“ นี่นายไม่ต้องมาหัวเราะเยาะฉันน่ะ”
นนทพัทธ์สีหน้ายุ่งเหยิง
“ โอ๊ย ก็เื่มันน่าขำนี่หว่า สมัยนี้ยังมีเื่แบบนี้อยู่อีกหรือ”
“ ถ้าเจอเข้ากับตัวแล้วนายจะขำไม่ออก”
นนทพัทธ์แทบจะค้อนควักญาติผู้พี่แต่ฝ่ายนั้นกลับโบกไม้โบกมือให้วุ่น
“ ฉันไม่มีทางเจออย่างนายเด็ดขาด ถึงเจอฉันก็จะจัดการให้มันกลายเป็โมฆะให้หมดเพราะพ่อแม่ของฉันเสียไปนับยี่สิบปีแล้ว และฉันก็ไม่ขอรับรู้อะไรย้อนหลังด้วย”
“ นายพูดได้ง่ายๆ แต่เพราะฉันทำอย่างที่นายพูดไม่ได้ไง คุณรพีพรถึงได้หนีฉันไปอย่างนี้”
คนพูดทำหน้าเหมือนอยากตายทีเดียว
“ แล้วนายจะทำอย่างไรต่อไป”
ณัฐพลถามด้วยน้ำเสียงที่เป็งานเป็การขึ้นมาบ้าง และอีกฝ่ายก็ส่ายศีรษะแรงๆพร้อมกับตอบ
“ ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆฉันไม่ยอมเสียคุณรพีพรไปเป็อันขาด”
นนทพัทธ์กล่าวหนักแน่นก่อนลุกขึ้นเดินไปที่บาร์เหล้าอีกครั้ง ณัฐพลมองตามแต่ไม่คิดจะห้ามปรามอีกเพราะเข้าใจแล้วว่าเื่ที่เกิดขึ้นมันน่ากลุ้มจริงๆ มีอย่างที่ไหนอยู่มาจนอายุเข้าสามสิบปีแล้วพึ่งจะมารู้ว่าตัวเองมีคู่หมั้นที่ถูกจับหมั้นกันมาั้แ่เด็กๆแถมเป็ใครและหน้าตาเป็ยังไงก็ไม่รู้ เื่ราวอย่างกับนิยายน้ำเน่า เฮ้อ...แล้วนายนนท์ก็ดันมีแฟนอยู่ด้วยอีก จะทำยังไงกันดีละทีนี้ ณัฐพลนั่งคิดกลุ้มแทนพลางมองญาติผู้น้องดื่มเหล้าไปเงียบๆจนเผลอหลับไปคาโซฟานั้นเอง
๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐
ณัฐพลมารู้สึกตัวตื่นขึ้นในตอนเช้าและพบว่านนทพัทธ์ก็เข้ามานอนหลับอยู่ที่โซฟาตัวข้างๆนี่เอง และด้วยที่รู้ว่าญาติผู้น้องหลับไปแบบไม่ได้สติอย่างนี้ก็เพราะฤทธิ์เหล้า ชายหนุ่มจึงไม่คิดจะปลุก นนทพัทธ์เป็เ้าของบริษัทเองจะไปทำงานสายหน่อยหรือว่าไม่ไปเลยก็คงไม่มีใครว่าอะไร แต่ตัวเขานี่สิเป็ลูกจ้าง จึงต้องคอยเกรงใจสายตาเ้านาย ดั่งนั้นเขาจึงรีบลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวไปทำงานที่บริษัทก่อสร้างชื่อดังซึ่งตัวเขาทำงานเป็สถาปนิกอยู่ที่นั้น โดยปล่อยให้นนทพัทธ์หลับอยู่คนเดียวต่อไป เดี๋ยวตื่นขึ้นเขาก็คงออกไปเองอย่างที่เคยทำอยู่บ่อยๆเวลามาค้างที่นี่
อาหารเช้าของณัฐพลเขาออกไปหาเอาข้างหน้าตามประสาชายโสดตัวคนเดียวซึ่งก็ไม่มีอะไรมาก แค่กาแฟถ้วยเดียวเท่านั้นเขาก็อยู่ไปได้จนถึงบ่าย เผลอๆอาจเลยไปจนเย็นถ้าหากมีงานติดพัน และเมื่อเขาเหยียบเท้าเข้าไปถึงบริษัท พวกเพื่อนๆที่มาถึงก่อนก็เข้ามาทักทาย
“ เฮ้ย ณัฐ คุณเปรมวดีถามหานายแน่ะ”
สิทธิชัยได้เอ่ยขึ้นใน่หนึ่งของการพูดคุย
“ มีอะไรของเขา”
ณัฐพลกล่าวออกไปอย่างไม่ค่อยใส่ใจ เปรมวดีเป็ลูกสาวเ้าของบริษัทที่ไม่สนใจจะทำงานอะไรให้เป็ชิ้นเป็อันนอกจากแต่งตัวสวยและชอบเข้ามาทำให้เขาลำบากใจไปวันๆ
“จะมีอะไร้ ก็รู้ๆกันอยู่”
เพื่อนอีกคนกล่าว บางคนก็หลิ่วตาล้อเลียน ใครๆเขาก็รู้กันไปทั้งสำนักงานว่าลูกสาวเ้าของบริษัทคนสวยนั้นสนใจในตัวของณัฐพลเป็พิเศษ ก็ณัฐพลเป็หนุ่มรูปหล่อและมีฝีมือในการทำงานที่ยอดเยี่ยมชนิดหาตัวจับยาก เรียกว่าจะมีอนาคตที่รุ่งโรจน์ไปได้ไกลในสายงานเลยละ ดั่งนั้นจึงไม่เป็การแปลกเลยที่สาวๆทั้งบริษัทจะให้ความสนใจเขา
แต่แล้วสาวๆรายอื่นก็จำเป็ต้องล่าถอยไม่กล้าเข้ามาจีบเขาอย่างซึ่งๆหน้า ได้แต่ส่งสายตามาให้อยู่ห่างๆเมื่อลูกสาวเ้าของบริษัทได้กลับจากการศึกษาต่างประเทศมาเมื่อปีที่แล้วและได้แสดงความสนใจเขาอย่างออกนอกหน้า ด้วยฐานะของเปรมวดีบวกกับความสวยเซ็กซี่ของเธอก็ทำให้ณัฐพลเป็ที่อิจฉาในหมู่เพื่อนฝูงไม่น้อย แม้ตัวเขาเองจะไม่เคยรู้สึกพิเศษอะไรกับหญิงสาวคนนั้นเลยก็ตาม
33K
![อันธพาลแห่งตระกูลเคานต์ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1778747351_39381022.webp)
