“ก็บอกมาสิ เดี๋ยวจะได้กลับไปหาและคืนให้เลย”
“เมื่อสองพันปีก่อน เ้าเป็เครื่องบูชาข้า ข้าได้มอบสายธารแห่งชีวิตเข้าสู่ร่างกายเ้านับครั้งไม่ถ้วน แต่เ้ากลับคืองูพิษที่เลี้ยงไม่เชื่อง ลอบทำร้ายข้า เอาของของข้าไป และจองจำข้ากว่าสองพันปี ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเ้าคิดว่าข้าควรทำอย่างไรกับเ้า” ไดน่ารู้สึกว่าตัวเองตัวหดเล็กลงเหลือเท่าฝ่ามือเขาตอนนี้ จะบีบก็ตายจะคลายก็รอด
คำตอบแบบนี้ เธอจะตอบกลับไปอย่างไร เมื่อสองพันปีก่อนความสามารถเธอมากขนาดนั้นเลยเหรอ แต่สองพันปีให้หลังเธอ... “ฉันยังไม่อยากตาย”
“แล้วถ้าเ้าเป็ข้า เ้าจะทำอย่างไร” ไม่มีคำใดที่เขาดพูดแล้วไดน่าจะไม่เชื่อ ก็ดูเอาเถอะตอนนี้เธอมาโผล่อยู่กลางมหาสมุทรที่ไหนก็ไม่รู้ คนธรรมดาจะทำได้เหรอ
“เื่กว่าสองพันปีแล้ว ฉันจะจำได้อย่างไร” อาเธอร์ยกยิ้มมุมปาก
“แน่นอนว่าสิ่งแรกที่เราต้องร่วมมือกันคือการเรียกความทรงจำของเ้า” ไดน่านิ่ง เธออยากถอนใจอย่างโล่งอกแต่ไม่กล้า
อื้ม ไดน่าขานรับในคออย่างว่าง่าย ขอได้กลับไปก่อน เธอจะหาลู่ทางหนี แต่...เธอจะหนีรอดได้อย่างไร ในเมื่อเธอเป็มนุษย์แต่เขาเป็ปีศาจ จะหนีรอดได้อย่างไรกัน
อื้ม คราวนี้ไดน่าร้องหนักขึ้น เมื่อจู่ๆ...คราวนี้เธอไม่ได้เป็ผู้เข้าหาเขา เขาเป็ผู้รั้งเธอเข้าไปหา “จะ...ทำอะไร” เสียงสั่นเอ่ยออกไป เมื่ออกอวบแแ่กับแผ่นอกกำยำเบียดเข้ากันชวนให้วาบหวิว
แท่งร้อนผ่าวขยายผงาดััเธออย่างเปิดเผย
สองมือเขาเลื้อยกวาดไปยังสะโพกกลม เขาบีบขย้ำ เคล้นเคล้าเธอ นอกจากจะน่ากลัวแล้ว เขายังมักมากในกาม แต่เธอยินดีสละร่างกายไม่ยอมสละชีพอย่างแน่นอน
สูบบบบ เสียงน้ำที่รวมตัวเข้าหากัน เมื่อสองร่างลอยเหนือขึ้นสู่จากน้ำ ไดน่าจึงรู้ว่าเขาสวมเพียงเสื้อคลุมที่เต็มไปด้วยรอยไหม้ แต่เพียงชั่วครู่การเคลื่อนลอยสู่อากาศก็หยุดชะงัก ดวงตาโตเบิกกว้างเมื่อจู่ๆรอบคอเขากลับเกิดรอยแดงวูบๆวาบๆ พวกเขาลอยขึ้นเพียงสะดือโผล่พ้นน้ำเท่านั้น
อาเธอร์ดำดิ่งลงไปใหม่ ทีละนิดๆ และหยุดลง “กะ...เกิดอะไรขึ้น” เธอรู้สึกว่าตอนนั้นร่างกายเขาร้อนขึ้นเรื่อยๆ เหมือนว่าเธอกำลังกอดถ่านไว้ไม่มีผิด แต่เมื่อเขาจมดิ่งลงใต้น้ำ จู่ๆทุกอย่างก็สงบลง
การหาตำแหน่งของอิคารอสในร่างกายเธอ เขาพอจะคาดเดาได้แล้ว แต่เขาจะดึงมันออกมาได้อย่างไรนั้นคือสิ่งที่เขายังต้องหาวิธีให้เจอจนได้ แต่ตอนนี้เขาควรจะเข้าไปทักทายเพื่อนเก่ากันหน่อยแล้ว
อื้มมมม ไดน่าอดไม่ได้ที่จะร้องออกมา “กลีบดอกของเ้า งดงามไม่เคยเปลี่ยน” เสียงแหบพร่าเอ่ยไปพร้อมๆกับเรียวนิ้วยาวที่กรีดกรายหยอกล้อกลีบสาวใต้ผิวน้ำ ณ มหาสมุทร แห่งนี้
คำพูดแม้ไม่หยาบโลนแต่ก็เจาะจงชวนให้หวาดหวั่น อ้าร์รรรส แม้จะตกอยู่ในสถานที่ที่น่าหวาดกลัว ซึ่งแน่นอนว่าเธอเกรงกลัวไม่น้อย แต่ร่างกายกลับเข้าหาเรียวนิ้วเชื้อเชิญให้ล้วงล้ำเข้าไป
อื้มมม อาเธอร์มีหรือว่าจะไม่เข้าใจ เขายินดีตอบสนองตามความ้าของเธอเป็อย่างดี นิ้วเรียวขยับซอยถี่ๆเสียดสีช่องแคบใต้น้ำ ทุกอณูร่างกายร้อนผ่าว วาบหวาม สะโพกเล็กส่ายไปมาเกื้อหนุนจังหวะนิ้วใหญ่ที่สอดใส่ถี่เร็วมากขึ้น
ลมและน้ำต่างเป็ใจ สงบนิ่ง ให้พวกเขาได้เริงสวาทกันเสียงครวญครางดังยิ่งกว่าเสียงลม อาเธอร์ดึงนิ้วออกมา เมื่อโพรงคับแคบฉ่ำพร้อมให้เขาสอดใส่สิงที่ใหญ่กว่า
ขาเล็กแยกเปิดกว้างสะโพกสอบเคลื่อนเข้าไปใกล้ อื้มมม เสียงครางก้องกังวาลเพียงแค่มีการทักทายระหว่างส่วนปลายกับส่วนบาน โอ้ววว เสียงครางของอาเธอร์เซ็กส์ซี่ไม่เคยเปลี่ยน
เสียงของเขาเรียกความทรงจำเมื่อคืนและในฝัน “เสียวจัง...” ร่างบางโยกขยับกึ่งลอยเหนือผิวน้ำ จุดใต้สะดือจมดิ่งอยู่ใต้น้ำ ระลอกน้ำเกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า เมื่ออาเธอร์เรี่ยวแรงมหาศาลโยกขยับสะโพกสอบของตนตอกตรึงเข้าช่องแคบ ครั้งแล้วครั้งเล่า ความเสียวซ่านล้นพ้นที่เกิดขึ้นทำให้ไดน่าหลงลืมการกลับห้องพักของตน
อ้าอ้าอ้า ความรู้สึกที่แตกต่างไป มีบางอย่างเกิดขึ้น ร่างกายเขาฟื้นฟูแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆจนเขารู้สึกได้ “ข้าหาวิธีทวงของข้าคืนแล้วไดน่า” กายหยาบเท่านั้น ต้องกายหยาบเสพสมกันเท่านั้น
ระลอกคลื่นแรงขึ้นเรื่อยๆ เมื่ออาเธอร์เร่งจังหวะเร็วจนมองแทบไม่ทัน ร่างบางขยับโยกไม่มีที่สุด ลมหอบนำเสียงครางไปไกลอย่างไม่มีที่สุด
อ้าอ้าอ้าอ้า สองร่างเปลือยเปล่าหนึ่งร่าง ล่อแหลมอีกหนึ่งร่าง เกาะเกี่ยวพันพัวเนื้อแนบเนื้อ เป็อาหารตาให้กับเหล่าสัตว์น้ำใต้ท้องทะเล และสัตว์ปีก
‘พี่ท่าน’ อาเธอร์นิ่งงัน เมื่อจู่ๆเขาก็ได้ยินแล้ว ขุนพลังที่เพิ่มขึ้นของเขา ในที่สุดเขาก็สื่อถึงบาลอน ‘น้องพี่’
585
