนต์ตรานันยังคงดังไม่หยุดหย่อน อาเธอร์กำลัจะเตรียมบุกอีกรอบ คลื่นพลังครั้งนี้ใหญ่กว่าครั้งก่อน เดเรสหลบแทบไม่ทัน แรงะเินั้นสร้างความเสียหายไม่น้อย แต่อาเธอร์ก็ไม่คิดที่จะหยุด และครั้งนี้ดูจะมากกว่าเดิม เดเรสทำได้เพียงหลบหลีกแต่ทว่า อาเธอร์กลับสร้างข่ายมนต์เพิ่มขึ้นอีกอัน และจุดหมายของมันก็คือรีเซ่ซึ่งนั่งใกล้สนามที่สุด!
ไวเท่าความคิดเดเรสพุ่งเข้าไปกันรีเซ่ ทำให้ถูกกระแสพลังนั้นอย่างจัง เดเรสกระอักเืออกมาเล็กน้อยก่อนจะทรุดลงไปตรงหน้ารีเซ่
“ผู้ชนะอาเธอร์ โอลเลอร์ตัน” กรรมการสนามประกาศลั่น
“เดเรส!!”
รีเซ่อุทานอย่างใ เพราะมันเข้ามากันให้เธอมันถึงเจ็บตัวขนาดนี้ คนตัวเล็กรีบวิ่งไปหาเพื่อนที่นอนแผ่หลาอยู่บนพื้น มันยังมีลมหายใจ รีเซ่โล่งอกที่ยังเห็นเพื่อนของเธอยังมีชีวิต แต่คนที่ให้อภัยไม่ได้คือ อาเธอร์ โอลเลอร์ตัน!!
รีเซ่ส่งสายตาแห่งความเกลียดชังไปให้เขา แต่ดูเมือนเขาจะไม่ได้ใสใจ อาเธอร์เดินกลับเข้าไปยังฝั่งทีมของตน แต่เมื่อเดินผ่านเซรอสก็กลับต้องหยุดกับคำพูดเขา
“ชัยชนะที่ไม่น่าภาคภูมิใจ”
อาเธอร์รู้สึกไม่สบอารมณ์ แต่ก็ทำได้เพียงแค่ยักไหล่แล้วเดินจากไปนั่งประจำทีของตน
เซรอสมองอาเธอร์อย่างอ่อนใจ เพราะอาเธอร์เป็คนที่มันใจในตัวเองสูงและชอบการเอาชนะ จะวิธีไหนก็ทำหมด เพราะอย่างนั้นถึงควบคุมยาก
ทางด้านเดเรสถูกหามลงมาจากสนาม เมื่อผ่านมาจุดที่เพื่อนๆยื่นอยู่ มือหนารั้งมือเล็กของรีเซ่ไว้ซึ่งนั้นทำให้ทุกคนต้องโฟกัสกันเป็จุดเดียว
นึกว่ามันสลบไปแล้วซะอีก
“ทุกคน..ฉันขอโทษ” เดเรสเอ่ยอย่างรู้สึกผิด
“ขอโทษบ้านแกสิ แกช่วยฉันจนต้องเจ็บตัวยังจะมาขอโทษหาหอกอะไร”
รีเซ่โวย เธอละอยากจะฟาดมันซักทีสองที มัวแต่ห่วงหน้าพะวงหลังจนต้องแพ้ แถมไอ้พลังนั้นต่อให้เธอเจ็บอยู่ยังไงก็หลบพ้นสบายๆอยู่แล้ว
ห่วงไม่เข้าท่า!
“ไปพักเถอะ แล้วแกไม่ต้องห่วงทางนี้พวกฉันจะเก็บกวาดเอง” เลโอบอกแค่นั้นเดเรสพยักหน้าแล้วหน่วยพยาบาลก็ห่ามมันออกไป
การประลองคู่ที่สี่ต้องล่าช้าไปเล็กน้อยเพราะต้องซ่อมแซมส่วนที่สึกหร่อหลายจุดจากการประลองรอบที่แล้ว ผบ.โคงะมองแล้วถึงกับปวดหัวเข้าไปใหญ่
พังแล้วพังอีก พังซ้ำพังซาก!!
เขาสบถอย่างหัวสีเยกับเด็กๆกลุ่มนี้ ที่เล่นพังข้าวของสถานบันกันเป็ว่าเล่น ซ่อมจนไม่รู้จะซ่อมยังไงแล้ว ยังเหลืออีกตั้งสองคู่ที่เป็คู่เด็ด..สงสัยงานนี้ต้องบูรณะกันแบบยกใหญ่
เฮ้อออ...
“การประลองคู่ที่สี่ เลโอ อัลคารัวร์ กับ ดีแลน ฮอร์ตัน”
เลโอและดีแลนประจำที่ของตน ดีแลนเป็หนุ่มร่างสูงที่น่าจะสูงพอกับเลโอ เรือนผมสีมะฮอกกานีจนเรียบร้อย ั์ตาสีน้ำเงินนั้นถูกประดับด้วยแว่นสายตา ทำให้ดูคงแก่เรียน และยิ่งมายืนประกบคู่กับเลโอเสียงกรี๊ดก็เกรียวกราวขึ้นอีกครั้ง ก็แน่ละก็เล่นรัศมีความหล่อจับกันขนาดนี้
ดีแลนเริ่มด้วยการขยายดาบในมือให้ยาวขึ้นเป็หอก(แน่นอนว่ามันไม่ผิด) แต่เลโอก็ยังคงมีทีท่าทีสงบนิ่งตามเดิมแต่ประกายของกระแสพลังงานสีดำก็เคลื่อนไหวอยู่รายล้อมรอบตัวเขาเหมือนบอกเป็นัยว่าพร้อมแล้วเช่นกัน เลโอตวัดมือเบาๆส่งสายพลังงานสีดำเข้าใส่ดีแลน แต่ดีแลนก็ใช้หอกในมือตวัดออกไปได้อย่างง่ายดายและพุ่งเข้าใส่เลโอแต่ทว่าอีกฝ่ายกลับหลบได้อย่างสบายๆ ดีแลนหมุนหอกแล้วพุ่งเข้าแทงเลโอ ซึ่งเขาเพียงแค่เบี่ยงตัวหลบเท่านั้น แล้วใช้ดาบในมือปัดหอกของดีแลนออกไปด้วยแรงทำให้ดีแลนถล่าออกไปแต่มือก็ยังคงกำหอกไว้แน่นราวกับพยามหาช่องโหว่
“ถอนตัวไปเถอะ” เลโอย้ำ
“ฝันดิ” ดีแลนสวนคืน
เลโอถอนหายใจก่อนจะกางมือออกแล้วปล่อยให้สายฟ้าสีดำตกลงมาบนลานประลองราวกับห่าฝน ดีแลนหมุนหอกเพื่อสะบัดให้สายฟ้าเ่าั้ไม่โดนตัว แต่เพราะมันเยอะมากจึงเป็ลนไปไม่ได้ที่เขาจะหลบพ้นทุกอัน
สายฟ้าสีดำพุ่งใส่ร่างของดีแลน เรียกเืให้ไหลรินได้มากโข โซ่สีดำที่ถูกสร้างขึ้นจากมนต์ตราของเลโอพุ่งเข้ามารัดแขนและขาของดีแลนไว้แน่นจนไม่สามารถขยับไปไหนได้
ผลแพ้ชนะออกมาแล้ว
“ผู้ชนะเลโอ อัลคารัวร์”
การประลงรอบสุดท้ายแล้วสินะ..คู่นี้น่าดู
ผบ.โคงะยิ้มออกมาแต่รอยยิ้มนั้นก็ค่อยๆหุบลงเมื่อคิดถึงความเสียหายที่น่าจะเกิดขึ้น
พังแน่ๆ ไม่อะไรก็ต้องอะไรซักอย่างที่จะต้องพังเพราะดันจับคู่ตัวแรงมาเจอกัน!!
“และคู่ที่ห้า คู่สุดท้าย รีเซ่ เดอลากูร์ กับ เซรอส เอลดิเร็คโต้ ก้าวขึ้นมา”
ทั้งคู่ก้าวขึ้นมาอยู่ตรงกลางลานประลอง ตอนนี้รีเซ่รู้สึกว่าแขนขาของเธอนั้นดูเหมือนจะไม่ค่อยมีเรียวแรงอย่างที่มันควรจะเป็ มันบ่งบอกให้รู้ได้เลยว่าเธอยังฟื้นพลังได้ไม่เต็มที่ ซึ่งนั้นก็ทำเอาคนตรงหน้าถึงกับขำรวน
“ขำบ้าอะไรของนาย” รีเซ่แว้ดใส่
เซรอสตวัดดาบฟาดไหล่แล้วพยามที่จะหยุดเสียงหัวเราะ
รีเซ่ไม่ชอบท่าทียียวนกวนประสาทของเขาเลย
ยิ่งเห็นยิ่งหงุดหงิด!!!
“เริ่มได้!!”
สิ้นเสียงกรรมการ เซรอสพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วพร้อมตวัดดาบฟันลงมา รีเซ่ตั้งดาบรับอย่างทันท่วงที แต่เซรอสก็ไม่ปล่อยให้รีเซ่มีช่องว่างให้หายใจดาบที่สองพุ่งเข้าหมายจะปาดที่เรียวคอสวยรีเซ่รีบดีดตัวถอยออกมาตามสัญชาติญาณ เซรอสพุ่งเข้าใส่อีกครั้ง ดาบที่ฟันลงมานั้นแรงมากพอที่จะทำให้รีเซ่ถล่าไปไกล ร่างเล็กปาดเหงื่อที่เริ่มซึมออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน เสียงหายใจหอบถี่นั้นบ่งบอกให้เห็นชัดเจนเลยว่าเธอไม่พร้อมสำหรับศึกนี้ เพื่อนทุกคนต่างคิดเหมือนกันว่าครั้งนี้โอกาสชนะของรีเซ่เป็ไปได้น้อยมาก
รีเซ่โดดหมุนตัวหลบออกมาเเต่ก็ไม่วายที่เซรอสจะพุ่งตามมาจนได้ ดาบปะทะดาบแรงปะทะเเรง
ทุกกระบวนท่านั้นทั้งรวดเร็ว รุนแรงและเด็ดขาด รีเซ่พร้อมอย่างมากที่จะต้านกำลังของเซ่รอส
รีเซ่รับดาบของเซรอสได้ เธอรับที่ด้ามดาบ และเงื้อหมัดตั้งใจจะต่อย
เเต่เซรอสใช้มืออีกข้างกระทุ้งเข้าที่ครอบของปลายดาบทำให้หลุดจากรีเซ่ได้
ชิ!
รีเซ่สบถอย่างไม่สบอารมณ์
“อะๆเอะอะจะต่อยแบบนี้มันไม่งามนะ”
คนถูกหาว่าไม่งามยิ่งโมโห เหมือนน้ำมันที่มาราดลงกองเพลิง
“รีเซ่! สติ!!!” เลโอตวาดขึ้นซึ่งนั้นเรียกสติของเธอให้กลับมาได้เป็อย่างดี
เซรอสเอาดาบพาดลงบนไหล่แล้วผิวปากแซวและใบหน้าและการกระทำทีติดยียวนนั้นยิ่งทำให้เธอไม่ชอบเขาเข้าไปใหญ่ !!
เซรอสเข้าโจมตีอีกครั้ง แต่ตอนนี้ รีเซ่กลับถึงขีดจำกัดแล้วเธอได้แต่เพียงตั้งรับเท่านั้น จากสภาพในตอนนี้เธอไม่สามารถตามความเร็วของเซรอสได้
แพ้!! ยังไงก็แพ้!!
รีเซ่บ่นในใจพรางมองความเคลื่อนไหวของร่างสูงไปด้วย เซรอสเข้าโจมตีทุกทิศทางสร้างาแให้เธอไม่น้อยแต่ดูเขจะออมเเรงให้เธอมากทีเดียวเพราะแผลที่ได้มามันไม่ลึกและเืก็ไหลไม่เยอะ
รีเซ่รับรู้ถึงการเปลี่ยนทิศทางของเซรอสสายตาที่เคยเป็มิตรก็เปลี่ยนไปกลายเป็นักสู้ที่ไม่ประมาททุกย่างก้าว
ครั้งนี้เขาคงเอาจริง
“นี้แม่ตัวเล็กเมื่อไหร่เธอจะเอาจริงสักที ถ้าไม่เอาจริงฉันก็ไม่รับประกันความปลอดของเธอนะ”
รีเซ่เริ่มของขึ้นกับคำพูดของเซรอส มันไม่เพราะมาขู่เธอหรอก..แต่เพราะมาเรียกเธอว่าตัวเล็ก!!
ถึงจะเล็กก็เล็กพริกขี้หนูนะ!!
ร่างบางแผ่จิตสังหารที่ดุดันไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากันเข้าใส่เซรอสซึ่งนั้นทำเอาเขายิ้มกริ่ม
การแข่งขันที่ดุเดือนเริ่มเเล้ว!!
รีเซ่ไม่ได้สนใจเเล้วว่ามือหรือขาของเธอจะไม่มีความรู้สึก รีเซ่เงื้อดาบพุ่งใส่เซรอสอย่างรวดเร็วดาบปะทะกันส่งเสียงก้องกังวาล ทั้งคู่ดวลเพลงดาบกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ความไวและความรุนแรงเพิ่มมากขึ้นเป็เท่าทวีคูณ รีเซ่เสียเปรียบด้านกำลัง เเต่ด้านกระบวนท่าเธอได้เปรียบกว่า
“เป็ไปไม่ได้” เร็งกะอุทาน
“อะไรวะที่เป็ไปไม่ได้” ยูซีทถาม
“ไอ้รีเซ่มันไปงัดเอาแรงจากไหนไปสู้ทั้งๆที่งอมพระรามขนาดนั้น แค่ขยับตัวยังยากเลย”
“พลังใจ”
เลโอตอบสั้นๆแต่สายตาก็ยังคงมองดูรีเซ่อย่างเป็ห่วงเพราะต่อให้พลังใจแกร่งแค่ไหนถ้ามันถึงขีดจำกัดจริงๆแล้วยังไงเธอก็ต้องทรุดลงอีก
ไข้ก็ยังไม่ลด
แผลเก่าก็ยังไม่หาย
แผลใหม่กำลังจะมาอีกแล้ว
เลโอถอนหายใจเป็รอบที่ร้อยของวันนี้ เพื่อนๆที่เหลือต่างมองกันอย่างตื่นตระหนัก นานๆทีจะเห็นรีเซ่ปะทะเดือดขนาดนี้เพราะปกติแล้ว ถ้าไม่พังเป็แถบไปเลยก็เล่นให้น็อคหยอดข้าวต้มไปในแค่ทีสองทีเท่านั้น แต่ถ้าจะมีคนปะทะเดือดกับเธอได้อย่างสูสีก็คงเป็เซรอส เอลดิเคฌต้ ผู้นี้!!
แต่แล้วจู่ๆเซรอสก็หายไปจากหน้าเธอแล้วมาโผล่ที่ด้านหลังก่อนจะวางมือทาบหลังเธออัดพลังลมเข้าไป รีเซ่กระอักออกมาเป็เื เพราะอวัยวะภายในมีบางส่วนที่ถูกทำลาย รีเซ่ทรุดลง
“ยอมแพ้ซะยัยตัวเล็ก ถ้าพูดฉันจะรีบช่วยรักษา”
“นายฝันกลายวันหรอ” รีเซ่เถียงเขากลับแต่ใบหน้ากลับยิ่งซีดลง
เืคงคลั่ง..
ไม่นานนักรีเซ่ก็ทรุดลงแล้วไอออกมาเป็เื เืสีแดงฉานพุ่งออกมาจากปากเธอทำเอาเพื่อนๆใจเสีย
“พูดว่ายอมแพ้สิวะรีเซ่!!”เสียงโวยวายมาจากพวกเพื่อนของเธอ รีเซ่หันไปมองเลโอทีตอนนี้เขาแสดงสีหน้าไม่ถูก รีเซ่มองไปทางเขาเหมือนจะบอกว่าเธอไม่เป็อะไร
“เดี๋ยวก็ตายหรอก”
“ก็ดีสิได้ไป์เจอนางฟ้าสวยๆ” รีเซ่ยิ้มอ่อนๆ ร่างบางเริ่มเซไปมาแล้ว
คงใกล้ถึงขีดจำกัดของเธอแล้ว
ยอมก็ยอมวะ ผู้หญิงอะไร โคตรดื้อเลย
“ขอยอมแพ้”
เซรอสยกมือประกาศ เอ่ยปากขอยอมแพ้ เเต่ก่อนที่กรรมการจะประกาศร่างบางที่ทนพิษาแไม่ไหวก็สลบล้มลงเซรอสรีบโผเข้าไปรับร่างเล็กนั้นได้ทันท่วงทีและรีบคลายมนต์ที่ซัดใส่เธอออกก่อนจะช้อนคนตัวเล็กขึ้นมาอุ้มแล้วตรงรี่ไปที่หน่วยพยาบาล
“ส่งรีเซ่มา”
เลโอเข้ามาขวางทางเซรอส ซึ่งเซรอสไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องเขามาขวาง เขาเพียงแค่จะพาเธอไปรักษา
“ฉันต้องรีบพาเธอส่งหน่วยแพทย์ อวัยวะภายในอาจเสียหาย ช้ากว่านี้ไม่ได้”
เลโอทำหน้าไม่พอใจ ก็แน่ละนี้ครั้งที่สองแล้วสำหรับการประลองที่ทำให้รีเซ่ต้องอยู่ในสภาพนี้
“ส่งไอ้รีเซ่มาให้มันเถอะ เลโอมันเลี้ยงรีเซ่มาแต่เด็กมันห่วงของมัน แถมพลังในการรักษาของเลโอก็ไม่ธรรมดาขนาดไอ้ดื้อนั้นยังฟื้นสภาพได้นิดหน่อยยังสามารถลงประลองกับนายได้เลย”
เซรอสเลิกคิ้ว..นิดหน่อย..แล้วถ้าสภาพร่างกายสมบูรณ์…?
สงสัยเขาคงแพ้
เซรอสอุ้มรีเซ่ให้เลโอรับต่อ มือหนาของเลโอฉายประกายแสงสีขาวนวลคล้ายควันออกมาาแต่างๆตามลำตัวค่อยๆสมานแล้วหายไปทีละนิดจนแทบไม่เหลือริ้วรอยใดๆ พลันมือหนาก็สาดพลังเป็ไอเย็นสีเขียวออกมาจากผ่ามือวางไว้ที่่ท้องกับ่หลังที่โดนเซรอสโจมตี ลมหายใจที่เคยหอบถี่และแ่เบาบัดนี้กลับมาสงบดังเดิมนั้นแสดงให้เห็นว่าการรักษาเสร็จสิ้นลงแล้ว
พลังรักษาของแวมไพร์ที่เป็สิ่งหัศจรรย์ในโลกใบนี้
“ตอนนี้ปลอดภัยแล้ว ที่เหลือก็ส่งให้หน่วยพยาบาลดูแลต่อมันคงต้องนอนพักและให้น้ำเกลืออีกหลายขวด” เลโอบอกแค่นั้นก่อนจะอุ้มรีเซ่ที่หลับอยู่ในอกกว้างเดินเข้าไปพบหมอ
“รีเซ่มันเป็ญาติเลโอ ไอ้บ้านี้ก็เลี้ยงมันมาเเต่น้อยดุจไข่ในหิน มันถึงหัวเสียเวลาเห็นรีเซ่เจ็บตัว”
เร็งกะพูดเสริมขึ้น
“อย่างกับพ่อหวงลูกสาว เห็นหนุ่มมาจีบมาอุ้มหน่อยไม่ได้”
เสียงของเดเรสดังมาจากด้านหลังทำให้ทุกคนต่างกันไปมอง
“หายแล้วรึไงแกถึงออกมาชมวิวข้างนอก”ยูซีทว่าเขาให้
“วิวบ้าอะไรมีเเต่ซากปรักหักพัก”
ก็จริงของมัน เพราะตอนนี้รอบตัวพวกเขาสภาพดูไม่ต่างจากสมรภูมิรบเลย
“เดเรส ซินทราเนีย” เดเรสหันไปตามเสียงเรียกก็พบกับเซรอสที่เป็ผู้นำทีมของฝั่งตรงข้าม
“ว่า?”
“ฉันขอโทษแทนลูกทีมของฉันด้วย” เซรอสพูดพร้อมโค้งให้เป็มารยาท
“ช่างเหอะถือว่ามาสนุกกัน” คำตอบของเดเรสทำเอาเซรอสเลิกคิ้ว
และผลการประลองรอบสุดท้ายก็ออกหลังจากหารือกันมานาน..ผลคือเสมอกัน
พวกเลโอโล่งอกแต่ฝั่งเซรอสบางคนกลับแสดงสีหน้าไม่พอใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด
180K
