ใน่สายๆ ของวันต่อมา รถยนต์คันหรูได้วิ่งเข้ามาจอดรออุษา อยู่ที่หน้าตึกคอนโดตามที่ได้ตกลงกันไว้ ว่าอุษาจะต้องไปอยู่ที่เพ้นท์เฮาส์กับราฟาเอล จนกว่าชายหนุ่มจะเบื่อและเลิกรากันไป
กริ๊ง.. กริ๊ง…. กริ๊ง……
เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือดังขึ้น แจ้งเตือนบอกกับเ้าของว่ามีคนได้โทรเข้ามา
“สวัสดีค่ะ” อุษาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดรับสาย พร้อมกับกรอกเสียงไปตามสาย ให้ฝั่งที่โทรเข้ามาได้รับทราบว่าได้รับสายแล้ว
“สวัสดีทูนหัว ผมได้ให้คนของผมไปรับคุณแล้ว ซึ่งคิดว่าตอนนี้น่าจะจอดรอคุณอยู่ที่หน้าคอนโดเรียบร้อยแล้ว รีบๆ มาอย่าอิดออด เพราะผมไม่ชอบคนที่ไม่ตรงต่อเวลา” ราฟาเอลโทรเข้ามาแจ้งและแถมยังขู่มาด้วยกลายๆ อีกต่างหาก
“รู้แล้วน่า!! แค่นี้ใช่ไหม?” อุษาหน้าเง้าหน้างอใส่โทรศัพท์มือถือ กรอกเสียงห้วนๆ ไปตามสาย
“ใช่! แล้วเจอกันครับ” ราฟาเอลกล่าวมาตามสายอย่างอารมณ์ดีเป็พิเศษในวันนี้ ก่อนที่ชายหนุ่มจะกดตัดสายของคนตัวเล็ก ที่เขาคิดถึงและนอนเพ้อละเมอหาอยู่ทุกค่ำคืน และใจจดใจจ่อที่จะเจอกับคนที่ทำให้เขาต้องเป็อย่างนั้น
“เฮ่ออ!!!!....” อุษาถอนหายใจออกมาแรงๆ อย่างรู้สึกจนปัญญาและหาทางออกจากเื่ที่เป็อยู่นี้ไม่เจอจริงๆ
‘คงจะต้องให้มันเป็ไปตามที่ชายหนุ่มผู้เอาแต่ใจ้าแล้วสินะ’ อุษาส่ายหน้าไปมาเพื่อขับไล่ความคิดต่างๆ ออกไปจากสมอง ตัดสินใจลุกขึ้น หยิบกระเป๋าสะพายขึ้นมาคล้องไหล่ แล้วเดินไปหยิบกระเป๋าเดินทางใบย่อมๆ ที่เธอได้จัดเสื้อผ้าใส่ลงไปในนั้น
อุษาไม่ได้เอาเสื้อผ้าไปมาก เพราะคิดว่าคงอาจจะอยู่กับผู้ชายเอาแต่ใจคนนั้นได้ไม่นาน เธอจะพยายามทำทุกวิถีทาง ให้ผู้ชายเอาแต่ใจคนนั้นเบื่อเธอโดยเร็วไวที่สุด
อุษาเดินออกจากลิฟต์คอนโด ตรงมาที่หน้าตึก ก็เห็นว่ามีรถยนต์คันหรูสีดำติดฟิล์มทึบแสง มาจอดอยู่ที่หน้าตึกตามที่ราฟาเอล ได้แจ้งไว้จริงๆ ซึ่งชายหนุ่มได้ส่งคนขับรถและบอดี้การ์ดคู่ใจของเขา ที่อุษาคุ้นหน้าค่าตาเป็อย่างดีมารับ เมื่อบอดี้การ์ดเห็นอุษา ก็กุลีกุจอลงมาจากรถทันที
“สวัสดีครับคุณอุษา เชิญครับ” บอดี้การ์ดกล่าวทักทาย พร้อมกับยื่นมือไปรับกระเป๋าเดินทางใบย่อมๆ มาจากมือเรียวเล็กนั้น และรีบยื่นมือไปเปิดประตูรถทางเบาะหลัง ให้อุษาเข้าไปนั่งอย่างเร็วไว
“สวัสดีค่ะ ขอบคุณค่ะ” อุษากล่าวทักทายตอบ อย่างเสียไม่ได้ พร้อมกับก้าวเข้าไปนั่งภายในรถ
บอดี้การ์ดปิดประตูรถ เมื่อเห็นว่าสาวเ้าได้เข้าไปนั่งในรถเรียบร้อยแล้ว และเดินไปยังด้านท้ายของตัวรถ เปิดกระโปรงท้ายรถออก นำกระเป๋าเดินทางขนาดย่อมๆ นั้น เข้าไปวางเก็บไว้ แล้วค่อยเดินกลับมาขึ้นรถ ที่เบาะที่นั่งด้านหน้าข้างๆ คนขับ แล้วจากนั้นรถยนต์คันหรูก็พุ่งทะยานออกไป ยังจุดมุ่งหมายปลายทาง นั้นก็คือเพ้นท์เฮาส์ของฟาราเอลนั้นเอง
รถยนต์คันหรูวิ่งมาจอดลงที่หน้าตึก ย่านใจกลางเมืองกรุง ซึ่งดูก็รู้ในทันทีว่าคนที่มาอยู่ที่นี่ หากไม่ร่ำรวยจริง ก็จะซื้อหาห้องพักของที่นี่เอาไว้ไม่ได้อย่างแน่นอน อุษาก้าวลงมาจากรถยนต์คันหรู พร้อมกับมองดูไปรอบๆ อย่างลานตา
“เชิญตามผมมาครับ” บอดี้การ์ดคนเดิม ที่ได้ไปรับนั้นแหละเป็ผู้เอ่ย อุษาจึงเดินตามไปอย่างเสียไม่ได้
“เฮ!.. ทำเวลาได้ดีนี่” ราฟาเอลร้องทักทายและยิ้มให้คนตัวเล็ก ที่จะเข้ามาอยู่ร่วมชายคาเดียวกัน ั้แ่วันนี้เป็ต้นไป พร้อมกับเดินเข้าไปใกล้ๆ ร่างบาง มองสำรวจตรวจตราอย่างพึงพอใจ ก่อนจะยื่นมือใหญ่ เข้าไปรวบเอวบาง ดึงเข้ามาไว้ในอ้อมแขนแกร่งอย่างถือสิทธิ์เต็มที่
“อุ้ย! คุณฟาราเอล” อุษาอุทานออกมาอย่างใ ที่ชายหนุ่มดึงตัวเธอ เข้าไปในอ้อมแขนแกร่ง โดยไม่ให้ตั้งตัวอย่างนี้
อุษาเบิกตากว้าง มองหน้าครามครันอย่างตื่นตระหนกใ จะไม่ให้ตื่นตระหนกใไปได้ยังไงกันล่ะ ก็เล่นแนบชิดสนิทกันอย่างนี้ ทำให้เธอััได้ถึงไออุ่นจากลมหายใจ ที่เป่ารดใบหน้าสวยหวานซึ้งอยู่ในขณะนี้ ไหนจะกลิ่นโคโลน ผสมกับกลิ่นน้ำหอมผู้ชายนั้นด้วย มันทำให้รู้สึกรัญจวนใจ ประหม่าขึ้นมาในทันที
“ขอจูบต้อนรับสมาชิกคนใหม่หน่อยก็แล้วกันนะ” ว่าแล้วคนตัวโตก็เลื่อนมือใหญ่ ขึ้นมาจับที่ท้ายทอยของคนตัวเล็กเอาไว้ ก่อนจะก้มลงไปจูบปิดปากบางอวบอิ่มนั้น อย่างละเมียดละมัย โดยการแตะเบาๆ จูบแ่ๆ พรมลงไปรอบๆ ริมฝีปากบางอวบอิ่มอย่างหยอกเอิน ยั่วเย้า
“อ๊ะ!.. อื้ออ!..” อุษาเบิกตากว้างมากขึ้นกว่าเดิม อ้าปากจะร้องประท้วงออกไป แต่มันกลับเป็การเปิดโอกาสให้คนตัวโต ได้ส่งลิ้นสากอุ่นร้อนลื่น เข้าไปสำรวจหาความหวาน ในโพรงปากเล็กอย่างง่ายดาย
ราฟาเอลใช้ความช่ำชองเชี่ยวชาญที่มี ตวัด ไล่ต้อน กอดรัดดูดดึง เรียวลิ้นเล็กของคนตัวเล็ก จนร่างบางค่อยๆ หรี่ตาปรือลง เคลิบเคลิ้มเผลอไผลไปกับรสัั ร่างบางสั่นสะท้าน วาบหวามซาบซ่าน จนแทบจะทรงตัวเอาไว้ไม่อยู่ จนต้องยื่นมือเรียวเล็กขึ้นไปเกาะเกี่ยวรอบคอแกร่งไว้ ไม่ให้ทรุดลงไปกองกับพื้นห้อง
“เดี๋ยวเราไปหาอะไรกินกันก่อน ดีกว่านะ จะได้มีเรี่ยวแรงทำกิจกรรมในคืนของเราคืนนี้”
ราฟาเอลค่อยๆ ถอนจูบออกช้าๆ อ้อยอิ่ง ก่อนจะพูดกระซิบบอกคนตัวเล็ก ด้วยน้ำเสียงแหบพร่า นุ่มทุ้มกว่าทุกคราวที่พูด สายตาก็ยังคงจับจ้องมองริมฝีปาก ที่แดงช้ำเพราะพิษจูบ และใบหน้าสวยหวานซึ้งที่ตอนนี้แดงระเรื่อขึ้นมา โดยไม่ต้องพึ่งการเมคอัพช่วยเลยแม้แต่น้อย อย่างรู้สึงพึงพอใจเป็อย่างยิ่ง และเขาพยายามระงับความ้า ที่ได้พุ่งขึ้นมาจนปวดร้าวนั้นไว้ รอปลดปล่อยในค่ำคืนนี้
๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒
3K
