เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่เก้าสิบสาม Simple Transaction

Simple Transaction

การแลกเปลี่ยนที่เรียบง่าย

ไม่มีใครบอกว่าความสัมพันธ์ระหว่างคนต่อคนนั้นเป็นเรื่องเรียบง่าย

ผมมีทฤษฎีว่าความจริงแล้วไม่ใช่ผู้คนนั้นไร้หัวใจ

แต่พวกเขาไม่สามารถทนกับหัวใจของตนเองได้หากไม่ลดรูปทุกอย่างอยู่ในรูปแบบของการแกลเปลี่ยนในทุนนิยม

ทุนนิยมที่ชั่วช้าสามานย์นั้นมีความศักดิ์สิทธิ์อยู่ในตนเองว่าที่ทำไปนั้นถูกต้องเหมาะสมแล้วเนื่องจากแต่ละฝ่าย

“เต็มใจแลกเปลี่ยนกัน”

แม้แต่ในแนวปราณยุทธที่หมัดใครใหญ่คนนั้นแข้งแกร่งกว่าก็ยังอุตส่าห์มีหอประมูลให้เป็นที่แลกเปลี่ยนสิ่งของกัน

โอนลี่แฟน

ตอนแรกตั้งขึ้นมาเพื่อนักแต่งเพลงนักดนตรีต่างๆได้พบปะกับแฟนเพลงที่จะสนับสนุนตนเองโดยไม่ต้องพึ่งแต่ค่ายเพลงใหญ่ยักษ์แต่เพียงอย่างเดียว

แต่กลับกลายเป็นการขายความเป็นแฟนเสมือนจริงต่อชายหนุ่มกลัดมันต่างๆ

ที่มันมีคุณค่ามากกว่าภาพโป๊เปลือยที่หาได้ตามอินเทอร์เน็ตเพราะว่าหญิงสาวในโอนลี่แฟนนั้นสามารถตอบโต้กับเราได้ราวกับว่าเธอเป็นคนรู้จักของเราจริง

ความสัมพันธ์นั้นมีมูลค่ามหาศาลเช่นนี้เอง                                                  

ทำให้กระทั่งผู้หญิงที่การศึกษาดีจบทันตแพทย์ กฎหมายก็ดันไปสร้างกิจการในโอนลี่แฟนอีกต่างหาก

เป็นการตอบสนองประโยชน์ของทั้งสองฝ่าย

ชายหนุ่มสามัคคีกันหลายคนใช้แฟนร่วมกันแบบระบบคอมมูนโดยการหารค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูแฟนคนเดียวกัน

แฟนสาวทางออนไลน์ก็ได้ค่าใช้จ่ายมาใช้ชีวิตประจำวันแลกกับการที่ต้องพูดคุยกับหนุ่มๆทางออนไลน์

วิน-วิน

ทั้งสองฝ่ายนี่ล่ะคือทุนนิยมสามานย์ล่ะ

คนเราต้องการความเรียบง่ายในความสัมพันธ์ถึงต้องเอาการแลกเปลี่ยนเข้ามาในสมการ

แบบเดียวกับที่พวกโอตาคุรู้อยู่ว่าไอด้อลนั้นเสแสร้ง

แต่สำหรับพวกเขาแล้ว

ต่อหน้าจอให้พวกเธอทำตอแหลให้พวกเขาดูก็เพียงพอแล้ว

โลกเรานี้มันกลัวความเจ็บปวดกันถึงเพียงนี้ล่ะ

เรายอมจ่ายเงินแลกกับคำโกหกเพราะเรายอมรับความจริงที่โหดร้ายไม่ได้

มันมีเหตุผลอยู่ที่ผมกำหนดให้

“รักแท้”

คือการแก้คำสาป คลำของต้องห้ามของผม

มันคือเวทย์ที่ทรงพลังที่สุดได้ผลที่สุดแก้ได้แม้แต่คำสาปที่ร้ายแรงที่สุดตั้งแต่ครั้งบรรพกาล

แต่เราหา “รักแท้”ได้จากที่ไหนกันเล่า?

ไอ้เจิดคนเก่าอาจจะต้องเจ็บปวด

แต่เรามองจากมุมมองใหม่มันเป็นเรื่องของคนเราหากเปลี่ยนความคิดก็จะเปลี่ยนชีวิตตนเอง

บางทีพวกเราอาจจะต้องเติบโตก็เป็นได้

นิยายสอนความรักจากมุมมองของเด็กผู้ชายโชวเน็นมักจะให้ความคิดว่า

“รักแรกมักไม่สมหวัง”

อย่างที่เพื่อนสมัยเด็กมักจะแห้วเสมอ

ดินแดนไซฮกเอ๊ยตะวันตกมองว่ามันคือหนทางที่พวกเราทุกคนต้องพบเจอในการเดินทาง

เดินออกไปสู่โลกกว้างเถอะเหล่าชายหนุ่มเอ๋ย

ไปพบรักผิดหวังในความรักให้นับครั้งไม่ถ้วนและเดินทางต่อไป

ซึ่งถือเป็นแนวคิดที่ฮารามขัดกับความคิดแนวโชวเน็นมากว่าคนเราไม่ควรใจง่ายขนาดนั้น

แต่บางทีมันคือสิ่งที่เราต้องพบพานในความเป็นจริง

แต่คำพูดนั้นคงไม่ได้ผลกับแนวโชวเน็นที่เชื่อเรื่องการต่อสู้จนถึงที่สุด

อย่างที่ในแนวย้อนอดีตมักจะเล่นมุกว่า

ชั้นเจอผู้ชายหล่อมาจีบแล้วมากมายไม่ง่ายนะคะ

ผมก็มอบจิตใจให้สาวสองมิติไปแล้วเช่นกัน

“ลูกพี่ดูเงียบๆไปนะจ๊ะวันนี้ไม่ทักพวกนงพะงาเลย”

แม้แต่ไอ้ห้อยไอ้โหนที่ไม่ค่อยฉลาดนักก็เริ่มรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงของผม

“บางทีข้าคงคิดได้แล้วน่ะ”

เจิดนั้นคงเป็นนักลงทุนที่ไม่ดีเลย

คนที่รู้จักการลงทุนก็ควรจะ cut loss ยอมรับการสูญเสียในการลงทุน

ไม่ใช่ Investment การลงทุนทุกอย่างจะให้ผลตอบแทนอย่างที่เราคาดหวัง

ดินแดนตะวันตกมองว่าที่เรามองว่าคนรักในอดีตสวยงามที่สุดเพราะความทรงจำมันหลอกตาเราเท่านั้น

ยังมีโลกกว้างอีกมากมายให้เลือกเดิน

แต่หาก “รักแท้”มันหาได้ง่ายดายขนาดนั้น

ผมคงไม่เลือกมันไว้เป็นผนึกของนางตะเคียนทอง

“รีบเร่งไปกันเถอะอาจารย์คงจะได้ไม่คอยนาน”

ผมสัมผัสการเคลื่อนไหวของม้าและสื่อใจถึงได้โดยไม่ต้องเฆี่ยนหรือใช้เท้ากระแทกเข้าที่สีข้างของม้า

ม้าของผมวิ่งนำหน้าไอ้ห้อยไอ้โหนที่ขี่ม้าตามมาด้านหลัง

ทิ้งตลาดไว้เบื้องหลัง