คุณหมอVSมาเฟีย

หลังจากที่กินข้าวกันเสร็จ มิโกะและนายเดย์ก็ขอตัวกลับไปที่บ้านของเค้า ซึ่งก็อยู่ในบริเวณเดียวกัน แต่แยกไปอีกหลัง ฉันเดินกลับมานั่งที่โซฟาตัวเดิม ก็ไม่รู้ว่าจะไปตรงไหน บ้านหลังใหญ่ เดินไปมาอาจหลงได้ 
“ห้องนอนของคุณหนูจัดเรียบร้อยแล้ว ตามป้ามานะคะ” คุณป้าแม่บ้านคนเดิมมาพาฉันขึ้นไปที่ห้องนอน ภายในห้องถูกตกแต่งด้วยสีชมพูหวานๆ เป็๲สีที่ฉันชอบมาก และบนโต๊ะข้างเตียงนอนยังมีรูปของฉันกับพ่อที่เคยอยู่ที่บ้านด้วย
“พ่อ รูปนี้มาอยู่ที่นี้ได้ยังไงคะ” ฉันเงยหน้าถามป้าแม่บ้าน ฉันดีใจมากที่ได้รูปนี้มาฉันรักรูปนี้มาก 
“ป้าไม่ค่อยรู้รายละเอียดอะไรมากค่ะ แต่ว่านายใหญ่บอกว่าให้จัดห้องของคุณหนูให้เหมือนกับห้องเดิมของคุณหนูมากที่สุดค่ะ” ป้าแม่บ้านตอบฉันด้วยรอยยิ้ม แล้วก็เดินออกไป ฉันนั่งกอดรูปของฉันกับพ่อแล้วก็เผลอหลับไป

“นายใหญ่จะให้เธออยู่ที่นี้จริงๆ หรอครับ” แทนถามผมที่นั่งดูเธอจากกล้องวงจรปิดที่ติดไว้ในห้องนอนของเธอ
“มึงมีปัญหาอะไร” ผมเข้าใจดีว่ามันหมายถึงอะไร แต่ผมไม่ได้สนใจ ผมสนแค่่ว่าผมต้องดูแลเธอ และเธอก็เหมือนกันมาก ผมไม่ได้หวังให้ใครมาแทนที่ของมีนา เพราะไม่มีใครแทนที่เธอได้ ผมหวังแค่ว่าอย่างน้อยๆ ผมก็ได้ดูแลเธอเพื่อชดเชยความผิดของตัวเอง ที่ไม่สามารถช่วยอะไรเธอได้เลย
“ผมว่าคุณหนูดูจะพยศไม่เบานะครับ แลว่าจะหนักกว่านายหญิงอีก จะคุมยากนะครับ” แทนยังคงไม่มั่นใจ เพราะว่าดูจากฤทธิ์ของเธอแล้ว เธอนั้นเหมือนจะดื้อเงียบ แบบเอาเ๱ื่๵๹อยู่ 
“กูมีวิธีปราบคนพยศ มึงก็น่าจะรู้จักกูดีนะ” ผมหันไปตอบลูกน้องคนสนิท มันก้มหน้าเหมือนรู้ได้ทันทีว่าผมหมายความว่ายังไง ผมนั่งมองเธอที่นอนหลับไปพร้อมน้ำตา คงคิดถึงพ่อมากเลยซิินะ 
“มีนา พี่ขอโทษนะ พี่ไม่ได้จะเอาใครมาแทนที่เธอ แต่พี่จะชดเชยความผิดที่พี่ทำให้เธอต้องตายไป พี่สัญญาว่าพี่จะรักเธอคนเดียวตลอดไป” ผมพูดเบาๆ กับตัวเองในขณะที่นั่งจ้องหน้าฮานะ ที่นอนหลับอยู่บนเตียงแบบไม่รู้เ๱ื่๵๹อะไร