Ep. 35
เวลา 23:00 น.
ดึกจนป่านนี้แล้วคุณสิงห์ยังไม่กลับบ้านอีก อาหารเย็นที่ฉันเตรียมไว้รอกินพร้อมเขาก็เย็นชืดหมดแล้ว โทรไปก็ไม่รับสาย เป็นอะไรรึเปล่านะ ฉันล่ะเป็นห่วงเขาจริงๆเลย นอนก็นอนไม่หลับ ป่านนี้เขาจะได้กินข้าวบ้างหรือยังก็ไม่รู้ ทั้งห่วงว่าจะทำงานหนักเกินไป ทั้งห่วงเรื่องอุบัติเหตุ หรือคนรอบข้างที่ไม่หวังดีกับเขา ใจมันกระวนกระวายไปหมด จะโทรถามคุณทัดก็ติดต่อไม่ได้อีก นี่ถ้าอีกสักพักเขายังไม่กลับฉันจะออกไปตามเขาที่สนามแข่งแล้วนะ ฉันเดินไปหยิบเสื้อแขนยาวในห้องนอนกะว่าจะออกไปหาเขา แต่แล้วอยู่ๆก็มีเสียงกุกกักดังขึ้นที่หน้า สักพักก็ได้ยินเสียงประตูเปิดออก ฉันรีบวิ่งไปที่หน้าห้องก็เห็นว่าเป็นคุณสิงห์
" ระ..เรนนี่ ยังไม่นอนอีกหรอ "
" ใครจะหลับลงล่ะคะ แฟนไม่กลับบ้านแถมยังโทร.ไปก็ไม่รีบสายอีก " เขายังยืนนิ่งอยู่ที่หน้าประตูหลังจากที่เข้ามาแล้ว ฉันพูดแล้วมองค้อนให้เขา แล้วจึงเดินเข้าไปกอดเขาไว้ด้วยความคิดถึงและเป็นห่วง
" เอ๊ะ!!! "
" 0_0 !!!!! "
ฟืดดดด ฟืดดด ฟืดดด~~~
" กลิ่นอะไรคะ? เหมือน...กลิ่นน้ำหอม " ฉันสูดดมหากลิ่นตามตัวเขา ทั้งซอกคอ ตามอก ตามผมและข้างใบหู กลิ่นมันชัดมาก เขาไม่ตอบเอาแต่ยืนตัวแข็งทื่อ
" คุณสิงห์!!! เรนนี่ถามว่ากลิ่นอะไร?!! " ฉันเริ่มจะมั่นใจแล้วหล่ะ ว่ามันต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ ฉันยืนท้าวสะเอวจ้องหน้าเขา เขายืนจ้องหน้าฉันนิ่ง แววตาสั่นๆเหมือนคนทำผิด แล้วกลิ่นน้ำลายลงคอเอื๊อกใหญ่ ชัดเลย!! ท่าทางแบบนี้!!
" หื้อออ~~ มานี่เลยยย!!! " ฉันเอื้อมมือไปคว้าหมับเข้าที่ใบหูเขาจิกเล็บลงพร้อมออกแรงลากให้เขาเดินตามไปทางห้องนอน
" อ้ะ โอ้ยยๆๆ เรนนี่ๆๆ เบาเบา~ อ้ากกก!! "
" .................. "
" อ๊าววว เรนนี่~~ ซี๊ดดด เจ็บๆๆ เมียจ๋า เบา~"
ปังงงงงง!!!!!!
ลากเขาเข้ามาถึงในห้องเสร็จก็กระแทกประตูปิดแรงๆ
" อธิบายมา! เกิดอะไรขึ้นทำไมตัวคุณถึงมีกลิ่นน้ำหอมผู้หญิง!! ไม่งั้นไม่ใช่แค่หูคุณแน่ที่จะโดนทึ้ง! "
ฉันพูดแล้วเลื่อนสายตาไปจ้องที่ตรงกลางกายของเขา อาวุธคู่กายที่เขาภูมิใจนักภูมิใจหนา มันจะไม่ได้อยู่ดีแน่!!! พอเห็นอย่างนั้นเขาก็รับยกมือขึ้นกุมเอาไว้ทั้งสองมืออย่างหวงแหน
" ที่รัก~ ฟังก่อนนะ คือฉัน...ไม่ได้ตั้งใจ มันเป็นอุบัติเหตุอ่ะ ฉันควบคุมไม่ได้จริงๆ มันเป็นอะไรที่ฉันเองก็... ก็...... "
" รีบๆพูดมา!! อย่ายืดเยื้อ! "
" คือว่าวันนี้อ่ะ ที่สนามแข่ง...... "
..................................................................................
ย้อนเวลากลับไปตอนประมาณ 5 โมงเย็น
" อ่าาาาาส์~~ "
" มาค่ะ! เดี๋ยวลิลลี่จะทำให้คุณมีความสุขเอง "
ชายหนุ่มผู้จะรีบกลับไปหาเมียรักกับหญิงสาวอกเบิ้มไซร์บิ๊กด้วยการผ่านมีดผ่านมือจากศัลยแพทย์มา ยืนจูบกันอย่างร้อนแรงด้วยไฟแห่งราคะ ชายหนุ่มผู้ซึ่งไม่ได้มีอารมณ์ความต้องการที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ แต่เกิดขึ้นเพราะสารกระตุ้นบางอย่าง เขาควบคุมตัวเองไม่ได้ ยกมือใหญ่ขึ้นตะปบลงที่เต้าอวบใหญ่ของหญิงสาว ฝ่ายเธอเองก็ไม่น้อยหน้า มือบางคว้าหมับเขาที่แก่นกายของชายหนุ่มแล้วเคล้นคลึงแรงๆ อาวุธชายแกร่งผงาดตั้งลำขึ้นอย่างขึงแข็ง
" อ่าาาาาาส์ โอ้ววววว~ "
ชายหนุ่มลากเธอขึ้นไปบนรถที่จอดอยู่ข้างหน้า แล้วปิดประตูลงหวังจะเปิดบทรักเร่าร้อนในรถคันนี้ ทั้งสองคลอเคลีย ซุกไซร้กันอยู่ที่เบาะหลัง เขาเลิกกระโปรงที่สั้นเสมอหูของเธอขึ้น แล้วปลดกระดุมเสื้อตัวเองออกอย่างเร่งรีบ ทันใดนั้นเองเสียงเคาะที่กระจกรถจากด้านนอกก็ดังขึ้น
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
ชายหนุ่มหูอื้อไปชั่วขณะเขาไม่ได้ยินเสียงอื่นใด ไม่สนใจสิ่งใดอีกต่อไป นอกจากร่างอวบกึ่งเปลือยของหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้า ใบหน้าแดงก่ำด้วยราคะที่เกิดจากฤทธิ์ยา คนที่อยู่ด้านนอกก็ไม่ยอมแพ้ เขาทั้งเคาะทั้งเขย่ารถให้คนที่อยู่ด้านในได้สติ
ปัง ปัง ปัง!!!
" คุณสิงห์ครับ!! คุณสิงห์!! " เขาตะโกนเรียกชื่อเจ้านายจากด้านนอกของรถ
" คุณสิงห์!! คุณเรนนี่เธอกำลังตั้งท้องลูกของคุณอยู่นะครับ!! คุณสิงห์โว้ยย~!!! " เขาหัวเสียที่เสียงตะโกนของเขาไม่ได้หยุดคนที่อยู่ข้างในได้ จนเขาเองเกือบจะยอมแพ้ แต่แล้วไม่นานประตูรถก็ถูกเปิดออกจากด้านใน เจ้านายของเขาเปิดประตูก้าวขาเดินเซออกมาอย่างคนไม่มีสติ ในสภาพเสื้อผ้าหลุดหลุ่ย ใบหน้าแดงก่ำ ส่วนหญิงในสภาพกึ่งเปลือยก็ทำหน้าทำตาท่าทางไม่สบอารมณ์อย่างแรงที่มีคนเข้ามาขัดจังหวะบทรักของเธอกับชายหนุ่มที่เธอหมายตาไว้ตั้งแต่ที่เขาเดินเข้ามาในงาน
" คุณสิงห์ โอเคไหมครับ? เธอ! แต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วรีบลงรถไปซะ!! " เขาถามเจ้านายอย่างเป็นห่วง แล้วไล่หญิงสาวคนนั้นลงรถไป
" ทัด ช่วยพาฉันเข้าไปพักในห้องก่อน~ " เขาพูดสั่งลูกน้องให้พาเข้าไปในห้องพักส่วนตัวที่อยู่ภายในสนามแข่ง เพราะยังไม่อยากกลับไปหาเมียรักตอนนี้ เพราะด้วยฤทธิ์ยาเขารู้ว่าเขาไม่สามารถควบคุมตัวเองได้แน่และต้องเผลอรุนแรงกับเธอหากต้องมอบบทรักให้เธอ ซึ่งมันจะเป็นอันตรายต่อลูกน้อยที่อยู่ในครรภ์
เขาเข้าไปอาบน้ำชำระตัว เปิดฝักบัวยืนแช่อยู่อย่างนั้นนานนับชั่วโมง จัดการกับร่างกายตัวเอง จนฤทธิ์ยาเริ่มหมด อาการเริ่มดีขึ้นกว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยก็ล่วงเลยเวลาไปถึงสี่ทุ่มเศษๆ เขาหยิบเสื้อผ้าที่ถอดไว้ขึ้นมาสวมใส่ตามเดิม จมูกได้กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆจากผู้หญิงคนนั้นติดอยู่ตามเสื้อเชิตสีขาวของเขา แต่ใครจะไปรู้ว่าเมียเขาจะจมูกดีขนาดนี้ แค่กลิ่นติดมาอ่อนๆก็ไม่สามารถรอดพ้นจากจมูกรั้นของมนุษย์เมียไปได้
..................................................................................
ปัจจุบัน
" เธอเชื่อฉันนะเรนนี่ ฉันไม่ได้โกหก "
" ................... "
" จริงๆนะ ทั้งหมดในร่างกายฉันเป็นของเธอแค่คนเดียว " เขาคว้ามือฉันให้ไปกุมไว้ที่ส่วนนั้นของเขาด้วย อ๊ายยย!! คนบ้านี่! ทะลึ่งจริงๆเลย ที่เขาพูดมา ถึงมันจะฟังดูน่าเชื่อถือ แต่ฉันยังไม่ปักใจเชื่อเขาง่ายๆแน่
" โทร.หาคุณทัด! "
" ได้เลย! เพราะฉันบริสุทธิ์จริงๆ ต่อให้ถามสักสิบไอ้ทัด ฉันก็ไม่กลัว เพราะฉันมั่นใจ! " เขาพูดแล้วล้วงโทรศัพท์มือถือที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงออกมาต่อสายหาคุณทัดทันที
ตู๊ดดด ตู๊ดดด ตู๊ดดดด~~
รอจนสายตัดไป ไม่มีใครรับ สีหน้าของเขาจากที่มั่นใจในตอนแรกก็เริ่มเจื่อนลง ฉันยังยื่นจ้องหน้าเขานิ่ง
" สงสัยไอ้ทัดมันจะนอนแล้วน่ะที่รัก.. เดี๋ยวลองโทรอีกทีนะ " พูดจบก็ต่อสายอีกที
' สวัสดีครับคุณสิงห์ ' สักพักก็มีเสียงคุณทัดดังลอดผ่านลำโพงมา
" ไอ้ทัด เรื่องเมื่อเย็นที่เกิดขึ้น มึงช่วยยืนยันกับเมียกูที ว่าทั้งหมดมันคือเรื่องจริง "
' อ๋อ เรื่องที่คุณจูบกับผู้หญิงนมโตคนนั้น ในรถของคุณหรอครับ? '
" ไอ้ทัด!!! โอ้ยย!! เรนนี่อย่างเพิ่ง ฟังให้จบก่อนสิ ไอ้ทัดมันกวนxีน!! " หลังจากที่ได้ยินคุณทัดพูดแบบนั้น ฉันก็เอื้อมมือบิดเข้าที่สีข้างของเขาทันที จนเขาสะดุ้งตัวงอดิ้นหนีจากมือฉัน
" ไอ้ทัด! ไอ้ห่า! ครอบครัวกูจะพังเพราะปากมึงเนี่ย มึงเลิกกวนxีน แล้วรีบอธิบายความจริงให้เมียกูฟัง! "
" มันคือเรื่องจริงรึเปล่าคะคุณทัด "
' ครับคุณเรนนี่ ที่คุณสิงห์พูดคือเรื่องจริงครับ ผมไปเจอพอดี ก่อนที่เรื่องบัดสีจะเกิดขึ้น '
" เชื่อแล้วยัง~ "
หลังจากวางสายจากคุณทัด ฉันก็ไล่เขาให้ไปอาบน้ำอีกทีอาบสักสามรอบไปเลย สระผมด้วย เสื้อเชิตกับกางเกงที่เขาใส่วันนี้ ฉันก็รีบซักตากในคืนนั้นเลย ไม่อยากให้กลิ่นน้ำหอมที่ทั้งเลี่ยนทั้งฉุนนั้นมันติดนานๆ
แอ๊ดดดดดดดด~~~
" เสร็จแล้วจ้าเมียจ๋า " เขาพูดแล้วเหยียดแขนตรงเดินมาหาฉันที่นั่งอยู่บนเตียง
" ดมดูสิ หายยัง? " ฉันพุ่งตัวไปกอดเขาไว้แล้วซุกหน้าลงสูดกลิ่นจากอกเปลือยของเขา คิดถึงกลิ่นของเขาจัง สงสัยลูกก็จะชอบด้วย
" คุณหิวมั๊ยคะ? " หลังจากสูดกลิ่นจนพอดีใจแล้ว ฉันก็เงยหน้าขึ้นถามเขา สายตาจ้องมองบริเวณปลายคางของเขาไรหนวดที่เขาโกนไปเมื่ออาทิตย์ก่อนเริ่มขึ้นมาใหม่อีกแล้ว
" หิวนิดหน่อย มีอะไรกินบ้าง? "
" เรนนี่ทำไข่ตุ๋นไว้ จะกินเลยมั๊ยคะ? "
" กินไข่ตุ๋นด้วย กินเมียจ๋าด้วยได้ป่าว " พูดแล้วก้มหน้าลงกดจมูกที่แก้มฉัน
" คนบ้า! คืนนี้หมดเวลาแล้วกลับดึกขนาดนี้ อย่ากวนลูกเลย " ฉันพูดพร้อมรอยยิ้มยั่วๆแล้วใช้นิ้วชี้ลากวนไปมาที่ปลายคางของเขา รู้สึกสยิวแปลกๆเวลาที่ไรหนาวเขามันทิ่มที่มือ อร๊ายยยยย ///// ฉันรีบดึงสติกลับมาแล้วเดินหนีเข้าในครัวเตรียมอาหารให้เขา
" วันนี้อยู่ห้องทั้งวันจริงๆหรอ? " เขาใส่แค่บ๊อกเซอร์ตัวเดียว เดินที่มานั่งรอที่โต๊ะอาหารยกแก้วน้ำขึ้นดื่มแล้วถามขึ้น
" เอ่ออออ...ค่ะ " จะให้ฉันบอกว่าแอบไปเจอเพื่อนมาค่ะงี้หรอ ขืนเขารู้มีหวังโดนดุแน่
" เรนนี่ รู้มั๊ย..ฉันรักเธอเพราะฉะนั้น..ฉันจะเชื่อเธอ "
" อึกกกก~~ " ฉันกลืนน้ำลายลงคอ พูดไม่ออกเลยแฮะ รู้สึกผิดจังที่โกหกเขา
" นี่ค่ะ ไข่ตุ๋นมาแล้ว เอาข้าวสวยด้วยมั๊ยคะ? " เมื่อเขาพยักหน้าตอบรับ ฉันก็ตักข้าวสวยใส่จานให้เขา
" เรนนี่ "
" คะ?? ^^ "
" พรุ่งฉันว่าง เราไปบ้านเธอกันมั๊ย? "
******** to be continued
คุณทัดคือผู้มีพระคุณ พระเอกขี่ม้าขาวที่แท้ทรู