"ก็จริงอยู่ ที่ชั้น้าความเเข็งเเกร่ง
เเต่จะว่าไปเเล้ว เเกเองก็ไม่ได้เเข็งเเกร่งขนาดนั้นนี่หน่า เเล้วทำไม ชั้นจะต้องกลายไปเป็สิ่งที่เอาชนะเเม้กระทั่งตัวของชั้นเองยังไม่ได้ด้วยล่ะ ฮิโรกะเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าที่ไม่เเยเเส
อสูรเส้นเืขึ้นหน้า
"นี่เเกจะบอกว่า ชั้นอ่อนเเอกว่ามนุษย์อย่างเเกอย่างงั้นเหรอ!!
"ถ้าตัวเเกยังมีสมอง เเกก็เข้าใจได้ไม่ผิดหรอก ฮิโรกะยิ้ม
อสูรโกรธหนักกว่าเดิม
"ชั้นไห้โอกาสกับเเก ได้มีชีวิตเป็นิรันดร์ เเต่ดูเหมือนว่าเเกจะไม่้ามัน มันเป็ความโง่เง่าเเบบไหนกัน!
ต่อไห้เเกจะฝึกฝน จนขึ้นเป็ เทพยุทธ์ ได้สำเร็จ เเกก็อยู่ได้เเค่ร้อยปี สองร้อยปี เเล้วจากนั้นล่ะ! สิ่งที่เเกลำบากฝึกฝนฟ่าฟันทำมาทั้งชีวิต มันก็จะสลายหายไป สูญสิ้นไม่เหลืออะไรเลย เเม่กระทั่ง ผู้ที่จดจำเเกก็จะล้มหายตายจากไปทั้งหมด!!
มาเถอะ มาพิชิตโลกใบนี้ ถ้ามีชั้นกับเเก เเละเด็กสาวคนนั้น ชั้นมั่นใจ อีกไม่นานหรอก เเม้เเต่10เทพอสูร ก็ต้องสยบเเทบเท้าของชั้นผู้นี้ ฮ่าๆๆๆๆ
"ลึกเข้าไปในดวงตาของเเก มันเต็มไปความโศกเศร้า มีเพียงต้องเเข็งเเกร่งขึ้นเท่านั้นเพื่อที่จะลบล้างความอ่อนเเอในอดีด เเกว่าชั้นพูดถูกใหมล่ะ อสูรจ้องมองไปที่ฮีโรกะ
หืม ฮิโรกะได้ยินประโยคนี้ทำไห้นึกย้อนไปในอดีด
ณ ยอดเขาสูงเสียดฟ้าเเห่งหนึ่ง พระอาทิตย์ส่องเเสงจรัสกำลังลับฟ้า มีชายหนุ่มยืนอยู่สองคน คนหนึ่งผมสีดำ หันหน้ายืนมองดวงอาทิตย์ที่กำลังตกดิน
อีกคนผมสีเทา กำลังจ้องมองไปที่แผ่นหลังของชายผู้นั้น นั่นก็คือ ฮิโรกะ กับ เหิง นั่นเอง
ทำไมเเก ถึงต่อสู้ ด้วยล่ะ
ฮิโรกะที่อยู่ด้านหลัง ถามคำถามนี้กับ เหิง
เหิงพูดขึ้น โดยไม่ได้หันกลับมา ชีวิตของชั้นหนะ มีเเค่ความตายเท่านั้นที่รออยู่ ไม่มีทางให้หันหลังกลับอีกต่อไป มีเเต่ต้องเเข็งเเกร่งขึ้นเท่านั้น เพื่อที่ชั้นจะได้ ไม่ต้องมาเสียใจกับอะไรอีก อดีดแปรเปลี่ยนเป็ความทรงจำ ส่วน เส้นทางข้างหน้าคือสิ่งที่เลือกเดิน งั้นชั้นขอเป็คนเลือกมันด้วยตัวชั้นเองก็เเล้วกัน!! เเล้วเเกละทำใมถึงต่อสู้ เหิงถามฮิโรกะ
สายลมแ่เบาพลัดปิวเส้นผมสไหว ฮิโรกะไม่ได้ตอบ เเต่เดินเข้าไปไกล้ เหิง ทั้งมองไปยังด้านหน้า จ้องมองไปยังดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า ราวกับนักสู้ที่มีจุดมุ่งหมายเดียวกัน
สิ้นสุดเเสงสุดท้าย ทันได้นั้น ฮิโรกะ ก็ได้ ใช้ตีนถีบ เข้าไปที่หลังของ เหิง ทันที โดยที่ เหิง ไม่ทันได้ตั้งตัว พั่วะ เป็อย่างที่ทุกคนคิด เหิง พุ่งตกลงไปจากยอดเขา
อ้ากกกกก นี่เเก ทำ เหี้ย อะ ไร เนี่ยยยย!!!!!!
อ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา! ม่ายยยยยยยยยยย เสียงร้อง ของเหิงดังสนั่นไปทั่วทั้งหุบเขา
ทำใมชั้นจะต้องบอกเเกด้วยละ ฮิโรกะยิ้มสะใจเเล้วพูดขึ้น
ตัดฉากกลับมา ที่การต่อสู้
"ชั้นไม่ปฏิเสธ ความเป็ะนั้นเป็สิ่งที่น่าหลงไหล เเต่ต่อไห้เเม้จะเป็ะ ถึงจะมีชีวิตอยู่อย่างนิรันดร์เเล้วยังไง!! เเต่ก็ลบล้างความสูญเสียที่ผ่านมาไม่ได้อยู่ดี มีเเต่ต้องเผชิญหน้า ยอมความจริง ก้าวเดินต่อไป เเม้จะเ็ปเเค่ไหนก็ตาม อดีดที่พบเจอกับเส้นทางที่รออยู่ ทั้งหมดนี้ล้วนคือ ตัวตน ของพวกเรา พวกเราทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็มนุษย์หรืออสูรก็ตาม!!
มาเถอะ ชั้นจะฆ่าเเกให้เอง ฮิโรกะ เเววตามุ่งมั่น
จบตอน
4K
