การชี้นำนี้ดึงดูดความสนใจของอี้ชิงและรบกวนเวลาพักผ่อนของเขามันไม่เพียงปลุกเร้าสัญชาตญาณ จิตใจ และััของเขาเท่านั้นแต่ยังทำให้กายใจของเขาลนลานเล็กน้อย คล้ายกับรู้สึกอึดอัดในร่างกาย
คล้ายกับลางสังหรณ์วิเศษ
คล้ายกับมีมือปริศนามาสะกิดเขาชักนำเขา
อี้ชิงที่ฝึกฝนเคล็ดบ่มเพาะเทวะัะและัััที่เฉียบคมย่อมตระหนักรับรู้ได้อย่างรวดเร็วว่ามีโอกาสวาสนาอยู่ทางด้านนั้นจึงเร่งร้อนเดินทางออกจากจวนตระกูลอี้ไปพร้อมกับเฮยหลง
มุ่งหน้าสู่ป่าูเาไร้นาม
ฟิ้ว!
เฮยหลงใช้ปราณิญญาห่อหุ้มร่างของอี้ชิงเอาไว้พลังของเขาแข็งแกร่งและละเอียดอ่อนมากปิดกั้นลมที่พัดตีเข้าใส่ตัวของชายหนุ่มไว้ได้ทั้งหมดจนอี้ชิงไม่รับรู้ถึงแรงเสียดสีของการบินเลย ทั้งๆที่เหาะเหินอย่างรวดเร็วแท้ๆ
‘นี่คือความเพลิดเพลินของการบินงั้นหรือ?น่าอัศจรรย์นัก!’ ชายหนุ่มจ้องมองูเาและผืนป่าที่เคลื่อนผ่านตัวของเขาไปอย่างรวดเร็วในใจรู้สึกตื่นเต้นและเบิกบาน ปานประหนึ่งเขาได้กลายเป็วิหค
เหลียวมองเฮยหลงในชุดดำอย่างชื่นชม
เมื่อผู้ฝึกตนทะลวงขึ้นสู่ระดับปรมาจารย์
อายุไขจะยืดยาวออกไปนับ200 ปี ร่างกายของพวกเขาจะมีพละกำลังเหนืุ์ ทานปราณิญญาแทนอาหารโดยไม่ต้องดื่มต้องกินอีกต่อไปสามารถเหาะเหินเดินอากาศได้ดั่งใจนึก ข้ามผ่านูเาธารา 100 ลี้เพียงสิบลมหายใจ
อย่างไรก็ดี...
อิทธิฤทธิ์วิเศษนี้ยังสิ้นเปลืองปราณิญญามากไม่มีทางที่ผู้ฝึกตนระดับปรมาจารย์จะสามารถบินได้อย่างต่อเนื่องโดยไม่หยุดพักฟื้นปราณิญญาระหว่างทางดังนั้นผู้ฝึกตนมักจะเตรียมยาโอสถ ยันต์เดินทาง หรือของวิเศษเอาไว้เผื่อเสมอ
ทว่า...
แม้จะข้ามผ่านมาเกือบ 60-80 ลี้แล้วปราณิญญาของเฮยหลงก็ยังไม่อ่อนแอลงสักนิดเดียว นี่เป็เพราะเขามีตบะพลังระดับปรมาจารย์ ขั้น 10ประกอบกับรากฐานอันลึกล้ำนั้น...มันยิ่งทำให้เขาแกร่งกล้าทรงพลัง เหนือระดับบ่มเพาะของตนไปไกล!
“ที่นั่น!” อี้ชิงชี้นิ้วไปยังูเาเตี้ยๆที่ซุกซ่อนอยู่เื้ัูเาใหญ่มันดูแห้งแล้งและไม่ค่อยมีต้นไม้เจริญเติบโตรอบๆดูไม่คล้ายจะมีสมบัติหรือสิ่งน่าสนใจอันใด กระทั่งแม้แต่นกก็ยังไม่อยากจะมาขี้ใส่
“ที่นี่... ในอดีตเคยมีผู้ฝึกตน 2 คนต่อสู้กันจนตายตก”
“หนึ่งฝึกฝนเคล็ดธาตุไม้หนึ่งฝึกฝนเคล็ดธาตุไฟ...” เฮยหลงประเมินร่องรอยที่หลงเหลือแม้กาลเวลาจะเลยผ่านมานานมากๆจนไม่เหลือกลิ่นอายอะไรให้ตรวจสอบััถึงอีกแล้วก็ตาม
แต่ด้วยประสบการณ์และวิชาบางอย่างทำให้เขาสามารถคาดเดาได้อย่างแม่นยำ
“ประเมินระดับพลังได้ไหม?”อี้ชิงถามอย่างสนใจ คิ้วของเขาเลิกขึ้น
“ระดับยอดยุทธ์ขอรับ”
“โอ้? ยอดฝีมือระดับยอดยุทธ์ 2 คน? พวกเขาตายอยู่ที่นี่หรือ?เช่นนั้นบนศพของพวกเขาจะต้องมีสมบัติดีๆอยู่แน่!” ดวงตาของชายหนุ่มสว่างวาบแต่คำพูดต่อมาของเฮยหลง กลับยิ่งทำให้หัวใจของคนยิ่งเต้นแรง
“...ไม่เพียงแค่นั้นขอรับ”
“แม้จะมีค่ายกลปิดซ่อนเอาไว้แต่เหมือนจะมีมิติลับที่เพิ่งถือกำเนิดอยู่ในนั้นด้วยแล้วก็ช่างบังเอิญจริงๆ ที่มันปรากฏที่ข้างในค่ายกลอาคมพอดิบพอดี...” เฮยหลงอธิบายอย่างช้าๆเรียบๆราวกับไร้อารมณ์
“ดีมาก! ดีมาก!” ดวงตาของอี้ชิงยิ่งมายิ่งสว่างไสวและเปล่งประกายไปด้วยความสุข
คนเคยอ่านในตำราหนังสือเกี่ยวกับมิติลับมา ว่ามันคือดินแดนอันเป็เอกเทศที่ถือกำเนิดขึ้นจากฟ้าดินสร้างโดยใช้พลังเต๋าพลังกฎแห่ง์พิภพหรือผู้ฝึกตนระดับเซียน! บ้างก็มีกฎจำกัดระดับบ่มเพาะหรือกฎจำกัดอายุ!
แต่ที่แน่ๆเลย
มันคือโอกาสวาสนาครั้งใหญ่แน่นอน!
อาศัยแค่ต้นกำเนิดของมันคือพลังเต๋าพลังกฎแห่ง์พิภพหรือเซียนสร้างบันดาล ก็ชี้ชัดให้เห็นถึงความไม่ธรรมดาของมิติลับนี้แล้ว!?
คิดถูกจริงๆที่ตัดสินใจเชื่อััของตนเอง
“ค่ายกลนี้เป็ปัญหาหรือไม่?”ชายหนุ่มสงบจิตสงบใจอย่างยากลำบาก หันไปถามกับเฮยหลงแลเห็นกองทองกองเงินเป็ูเาอยู่ตรงหน้า หากรีบร้อนเกินไป อาจจะถูกผู้อื่นพุ่งเข้ามาหมายแย่งชิงได้
“ค่ายกลนี้ไม่เป็ปัญหามันเป็แค่ค่ายกลหยาบๆที่เร่งสร้างขึ้นก่อนตายของพวกเขาเท่านั้น...แต่หากท่าน้าสำรวจมิติลับนี้ ข้าจะต้องตระเตรียมค่ายกลปิดซ่อนเอาไว้สัก 3ชั้น ป้องกันกลิ่นอายของมันรั่วไหลสู่ภายนอก”
“อืม เข้าใจแล้ว...”
“แล้วต้องใช้เวลากี่วัน?”
เฮยหลงตอบทันที “2-3 วันขอรับ เพราะมิติลับนี้เป็แค่มิติลับระดับมนุษย์ขั้นกลาง”
“อา...”คิ้วของชายหนุ่มขมวดเล็กน้อย แต่ก็คลายลงในพริบตา ระยะเวลา 3วันนั้นไม่นานไม่สั้น เขาสามารถอดทนเพื่อชิ้นเนื้ออันโอชะชิ้นนี้! ต่อให้ต้องฝืนอดทนอดกลั้นตัวให้ถอยห่างจากไออุ่นของสตรีก็ตาม
“ได้เริ่มเลย!” อี้ชิงโบกมือ พริบตาก็ปรากฏกองูเาหินปราณิญญา 10 ล้านก้อนในพริบตา
เฮยหลงชี้นิ้วขึ้นฟ้าและทำมุทราที่ทรวงอกจิติญญาขับเคลื่อนเร็วรี่ สลักเขียนอักขระและวงเวทย์อาคมบนพื้นดินและพื้นฟ้า ดึงพลังจากธรรมชาติรอบด้านและกองูเาหินปราณิญญามาใช้งาน!
คลื่น! คลื่น!
บังเกิดเสียงดังราวกับมีมือั์กำลังขุดูเา
แต่น่าประหลาด ที่เสียงของมันไม่ทำให้สัตว์ป่าที่อยู่ใกล้ๆในระยะ2-3 ลี้ตื่นตระหนกวิ่งหนีแต่อย่างใด คล้ายกับถูกกั้นเสียงเอาไว้
มันเป็การลงมือที่แม่นยำและเจาะจง!
เป็การจัดวางค่ายกลอาคมที่ละเอียดอ่อนและประณีต!
จนอี้ชิงอดไม่ได้ที่จะทึ่งและชื่นชม เขามองไปยังอักขระและวงเวทย์อาคมที่ลอยไปลอยมาในใจบังเกิดความเข้าใจในเส้นทางแห่งค่ายกลเล็กน้อยแต่จะอ่านให้ออกให้ทะลุเลยก็ยังยากเกินไปนักสำหรับเขา
ทว่าด้วยโชคชะตาและพร์ยังทำให้คนจับใจความสำคัญบางอย่างได้บ้าง
‘ค่ายกลอาคม... นักค่ายกล...’ ดวงตาของชายหนุ่มหรี่แคบลงใบหน้าฉาบความเคร่งขรึมหลายส่วน คิดกับตัวเองอย่างจริงจังตั้งมั่นว่า ‘น่าสนใจ! ข้าอยากจะลองเรียนรู้และศึกษามันดูสักหน่อย! ข้าไม่อยากเป็คนโง่เขลาที่ไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง!’
‘ร่างเงา! เ้าช่วยเรียนรู้แทนข้าทีนะ!’
“...” ร่างเงาที่กำลังต่อสู้ประมือกับไป๋หลงอยู่ที่จวนพลันหนาวสันหลังลำพังแค่งานฝึกวิชาและบ่มเพาะก็กินเวลาทั้งวันคืนแล้ว
ไฉนยังต้องแบ่งเวลาไปศึกษาค่ายกลอีกเล่า?
“ไม่สิคิดๆแล้วควรจะเพิ่มพูนตบะของตัวเองก่อนดีกว่า ยังไม่ต้องรีบร้อนศึกษาค่ายกลหรอก...” อี้ชิงครุ่นคิดกับตัวเองอีกครั้ง
เขานั้นยังอ่อนแอเกินไปในโลกแห่งการบำเพ็ญบ่มเพาะแห่งนี้ฉะนั้นหาก้าปกป้องตัวเองและครอบครัวที่เขารักการมีพลังคือสิ่งสำคัญที่สุดเป็อันดับแรก! ตนควรจะเลือกพับเก็บเื่ค่ายกลเอาไว้ก่อน
แค่...ในตอนนี้เท่านั้น...
ในอนาคต
เขายังสามารถมีร่างเงาเพิ่มได้อีกค่อยให้ช่วยศึกษาแทนก็ยังไม่สาย
อี้ชิงคิดดังนั้นก็เชื่อมต่อความคิดกับร่างเงายกเลิกคำสั่งก่อนหน้าปลดปล่อยจากแรงกดดันของการโดนกดขี่ข่มเหงของร่างหลักที่แสนใจดีและใจกว้างอย่างเขาและกำชับให้เร่งบ่มเพาะต่อไปอย่างหนัก
......
......
ในขณะที่กำลังเฝ้ารอเฮยหลงวางค่ายกล
ชายหนุ่มที่ไม่มีอะไรทำก็เดินสำรวจไปรอบๆพื้นที่บริเวณนั้นแล้วได้พบเจอกับโอกาสวาสนาที่ซ่อนอยู่ไปพลางๆ มีทั้งผลไม้วิเศษ สมุนไพรวิเศษแร่วิเศษ สัตว์อสูรเมนูอร่อยยอดนิยม... โดยเฉพาะผลไม้ปราณิญญาและหญ้ารากมนุษย์ที่ล้ำค่ามากที่สุด
ผลไม้ปราณิญญาผลเดิมที่เขามีคือระดับมนุษย์ขั้นกลาง
มันเป็สมุนไพรล้ำค่าผลไม้วิเศษที่มีปราณิญญาบริสุทธิ์มากกว่าหินปราณิญญา และมีประโยชน์หลายด้านไม่ว่าจะทานเองเพื่อฟื้นฟูปราณิญญาโดยตรง หรือใช้กลั่นหลอมโอสถเม็ดยาก็ดีทั้งนั้น
และผลที่เขาได้คือระดับมนุษย์ขั้นสูง ซึ่งมีผลกับผู้ฝึกตนระดับรวมิญญา
สำหรับหญ้ารากมนุษย์...
อันนี้ยอดเยี่ยมและมีมูลค่ามากกว่ามันไม่เพียงหายากและไม่มีขายในท้องตลาดเท่านั้น แต่ยังเป็ที่้าอย่างสูงสำหรับบุคคลระดับสูงทั้งหลายเนื่องจากสรรพคุณของมันคือการเปลี่ยนจากคนธรรมดาไร้ตบะเป็ผู้ฝึกตน!
ใช่แล้ว!
มันคือสมุนไพรวิเศษที่ใช้สำหรับพลิกผันโชคชะตาของมนุษย์!
มอบรากปราณิญญา!
ทำให้พวกเขาสามารถบ่มเพาะบำเพ็ญเพียรปราณิญญา ก้าวะโขึ้นสู่เส้นทางฝึกตน! ละทิ้งความเป็ปุถุชนต่ำต้อย กลายเป็ผู้ฝึกตนที่ได้รับการยกย่องนับหน้าถือตาและเพลิดเพลินไปกับเกียรติยศมากมายที่คนธรรมดาไม่มีวันไขว่คว้ามาได้!
เหตุผลที่บุคคลระดับสูงระดับผู้นำาุโทั้งหลายปรารถนามันเพราะพวกเขามีลูกหลานที่กำเนิดเกิดมาไร้พร์ไร้วาสนาอยู่มากมายดังนั้นหญ้ารากมนุษย์จึงเป็อะไรที่พวกเขายินดีทุ่มเทซื้อเพื่อปลูกฝังทายาทของตน
“ไม่คิดว่าก่อนจะเข้ามิติลับข้าจะได้รับของดีเช่นนี้แล้ว?” อี้ชิงลูบคางมองหญ้าที่มีรากเหมือนคนตัวเล็กๆในมือ ส่วนวิธีการใช้หญ้ารากมนุษย์นั้นชายหนุ่มหวนคิดถึงสองสาวใช้ที่มักถูกเขารังแกที่จวน
ทั้งสองไร้ตบะไร้โชค ไม่อาจบ่มเพาะฝึกตนได้ ย่อมมีร่างกายที่เปราะบางอ่อนแอ
ถ้าหากเขาช่วยส่งเสริมพวกนางเล่า?
พวกนางจะสามารถขึ้นเตียงและเย็ดกับเขาทั้งวันทั้งคืนได้ไหมนะ?
‘น่าสนใจ...’ ชายหนุ่มแสยะยิ้มชั่วร้ายดุจหมาป่า
689
