บทที่ 33 ใจดีเหลือเกิน
ลู่เฉิงเฟิงและวานรร้อยลักษณ์แยกทางกันปฏิบัติการ
วานรร้อยลักษณ์ซ่อนตัวอยู่ในที่ลับ ส่วนลู่เฉิงเฟิงเป็ตัวล่ออยู่เบื้องหน้า คอยล่อศัตรูให้ออกมาจากที่ซ่อน
ตราบใดที่ปีศาจโลหิตกับราชินีสีชาดกล้าโผล่ออกมา ทั้งสองจะรุมโจมตีจากทั้งในและนอก เ้าสวะทั้งสองตัวนั้นจะไม่มีวันได้มีชีวิตรอดออกไปจากเหยียนเฉิงแน่นอน
“งั้นฉันไปล่ะ นายก็ระวังตัวด้วย!” วานรร้อยลักษณ์พูดด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว อาชีพนักฆ่าที่เขาทำมาตลอดทำให้เขาไม่รู้จักวิธีแสดงความห่วงใยผู้อื่น
ลู่เฉิงเฟิงพยักหน้า จากนั้นก็ยิ้มออกมา “นายจะไปแบบนั้นจริง ๆ เหรอ?”
พูดจบก็ไปรื้อเสื้อกล้ามตัวหนึ่งในตู้เสื้อผ้าโยนให้ วานรร้อยลักษณ์ “ทน ๆ ใส่ไปก่อนแล้วกัน”
วานรร้อยลักษณ์รับเสื้อกล้ามมาสวม ลู่เฉิงเฟิงก็ยิ่งหัวเราะเสียงดังขึ้น
กางเกงรัดรูปกับเสื้อกล้าม ตอนนี้วานรร้อยลักษณ์ดูเหมือนพวกอันธพาลข้างถนนไม่มีผิด
พยัคฆ์โลหิตมีสีหน้าลำบากใจ ตวัดสายตามามองเขาแวบหนึ่ง กำลังจะเดินออกไปแ ต่ลู่เฉิงเฟิงก็เรียกเขาไว้แล้วส่งกุญแจรถให้
“รถอยู่ที่ลานจอดรถ นายเอารถไปจอดรอที่หน้าหมู่บ้าน หาที่เหมาะ ๆ รอให้ปีศาจโลหิตกับราชินีสีชาดปรากฏตัว”
“แล้วก็อันนี้ ฉันได้มาจากหมอจีนคนหนึ่ง รักษาอาการาเ็จากการตกหรือถูกทำร้ายได้ผลดีมาก”
พยัคฆ์โลหิตพยักหน้ารับกุญแจรถกับขวดเซรามิกใบเล็กที่ลู่เฉิงเฟิง ยื่นให้ พูดเสียงแข็งว่า “ขอบคุณ” จากนั้นก็หันหลังเดินออกไป
ลู่เฉิงเฟิงเดินไปเปิดม่านทุกบาน แม้การทำแบบนี้จะอันตรายมาก แต่เพื่อล่อให้ปีศาจโลหิตกับราชินีสีชาดออกมา เขาต้องเสี่ยง
ชายหนุ่มเดินไปนั่งที่โซฟา รอปีศาจโลหิตกับราชินีสีชาดปรากฏตัว
เขาคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมของหมู่บ้านนี้เป็อย่างดี ตอนนี้นั่งอยู่ในจุดที่มองเห็นได้ยาก ถึงอีกฝ่ายจะใช้ปืนไรเฟิล ก็ยากที่จะยิงเขาให้ตายได้ในการยิงครั้งเดียว
ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ลู่เฉิงเฟิงก็หยิบมือถือออกมาล็อกอินเข้าห้องแชตลับของสิบสองนักษัตรทมิฬ ส่งข้อความหาวานรร้อยลักษณ์ [ลิงบ้า ฉันอยากรู้ว่าอีกสองสาขาขององค์กรนักฆ่าเทพมรณะในประเทศจีนอยู่ที่ไหน ตั้งราคาเลย]
วานรร้อยลักษณ์ต้องเป็คนขององค์กรนักฆ่าเทพมรณะแน่ ๆ พวกเขาต่างก็เป็คนที่เฒ่าลั่วฝึกฝนมา วานรร้อยลักษณ์ต้องไม่ธรรมดา ภายในองค์กรนักฆ่าเทพมรณะ มีนักฆ่าระดับ SSS อยู่ไม่กี่คน พวกเขาต่างก็เคยเจอหน้ากันมาเกือบหมดแล้ว ใครกันที่จะเป็วานรร้อยลักษณ์?
ในตอนนั้นเอง วานรร้อยลักษณ์ก็ตอบกลับมา [สาขานักฆ่าทุกสาขาล้วนเป็ความลับ นายเคยอยู่ในองค์กรนักฆ่าเทพมรณะ นายก็น่าจะรู้ว่ามันยากแค่ไหนที่จะสืบหา?]
“เสนอราคามา” ลู่เฉิงเฟิง พูดขึ้น
การปฏิเสธทั้งหมด เกิดจากราคาที่ยังไม่ถึงใจ
[วานรร้อยลักษณ์: หนึ่งร้อยล้านหยวน แต่ไม่รับประกันว่าจะหาตัวเจอ]
มุมปากของลู่เฉิงเฟิงกระตุกเล็กน้อย ‘เ้าลิงตายซากนี่ กล้าเรียกราคาโหดร้ายขนาดนี้’
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาหาเงินได้จำนวนหนึ่ง ตอนที่ลั่วเจิ้งเต๋อเสียชีวิตก็ทิ้งเงินไว้ให้เขาแต่ก็ไม่มากนัก เมื่อรวมกับที่โกงมาจากบริษัท ตอนนี้เขามีเงินประมาณพันถึงสองพันล้านหยวน
แน่นอนว่านี่ไม่ใช่จำนวนที่น้อย หากเขาปกปิดชื่อเสียง เปลี่ยนชื่อแซ่ใหม่ ไปหาที่ที่ไม่มีใครรู้จัก ก็สามารถใช้ชีวิตอย่างมั่งคั่งไปได้ชั่วชีวิต
แต่เขาสัญญากับซูกรุ๊ปแล้ว ว่าจะลงทุนอย่างน้อยหนึ่งพันล้านหยวน ตอนนี้เ้าวานรร้อยลักษณ์อ้าปากก็เรียกหนึ่งร้อยล้านหยวนแล้ว เมื่อรวมกับเงินที่ใช้ซื้อข่าวสารเมื่อเร็วๆ นี้ เงินที่มีก็แทบไม่เหลือแล้ว
‘เ้าลิงสารเลว ฉันเห็นมันเป็เพื่อนแท้ มันเห็นฉันเป็เหยื่อล่อ อ้าปากก็เรียกเงินหลายสิบล้านถึงร้อยล้านหยวน ไม่รู้จักลดราคาให้เพื่อนบ้างเลย’ ลู่เฉิงเฟิง ได้แต่ต่อว่าอยู่ในใจ
ถ้าเป็แบบนี้ต่อไป เขาจะไม่มีแม้แต่เงินซื้อข่าวสาร กลายเป็คนจนอย่างสมบูรณ์
ดูเหมือนว่าเขาต้องรีบหาแฮ็กเกอร์ระดับท็อป มาถอดรหัสบัญชีธนาคารบนเว็บมืดของฟรานซิส ฟรานซิสคงโกงเงินไปไม่น้อย หวังว่าคงไม่ทำให้เขาผิดหวังนะ
[วานรร้อยลักษณ์: ไม่มีเงินก็ไสหัวไป!]
‘บ้าเอ้ย ให้เกียรติแล้วเอาเท้าเหยียบหน้าใช่มั้ย เรียกพี่ลิงแล้วเหลิงใหญ่เลยรึไง’ ลู่เฉิงเฟิงด่ากราดอยู่ในใจ
เขาตอบกลับไปว่า [ไอ้ลิงบ้า ฉันคือหัวหน้าสิบสองนักษัตรทมิฬ ฉันสั่งให้แกไปสืบหาที่ตั้งอีกสองสาขาขององค์กรนักฆ่าเทพมรณะในประเทศจีนซะ แกปฏิเสธไม่ได้ นี่คือสิทธิ์ขาดที่เฒ่าหลัวมอบให้ฉัน”
ลู่เฉิงเฟิงแสดงอำนาจบารมีออกมาเต็มที่
[วานรร้อยลักษณ์: คนผู้นี้ตายไปแล้ว หากมีธุระสำคัญ จงเผากระดาษเงินกระดาษทอง หากเป็เื่เล็กน้อย จงเชิญิญญา หากเป็เื่ใหญ่ จงขุดหลุมศพ]
สีหน้าของลู่เฉิงเฟิงแข็งค้าง ‘ลิงบ้านี่มันแกล้งตายนี่หว่า’
[ลิงหลอกเ้า แกเล่นละครเก่งนี่ ทำตัวดี ๆ ไว้หน่อย วันหลังยังต้องเจอกันอีกนะ พวกเราต้องเจอกันอีกแน่ แกคงไม่อยากให้ฉันทุบแกจนหัวสมองเป็ก้อนหรอกใช่ไหม]
[วานรร้อยลักษณ์: สวัสดีครับ ผมคือวานรพันลักษณ์ เป็พี่ชายของวานรร้อยลักษณ์ ไม่ทราบว่าคุณมีธุระอะไรกับน้องชายผมหรือครับ]
กล้ามเนื้อมุมตาของลู่เฉิงเฟิงกระตุก ‘ไอ้สารเลวนี่มันไม่กลัวอะไรเลยจริง ๆ รออยู่ตรงนั้นแหละ รอวันที่แกต้องร้องไห้เถอะ’
ก่อนหน้านี้เขาเคยโอนเงินให้วานรร้อยลักษณ์ และมีบัญชีธนาคารเถื่อนของมันอยู่ เขาจึงโอนเงินหนึ่งร้อยล้านให้มันด้วยความเ็ป
[ลิงหลอกเ้า ฉันโอนเงินไปแล้วนะ ภายในหนึ่งเดือน ฉัน้ารู้ที่ตั้งของอีกสองสาขาขององค์กรนักฆ่าเทพมรณะในประเทศ]
[วานรร้อยลักษณ์: ยังขาดอีกห้าสิบล้าน]
ลู่เฉิงเฟิงโมโหแทบตาย [แกจะมากเกินไปแล้วนะ]
[วานรร้อยลักษณ์: ผมไม่ใช่ช่างขุดส้วม จะไปขุดขี้ทำไม? หนึ่งร้อยล้านคือราคาของน้องชายผม ถ้าผมออกแรงเอง ราคานั้นจะต่างออกไป”
ลู่เฉิงเฟิงกัดฟันกรอดตอบกลับ [นายเชื่อไหม สักวันฉันจะหั่นน้องชายนายเป็ชิ้น ๆ แล้วเอาไปผัดให้พยัคฆ์โลหิตแกล้มเหล้า]
[วานรร้อยลักษณ์: ฉันช่วยนายหาที่ตั้งฐานทัพนักฆ่าได้อีกสองที่นะ ถ้านายจับตัวหัวหน้าของสองที่นั่นได้ เงินร้อยห้าสิบล้านหยวนก็ได้คืนแล้ว ไม่คุ้มหรือไง]
ลู่เฉิงเฟิงสาบานในใจ ถ้าตอนนี้วานรร้อยลักษณ์อยู่ตรงหน้า เขาจะซัดให้มารดามันจำไม่ได้เลยคอยดู
เขานึกเสียดายเงินก่อนจะโอนเงินไปให้วานรร้อยลักษณ์อีกห้าสิบล้านหยวน
สำหรับคนที่ชอบให้คนอื่นทำงานให้ฟรีอย่างเขานี่มันทรมานยิ่งกว่าเฉือนเนื้อตัวเองเสียอีก
‘ไม่เป็ไร เย็นไว้ ไม่โกรธ ไม่โกรธ สักวันต้องได้เจอกันแน่ ถึงตอนนั้นจะเอาเงินคืนจากวานรร้อยลักษณ์ยังไง ค่อยให้มันคายออกมาตอนนั้นก็ได้’ ลู่เฉิงเฟิงปลอบใจตัวเองในใจ
[วานรร้อยลักษณ์: ขอบคุณครับนาย ท่านช่างใจกว้างจริง ๆ ครับ นายน้อยสุดหล่อของผม ผมจะพยายามอย่างเต็มที่ครับ]
ลู่เฉิงเฟิงหรี่ตาลง เ้าลิงหลอกเ้านี่มันน่าจะรู้แล้วว่าเขาเป็ใคร นอกจากพยัคฆ์โลหิตกับงูแบล็กแมมบาแล้วก็ไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็ผู้ชาย แต่ที่วานรร้อยลักษณ์พูดแบบนี้ แสดงว่ามันรู้มานานแล้วว่าเขาเป็ผู้ชาย
ระหว่างที่ลู่เฉิงเฟิงกำลังเดาตัวตนที่แท้จริงของวานรร้อยลักษณ์อยู่นั้น งูแบล็กแมมบาก็ส่งข้อความมา
เขาเปิดดูก็พบว่าเป็ตำแหน่งที่อยู่ ซึ่งอยู่แถว ๆ บ้านตระกูลซู
“เกิดเื่แล้ว!” ดวงตาของลู่เฉิงเฟิงเบิกกว้างขึ้นทันที
เขาผุดลุกขึ้นยืนแล้วพุ่งตัวออกไปข้างนอก
เมื่อออกมาถึงข้างนอก ลู่เฉิงเฟิงก็กวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะวิ่งตรงไปยังรถที่จอดซ่อนตัวอยู่ในเงามืดทันที
“ไป! เกิดเื่ขึ้นกับงูแล้ว!” ลู่เฉิงเฟิงร้องบอกทันทีที่ะโขึ้นรถ
พยัคฆ์โลหิตสตาร์ตรถแล้วขับมุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์ตระกูลซูตามคำสั่งของลู่เฉิงเฟิง
บนเนินเขาฝั่งตรงข้ามคฤหาสน์ตระกูลซูเป็ป่ารกทึบ
ร่างในชุดดำกำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วผ่านป่ารก อาศัยต้นไม้ใหญ่เป็ที่กำบังะุที่พุ่งมาจากด้านหลัง
เสียงปืนที่ติดตั้งเครื่องเก็บเสียงดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ะุเจาะทะลุต้นไม้รอบ ๆ ตัวร่างชองคนชุดดำ เศษไม้ปลิวว่อน นกกลางคืนที่อาศัยอยู่ในป่าต่างพากันตื่นใบินหนีกระจัดกระจาย
มีชายร่างสูงใหญ่คนหนึ่งกับหญิงร่างเล็กบอบบางราวกับตุ๊กตากำลังยิงปืนไล่ล่าคนชุดดำอย่างสนุกสนาน รอยยิ้มบนใบหน้าทั้งสองดูราวกับแมวกำลังเล่นสนุกกับหนูกำลังจะตาย
2K
![[จบ] เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1711096331_67466529.webp)
