ความทรงจำในชาติที่แล้วของซายะ คือ นักเรียน ม.ปลาย ที่ชื่อ คายะ ซายากะ อายุ 17 ปี เรียนอยู่ปี 2 โรงเรียนรินคุ และเธอเป็ประธานชมรมเคนโด้ ผลการเรียน ระดับปานกลาง และเป็ที่ชื่นชอบของรุ่นน้องหลายคนเนื่องจาก เธอเป็คนร่าเริงชอบเข้าสังคม เพื่อนสนิทของเธอคือเด็กหนุ่ม ที่ชื่อ ซาโต้ โอริตะ อายุ 17 ปี เป็เพื่อนสมัยเด็กของ ซายากะ และเป็ เพื่อนที่เรียนมาด้วยกัน เพราะเหตุนี้ ทั้ง 2 คนจึงสนิทกันมากเป็พิเศษ แม้แต่่เวลาหลังเลิกเรียนก็มักจะกลับบ้านด้วยกันอยู่เสมอ จนอยู่มาวันหนึ่ง โอริตะ ก็ได้สารภาพรัก กับ ซายากะ บนดานฟ้าของอาคารเรียน ใน่พักเที่ยง ของฤดูใบไม้ผลิ โอริตะ ยืนรอ ซายากะ และเก็บความรู้สึกเขินอายไว้ในใจ พอซายากะ เดินเข้ามา ซายากะได้ถามโอริตะว่า
“มีอะไรอย่างงั้นเหรอ โอริตะคุง ”
ซายากะยืนมองโอริตะเหมือนเขาจะพูดอะไรบางอย่างที่สำคัญเอามากๆ
“ ซายากะ ผมชอบคุณครับ ได้โปรดคบกับผมได้รึป่าวครับ”
โอริตะได้สารภาพรักออกไปในขนาดยืนก้มหน้าและแสดงอาการหน้าแดงออกมา
“ได้สิ ที่จริงแล้วฉันเองก็แอบชอบโอริตะคุงมาั้แ่สมัยประถมแล้วละนะ ไม่นึกเลยว่าจะโดนโอริตะคุงสารภาพรักชะเอง มีความสุขจริงๆ”
ซายากะยืนยิ้มพร้อมกับน้ำตาไหล
“จริงๆเหรอ ซายากะ”
โอริตะจับมือซายากะด้วยความดีใจ
“จริงสิ โอริตะคุง”
ั้แ่นั้นมาทั้ง2คนก็เดินจูงมือกันกลับบ้านด้วยกันตลอด ใน่ฤดูร้อน ซายากะ ได้ชวน โอริตะ ไปเที่ยวทะเล และก็ไปเดท ด้วยกัน เที่ยวงานดอกไม้ไฟด้วยกัน ใน่เวลานั้นความสัมพันธ์ทั้ง2คนนั้นก็ได้แน่นแฟ้งขึ้นไปอีก จนกระทั่งฤดูร้อนได้สิ้นสุดลง
วันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2015 โอริตะได้ประสบอุบัติเหตุรถบัสพลิกคว้ำ เสียชีวิตคาที่ พอซายากะ รู้ข่าวเข้า เื่ที่ โอริตะ แฟนของเธอ ประสบอุบัติเหตุ ทำให้ ซายากะ รู้สึกซ็อกมาก จนทำอะไรไม่ถูก
“โอริตะคุง ทำไมต้องมีเื่แบบนี้เกิดขึ้นกับโอริตะคุงด้วย ”
ซายากะพูดเบาๆจากนั้นเธอก็นั่งร้องไห้ในห้องตัวเอง โดยที่ไม่คาดฝันมาก่อนว่า คนที่เธอรักนั้น ได้ตายจากเธอไปชะก่อน ั้แ่วันนั้นมา ซายากะ ก็ได้เปลี่ยนไปเป็คนละคน จากที่เธอเป็คนร่าเริงกลายเป็คนที่มีอาการซึมเศร้า แต่เธอก็ยืนยั้นแล้วพยายามที่จะใช้ชีวิตด้วยตัวคนถึงแม้จะไม่มีโอริตะอยู่เคียงข้างเธอก็ตาม
เวลาได้ล่วงผ่านพ้นไป ซายากะ ได้จบการศึกษาจากโรงเรียนรินคุ และเธอได้เข้าเรียนต่อที่มหาลัยวิทยาลัยเกียวโต คณะศิลปศาสตร์
วันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2019 ซายากะก็ได้ริเริ่มหางานทำเป็หลักแหล่ง โดยการ เป็ ครูฝึกสอนศิลปะป้องกันตัว และ วิชาดาบ ในโรงฝึกแห่งหนึ่ง หลังจากเลิกงาน ซายากะก็เดินกลับบ้านตามปกติ
“ เย็นนี้ จะทำอะไรกินดีน่า หรือว่าจะหาอะไรง่ายๆกินดี”
ขณะกำลังเดินคิดเรื่อยเปื่อย จู่ๆก็มีรถบรรทุกหักเลี้ยวเข้ามาพุ่งชนซายากะเข้าอย่างจัง ซายากะเองนั้นแน่นอนว่า ไม่มีความรู้สึกอะไร เนื่องจาก เหตุการณ์ มันเกิดขึ้นเร็วมากจนไม่ทันตั้งตัว พอรู้สึกตัวอีกที ซายากะ ก็ได้นอนจมกองเือยู่ใต้รถบรรทุกชะแล้ว
“นี้ ฉัน กำลังจะตายอย่างงั้นเหรอ ฉันจะตายทั้งๆแบบนี้เหรอ ”
ในตอนนั้นเองทุกอย่างที่อยู่รอบตัวซายากะก็ได้เริ่มมืดลง
“ฉันรู้สึกมีความสุขมากกับ่เวลาที่โอริตะอยู่เคียงข้าง ั้แ่เธอจากไป ชีวิตฉันมันก็เหมือนกับการตกนรกทั้งเป็ มีแต่ความอ้างว้าง และความเหงา ฉันไม่อยากพบเจอกับความรู้สึกนั้นอีกแล้ว ฉันหวังว่า ซักวันหนึ่งคงจะได้พบเจอโอริตะคุงในโลกหน้านะ และก็ฉันรักโอริตะคุงนะ”
ซายากะปราถนาที่จะพบโอริตะ อีกครั้ง และได้ทิ้งคำพูดสุดท้าย ก่อนที่เธอจะเสียชีวิตไป จากนั้นดวงิญญาของซายากะก็ได้ไปเกิดใหม่ทันที หลังจากที่ซายากะไปเกิดใหม่ เธอจะสูญเสียความทรงจำทั้งหมดในอดีตชาติ ตอนนี้ ซายะ ก็ได้ความทรงจำในชาติที่แล้วกลับคืนมา พร้อมทักษะที่ติดตัวมาในชาติก่อน
“นึกออกแล้วฉันนึกออกหมดแล้ว เป้าหมายที่แท้จริงของฉัน ฉันจะต้องตามหา โอริตะคุงในโลกนี้ให้พบ ถึงแม้โอกาสที่จะได้พบจะน้อยมากก็ตาม และฉันจะออกตามหาเขาในฐานะนักผจญภัย ไม่ใช่ชาวบ้านสามัญชนธรรมดา ”
ซายาะได้ถือ คาตานะ และได้เดินไปยัง ปากถ้ำ และพร้อมที่จะต่อสู้กับทหารของจักรวรรดิแล้ว!!
1K
