ตอนที่ 32 1หมื่น vs 1ล้าน part 3
2 ชั่วโมงต่อมา
"หัวหน้าและอายูพวกเขาไม่เหนื่อยบ้างรึไงกัน พวกเขาเหวี่ยงดาบโดยไม่พักมาเกือบ 5 ชั่วโมงแล้วนะ "
โจเซฟได้พูดออกมาขณะที่กำลังนั่งพักในรถ ขณะนั้นหญิงสาวที่นั่งข้างๆก็ได้พูดขึ้น
"ก็ถ้ามาสเตอร์ไม่แข็งแกร่ง เขาคงไม่สามารถควบคุมสัตว์ประหลาดที่อยู่ข้างเขาได้อย่างแน่นอน "
หญิงสาวคนนั้นคือแคทเทอรีนน่าถึงแม้ว่าเธอจะชอบแซ่ะอายูตลอดแต่เธอก็ยอมรับว่าอายูนั้นแข็งแกร่ง และใจกล้าบ้าบิ่นไม่ต่างอะไรกับริวจิเลย เธอพร้อมที่จะลุยในทุกสถานการณ์
"งั้นพวกเราก็ต้องแข็งแกร่งขึ้น เพื่อจะได้ไม่เป็ตัวถ่วงของพวกเขา"
"โจเซฟนายคงเข้าใจอะไรผิดไปนะ ฉันเป็พรรคพวกของมาสเตอร์คนเดียว ไม่เกี่ยวอะไรกับนาย อย่าได้อวดดีนักเลย " แคทเทอรีนน่าเธอพูดพร้อมกับทำหน้าเย้ยหยันตามสไตล์คนผู้ดี
เมื่อโจเซฟเห็นดังนั้นเขาก็หัวเราะ
"ฮ่าๆ เธอก็เป็แบบนี้มาั้แ่ไหนแต่ไรแล้วนี่นา เอาเถอะ รีบฟื้นฟูร่างกายละไปช่วยพวกเขากันเถอะ "
แคทเทอรีนน่าไม่ได้ตอบไป แต่เธอก็รีบฟื้นฟูพลังงาน เธอหันหลังให้กลับโจเซฟ แล้วคว้ากล้วยซึ้งให้พลังงานรวดเร็วเข้าไปในปากอย่างรวดเร็วตอนนี้ท่าทีสาวผู้ดีนั้นแทบจะไม่หลงเหลืออยู่เลย อาจจะเป็เพราะว่าเธอไม่อยากแพ้ให้กับอายูก็เป็ได้
หลังจากผ่าน2 ชั่วโมงถัดมาไฟก็ได้ดับลง
และฝูงซอมบี้ก็เริ่มบุกเข้าไปในค่ายอีกครั้ง ทันใดนั้น
"หลุมที่4 ที่สั่งให้ขุดไปถึงแล้ว " โกโตะได้ะโถามดังขึ้นเมื่อเขาเห็นไฟดับลง
“ เราขุดลึกได้แค่ 80 เิเครับ เนื่องจากเราต้องแบ่งคนไปทำลูกธนูด้วยจึงทำให้การขุดล่าช้า "
"อืมคงได้แค่นี้สินะ งั้นให้ทหารลงไปเทน้ำมันหรือขวดเหล้าแอลกอฮอล์ทั้งหมดลงไปในหลุมที่4 เราจะทุ่มหมดหน้าตัก และให้พลธนูเล็งไฟที่ไปจุดที่มีน้ำมันอยู่เท่านั้น"
"รับทราบครับ ผบ "
ทหารได้กระจายข่าวออกไปอย่างรวดเร็ว และทุกคนเมื่อเห็นขวดเหล้า แอลกอฮอล์ทั้งหลายถูกเทลงไป พวกเขาก็เศร้าใจเล็กน้อยเนื่องจาก สำหรับพวกเขาแล้ว มันก็เป็ที่บรรเทาความเครียดได้ในระดับนึง แต่มันไม่มีทางเลือก ถ้าพวกเขาตายพวกเขาก็ไม่สามารถลิ้มรสมันได้อยู่ดี ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการที่ชนะศึกครั้งนี้และมีชีวิตรอดไปให้ได้
"เอ๋ ผบ ก็มีความคิดเด็ดเดี่ยวดีนี่ " ริวจิได้สังเกตเห็นหลุมที่4 แต่ว่าแผนการนี้ไม่ได้อยู่ที่เขาได้สั่งไว้
หลังจากผ่านมาเกือบ 5 ชั่วโมงริวจิใช้พละกำลังไปแค่ 20% เท่านั้นเพราะเขาไม่ต้องออกแรงเต็มที่ เพื่อจัดการ ซอมบี้ G1และ G2
"เมื่อไหร่มันตะโผล่มาสักทีนะ ไอ้พวก G3 "
ขณะนั้นเอง
"หัวหน้า ด้านหน้าราวๆ 1 กิโลเมตร ผมเห็นฝูงซอมบี้แดงราวๆ 3หมื่นตัวและมีซอมบี้สีขาวอยู่ประมาณ20ตัว กลิ่นอายรุนแรงมาก "
โจเซฟะโออกมาเพราะ ในขณะนั้นริวจิกำลังมองไปทางด้านค่าย เขาจึงไม่ได้สังเกต
"มาแล้วสินะ พวกนายรออยู่ตรงนี้นะ อยู่ในห่างจากฉันอย่างน้อย 100 เมตร "
เมื่อริวจิพูดจบเขาก็พุ่งเข้าไปในฝูงซอมบี้
"หัวหน้า "
ทั้ง 2 คนได้พูดออกมา ส่วนทางด้านอายูนั้นเธอได้คิด
"ริวจิได้จะทำอะไรกันแน่น่ะ "
ทันใดนั้น
[ พายุคลื่นดาบทมิฬ ]
คลื่นดาบก่อตัวเป็พายุสีดำอ้อมล้อมรอบตัวของริวจิ ระยะ100 เมตร เมื่อเห็นภาพข้างหน้า ทั้ง 3 คนก็ได้อึ้งทึ่งไม่เว้นแม้แต่อายู
เธอไม่คาดคิดว่าริวจิจะมีสกิลที่แข็งแกร่งขนาดนี้
"พายุสีดำในวันนั้น หัวหน้าเป็ทำอย่างงั้นเองหรอ "
โจเซฟทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ พร้อมกับจ้องมองไปที่พายุสีดำ
"มาสเตอร์ สุดยอด" แคทเทอรีนน่าตาของเธอนั้นได้เบิกกว้างออกมา ตอนนี้เธอยิ่งรู้สึกนับถือหัวหน้าของเขามากขึ้นไปอีก
ส่วนอายูนั้นเธอไม่ได้พูดอะไรแต่เธอได้คิดกับตัวเอง
"นายแข็งแกร่งและเป็คนที่พึ่งพาได้มากจริงๆ แต่ฉันก็จะแข็งแกร่งขึ้น พอจะให้นายพึ่งพาฉันได้ " เมื่อคิดดังนั้นเธอก็ได้ฆ่าซอมบี้ที่อยู่ตรงหน้าอย่างบ้าคลั่ง
ย๊าาาาา
ฉิ้ง
ฉิ้ง
" รายงานครับ พายุสีดำได้ก่อตัวขึ้นอีกแล้วครับ "
"เป็ฝีมือของซอมบี้งั้นหรอ " โกโตะได้กำมือแน่นพร้อมกับภาวนาให้ไม่ให้เป็อย่างที่เขาคิด
เมื่อได้ยินโกโตะพูดทหารคนนั้นก็เงียบ และพยายามพูดออกมาแต่เจาก็พูดไม่ออก
"เร็วๆเข้าสิ พวกเราไม่มีเวลามากนะ " เขาได้ะโเร่งเล้าให้ทหารรีบเปิดปากพูด เร็วๆ
"เอ่อ.. มันไม่ใช่ฝีมือของซอมบี้หรอกครับ แต่ผมไม่รู้ว่ามันคือฝีมือของใคร ภาพมันเร็วมาก พายุสีดำนั้นได้เคลื่อนที่เข้าสู้กับฝูงซอมบี้ และซอมบี้สีเขียวและซอมบี้สีแดงที่ได้ัักับมันได้ โดนเฉือนเป็ชิ้นๆและตายลงทันทีครับ"
เมื่อโกโตะได้ยินที่ทหารพูดนั้นเขาได้เบิกตาโตขึ้นทันที มันไม่สำคัญว่าจะเป็ฝีมือของใคร สิ่งที่สำคัญคือมันช่วยพวกเขานี่ถือมันเื่ดี
"ถือเป็เื่ที่ดี เตรียมตัวต่อสู้ระยะประชิดด้วยละ ในกรณีที่ะุพวกเราหมด "
"รับทราบครับ ผบ"
เมื่อซอมบี้ G3 ทั้ง20ตัวเห็นพายุสีดำ มันพยายามวิ่งหนีเพราะมันรู้สึกถึงอันตราย
"พวกแกจะหนีไปไหน ฉันลงทุนมาหาพวกแกถึงที่เลยนะ " ริวจิได้ะโขึ้น และวิ่งไล่ตามพวกมันด้วยความเร็วสูงสุด
แต่ไม่ว่าพวกมันจะพยายามหนีเท่าไหร่ก็ไม่สามารถหนีพ้น เนื่องจากความเร็วของริวจินั้นเป็ 2เท่าของพวกมัน
พายุสีดำกลืนกินซอมบี้สีขาว พวกมันแต่ละตัวทนได้ไม่ถึง 5วินาทีด้วยซ้ำ ตัวพวกมันก็ขาดเป็ชิ้นๆ.
[ Exp + 1000+1000... ]
เสียงดังลั่นของระบบดังขึ้นเขาแทบจะไม่ได้ยินเสียงอย่างอื่น
"รำคาญจังโว๊ย ปิดเสียงได้มั้ยเนี่ยะ "
[ ติ๊ง ]
[ คุณได้ปิดเสียง ของการแจ้งเตือน Exp ]
[ คุณสามารถเปิดเสียงได้ถ้าคุณ้า โดยใช้key เปิดเสียง ]
"เอ๋ ระบบนี่ตลกชะมัด ถ้าฉันพูดคำว่าเปิดปิดเสียงแบบนี้ มันก็จะไม่เปิดปิดตลอดเลยหรือไง"
[ ติ๊ง!! ]
[ คุณต้องมีความตั้งใจที่จะปิดหรือเปิดและพูด Key ขึ้นภายในใจก็เพียงพอแล้ว ]
เมื่อได้ยินเสียงของระบบเขาก็ได้เข้าใจ และใช้ความเร็วสูงสุดมุ่งหน้าเข้าใส่ฝูงซอมบี้
Level up
Level up
.
.
.
.
เสียงระบบดังขึ้นเมื่อเขาเลเวลอัพขึ้น ริวจิเลเวลอัพอย่างรวดเร็ว เพราะเขาได้เข้ามาลึกและ ได้ฆ่าซอมบี้ G2 เป็ส่วนมาก ทำให้เขาได้รับ Exp มหาศาล
ริวจิใช้เวลาแค่ 5 นาที กำจัดซอมบี้ G3ไป 20 รวมถึง ซอมบี้G2ไปถึง 3 หมื่นและซอมบี้ G1 อีก 1แสนตัว ทำให้เขาได้ Expมาถึง 3.12ล้าน Exp เลเวลของเขาได้ก้าวะโอย่างรวดเร็ว
หลังจากหมดเวลาของพายุคลื่นดาบทมิฬ ริวจิก็ได้พุ่งออกมาหาพวกพ้องของเขา
"เดี๋ยวฉันจะพักประมาณ 5 นาทีนะ" เขาได้บอกกับพวกพ้องของเขาเนื่องจากริวจิได้ใช้พลังงานไปอย่างมหาศาลในการจำกัด ซอมบี้G3 และตัวอื่นๆอีกมากมาย
ทั้ง3คนพยักหน้าด้วยสีหน้าที่ใที่ริวจิ ทำเหมือนเป็เื่ปกติ พวกเขาอยากถามเกี่ยวกับมันแต่ไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกไป
ส่วนอายูนั้นเธอเป็คนเดียวที่รู้เกี่ยวกับสกิล การที่จะใช้สกิลระดับนั้นมันต้องใช้ พลังงานไปอย่างมหาศาลอย่างแน่นอน
เมื่อริวจิเดินเข้ามาในรถนั้นเขาก็ได้ตรวจดูค่าสถานะของเขา
[สถานะ]
ชื่อ : ริวจิ
อายุ : 18 ปี
Lv.98 :1000/88000
ขั้น 2 : 200020/300000
ธาตุ :????
ความแข็งแกร่ง : 490/562เมื่อสวมดาบทมิฬ
ความคล่องแคล่ว : 253/283เมื่อสวมรองเท้าโซนิค
ความอดทน : 170
skills : เพลงดาบนภา , ประเมิน ,Red Zone , สกิลลบตัวตน,พายุคลื่นดาบทมิฬ
ค่าสถานะเหลือ : 530
หมายเหตุ : สามารถป้องกันการติดเชื้อจากซอมบี้ G2ได้
" ฉันมาถึงเลเวล 98แล้วหรือเนี่ยะ เมื่อไหร่ฉันจะเลื่อนเป็ขั้นที่ 3 นี่ฉันอัพมา53เลเวลเลยนะ" ถึงเขาจะบ่นแต่เขาก็คิดว่าอีกคงไม่ไกลนัก เขาตึงแยกอัพสถานะเฉลี่ยไปทั้ง3สถานะ
[ ติ๊ง!! ]
[ ความแข็งแกร่ง + 200 , ความคล่องแคล่ว + 200 , ความอดทน +130 ]
[สถานะ]
ชื่อ : ริวจิ
อายุ : 18 ปี
Lv.98 :1,000 /88,000
ขั้น 2 : 200,020/300,000
ธาตุ :????
ความแข็งแกร่ง : 690/762เมื่อสวมดาบทมิฬ
ความคล่องแคล่ว : 453/483เมื่อสวมรองเท้าโซนิค
ความอดทน : 300
skills : เพลงดาบนภา , ประเมิน ,Red Zone , สกิลลบตัวตน,พายุคลื่นดาบทมิฬ
ค่าสถานะเหลือ : 0
หมายเหตุ : สามารถป้องกันการติดเชื้อจากซอมบี้ G2ได้
" สุดยอดจริงๆ ถ้าฉันได้เลื่อนขั้นละก็ มันจะต้องเทพขึ้นไปอีกแน่นอน ฮ่าๆ " ริวจิหัวเราะออกมาและเปิดประตูรถ พร้อมกับมุ่งหน้าไปช่วยพวกพ้องของเขา
[ ประเมิน ]
ชื่อ :อายู
อายุ :ไม่สามารถบุได้เนื่องจากสกิลยังไม่ถึงขั้น
เลเวล :28
ความแข็งแกร่ง : 51
ความคล่องแคล่ว : 35
ความอดทน : 14
สกิล : ไม่สามารถระบุได้เนื่องจากสกิลยังไม่ถึงขั้น
ชื่อ :แคทเทอรีนน่า
อายุ :ไม่สามารถบุได้เนื่องจากสกิลยังไม่ถึงขั้น
เลเวล : 20
ความแข็งแกร่ง : 46
ความคล่องแคล่ว : 30
ความอดทน : 30
สกิล : ไม่สามารถระบุได้เนื่องจากสกิลยังไม่ถึงขั้น
ริวจิมองไปที่สถานะของทั้ง 2 สาวและสังเกตว่าเลเวลของอายูนั้น มากกว่าแคทเทอรีนน่าถึง 8 เลเวล สถานะของทั้งสองควรจะแตกต่างกันรวมแล้ว 24 แต่ว่า แคทเทอรีนน่ากลับมีค่าสถานะไม่แตกต่างถึงขั้นนั้น ตอนนี้เขาก็ได้ตั้งข้อสันนิษฐานว่า ความแข็งแกร่งตอนสถานะเบื้องต้นนั้น น่าจะมีความแตกต่าง แคทเทอรีนเธอเป็เชฟ ดังนั้นความอดทนของเธอสูงมากกว่า อายูซึ่งพื้นฐานด้านต่างๆของเธอนั้นต่ำมาก หลังจากนั้นเขาก็มองไปที่โจเซฟ
ชื่อ :โจเซฟ
อายุ :ไม่สามารถบุได้เนื่องจากสกิลยังไม่ถึงขั้น
เลเวล : 18
ความแข็งแกร่ง : 50
ความคล่องแคล่ว : 25
ความอดทน : 25
สกิล : ไม่สามารถระบุได้เนื่องจากสกิลยังไม่ถึงขั้น
"โจเซฟถึงแม้เลเวลของเขาจะน้อยแต่ เพราะความแข็งแกร่งในการเป็ช่างบวกกับ เขาเป็คนยุโรปสินะ ความแข็งแกร่งถึงมากขนาดนี้ "
ริวจิได้สงสัยแต่เขารู้แม้ว่าจะสงสัยแต่ก็ไม่อาจรู้ได้ เขาจึงเลือกที่จะปล่อยไป
ถึงแม้ริวจิจะไม่ได้มีพื้นฐานที่ดีมากแต่เขาก็ได้ชดเชย ได้จากค่าสถานะมาเพิ่มให้กับตนเอง จากแต้มสถานะที่ได้รับมาจากระบบ ทำให้เขาลดช่องว่างนั้นได้ และเขายังรู้เื่เกี่ยวกับสกิล ที่มันจะดรอปกับซอมบี้ G3 อีกด้วย
หลังจากที่ริวจิเดินออกมาทั้ง 3 คนก็ได้มองไปที่ริวจิ พร้อมกัน
"ลุยกันเถอะ "
ตอนนี้ซอมบี้นั้นเหลือแค่ ซอมบี้ G1 450,000และพวก G2 อีกแค่ 10,000 ตัวเท่านั้น
อีกไม่เกิน 5ชั่วโมงน่าจะหมดนะ
ริวจิได้พุ่งเข้าใส่ฝูงซอมบี้อีกครั้ง ด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ ตอนนี้ความเร็วของริวจินั้นเพิ่มขึ้นเร็วถึง 2 เท่าเลยทีเดียว
ฟึ้บ
ทั้ง 3 คนมองตามเขาไม่ทันด้วยซ้ำ
"นี่หัวหน้าแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้วงั้นหรอ " โจเซฟเป็คนแรกที่พูดขึ้น
"มันก็ต้องแน่นอนอยู่แล้ว มาสเตอร์ฆ่าซอมบี้ไปมากขนาดนั้น เขาต้องไปรับ Exp มหาศาลอยู่แล้ว " แคทเทอรีนน่ากล่าวเสริม
ในระหว่างทีสองคนคุยกันนั้น อายูเธอกัดฟันแน่น
"นายแข็งแกร่งขึ้นเร็วจริงๆ แต่ฉันไม่ยอมแพ้หรอกนะ" เธอได้คิดกับตัวเอง และพยายามฆ่าซอมบี้ให้อัพถึงเลเวล 30 อีกแค่ 5 พันตัวเท่านั้นเธอก็สามารถเลื่อนขั้นเป็ขั้นที่ 2ได้
ทางด้านของโกโตะ เขาก็สั่งให้ทหารยิง ไปที่หัวของซอมบี้
"เล็งไปทีหัวมัน ยิงงงงง"
การต่อสู้อันดุเดือดได้ดำเนินต่อไป
4 ชั่วโมงถัดมา ซอมบี้ได้ทุกตัวได้ตายไปทั้งหมด
Level up
Level up
.
.
.
เนื่องจากริวจิได้ฆ่า ซอมบี้G2 ให้เป็ส่วนมากทำให้พวกทหารรับมือกันไม่ยาก บวกกับแผนของริวจิทำให้การต่อสู้นั้นง่ายขั้นอีกด้วย
"ชนะแล้วโว้ย"
"พวกเราชนะ พวกเราชนะจริงๆงั้นหรอ "
"สุดยอดสุดๆไปเลยโว้ยยย ถึงแม้ตะถึงสละเหล้าไปมากมาย 555"
เสียงโหร้องของชัยชนะได้ดังขึ้น
"พี่เราทำสำเร็จ " โกกิพูดกับโกโตะพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา
"อืม ใช่เราทำสำเร็จ แต่ไม่ใช่เพราะเราหรอกนะ เพราะพวกเขาต่างหาก " โกโตะได้หันไปทางด้านหน้าของค่าย และมีศพมหาศาลกองตายอยู่
ในทางด้านริวจิ
[ ติ๊ง !! ]
[ คุณผ่านเงื่อนไขในการเลื่อนเป็ขั้นที่ 3 ]
[คุณ้าที่จะเลื่อนขั้นตอนนี้หรือไม่ ]
เนื่องจากริวจิตื่นเต้นมากที่ได้เลื่อนเป็ขั้น 3 เขาตอบตกลงอย่างรวดเร็ว
"เหี้. แล้วไงตอบตกลงไปเฉยเลย บ้าเอ่ย !! ฉันตื่นเต้นเกินไป "
[ ติ๊ง!!! ]
[ คุณมีเวลาเตรียมการ 6 ชั่วโมงก่อนเข้าสู่การดำเนินการ ]
"เอ๋ ทำไมครั้งนี้ถึงให้เวลานานจังละ " เขาได้คิดเพราะปกติมันจะไม่ให้เวลานานขนาดนี้ เมื่อเขาได้นึกคิดเสร็จ เขาก็รีบมุ่งหน้าไปยังศพของ ซอมบี้ G3 ที่เขาได้ฆ่าเอาไว้
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ฝากกดติดตามกดหัวใจด้วยนะครับ
ขอบคุณครับ
2K
