เก้ากองกำลังของเขตแดนศักดิ์สิทธิ์มีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนอย่างมากและไม่มีใครสามารถบอกได้ว่าใครคือมิตรแท้
แต่ศัตรูถาวรนั้นมีเช่นประเทศเพลิง์ จะมีวังเ้าสมุทรเป็ศัตรูที่เป็ฝ่ายธาตุน้ำที่ไม่ชอบไฟอยู่แล้ว
ทั้งคู่เวลาเจอกันต้องต่อสู้กันอย่างบ้าคลั่ง เพราะั้แ่บรรพบุรุษทั้งสองตระกูลแห่งนี้มีความขัดแย้งกันอย่างมาก
“ถ้าแบบนี้ ฉันไม่อยากจะให้ลูกออกไปฝึกฝนหาประสบการณ์อีก รอให้ลูกเติบโตมากกว่านี้ ความจริงควรจะให้ออกไปหาประสบการณ์แบบนี้สัก 500 ปี แต่คุณกลับพูดออกมา”
โรชิเฟสพูดขึ้นมาทันทีและอลิคดิลเข้าใจความคิดของโรชิเฟสก่อนที่อลิคดิลจะถอนหายใจออกมาเบา ๆ
“เื่นี้ทั้งฉันและเธอไม่มีสิทธิ์ในการตัดสินใจ”
“อะไร หมายความว่ายังไง”
อลิคดิลเข้าใจว่าโรชิเฟสรักแจ็คอย่างมาก รักจนทำให้ตาของเธอบอดไปหลายอย่างจนเกือบจะทำให้แจ็คกลายเป็ไข่ทองคำในกรง
ไม่ใช่ไข่เพชรภายนอก แต่น่าเสียดายคือลูกหลานของประเทศเพลิง์ไม่ปกติและเป็อัจฉริยะทุกคน
“ลูกของเราเท่านั้นที่มีสิทธิ์ในการตัดสินใจว่าจะออกไปหรือไม่”
“นี้”
โรชิเฟสไม่สามารถทำอะไรได้ก่อนที่จะมีพ่อบ้านคนหนึ่งเปิดประตูออกมาเพราะตอนนี้แจ็คเริ่มเติบโตขึ้นมาแล้ว
ทุกคนที่มีหน้าที่ของตนเองกลับมาทำงานได้ปกติแจ็คจึงไม่ได้มองเห็นเพียงแค่สาวใช้อย่างเดียวเท่านั้น
มองเห็นพ่อบ้านหลายคนเช่นกันก่อนที่พ่อบ้านจะเปิดประตูออกมาและก้มหน้าเบา ๆ
“นายน้อยกลับมาแล้วครับ”
“จริงหรือ”
“ดีจริง ๆ ”
โรชิเฟสะโออกมาและวิ่งไปหาแจ็คทันที ส่วนโคนินเดินตามโรชิเฟสไปและอลิคดิลถอนหายใจออกมา
“จะเลือกอะไร ลูกของฉัน”
แจ็คลงจากรถม้าพร้อมกับสาวใช้ทั้งสองของตนเองก่อนที่โรชิเฟสจะปรากฏตัวออกมาตรงหน้าของแจ็ค
“เป็ไงบ้างลูก”
แจ็คถูกโรชิเฟสกอดทันทีและแจ็คถอนหายใจออกมา ตอนนี้แจ็คเข้าใจว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้างจากการที่โรชิเฟสปรากฏตัวออกมา
“ลูกคงจะเหนื่อยมาแล้ว ต่อไปนี้…”
“ไม่ครับ หลังจากพักผ่อนเล็กน้อย ผมจะฝึกฝนวิชาอาชีพต่อไปครับ”
“อะไร”
คำพูดของแจ็คทำให้โรชิเฟสใอย่างมากก่อนที่เธอจะพูดอีกครั้งหนึ่งเพราะเธอเข้าใจว่าการฝึกฝนวิชาชีพต้องออกไปเมืองหลวง
ห่างไกลจากการดูแลของเธอ แม้ว่าจะอยู่ภายในเขตแดนศักดิ์สิทธิ์ แต่ไม่มีใครสามารถเข้าใจว่ามีสายลับทั้งหมดกี่คนภายในเมืองหลวงและที่ต่าง ๆ
แม้แต่เขตแดนศักดิ์สิทธิ์จะปลอดภัยอย่างมาก แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีสายลับปรากฏตัวออกมา
“ชีวิตต้องเดินหน้าต่อไปนะครับ”
แจ็คพูดแบบนี้ก่อนจะสวัสดีโรชิเฟสและเดินเข้าไปในพระราชวังตรงหน้าของตนเองทำให้ โรชิเฟสใอย่างมาก
ก่อนที่โรชิเฟสจะมองเงาของแจ็คจะเงาของแจ็คสั่นเทาและหลุดออกไปทันที
แจ็คไม่ได้สนใจก่อนจะเดินเข้าไปหาพ่อของตนเองอลิคดิลและสวัสดีเช่นกันก่อนจะกลับไปอาบน้ำและนอน
การฝึกฝนของแจ็คจบเร็วกว่าปกติ ตอนนี้แจ็คเข้าใจเหมือนกับอารมณ์ของลูกคุณหนูที่ถูกพ่อแม่ให้ไปฝึกงานในบริษัทพ่อแม่ตนเอง
ความจริงไม่เหมือนกับนิยายที่พ่อแม่จะทิ้งทุกอย่างและปล่อยให้ลูกเริ่มต้นใหม่ทุกอย่าง ความจริงมีทุกอย่างพร้อมแล้ว
เพียงแค่เรียนรู้เกี่ยวกับเนื้อหาของงานเท่านั้นไม่ได้เข้าใจถึงความลำบากที่แท้จริง ความจริงแจ็คเข้าใจ
ตนเองไม่ได้เผชิญหน้ากับความลำบากแม้แต่นิดเดียว ส่วนมากจะเกี่ยวกับเนื้อหาของงานมากกว่า
เื่ที่บอกว่าให้ลูกของตนเองไปทำงานและเข้าใจถึงความลำบากคือเื่ไร้สาระ ส่วนมากจะให้เข้าใจเกี่ยวกับเนื้อหาของงานมากกว่า
ถ้าระดับสูงหน่อยจะให้เข้าใจเกี่ยวกับคนเพื่อสามารถควบคุมคนได้ดีกว่าเดิมเช่นกัน แจ็คถอนหายใจออกมาเล็กน้อย
วันนี้คือวันที่แจ็คเริ่มเข้าใจอะไรหลายอย่าง เื่อำนาจ เื่การให้ของขวัญและเื่ที่ตนเองเป็ที่หมายตาหมายใจที่จะถูกคนอื่นสังหารเช่นกัน
แจ็คยอมรับว่าถ้าตนเองแต่ซ่อนตัวแบบนี้ ถ้าไม่เผชิญหน้ากับปัญหาต่าง ๆ มากมายเมื่อไรตนเองจะสามารถเอาชนะใจตัวเองได้
ถ้าตนเองเอาแต่รับรู้ แต่ไม่ได้สนใจเกี่ยวกับปัญหา เหมือนกับคนหลายคนที่รับรู้ว่าตนเองมีจุดอ่อนอะไรบ้าง
ตนเองมีจุดด้อยอะไรบ้าง แต่หลายคนเลือกที่จะเฉยและไม่ได้สนใจก่อนที่เวลาต่อมาของตนเองจะยึดติดในจุดด้อยของตนเองอีกครั้งหนึ่ง
แจ็คกัดฟันทันที ไม่มีใครมีความสุขเวลาเจอกับปัญหาแต่จะมีความสุขที่แท้จริงถ้าเราสามารถข้ามปัญหาของตนเองได้
แจ็คหลับตาและนอนลงไปทันทีก่อนที่วันพรุ่งนี้จะเป็วิชาชีพต่อไปที่แจ็คต้องเรียนรู้
…………………………
ภายในห้องทำงานของโรชิเฟส โคนินได้จิบชาให้กับโรชิเฟสก่อนที่โรชิเฟสจะพูดออกมาเบา ๆ
“ออกมาได้แล้ว”
เงาที่กำแพงสั่นเทาและออกมากลายเป็ธิดาที่ติดตามแจ็ค ธิดาได้คุกเข่าให้กับโรชิเฟสทันทีก่อนที่ดวงตาของโรชิเฟสจะส่องประกายออกมาด้วยความน่ากลัว
“ฉันได้ยินว่าเ้าปล่อยให้ศัตรูเข้าถึงลูกของฉัน”
ร่างกายของธิดาสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวก่อนจะพยักหน้าออกมา เธอเข้าใจว่าเธอไม่สามารถหลีกหนีความผิดของตนเองได้
“ค่ะ”
เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
เพียงแค่ตอบโต้กลับมาเบา ๆ ร่างกายของธิดาหนักจนทำให้ิัและกระดูกของเธอแตกสลายภายในพริบตาเดียว
ธิดากัดฟันไม่กรีดร้องออกมาด้วยความเ็ปเพราะเธอเข้าใจว่าถ้าเธอกรีดร้องออกมาและโรชิเฟสไม่พอใจ
เธออาจจะโดนหนักมากกว่าเดิมก่อนที่แรงกดดันทั้งหมดจะสลายหายไปทันทีและโรชิเฟนมองธิดา
“นี้คืองานแรกที่เธอได้ออกไปข้างนอกกับลูกของฉัน แต่เธอยังล้มเหลว”
ธิดาไม่สามารถเงยหน้าหรือตอบโต้อะไรได้ ทำได้เพียงอย่างเดียวคือการก้มหน้าอย่างเดียวเท่านั้น
โรชิเฟสโกรธมากและถอนหายใจออกมาระงับความโกรธของตนเอง โรชิเฟสเข้าใจว่าตนเองไม่สามารถห้ามแจ็คได้
แววตาของโรชิเฟสมองธิดา เพราะแจ็คยังไม่ถึงเวลาในการฝึกฝนตัวเองแต่ธิดาถึงเวลาแล้ว
“ต่อไปนี้ฝึกฝนให้หนักมากกว่าเดิม”
“ได้ค่ะ”
ธิดาไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากพยักหน้าออกมาและโรชิเฟสหายความโกรธจนหมด
“อธิบายเื่ทั้งหมดให้ฟังฉันอีกรอบ”
แม้ว่าเธอจะได้รับฟังมาแล้ว แต่เธออยากจะฟังจากปากของธิดามากกว่าก่อนที่ธิดาจะอธิบายออกมาทั้งหมด
โรชิเฟสรับฟังก่อนจะถอนหายใจออกมาเพราะเธอเข้าใจว่าตอนนี้แจ็คเลือกที่จะไปต่อทำให้เธอไม่สามารถทำอะไรได้
…………………………………………..
ภายในความมืดมิดที่ไม่มีใครสามารถเข้าถึงได้ กลับมีเศษกระจกมากมายกระจัดกระจายอยู่ทั่วพื้นดิน
กระจกบานหนึ่งส่องประกายออกมาพร้อมกับมีคำพูดออกมาเบา ๆ
“ภารกิจล้มเหลว”
“ถ้าสำเร็จ ฉันคงจะฆ่าตัวตายไปแล้ว”
“ไม่แปลก”
“คิดว่าเื่ปกติหรือยังไง ตอนนี้ทำให้ประเทศเพลิง์แตกตื่นหมดแล้ว”
“เอายังไงต่อไปดี”
“ลูกของาาเพลิง์จะเอายังไงต่อไป จะฝึกฝนวิชาชีพหรือไม่”
“ต่อ”
“อะไร”
“ยังไง”
กระจกหลายบานส่องประกายออกมาและพูดคุยกันอย่างบ้าคลั่งก่อนที่จะมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาทันที
“นิสัยของลูกของาาเพลิง์เป็ยังไงบ้าง”
คำถามหนึ่งดังขึ้นมาทำให้เสียงทั้งหมดเงียบงัน แม้ว่าจะมีคนตายที่เป็คนระดับที่เหนือกว่าการเปิด์ตาย
แต่ผู้คนทั้งหมดภายในพื้นที่แห่งนี้ไม่ได้สนใจแม้แต่นิดเดียวก่อนที่จะมีเสียงหนึ่งตอบโต้กลับมา
“อันตราย”
“ยังไง”
“ใช่ ฉันคิดว่าอันตราย ตอนนี้ยังไม่เท่าไรแต่มันอยู่ระหว่างกึ่งกลางกลายเป็คนที่โหดร้ายหรือคนที่นิ่งเฉยแต่น่ากลัว”
“ยังไง”
หลายคนไม่เข้าใจว่าทำไมกระจกสองบานถึงพูดออกมาแบบนี้ แต่กระจกทั้งสองบานเงียบงันเล็กน้อย
“พวกเ้าอาจจะไม่เข้าใจ แต่ในอนาคตอาจจะรับรู้ว่าทำไมพวกเราถึงพูดแบบนี้”
“ใช่”
10K
