ตอนที่ 22 รองผู้นำตระกูลลู่
ลู่หานที่ยังไม่รีบเลื่อนระดับปราณ ตราบใดที่ตัวเองยังคงเป็เด็กอายุ 10 ปี มีร่างกายบอบบางเหมือนกับเด็ก ก็ไม่มีทางจะทนรับพลังปราณที่มากกว่านี้ได้แน่ จึงต้องรอคอยโอกาสในครั้งต่อไปแทน
"ก่อนอื่นข้าต้องหาทางพัฒนากล้ามเนื้อที่มันอ่อนแอนี้เสียก่อน"
ลู่หาน ที่เคยเผชิญความลำบากมาหลายครั้งกับอาจารย์ จึงคิดหาทางวิธีพัฒนากล้ามเนื้อของตนได้หลายวิธี บ้างก็เป็การออกกำลังกายฝึกฝนกล้ามเนื้อแบบโบราณ บ้างก็เพิ่งยา สมุนไพร ซึ่งลู่หาน้าใช้วิธีแตกต่างกันออกไป คือการสักยันต์ รูปแบบเสริมกล้ามเนื้อให้กับร่างกายตนเอง ซึ่งเป็วิธีที่ง่ายแล้วรวดเร็วมากที่สุดกว่าวิธีอื่น แต่ปัญหาคืออุปกรณ์ในการใช้สักยันต์รูปแบบกล้ามเนื้อ หากได้สิ่งของที่เป็รูปแบบยันต์ที่้ามาจะทำให้ยันต์ออกมาสมบูรณ์ มีประสิทธิภาพมากที่สุด แล้วจะดึงความสามารถออกมาใช้ได้เต็มที่
หากพูดถึงกล้ามเนื้อที่แข็งแรง ก็คงไม่พ้นกล้ามเนื้อสัตว์อสูรระดับสูง โดยเฉพาะกล้ามเนื้อั แต่ตอนนี้ลู่หานที่ไม่มีเืัหลงเหลืออยู่อีกแล้ว ส่วนเข็มเขี้ยวัก็ไร้ซึ่งพลังงานหลงเหลืออีกต่อไป เปรียบเสมือนเป็เข็มสักยันต์ที่พิเศษที่มีความแข็งแรงมากกว่าเข็มสักยันต์ทั่วไปเท่านั้น
ลู่หานที่ค้นหาสิ่งของในถุงเก็บของมิติก็มีแต่ยา สมุนไพร เท่านั้น ไม่มีเืของสัตว์อสูรที่เน้นความแข็งแแกร่งของร่างกายเป็หลักเลย จึงตัดสินใจต้องเพิ่วพาความรู้ในเื่สถานที่กับสาวใช้ตนเองอีกครั้ง
"ข้าจะต้องไปหาจากที่ไหนกัน"
ลู่หาน ที่ยังไม่เข้าใจสถานที่แห่งนี้ดีพอ รวมถึงร้านค้าต่างๆอีกด้วย จึงตัดสินใจว่าต้องเพิ่งพาความรู้ของสาวใช้ในการนำพาตนไปหาร้านที่มีสิ่งของที่ตนเอง้าเสียแล้ว
รุ่งเช้า
"คุณหนู เกิดเื่ใหญ่แล้ว"
สาวใช้เหยาเหยา ที่รีบวิ่งหน้าตั้งมาหาลู่หานั้แ่เช้า ด้วยท่าทีตื่นตระหนกราวกับว่ามีเื่ร้ายแรงเกิดขึ้น
"มีอะไรกัน รีบร้อนวิ่งมาเชียว"
ลู่หาน ไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายจะรีบร้อนอะไรขนาดนั้น เมื่อตอนนี้ยังเช้าอยู่เลยด้วยซ้ำ
"คุณหนู พวกหญิงสาวที่คุณหนูหาเื่ ต่อว่าพวกนางเมื่อวาน วันนี้ได้พาคนมาที่ตระกูลลู่ของเราแล้ว"
สาวใช้เหยาเหยา รายงานออกมา
"ข้าก็นึกว่าเื่ใหญ่อันใดกัน"
ลู่หาน ที่ได้ยินเช่นนั้นก็ไม่ตื่นตระหนกแต่อย่างใด แค่พวกนางหอ จากหอบุปผาผลิบาน หรือเรียกอีกอย่างว่า หอนางโลม มาหาเื่ตนเองกลับถึงที่ก็ไม่แปลกอะไร ในเมื่อพวกนางรู้จักสาวใช้เหยาเหยา ย่อมรู้ว่าข้าคือใคร คงไม่ยากที่จะสืบข้อมูลมาได
"มันไม่ใช่มีเพียงแต่พวกนางที่มา แต่นางพาคนสำคัญมาเล่นงานคุณหนูด้วย"
สาวใช้เหยาเหยา ที่อธิบายออกมา จนตอนนี้ลู่หานเข้าใจดีแล้วว่า สาเหตุใดที่สาวใช้ตนจึงรีบร้อนกระวนกระวายเช่นนี้
พวกนางหอ หรือนางบำเรอ พวกนั้นได้พาคนสำคัญ หรือเรียกอีกอย่างว่าลูกค้าคนสำคัญของพวกนางมาเล่นงานตน ซึ่งแน่นอนว่าลูกค้านางหอแต่ละคน ย่อมต้องไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป โดยเฉพาะพวกนางหอที่ติดอันดับยอดนิยมของ หอบุปผาผลิบาน ต้องเป็ลูกค้าที่สำคัญแน่ จึงสามารถให้พวกนางดูแล ปฏิบัติ รับรองกะบลูกค้ากลุ่มนี้ได้
ซึ่งนางหอที่ลู่หานหาเื่เมื่อวาน ทุกคนติดอันดับยอดนิยมของ หอบุปผาผลิบาน 10 อันดับแรก ยิ่งใกล้เลขหนึ่งเท่าไร ยิ่งการันตีความสวย ความงดงาม ความนิยมของพวกนางได้มากเท่านั้น สามารถบอกได้เลยว่า หญิงสาวทั่วไปไม่มีทางเทียบติดแน่นอน แล้วหญิงสาวที่ใกล้เลขหนึ่งย่อมต้องมีแต่ลูกค้าที่ไม่ธรรมดามากแน่
"ไปกันเถอะ"
ลู่หาน ที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงปัญหาในครั้งนี้ได้ จึงต้องมีแต่เผชิญหน้ากับมันเท่านั้น การหลบซ่อนตัว หลีกเลี่ยงปัญหาก็ไม่สามารถทำได้ตลอด แล้วไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาที่ถูกต้องด้วย
ณ.ห้องรับรอง
ภายในห้องรับรอง มีคนมากหน้าหลายตานั่งเรียงกันอยู่ ข้างกายพวกนั้นมีหญิงสาวที่ลู่หานคุ้นหน้าคุ้นตาดี ที่ได้พบเจอต่อว่าพวกนางเสียงดัง จนคนอื่นได้ยินทำให้พวกนางอับอายขายขี้หน้าอย่างมากต่อคนจำนวนมาก
"ท่านลู่ฉาง ต้องให้ความเป็ธรรมกับพวกข้าด้วยนะค่ะ"
หญิงสาว ที่นั่งด้านข้าง ลู่ฉาง กล่าวด้วยเสียงที่อ่อนหวาน ไพเราะออกมา เชิญชวนให้ผู้ชายหลงใหล
"ลู่หาน ข้าได้ยินมาว่า เ้าไปก่อเื่งามหน้ามาใช่ไหม"
าุโเครายาว ที่เป็ถึงรองผู้นำตระกูล นามว่า ลู่ฉาง ออกมาต้อนรับคนสำคัญของที่นางหอพามาแทน เพราะตอนนี้ผู้นำติดธุระจึงปล่อยให้เป็หน้าที่รองผู้นำที่จัดการเื่ภายในตระกูล
"เ้ามีอะไรจะสารภาพไหม"
รองผู้นำตระกูล ตวาดเสียงดังออกมา
"สารภาพ ทำยังกับข้าเหมือนคนร้ายที่ไปก่อเื่ร้ายแรงแบบนั้นแหละ"
"ข้าไม่มีอะไรสารภาพ ความจริงทุกอย่างท่านน่าจะรู้จากปากพวกนางอยู่แล้ว ไม่เห็นจำเป็ต้องให้ข้าสารภาพอะไรเลย ยกเว้นเพียงแต่พวกนางตอกไข่ใส่ร้ายป้ายสีข้าเพิ่มเท่านั้น"
ลู่หาน สวนกลับไป ราวกับไม่สนใจเสียงตวาดรองผู้นำตระกูลเลย
"นี้เ้า หาว่าพวกนางใส่ร้ายเ้างั้นรึ"
รองผู้นำตระกูล ฉุนเฉียวมากยิ่งขึ้น เมื่อได้ยินสิ่งที่ลู่หานเอ่ยออกมา
"เอาเถอะ ในเมื่อท่านอยากให้ข้าพูด ข้าก็จะพูดอธิบายเื่ราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นเมื่อวาน จะได้รู้ว่าพวกนางใส่ร้ายป้ายสีอะไรข้าเพิ่มไหม"
ลู่หาน ที่อธิบายรายละเอียดออกมาจนหมด ไม่มีปกปิดแม้แต่น้อย
"เ้ากล้าต่อว่าพวกนางเสียงดัง เพื่อประจานพวกนางต่อหน้าชาวบ้านจำนวนเช่นนั้น เพื่อสาวใช้คนเดียวของเ้านี้นะ"
ลู่ฉาง ต่อว่าออกมา เมื่อได้ฟังคำอธิบายของลู่หานจนหมดสิ้นแล้ว
"สาวใช้เพียงคนเดียวของข้างั้นรึ"
"แม้นางจะเป็สาวใช้ แต่นางก็เป็ถึงสาวใช้ตระกูลลู่ แล้วการที่นางเป็สาวใช้ส่วนตัวข้า ทั้งที่ข้ามีปู่เป็ถึงที่ปรึกษาของตระกูลลู่ ที่ได้รับการแต่งตั้งพิเศษจากผู้นำคนเก่าของตระกูล แบบนี้แสดงให้เห็นว่านางไม่ใช่สาวใช้ต้อยต่ำที่จะปล่อยให้คนอื่นมาดูถูกได้"
"หากปล่อยให้นางโดนดูถูกจากนางหอพวกนี้ แสดงว่าพวกนางหอต่างดูถูกข้า ดูถูกตระกูลลู่อันสูงส่งด้วยเช่นกัน"
"หากเป็เช่นนั้น เป็ท่าน ท่านจะยอมปล่อยให้คนนอกอย่างพวกนาง มาดูถูกสาวใช้ตระกูลลู่ได้เชียวรึ"
ลู่หาน โต้กลับออกไป หลังจากเกิดการโต้เถียงกันขึ้นมา โดยลู่หานไม่มีท้าทีจะยอมก้มหัวให้ใคร ต่อให้เค้าคนนั้นเป็ถึงรองผู้นำตระกูลก็ตาม แต่หากไม่มีความน่าเคารพ เลื่อมใส แล้วปฏิบัติอย่างยุติธรรม ตนเองก็ไม่จำเป็ต้องมีความเคารพกับคนแบบนี้