มาเฟียที่รัก

    ซ้อนแอบ

    แสงอรุ่งอรุณเช้าพาให้แบคฮยอนตื่นขึ้น อต่เช้านี้รู้สึกอบอุ่นแปลกๆพอจะขยับตัวก็เหมือนโดนโอบไว้

    'ว๊ากกก'

    พอหันมาก็พบเข้ากับคนเมื่อคืนนอนอยู่ข้างๆ แถมแขนยังโอบรอบตัวเขาอยู่

    'เงียบจะนอน'

    'ไอ้ ไอ้ มาเฟียหน้าตาย'

    ก๊อก ก๊อก ก๊อก

    'แบคฮยอนลูก เป็๲อะไรหรือเปล่า'

    'มะ ม๊า'

    'แบคฮยอน เงียบ อย่าบอกแม่นายนะ' ชานยอลกระซิบข้างหูแบคฮยอน

    'ว่าไงลูก'

    'ไม่มีอะไรม๊า แบคเกือบตกเตียงอ่ะ'

    'งั้นแล้วไป อย่าให้รู้นะว่าซ่อนใครไว้น่ะ'

    'ไม่มีหรอกม๊า'

    ชานยอลปล่อยร่างแบคฮยอนให้เป็๞อิสระ จากนั้นก็ลุกขึ้นนั่งแอนหลังกับหัวเตียง

    'นี่เมื่อไหร่นายจะกลับไปสักที'

    'บอกให้เรียกว่าพี่'

    'ไม่ ไม่ได้สนิทกันสักหน่อย'

    'งั้นฉันไม่ตอบคำถามนาย'

    'ชิ เมื่อไหร่ พี่จะกลับ'

    'จะให้ฉันรีบไปตายหรือไง การ์ดฉันไม่อยู่'

    'แล้วทำไมไม่โทรเรียก'

    'เห็นฉันมีโทรศัพท์หรือไง'

    'นี่เป็๲มาเฟียจริงหรอ'

    'จริงสิไม่เชื่อหรอ'

    'แล้วทำไมไม่ดุไม่โหดอ่ะ'

    'กับคนอื่นก็โหด แต่ถ้าเป็๞คนพิเศษล่ะก็ไม่โหดหรอก'

    จู่ๆแบคฮยอนก็หน้าขึ้นสีแดง ไม่ใช่เพราะความโกธรแต่เพราะความเขินต่างหาก ไม่คิดว่าจะแพ้คำพูดของคนหน้าตายได้

    'น่ารัก' พูดพลางลูบแก้มเนียนที่ขึ้นสี

    'ไม่มีผู้ชายคนไหนชมผู้ชายเหมือนกันแบบนี้หรอก'

    'ก็ฉันนี่ไง'

    'แสดงว่าชมทุกคนเลยสินะ'

    'เปล่า ชมเฉพาะคนน่ารัก แล้วก็ไม่เคยชมใครเลยนอกจากนาย นายคือคนแรก'

    'แหวะ'

    'ยังไม่ทำไรเลยแพ้ท้องแล้วหรอ'

    'ไอ้บ้า ฮึก'

    ฟอดด จู่ๆแบคฮยอนก็โดนขโมยหอมแก้ม เขาอ้าปากค้างกับการกระทำของอีกฝ่าย

    'ไปอาบน้ำได้แล้ว เดี๋ยวพันแผลให้ใหม่'

    'ไม่มีเสื้อ'

    'ใส่ตัวเดิม'

    'เปื่อนเ๧ื๪๨'

    'ฉันตัวเล็กกว่านาย'

    ฟอด ฟอด เอาอีกแล้ว โดนหอมแก้มอีกแล้ว

    'บอกแล้วไงให้เรียกพี่ แทนตัวเองว่าแบคด้วยนะ น่ารักดี'

    แบคฮยอนทำปากจู๋นั้นทำให้น่ารักไปอีก

    'ไม่มีเสื้อโอเวอร์ไซต์ให้ฉันหรอ'

    'ก็มี ไม่ใส่สูทหรอ'

    'นี่ฉันก็คนธรรมดาเหมือนกันนะ'

    'หรอ ออกจะรวย'

    'เอามาเหอะ เอาข้าวขึ้นมาให้กินด้วยนะ'

    'นี่อยู่บ้านคนอื่นแล้วยังมาใช้กันหรอ'

    'ถือว่าฉันเป็๲แขกแล้วกัน'

    'ฮื่อ จะบอกม๊า'

    'ห้ามบอก'

    'หน้าด้าน'

    'หึ'

    แบคฮยอนจัดแจงเสื้อผ้าให้ชานยอล จากนั้นก็แอบเอาข้าวเข้ามา แถมยังนั้งรออีกฝ่ายอาบน้ำเสร็จ แล้วตนจะอาบต่อ

    แกร๊ก

    ประตูห้องน้ำเปิดเผลร่างสูงเดินผ่านออกจากประตู ชานยอลมีแค่ผ้าขนหนูที่ห่อท่อนล่างไว้ แบคฮยอนมองตาค้างกับลอนกล้ามเนื้อ ซิกแพคเรียงตัวกันสวย

    'มองนายอยากได้เหรอ'

    'ซิกแพคผู้ชายที่ไหนเขาก็อยากได้ทั้งนั้นแหละน่า'

    'ฉันหมายถึงอน่กได้ฉันเป็๲สามีหรอ'

    'พูดบ้าอะไรเนี่ย'

    แบคฮยอนลุกขึ้นเดินชนร่างสูงเพื่อจะไปเข้าห้องน้ำ แต่ก็โดนชานยอลคว้าตัวมายืนต่อหน้า

    'ปะ ปล่อยนะเ๯้ามาเฟียบ้า'

    ฟอดดดด

    'นะ นี่'

    จู่ๆแบคฮยอนก็โดนโอบกอดเข้าหาร่างสูงแบคฮยอนดิ้นขัดขืนทำให้ร่างเขาเสียดสีกับอีกฝ่ายโดยตรง พอดิ้นไปมาแบคฮยอนก็ต้องชะงักเมื่อจู่ๆรู้สึกว่าเขาจะชาเข้ากับอะไรสักอย่างพอก้มลงมองแบคฮยอนถึงกับกระจ่าง OMG แม่เ๽้ามันชี้หน้าหนู

    'ไอ้ลามก'

    ชานยอลโดนฟาดเข้าที่หน้าอย่างจัง จากนั้นแบคฮยอนก็วิ่งเข้าห้องน้ำด้วยความเขินอาบ