ตอนที่ 660 เลือกูเาเพื่อสร้างบ้านพักส่วนตัว(1)
“ศิษย์ของขอบคุณท่านผู้าุโทั้งห้าที่กรุณาเมื่อศิษย์กลายเป็คนของนิกายบัญชา์แล้วศิษย์จะไม่ทำให้นิกายบัญชา์เสื่อมเสียชื่อเสียงเป็อันขาด!”เจิ้งฟู่ไม่ได้รู้สึกใหรือแปลกใจกับสิ่งที่เขาได้รับมาเลยสักนิด เพราะมันอยู่ในการคำนวณของเขาอยู่แล้วเพียงแค่การไดู้เาทั้งลูกมาเป็ที่อยู่เท่านั้นที่เกินคาดเขาไปหน่อย.......
“เช่นนั้นเ้าก็กลับออกไปเถอะ!ตอนนี้ผู้าุโมินโฮรอเ้าอยู่ข้างนอกแล้ว!” ชายชราคนสุดท้ายที่พูดก่อนหน้านี้พยักหน้าให้กับเจิ้งฟู่และยิ้มให้กับเขาอย่างพอใจก่อนจะบอกให้เข้าออกไปที่ด้านนอกตำหนักหอชมจันทร์ได้ซึ่งผู้าุโมินโฮได้มารอรับเจิ้งฟู่แล้ว........
ขอรับ!!
หลังจากที่พูดคุยกับเสร็จแล้วร่างจำแลงของชายชราทั้งห้าก็พลันหายไปเหลือเพียงแค่เก้าอี้ที่ว่างเปล่าทั้งห้าตัวที่ตั่งอยู่ที่เดิม ส่วนเจิ้งฟู่ก็เดินลงมายังชั้นที่ห้องและเดินออกจากตำหนักหอชมจันทร์นี้ไปซึ่งในตอนที่เขาออกมาถึงหน้าตำหนักนั้นเขาก็เห็นว่าชายวัยกลางผู้าุโมินโฮกับนกกระเรียนขาวคู่ใจของเขากำลังยืนรอเขาอยู่ที่ลานกว้างที่ที่เข้าถูกลงให้ลงก่อนหน้านี้.......
“คาราวะท่านผู้าุโมินโฮ!”เจิ้งฟู่กล่าวทักทายชายวัยกลางอย่างสุภาพเมื่อเขาเดินมาถึง.......
“อ่า! มาเถอะ!ข้าจะพาเ้าไปบินดููเาทั้งหมดที่เ้าสามารถเลือกได้!” ชายวัยกลางผู้าุโมินโฮพยักหน้าและยิ้มให้กับเจิ้งฟู่อย่างพอใจก่อนจะบอกให้เจิ้งฟู่ขึ้นนกกระเรียนขาวกับตนเพื่อไปดููเาที่เจิ้งฟู่สามารถเลือกเป็ที่อยู่อาศัยได้......
“ขอรับท่านผู้าุโ!”
พรึบ!! พรึบ!!
“เอาละไปได้แล้วเ้าขาว!!”
กี่!!!
ทันทีที่ชายวัยกลางมินโฮสั่งให้นกของเขาออกบินมันก็กระพือปีกขนาดใหญ่ของมันและลอยตัวออกไปจากลานกว้างนี้ในทันทีและด้วยความเร็วของมันที่เร็วกว่าผู้ฝึกตนระดับแก่นแท้์แล้วแค่การกระพือปีกเพียงครั้งเดียวก็ทำให้มันบินออกมาไกลจากตำหนักหอชมจันทร์นับร้อยลี้......
ฟิ้ววววววว!!
“ข้าไม่คิดว่าเ้าจะผ่านการทดสอบได้เร็วขนาดนี้!ไม่มีศิษย์คนไหนสามารถผ่านการทดสอบได้เร็วเท่ากับเ้ามาก่อน ถึงแม้ว่าพวกเขาจะมีระดับพลังที่สูงกว่าเ้าหลายเท่าแต่พวกเขาก็ต้องใช้เวลาร่วมเดือนในการผ่านการทดสอบ หรือบางคนก็อาจะไม่ผ่านเลยก็มี!”ชายวัยกลางมินโฮกล่าวชื่นชมเจิ้งฟู่ที่สามารถผ่านการทดสอบได้ไวขนาดนี้เพียงแค่วันเดียวก็สามารถผ่านได้แล้ว.....
ซึ่งในตอนแรกเขาเองก็ไม่คิดว่าเจิ้งฟู่จะผ่านการทดสอบและไม่อยากที่จะเชื่อด้วยหากผู้าุโหลักไม่ติดต่อมาหาเขาให้มารับเจิ้งฟู่และบอกว่าเจิ้งฟู่ผ่านการทดสอบแล้วเขาคงคิดว่าเจิ้งฟู่ไม่ผ่านและให้มารับตัวกลับไปแต่ใครจะไปคิดละว่าเจิ้งฟู่จะผ่านแถมยังได้รับูเาเป็ที่อยู่ส่วนตัวอีกหากเื่นี้แผ่ออกไปผู้คนภายในนิกายคงได้แตกตื่นและเกิดความกลหนเป็แน่......
เพราะนอกจากเหล่าผู้าุโคนสำคัญหรือศิษย์ที่สร้างผลงานเด่นๆให้กับนิกายเท่านั้นถึงจะมีูเาเป็ของตนเองซึ่งส่วนใหญ่แล้วจะถูกเลือกให้โดยผู้าุโหลักทั้งห้า แต่ครั้งนี้ศิษย์ใหม่ผู้นี้กลับสามารถเลือกูเาที่ตนเอง้าได้เลยอย่างไม่มีข้อจำกัดใดๆถึงแมู้เาเ่าั้จะอยู่โซนนอกแต่มันก็ยังถือว่าดีกว่าบ้านพักส่วนตัวของเขาเหล่าศิษย์หลักหรือศิษย์ที่มีระดับพร์สีเหลืองเข้มทั้งหลายหรือแม้แต่ตัวของชายวัยกลางมินโฮเองก็ด้วย........
“ศิษย์เองก็ไม่คิดว่าจะผ่านได้เร็วขนาดนี้เหมือนกันคงเป็เพราะศิษย์โชคดีได้รับความเมตาจากท่านผู้าุโหลักทั้งห้าก็เป็ได้แต่ถึงยังไงศิษย์ก็ยังคงเป็เพียงศิษย์สายนอกของนิกายเท่านั้นหาได้เป็ศิษย์ส่วนตัวของท่านผู้าุโทั้งห้าไม่!” เจิ้งฟู่กล่าวตอบชายวัยกลางมินโฮพร้อมกับบอกว่าเขานั้นเพียงแค่โชคดีผ่านมาได้เท่านั้นรวมถึงการที่เขายังคงเป็แค่ศิษย์สายนอกของนิกายด้วย.....
หือ?
“ศิษย์สายนอก?เ้าบอกว่าเ้าเป็เพียงแค่ศิษย์สายนอกทั่วไปแทนที่จะเป็ศิษย์ส่วนตัวของท่านผู้าุโทั้งห้าอย่างนั้นรึ?”ทันทีที่ชายวัยกลางมินโฮได้ยินคำพูดของเจิ้งฟู่ที่ว่าเขายังคงเป็เพียงศิษย์สายนอกนั้นทำให้ชายวัยกลางใเป็อย่างมาก เขาแทบไม่อยากเชื่อในหูตัวเองเลยเพราะระดับพร์ของเจิ้งฟู่ที่สูงขนาดนี้แค่กลับได้เป็ศิษย์สายนอกทั่วไปนี่มันไม่สมเหตุผลเลย......
“อาจจะเป็เพราะศิษย์ไม่คู่ควรก็เป็ได้หรือบางที่นี้อาจจะเป็บททดสอบที่ท่านผู้าุโหลักทั้งห้ามอบให้กับศิษย์เพื่อให้ศิษย์พัฒนาฝีมือตัวเองอย่างมั่นคงและค่อยเป็ค่อยไป!”เจิ้งฟู่เองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเขาถึงยังเป็แค่ศิษย์สายนอกทั่วไปซึ่งสิ่งเดียวที่เขาคิดได้ในตอนนี้ก็คือนี่เป็การทดสอบอีกหนึ่งรูปแบบที่ชายชราทั้งห้ามอบให้กับเขา.......
อ่า!!
“ข้าคิดว่ามันต้องเป็แบบนั้นแน่ๆ!ต้องเป็แบบนั้นแน่ๆ!! เพราะตัวเ้าเป็คนจากโลกเบื้องล่างที่ยังไม่รู้จักโลกเบื้องบนนี้ดีพอท่านผู้าุโจึงอยากให้เ้าพัฒนาฝีมือของเ้าอย่างค่อยเป็ค่อยไปเป็แน่ๆแต่เ้าอย่าได้เสียใจไปนะเพราะการที่เ้าได้ที่พักทั้งูเานั้นมันก็ดีเท่าไหร่แล้วเพียงแค่พลังงาน์ที่อยู่รอบๆูเาเ่าั้ก็มากพอที่จะทำให้เ้าพัฒนาอย่างก้าวกระ.......อ่า!นี่เ้าเลื่อนระดับพลังแล้วอย่างนั้นหรือเนี่ย? หือ?ระดับราก์ขั้นที่หก!”
ในจังหวะที่ชายวัยกลางมินโฮกำลังพูดถึงการเพิ่มระดับอย่างก้าวกระโดนเพราะการได้อยู่ภายในูเาที่เป็แหล่งรวมของพลังงาน์จากธรรมชาติอยู่นั้นเขาก็พลันสังเกตได้ถึงระดับพลังของเจิ้งฟู่ที่เปลี่ยนไปซึ่งก่อนหน้านี้เขาััได้ว่าเจิ้งฟู่มีระดับพลังเพียงแค่ระดับราชันย์เทวะขั้นสูงสุดเท่านั้นแต่ในตอนนี้ระดับพลังที่เขาััได้มันเพิ่มสูงขึ้นจนถึงระดับราก์ขั้นที่หกแล้วและนั่นก็ทำให้เขาใถึงขั้นขมวดคิ้วเข้าหากันเลย........
แหะ! แหะ!แหะ!!
“เพราะศิษย์โชคดีได้รับคำชี้แนะจากท่านผู้าุโหลักทั้งห้ารวมถึงพลังงาน์ภายในตำหนักหอชมจันทร์มีมากกมันเลยทำให้ศิษย์ทะลวงระดับผ่านมาถึงขั้นนี้ได้อย่างก้าวกระโดน!”เจิ้งฟู่พลันยิ้มแห้งๆออกมาอย่างช่วยไม่ได้ก่อนจะบอกว่าเพราะชายชราทั้งห้าช่วยชี้แนะให้กับเขา รวมถึงพลังงาน์ภายในตำหนักหอชมจันทร์นั้นมีอยู่มากเลยทำให้เขาเลื่อนระดับได้ไวแบบนี้......
อ่า!!
ถึงแม้ว่าคำพูดของเจิ้งฟู่จะฟังดูไม่น่าเชื่อแต่เมื่อชายวัยกลางคนคิดตามสิ่งที่เจิ้งฟู่กล่าวมาโอกาสที่มันจะเป็ไปได้ก็สูงขึ้น เพราะการได้รับคำชี้แนะจากปรมาจารย์ขั้นสูงอย่างผู้าุโเสาหลักทั้งห้านั้นจะทำให้ผู้ฝึกตนระดับต่ำอย่างเจิ้งฟู่เพิ่มระดับอย่างก้าวกระโดนแบบนี้มันก็ไม่น่าแปลกไหนจะพลังงาน์ที่มหาศาลที่อยู่รอบๆูเาลูกนั้นอีกดังนั้นมันจึงน่าที่จะเป็ไปได้.......
“เช่นนั้นก็ดีแล้ว!” หวืด!! “เอาละ ั้แ่ตรงนี้ไปเ้าจะสามารถมองเห็นูเาที่เ้าสามารถเลือกเป็ที่อยู่อาศัยของเ้าได้ซึ่งข้าเองได้รับคำสั่งมาว่าห้ามให้คำแนะนำหรือบอกประวัติของูเาเหล่านี้ให้เ้าได้รู้เว้นเสียแตู่เาที่เ้าเลือกแล้วเท่านั้น จงเลือกมันให้ดี!”ชายวัยกลางมินโฮสั่นให้นกกระเรียนขาวของเขาหยุดอยู่กลาอากาศซึ่งเป็จุดที่เจิ้งฟู่จะสามารถมองเห็นูเาเกือบทั้งหมดที่เขาสามารถเลือกเป็ที่อยู่อาศัยได้ซึ่งชายวัยกลางมินโฮจะไม่บอกถึงประวัติความเป็มาและข้อมูลของูเาแต่ละลูกให้เจิ้งฟู่รู้จนกว่าเขาจะตัดสินใจเลือกูเาลูกใดลูกหนึ่ง......
“ขอบคุณท่านผู้าุโที่ชี้แนะ!ข้าจะตัดสินใจเลือกอย่างระมัดระวัง!” เจิ้งฟู่กล่าวขอบคุณกับคำแนะนำเล็กๆน้อยที่แฝงมากับคำพูดของชายวัยกลางคนนี้ก่อนจะหันไปมองยังูเาที่มีความสูงไม่เท่ากันนับร้อยลูกที่อยู่เบื้องหน้าของเขาซึ่งูเาบางลูกก็อยู่ติดกับพื้นที่อยู่อาศัยทั่วไปของเหล่าศิษย์แต่บางลูกก็อยู่ลึกเข้าไปห่างจากผู้คน.........
........................................
กลับมาที่ตำหนักหอชมจันทร์.......
“ท่านประมุขเหตุใดท่านถึงได้ให้เขาเป็เพียงแค่ศิษย์สายนอกแทนที่จะเป็ศิษย์ส่วนตัวของพวกเราละขอรับ?”ชายชราผู้าุโหนึ่งถามขึ้นอย่างสงสัยหลังจากที่เจิ้งฟู่ออกไปได้สักพัก......
“ท่านผู้าุโกวนอูไม่เห็นทักษะที่เขาใช่อย่างนั้นเหรอ?ทักษะป้องกันนั้นมีชื่อว่าทักษะปราณเกราะระฆังทองซึ่งเป็ทักษะป้องกันที่แข็งแกร่งอันดับต้นๆของทักษะการป้องกันของโลกใบนี้เลยก็ว่าได้ซึ่งทักษะปราณเกราะระฆังทองนี้ได้หายสาบสูญไปเมื่อหมื่นปีที่แล้ว นอกจากคำบอกเล่าที่สืบต่อกันมาเกี่ยวกับลักษณ์ของทักษะแล้วก็ไม่มีใครคนไหนที่สามารถใช้มันได้!” ชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวใหญ่กลางห้องพูดขึ้นพร้อมกับแสดงแววตาที่มากไปด้วยความคิดออกมา......
อ่า!!
“มันจะเป็ไปได้อย่างไรกัน? ทักษะปราณเกราะระฆังทองนั้นหายสาบสูญไปตั้งหมื่นกว่าปีแล้วไม่มีใครรู้ว่ามันหายไปที่ไหน แม้แต่นิกายเส้าเทียนหลินอันลึกลับที่เป็เ้าของทักษะวิชาป้องกันนี้ไม่อาจที่จะตามหาเจอและเพราะการหายสาบสูญไปของทักษะชุดนี้นิกายเส้าเทียนหลินจึงได้ตกต่ำลงและเก็บตัวซ่อนเร้นจากโลกภายนอก!”เมื่อผู้าุโหนึ่งได้ฟังคำตอบ เขาถึงกับแสดงสีหน้าใและไม่อยากเชื่อออกมาเพราะไม่ว่าใครก็รู้เกี่ยวกับประวัตินี้ดี.......
“นั้นคือเหตุผลที่ท่านประมุขให้เขาเป็เพียงศิษย์สายนอกทั่วไปและให้เขาเลือกูเาใดก็ได้เป็ที่อยู่อาศัย เพื่อที่จะกันเขาให้ห่างออกจากคนอื่นใช่หรือไม่?”ชายชราผู้าุโสองกล่าวขึ้นอย่างเข้าใจเกี่ยวกับการที่ประมุขไม่ให้เขาเป็ศิษย์ส่วนตัวของใคร......
“มันก็เป็ส่วนหนึ่ง!แต่ที่ข้าเลือกให้เขาเป็ศิษย์สายนอกนั้นก็เพราะข้าคิดว่าเขาน่าจะชอบความท้าทายมากกว่าการที่จะต้องมานั่งอยู่เฉยๆและที่ข้าตัดสินใจให้เขาสามารถเลือกูเาใดก็ได้เป็ของตนเองนั้นก็เพราะว่าข้าอยากจะรู้ถึงโชคชะตาของเขาว่าเขาจะเลือกูเาลูกใดซึ่งทุกคนก็น่าจะรู้ถึงประวัติความเป็มาของูเาในแต่ละลูกดีรวมถึงรู้ว่าูเาลูกไหนมีพลังงาน์ในธรรมชาติมากน้อยเพียงใดด้วย!” ชายวัยกลางประมุขตอบกลับและอธิบายเหตุผลของเขาให้ชายชราทั้งห้าฟังในทันที ซึ่งก่อนหน้านี้เขาได้คิดที่จะมอบูเาที่มีพลังงาน์หนาแน่นที่สุดให้กับเจิ้งฟู่ทว่าเมื่อเขามาคิดดูอีกทีแล้วเขาคิดว่าควรจะให้เขาเป็ผู้ตัดสินใจดีกว่า.......
อ่า!!
เมื่อชายชราทั้งห้าได้ฟังคำอธิบายแบบนี้ทั้งห้าก็พยักหน้าพร้อมกันอย่างเข้าใจ ก่อนจะยิ้มออกมาและเห็นด้วยกับสิ่งที่ประมุขนิกายตัดสินใจไปเพราะพวกเขาเองก็คิดว่าเจิ้งฟู่จะต้องเป็คนที่ชอบความท้าทายมากกว่าอยู่เฉยๆแน่แต่พวกเขาก็จะไม่ปล่อยให้เกิดอะไรขึ้นกับเจิ้งฟู่เหมือนกัน......
...............................
สองชั่วยามผ่านไป.......
หลังจากที่เจิ้งฟู่ขอร้องให้ชายวัยกลางมินโฮสั่นให้นกกระเรียนขาวของเขาบินชมูเาทั้งหมดเกือบๆร้อยลูกแล้วเจิ้งฟู่ก็พบว่ามีูเาที่เข้าตาเค้าอยู่ทั้งหมดสิบลูกด้วยกัน แต่จะบอกว่าสิบลูกก็ไม่ได้เพราะมีูเาอยู่ลูกหนึ่งที่ติดกันจนมันเป็ูเาลูกเดียวแต่มีสองยอด.......
“ว่าไง เ้าเลือกูเาที่เ้าชอบได้หรือยัง?”ชายวัยกลางมินโฮถามขึ้นอย่างอยากรู้อยากเห็นว่าเจิ้งฟู่ได้ตัดสินใจเลือกหรือยังถึงแม้เขาจะรู้ว่าการใช้เวลาแค่นี้มันไม่เพียงพอแต่เขาก็มีเวลาเพียงแค่หนึ่งวันเท่านั้นในการตัดสินใจเลือกเนื่องจากยังมีหลายสิ่งที่จะต้องทำอีก......
“ตอนนี้ข้าได้ตัดตัวเลือกจนเหลือเพียงแคู่เาเก้าลูกเท่านั้นและหลังจากที่ท่านถามข้า ข้าก็ได้ตัดออกอีกจนเหลือเพียงแค่ห้าลูกซึ่งลูกแรกที่เข้าตาข้าก็คือูเาแฝดลูกนั้น สองคือูเาที่มีหน้าผาสูงชันสามคือูเาที่มีลานหญ้าขนาดกว้าง สี่คือูเาที่มีน้ำตกเจ็ดชั้นและห้าคือูเาที่มีทั้งน้ำตกลานหญ้ากว้า หน้าผา แม่น้ำและถ้ำ!” เจิ้งฟู่กล่าวตอบถึงตัวเลือกที่เขาเลือกเอาไว้ในตอนนี้ซึ่งเขากำลังตัดสินใจอยู่ว่าควรจะเลือกูเาที่มีทัศนียภาพแบบใด........
อ่า!
“เป็การตัดสินใจเลือกที่ดี!”
347
