ผมตกหลุมรักพี่สาว(ข้างบ้าน)

        แต่ถึงอย่างนั้น สภาพร่างกายของเขาก็ยังไม่แข็งแรงเต็มร้อยจนพอที่จะใช้ชีวิตแบบปกติได้ซะทีเดียว  เขายังทำงานไม่ได้  ต้องคอยระมัดระวังตัวและงดกิจกรรมที่ต้องออกแรงหนักๆทุกอย่าง  จนกว่าจะครบหกเดือนตามคำสั่งของหมอ

        และ๰่๥๹เวลานี้เองที่มันทำให้เขารู้สึกเหงา

        เมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน พ่อของเขาเดินทางมาเที่ยวเมืองไทย แล้วก็ได้เจอแม่ของเขาซึ่งทำงานเป็๞นักร้องอยู่ในคบาร์แห่งหนึ่งในพัทยา  พ่อชอบแม่มาก จึงขอให้แม่เลิกร้องเพลงแล้วก็ทำเ๹ื่๪๫พาแม่ไปอยู่ที่อิตาลี่ด้วย  พ่อเป็๞นักธุรกิจที่มีงานยุ่งมากจนแทบไม่มีเวลาพักและอายุมากกว่าแม่ถึงสิบห้าปี เมื่อมีเวลาว่างก็ชอบที่จะพักผ่อนอยู่กับบ้าน  ในขณะที่แม่เป็๞คนสวยมากและชอบใช้ชีวิตมีสังคม  ติดปาร์ตี้ ติดเพื่อน

        ไลฟ์สไตล์ของคนทั้งสองต่างกันมาก ปัญหาต่างๆจึงตามมา  มีการทะเลาะเบาะแว้งกันอยู่บ่อยครั้ง  เขารับรู้ได้ดีตามวัยที่มากขึ้นทุกวัน แล้วชีวิตคู่ของพ่อกับแม่ก็จบลงตอนที่เขาอายุได้สิบสามปี  เมื่อพ่อจับได้ว่าแม่ไปมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับชายอื่น  พ่อโกรธมากและขอหย่ากับแม่

        แม่ยอมหย่าแต่โดยดีเพราะหลงผู้ชายคนใหม่มาก  แม่ออกจากบ้านไปโดยที่ไม่สนใจเขาเลย  แต่เขาก็ได้ข่าวของแม่อยู่เสมอ  เพราะแม่ไม่ได้ไปอยู่ไหนไกล  ยังใช้ชีวิตอยู่ในเมืองเดียวกันนี่เอง  แม่เปลี่ยนผู้ชายไปอีกหลายคนก่อนจะกลับเมืองไทยในอีกห้าปีต่อมา  จากนั้นเขาก็ไม่ได้ข่าวของแม่อีกเลย

        จนเมื่อไม่ถึงเดือนที่ผ่านมา  เขารู้สึกเบื่อกับการนั่งๆนอนๆอยู่แต่ในบ้านเป็๲อย่างมาก  เขาจึงเริ่มค้นหาข้อมูลของแม่  ก่อนตัดสินใจเดินทางมาเมืองไทย  ไม่ใช่เพื่อพบแม่โดยตรง  แต่เป็๲เพราะข้อมูลด้านบวกหลายๆอย่างของเมืองไทยที่ได้ค้นพบมากกว่า  ที่ทำให้เขาเดินทางมาที่นี่  แต่เขาก็ยังติดต่อแม่อยู่ดี  ตามเบอร์โทรเดิมที่เคยมีอยู่  ไม่ได้เจตนาว่าจะเจอ  แค่อยากให้รับรู้ไว้เท่านั้น 

        ขณะที่กำลังยืนตัดสินใจว่าจะไปทางไหนดีอยู่นั้น  เขาก็ถูกสะกิดจากทางด้านหลัง  หันกลับไปก็พบกับหญิงวัยกลางคนคนหนึ่ง  ซึ่งเขาจำได้ดีเพราะเคยวีดีโอคอลคุยกันหลายครั้งแล้ว  ก่อนที่จะเดินทางมาที่นี่

        ในวัยสี่สิบเจ็ดปี แม่ดูโทรมไปมาก มากกว่าที่เขาเคยเห็นเมื่อก่อนนี้และมากกว่าผู้หญิงวัยเดียวกันอีกหลายๆคน  เรียกว่าแทบไม่เหลือร่องรอยความสวยที่ไม่เป็๲สองรองใครไว้ให้เห็นเลยทีเดียว

        “ฉันมารอแกอยู่เป็๞ชั่วโมงแล้ว”

        แม่พูดกับเขาด้วยภาษาอิตาเลี่ยน เพราะรู้ว่าเขาไม่เก่งภาษาไทยนัก แม้จะพอพูดได้บ้างก็เถอะ

        “ผมไม่ได้บอกให้แม่มารอ”

        ชายหนุ่มกล่าวด้วยสีหน้าและน้ำเสียงอันเรียบเฉย ความเจ็บแค้นที่แม่เคยทำไว้กับพ่อและเขาในอดีต  ยังฝังแน่นอยู่ในความทรงจำ

        “แกอย่ามาทำเป็๞อวดดีเลยแดเนี่ยล แกยังไม่เคยมาที่นี่ เดี๋ยวก็ถูกพวกแร้งพวกกามันลากไปทึ้งเท่านั้นเอง”

        “เหมือนที่แม่เคยทำไว้กับคนอื่นๆใช่ไหมครับ”

        แม่ถลึงตาเขียวปั้ดใส่เขาพร้อมกับบิดเนื้อที่ต้นแขนของเขาอย่างแรง  เหมือนที่เคยทำบ่อยๆตอนที่เขายังเด็ก  ตอนนั้นเขาร้องไห้จ้าทุกครั้งที่โดน แต่ตอนนี้เขาโตแล้วความรู้สึกเจ็บทางกายมันน้อยกว่าความรู้สึกเจ็บทางใจมากมายหลายเท่านัก

        แล้วแม่ก็ดึงแขนของเขาพาไปที่รถแท็กซี่คันหนึ่งซึ่งจอดรออยู่ไม่ไกล

        “แม่จะพาผมไปไหน”

        หนุ่มน้อยลูกครึ่งไทยอิตาลีที่รูปงามปานเทพบุตรไม่วายเอ่ยถาม

        “ไปที่พักของฉันนะสิ หรือว่าแกมีที่ไปทางอื่น”

        ชายหนุ่มเงียบ เพราะเขายังไม่ได้จองโรงแรมไว้ แถมตอนนี้เวลาก็เกือบสามทุ่มแล้ว อีกอย่างเขาก็รู้สึกอ่อนเพลียจากกสรเดินทางเต็มทน  สุดท้ายจึงยอมขึ้นรถไปกับแม่  เพราะคิดว่าเ๱ื่๵๹อื่นไว้ค่อยว่าทีหลัง

        ๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐