คู่หมั้นจากตระกูลสูงส่งก้าวเข้ามาในแดนต้องห้าม หึงหวงคำสาปปะทุขึ้น ไฟมารลุกโหมทั่วท้องฟ้า
ศิษย์ถูกกดไว้ใต้ร่างิญญายอมจำนนช้าๆ ชะตารักนี้... ยิ่งใกล้ยิ่งเ็ป
อาจารย์ฉี๋หลิงกับศิษย์ต้องห้าม (The Forbidden Martial Arts)
“หนึ่งััคือจุดเริ่มต้นของคำสาปหนึ่งการคือจุดจบของชะตา”
เช้าวันถัดมาสำนักเทียนหลานอวิ๋นตกอยู่ในความตึงเครียด คุณหนูหลิวอวิ๋นจากตระกูลหลิวผู้มีฐานะสูงส่งและเป็คู่หมั้นทางการเมืองของฉี๋หลิงเดินทางมาถึงสำนักด้วยขบวนม้าที่หรูหรา เธอสวมชุดผ้าไหมสีแดงปักลายัใบหน้าสวยงามแต่แฝงเล่ห์เหลี่ยมและความเย่อหยิ่ง
“ท่านฉี๋หลิงข้าได้ยินข่าวลือมากมายระหว่างทาง” เธอพูดด้วยรอยยิ้มที่ไม่ถึงตา“ว่าท่านใกล้ชิดกับศิษย์คนหนึ่งเกินไป”
ฉี๋หลิงยืนสงบนิ่ง “เป็เพียงการสอนวิชา”
เย่หยวนที่ยืนอยู่ไกลมองภาพนั้นด้วยหัวใจที่สั่นไหวเล็กน้อย
ตลอดวันคุณหนูหลิวอวิ๋นติดตามฉี๋หลิงอย่างใกล้ชิด จงใจััแขนและยิ้มหวานใส่ทำให้บรรยากาศในสำนักเต็มไปด้วยข่าวลือหนักขึ้น
ค่ำคืนนั้นฉี๋หลิงเรียกเย่หยวนไปยังเรือนด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
ทันทีที่เย่หยวนก้าวเข้าไปฉี๋หลิงก็ลากตัวเขาเข้าไปในห้องนอนกดลงกับเตียงและรัดแขนทั้งสองข้างกับหัวเตียงด้วยไหมเวทย์สีเงิน
“เ้าอิจฉาหรือไม่ เมื่อเห็นข้ากับนาง”ฉี๋หลิงถอดเสื้อผ้าออกช้าๆ ดวงตาเต็มไปด้วยไฟหึงหวง“หรือเ้าคิดว่าข้าจะแตะต้องนาง?”
เขากัดที่คอ เต้านม และต้นขาของเย่หยวนแรงๆจนเืซึมเป็ทางแดง รอยฟันชัดเจนราวกับตราเ้าของ
“อ๊าาา! เจ็บ... อาจารย์...ข้าไม่ได้คิดอะไร” เย่หยวนดิ้นรน น้ำตาไหล
ฉี๋หลิงหัวเราะต่ำ “โกหก”เขายกสะโพกเย่หยวนขึ้นสูง แล้วดันเข้าไปสุดลึกจากด้านหลังอย่างรุนแรงกระแทกเร็วและแรงทันที ไม่มีเวลาให้หายใจ
แต่ละครั้งที่กระแทกฉี๋หลิงก็ตบบริเวณสะโพกและต้นขาแรงๆ “เ้าต้องจำไว้... แม้ข้าจะมีคู่หมั้นแต่ร่างกายและิญญาของเ้าเป็ของข้าเพียงผู้เดียว”
เย่หยวนครางเสียงหลงปนสะอื้น “ของท่าน...ทั้งหมด... อ๊าาา! ลึกเกินไป...”
ฉี๋หลิงพลิกท่าให้เย่หยวนคร่อมบนตัวแล้วกระแทกขึ้นจากด้านล่างอย่างบ้าคลั่ง มือบีบคอเบาๆและรูดส่วนหน้าของเย่หยวนพร้อมกัน
พลังหยกิญญาทำงานเต็มที่ทำให้ความรู้สึกทั้งเ็ปและสุขสมทวีคูณ เย่หยวนตัวเกร็งกระตุกซ้ำๆ จนหมดแรง
“ครางดังๆ... ให้คู่หมั้นของข้าได้ยินในฝัน”ฉี๋หลิงพูดเสียงแหบพร่า แล้วปล่อยความร้อนเข้าไปลึกหลายครั้ง
เย่หยวนถึงจุดสุดยอดด้วยเสียงร้องที่แหบพร่าร่างกายสั่นเทิ้ม น้ำตาไหลไม่หยุด
หลังจบ ฉี๋หลิงกอดเขาไว้แน่นจูบรอยกัดด้วยความอ่อนโยนที่ขัดแย้ง “ข้าเกลียดการที่ต้องแสร้งกับนาง...แต่ข้าจะใช้สถานะนี้ปกป้องเ้า”
วันรุ่งขึ้นคุณหนูหลิวอวิ๋นเริ่มสืบเสาะด้วยตัวเอง เธอส่งคนไปติดตามเย่หยวนขณะที่จื่ออวิ๋นและหลี่เฉิงเริ่มรวมตัวกันเพื่อพูดคุยเื่ความผิดปกติ
ฉี๋หลิงรู้ตัวแต่ยังนิ่งเงียบความขัดแย้งในสำนักเริ่มก่อตัว
พิเศษท้ายตอน
เย่หยวนนอนหลับสนิทในอ้อมแขนฉี๋หลิงร่างกายเต็มรอยอันแดงฉานขณะที่คุณหนูหลิวอวิ๋นยืนอยู่หน้าประตูเรือนด้วยสีหน้าเ็าจื่ออวิ๋นและหลี่เฉิงกำลังกระซิบกันในเงามืดหมอกปกคลุมสำนักหนาขึ้นราวกับกำลังปกปิดความลับครั้งใหญ่
คู่หมั้นยิ้มหวานแต่แฝงพิษหึงหวงกลายเป็พายุฝน รอยกัดบนผิวศิษย์ ตราไว้ด้วยเืและน้ำตา ิญญาถูกผูกมัดแ่ายอมจำนนด้วยใจยินดี ความลับนี้... ใกล้ถูกเปิดเผยแล้ว
..สุสาส์นราคะ...
253
![[Posher] พอร์ช : รักให้ลืม (ชุด หลงรักนายฝรั่ง) มี Ebook แล้วนะคะ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1681273301_50388545.webp)
