ครูแตงกวากับภารโรง
ฉันชื่อแตงกวา เป็ครูสอนวิชาภาษาไทยประจำโรงเรียนมัธยมชื่อดังแห่งหนึ่งในต่างจังหวัด ฉันอายุยี่สิบแปดปี หน้าตาจัดว่าสะสวย ผิวขาวเนียนละเอียดแบบคนดูแลตัวเองเป็อย่างดี รูปร่างของฉันมีส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจน หน้าอกอวบอิ่มและสะโพกผายจนมักจะตกเป็เป้าสายตาของเพื่อนร่วมงานและเหล่านักเรียนชายในโรงเรียนอยู่เสมอ แต่ถึงแม้ฉันจะมีรูปร่างหน้าตาที่ดึงดูดใจเพียงใด ชีวิตส่วนตัวของฉันกลับไม่ได้สวยหรูอย่างที่ใครหลายคนคิด ฉันแต่งงานกับแบงค์มาได้สามปีแล้ว แบงค์เป็วิศวกรหนุ่มอนาคตไกล เขาทำงานหนักจนแทบไม่มีเวลาให้ฉัน ทุกเช้าเขาจะรีบออกไปทำงานและกลับมาในสภาพที่เหนื่อยล้าจนแทบจะสลบในทุกค่ำคืน เื่บนเตียงของเรากลายเป็สิ่งที่ห่างหายไปนานนับเดือน ความสัมพันธ์ที่เคยหวานชื่นเริ่มจืดจางลงเหลือเพียงความห่างเหินและความเหงาที่เกาะกินหัวใจของฉันในทุกๆ วัน
เย็นวันศุกร์ บรรยากาศของโรงเรียนเงียบสงบกว่าปกติเนื่องจากมีพายุฝนตกลงมาอย่างหนักั้แ่่บ่าย นักเรียนและเพื่อนครูคนอื่นๆ ทยอยเดินทางกลับบ้านกันไปจนหมดแล้ว เหลือเพียงฉันที่ยังคงนั่งประจำอยู่ที่โต๊ะทำงานในห้องพักครูหมวดภาษาไทยเพื่อสะสางกองสมุดการบ้านและทำแผนการสอนให้เสร็จก่อนวันหยุดสุดสัปดาห์ เสียงฝนตกกระทบหลังคาและหน้าต่างกระจกดังสนั่นแข่งกับเสียงฟ้าร้องที่ดังกึกก้องเป็ระยะ อากาศภายในห้องเริ่มเย็นเฉียบจากเครื่องปรับอากาศที่ทำงานอย่างหนัก ฉันสวมเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีขาวพอดีตัวและกระโปรงทรงสอบสีดำที่รัดรูปจนเห็นสัดส่วนชัดเจน ฉันนั่งไขว่ห้างอ่านเรียงความของนักเรียนด้วยความเหนื่อยล้า พลางถอนหายใจออกมาเมื่อนึกถึงสามีที่ป่านนี้คงยังนั่งประชุมอยู่ที่ออฟฟิศและปล่อยให้ฉันต้องกลับบ้านไปเผชิญกับความโดดเดี่ยวอีกเช่นเคย
จู่ๆ ไฟฟ้าในห้องก็เกิดกะพริบติดๆ ดับๆ อยู่สองสามครั้งก่อนที่หลอดไฟนีออนดวงใหญ่ที่อยู่เหนือโต๊ะทำงานของฉันจะดับมืดลงไปพร้อมกับเสียงช็อตเบาๆ ฉันสะดุ้งใเล็กน้อยและกำลังจะลุกขึ้นไปดูที่สวิตช์ไฟ แต่แล้วเสียงลูกบิดประตูก็ดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงใหญ่ของใครบางคนที่เดินก้าวเข้ามาในห้องพักครู ฉันหันไปมองและพบว่าเป็พี่ยอด ภารโรงวัยสี่สิบต้นๆ ของโรงเรียน พี่ยอดเป็ผู้ชายรูปร่างกำยำล่ำสัน ผิวคล้ำเข้มจากการกรำแดดทำงานหนักมาตลอดชีวิต ใบหน้าของเขามีร่องรอยความกร้านโลกและมีหนวดเคราเข้มที่ไม่ได้โกนมาหลายวัน เขาอยู่ในชุดเสื้อยืดสีเทาเก่าๆ ที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำฝนและเหงื่อจนลู่แนบติดกับมัดกล้ามเนื้อหน้าท้องที่เป็ลอนซิกแพคอย่างเห็นได้ชัด กางเกงสแล็คสีดำขากระบอกของเขาเปื้อนคราบดินคราบโคลนเล็กน้อย
"ขอโทษครับครูแตงกวา ผมเห็นไฟดวงนี้มันกะพริบมาั้แ่เมื่อวานแล้ว เลยกะว่าจะเข้ามาเปลี่ยนหลอดไฟให้ใหม่ ไม่คิดว่าครูจะยังอยู่ทำงานดึกขนาดนี้" พี่ยอดเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและแหบพร่า สายตาของเขากวาดมองมาที่ฉันั้แ่หัวจรดเท้าอย่างไม่ปิดบัง
"ไม่เป็ไรค่ะพี่ยอด แตงกวากำลังจะตรวจงานเสร็จพอดี รบกวนพี่ยอดช่วยเปลี่ยนหลอดไฟให้หน่อยนะคะ ตรงนี้มันมืดมองตัวหนังสือไม่ค่อยเห็นเลย" ฉันตอบกลับพร้อมกับส่งยิ้มบางๆ ให้เขา
พี่ยอดพยักหน้ารับก่อนจะเดินไปหยิบบันไดอะลูมิเนียมขนาดเล็กที่พิงอยู่มุมห้องมากางออกข้างๆ โต๊ะทำงานของฉัน เขาปีนขึ้นไปยืนบนบันไดเพื่อจัดการถอดหลอดไฟที่เสียออก จังหวะที่เขาเอื้อมมือขึ้นไปสุดแขน เสื้อยืดสีเทาที่รัดรูปก็เลิกขึ้นจนเผยให้เห็นหน้าท้องที่มีเส้นเืปูดโปนและรอยสักสีจางๆ ที่บริเวณเอวสอบ กลิ่นกายบุรุษที่ผสมผสานระหว่างกลิ่นเหงื่อ กลิ่นฝน และความดิบเถื่อนของชนชั้นแรงงานลอยมากระทบจมูกของฉันอย่างจัง มันเป็กลิ่นที่แตกต่างจากน้ำหอมราคาแพงของแบงค์อย่างสิ้นเชิง ฉันพยายามละสายตาจากแผงอกล่ำสันนั้นแล้วก้มหน้ามองกองสมุดบนโต๊ะ
"เสร็จแล้วครับครู ลองเปิดสวิตช์ดูสิครับ" พี่ยอดหันมาบอกหลังจากเปลี่ยนหลอดไฟเสร็จเรียบร้อย
ฉันเอื้อมมือไปกดสวิตช์ไฟบนกำแพง แสงสว่างจ้ากลับมาอีกครั้ง แต่ในจังหวะที่พี่ยอดกำลังจะก้าวขาลงจากบันได ขาของบันไดอะลูมิเนียมที่วางอยู่บนพื้นกระเบื้องที่เปียกชื้นเล็กน้อยก็เกิดลื่นไถล ร่างสูงใหญ่ของพี่ยอดเสียหลักและเซถลาลงมาทางฉัน ฉันใรีบผุดลุกขึ้นและยื่นมือออกไปรับร่างของเขาตามสัญชาตญาณ น้ำหนักตัวของภารโรงร่างกำยำโถมเข้าใส่ตัวฉันจนเราทั้งคู่เสียหลักล้มลงไปกองกับพื้นห้องพักครู โดยที่พี่ยอดทาบทับอยู่บนตัวของฉันอย่างแแ่
"โอ๊ยยย" ฉันอุทานออกมาด้วยความเจ็บจุกเล็กน้อยเมื่อแผ่นหลังกระแทกกับพื้น
"ครูแตงกวาเป็อะไรไหมครับ ผมขอโทษครับที่ซุ่มซ่าม" พี่ยอดรีบถามด้วยความใ เขาทำท่าเหมือนจะยันตัวลุกขึ้นแต่กลับจงใจทิ้งน้ำหนักหน้าอกกว้างที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามเนื้อเบียดเสียดเข้ากับหน้าอกอวบอิ่มของฉันที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวอย่างแแ่
"ไม่เป็ไรค่ะพี่ยอด แตงกวาไม่เจ็บ พี่ยอดลุกออกไปได้แล้วค่ะ" ฉันบอกด้วยน้ำเสียงสั่นๆ พยายามใช้มือทั้งสองข้างดันแผงอกที่แข็งราวกับหินผาของเขาให้ออกห่าง
แต่พี่ยอดกลับไม่ยอมขยับเขยื้อน ใบหน้าของเราสองคนอยู่ห่างกันเพียงไม่กี่คืบ ฉันสามารถััได้ถึงลมหายใจร้อนผ่าวของเขาที่รดรินอยู่บนปลายจมูก สายตาของพี่ยอดที่จ้องมองมาที่ฉันมันเปลี่ยนไปจากเดิม มันไม่ใช่สายตาของภารโรงที่มองครูอีกต่อไป เขามองลึกลงไปในดวงตาของฉัน เลื่อนต่ำลงมาที่ริมฝีปาก และหยุดอยู่ที่ร่องอกขาวผ่องที่โผล่พ้นกระดุมเสื้อเชิ้ตที่หลุดออกไปสองเม็ดจากการล้มเมื่อครู่ เป้ากางเกงของพี่ยอดขยายขนาดจนเบียดชิดกับหน้าขาของฉัน
"ครูแตงกวาสวยมากเลยนะครับ สวยจนผมเก็บไปฝันถึงทุกคืน" พี่ยอดกระซิบเสียงแหบพร่า ริมฝีปากของเขาขยับเข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกับริมฝีปากของฉัน
"พี่ยอด จะทำอะไรคะ บ้าไปแล้วเหรอ ปล่อยแตงกวานะ แตงมีสามีแล้ว ทำแบบนี้ไม่ได้นะ" ฉันตวาดเสียงแข็งพร้อมกับดิ้นรนสุดแรง หันหน้าหนีเพื่อหลบเลี่ยงริมฝีปากที่พยายามจะจูบลงมา
"ผมรู้ว่าครูมีผัวแล้ว แต่ผัวครูไม่เคยสนใจครูเลยไม่ใช่เหรอครับ ปล่อยให้ครูต้องนั่งเหงาอยู่คนเดียวทุกวัน ให้ผมช่วยคลายเหงาให้ครูเถอะนะ" พี่ยอดพูดพลางใช้มือหยาบกร้านรวบข้อมือทั้งสองข้างของฉันกดตรึงไว้กับพื้นเหนือศีรษะอย่างง่ายดายด้วยพละกำลังที่เหนือกว่ามาก
"ไม่นะ ปล่อย อื้อออ" ฉันพยายามร้องให้คนช่วย แต่พี่ยอดก็ฉกริมฝีปากลงมาบดจูบฉันอย่างดุดันและรุนแรง
ฉันเม้มริมฝีปากแน่นไม่ยอมเปิดทางให้เขารุกล้ำ พยายามดิ้นรนส่ายหน้าไปมาและบิดลำตัวเพื่อหนีจากการกอบกุม แต่ยิ่งฉันดิ้น ร่างกายของเราก็ยิ่งเสียดสีกันมากขึ้น พี่ยอดไม่ยอมแพ้ เขาเปลี่ยนเป้าหมายจากการจูบที่ริมฝีปาก เลื่อนใบหน้าสากกร้านที่เต็มไปด้วยหนวดเคราลงมาซุกไซ้ที่ซอกคอขาวเนียนของฉัน หนวดของเขาเสียดสีกับผิวเนื้อจนฉันรู้สึกเจ็บปนเสียว พี่ยอดสูดดมความหอมจากซอกคออย่างหิวกระหาย ก่อนจะอ้าปากดูดเม้มผิวเนื้ออ่อนนุ่มอย่างรุนแรงจนเกิดรอยแดงช้ำ
"ปล่อยนะคนบ้า ช่วยด้วย" ฉันร้องะโเมื่อพี่ยอดผละใบหน้าออก แต่เสียงร้องของฉันก็ถูกกลืนหายไปกับเสียงฟ้าร้องฟ้าผ่าและพายุฝน
พี่ยอดปล่อยข้อมือของฉันให้เป็อิสระ แต่เปลี่ยนมาใช้น้ำหนักตัวท่อนล่างกดทับเรียวขาของฉันไว้ไม่ให้ขยับหนี มือหยาบกร้านของเขาเลื่อนลงมาจัดการปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวของฉันออกทีละเม็ดอย่างรวดเร็วและชำนาญ ฉันพยายามใช้มือปัดป้องและทุบตีไปที่แผงอกของเขา แต่พี่ยอดก็ไม่สะทกสะท้าน เขากระชากสาบเสื้อของฉันให้แยกออกจากกัน เผยให้เห็นบราลูกไม้สีดำที่โอบอุ้มก้อนเนื้อขาวผ่องไซส์อวบอิ่มเอาไว้
"อย่าทำแบบนี้เลยนะพี่ยอด แตงกวาขอร้อง" ฉันเริ่มน้ำตาคลอเบ้า พยายามอ้อนวอนด้วยความหวาดกลัวผสมกับความสับสน
"อย่าดิ้นสิครับคนสวย ปล่อยตัวปล่อยใจให้ผมเถอะ ผมรู้ว่าครูก็้า" พี่ยอดกระซิบปลอบประโลมด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนลง เขาเริ่มใช้ยุทธวิธีเล้าโลมแทนการใช้กำลังบังคับ
ฝ่ามือใหญ่และสากกร้านของพี่ยอดค่อยๆ วางทาบลงบนเนินอกที่ล้นทะลักออกมานอกบราเซีย เขาออกแรงเคล้นคลึงและบีบขย้ำก้อนเนื้อนุ่มหยุ่นอย่างเบามือ ััที่หยาบกระด้างแต่แฝงไปด้วยความทะนุถนอมทำให้ความเสียวซ่าน แล่นแปล๊บ เข้ามาในช่องท้องของฉันอย่างรุนแรง ความรู้สึกแปลกใหม่ที่ถูกชายอื่นััร่างกายทำให้หัวใจของฉันเต้นระรัว ฉันพยายามจะผลักเขาออกแต่เรี่ยวแรงกลับเริ่มถดถอย ร่างกายของฉันมันทรยศต่อจิตสำนึกและเริ่มตอบสนองต่อการปลุกเร้าของเขา
พี่ยอดจัดการปลดตะขอบราของฉันออกอย่างง่ายดายแล้วโยนมันทิ้งไปบนพื้น ยอดอกสีชมพูระเรื่อที่แข็งเป็ไตปรากฏสู่สายตาของชายกรรมาชีพ เขาอ้าปากยอดถันของฉันแล้วตวัดลิ้นเลียและดูดกลืนอย่างตะกละตะกลาม ลิ้นร้อนๆ ของเขาตวัดรัวเร็วสลับกับการใช้ริมฝีปากดูดเม้มอย่างหนักหน่วง ความเสียวซ่านพุ่งทะยานจนฉันต้องเผลอแอ่นอกรับัั มือที่เคยกะทุบตีแผงอกของเขาเปลี่ยนเป็วางทาบไว้เฉยๆ ฉันกัดริมฝีปากแน่นเพื่อกลั้นเสียงคราง ร่างกายของฉันบิดเร่าไปมาด้วยความทรมานที่แสนหอมหวาน
"นมครูแตงสวยมากเลยครับ สวยไปหมดทั้งตัวเลย" พี่ยอดเงยหน้าขึ้นมาชมพร้อมกับเลียริมฝีปากตัวเอง
ก่อนที่ฉันจะได้พูดอะไร พี่ยอดก็ประกบริมฝีปากลงมาจูบฉันอีกครั้ง คราวนี้ฉันไม่มีเรี่ยวแรงจะขัดขืนอีกต่อไป ฉันยอมเผยอปากรับลิ้นสากของเขาที่สอดแทรกเข้ามาควานหาความหวานในโพรงปาก ลิ้นของเราเกี่ยวพันกันอย่างเร่าร้อน รสชาติของความดิบเถื่อนและตัณหาแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูความรู้สึก มือของพี่ยอดเลื่อนต่ำลงไปลูบไล้ที่หน้าท้องแบนราบ ก่อนจะสอดล้วงเข้าไปใต้กระโปรงทรงสอบสีดำของฉัน
ฉันสะดุ้งเฮือกเมื่อนิ้วมือหยาบกร้านััเข้ากับแพนตี้ตัวจิ๋วสีดำของฉัน พี่ยอดลูบคลำไปที่จุดกึ่งกลางความอ่อนไหวและพบว่าเนื้อผ้าตรงนั้นมันเปียกชุ่มไปด้วยน้ำหล่อลื่นที่ไหลเยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่อยู่
"ปากบอกไม่ยอมบอกให้ปล่อย แต่ตรงนี้แฉะเยิ้มพร้อมแล้วนะครับคุณครูคนสวย" พี่ยอดพูดหยอกเย้าด้วยน้ำเสียงหื่นกระหาย
คำพูดของเขาทำให้ฉันหน้าแดงซ่านด้วยความอับอายและยอมจำนนต่อความจริง ความรู้สึกผิดที่เคยมีถูกแทนที่ด้วยความ้าทางเพศที่พุ่งสูงปรี๊ด ร่างกายที่เคยแข็งขืนและต่อต้านเริ่มอ่อนปวกเปียกราวกับขี้ผึ้งลนไฟ ฉันพ่ายแพ้ต่อการเล้าโลมของภารโรงหนุ่มอย่างราบคาบ เรี่ยวแรงที่ใช้ดิ้นรนหายไปจนหมดสิ้น ตัวอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมกอดของเขา ฉันยอมเปิดปากรับจูบของเขาอย่างเต็มใจ สองมือของฉันโอบกอดแผ่นหลังกว้างที่ชุ่มเหงื่อของพี่ยอดไว้แน่น
"อื้อออ พี่ยอดขา แตงกวาไม่ไหวแล้ว ช่วยแตงกวาที" ฉันครางกระเส่าหลุดปากร้องขอความสุขสมจากผู้ชายตรงหน้า
พี่ยอดแสยะยิ้มด้วยความพอใจ เขาจัดการถอดกระโปรงและแพนตี้ของฉันออกจนหลุดพ้นเรียวขา เผยให้เห็นกลีบกุหลาบสีสวยที่บานฉ่ำและเปียกเยิ้มไปด้วยน้ำรัก พี่ยอดอุ้มร่างที่เปลือยเปล่าและอ่อนระทวยของฉันขึ้นจากพื้น เขาจับฉันขึ้นไปนั่งบนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ กองสมุดการบ้านและเอกสารแผนการสอนถูกปัดกระจัดกระจายตกลงไปกองกับพื้นอย่างไม่ไยดี พี่ยอดจัดการถอดเสื้อยืดสีเทาและกางเกงสแล็คของตัวเองออกจนหมด เผยให้เห็นเรือนร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและอาวุธประจำกายที่แข็งขึงผงาดท้าทายสายตา
มันเป็แท่งเอ็นสีคล้ำขนาดใหญ่โตอวบหนาและเต็มไปด้วยเส้นเืปูดโปน ความน่ากลัวและดุดันของมันทำเอาฉันต้องเบิกตากว้าง ขนาดของมันใหญ่กว่าของสามีฉันหลายเท่าตัวนัก แต่ความหวาดกลัวก็ไม่อาจสู้ความร่านสวาทที่ถูกปลุกจนถึงขีดสุดได้
"อ้าขาออกกว้างๆ ครับคนสวย ผมจะเข้าไปเติมความสุขให้ครูแล้วนะ" พี่ยอดสั่งเสียงแหบพร่า
ฉันทำตามอย่างว่าง่าย แยกเรียวขาทั้งสองข้างออกกว้างเพื่อเปิดทางให้เขา พี่ยอดแทรกตัวเข้ามาตรงกลาง จับความแข็งแกร่งของเขาจ่อเข้าที่ปากทางรักของฉันที่กำลังขมิบตอดรัดอากาศอย่างหิวโหย เขาดันสะโพกสอบสอดแทรกความใหญ่ยาวเข้ามาในร่างกายของฉันอย่างช้าๆ แต่หนักแน่น ความอวบหนาของมันถ่างขยายผนังเนื้ออ่อนนุ่มของฉันจนรู้สึกคับแน่นและตึงไปหมด ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ด้วยความรู้สึกจุกและเสียวซ่านที่ผสมปนเปกัน พี่ยอดกดดันความแข็งแกร่งเข้ามาจนสุดความยาว ทะลวงลึกเข้าไปถึงจุดอ่อนไหวภายใน
"จุก ๆ ๆ อื้อออ" ฉันร้องครางเสียงหลงเมื่อถูกสอดใส่ด้วยไซส์ที่เหนือจินตนาการ น้ำตาแห่งความเสียวซ่านเล็ดรื้นขึ้นมาที่หางตา
ตั่บ! ๆ ๆ พี่ยอดเริ่มเดินเครื่องขยับสะโพกเข้าออก ลีลาการกระแทกของภารโรงหนุ่มนั้นดุดัน ป่าเถื่อน และเต็มไปด้วยพละกำลังอย่างที่ฉันไม่เคยััมาก่อน เขาจับสะโพกของฉันยึดไว้แน่นแล้วโหมกระหน่ำแรงกระแทกเข้าใส่ร่องรักของฉันอย่างบ้าคลั่ง เสียงเนื้อกระทบกันดังตับตับตับก้องไปทั่วห้องพักครูสลับกับเสียงฟ้าร้องที่ดังกึกก้องอยู่ภายนอก โต๊ะทำงานตัวใหญ่สั่นะเืไปตามแรงอัดของชายฉกรรจ์
ความเสียวซ่านถาโถมเข้ามาจนสติของฉันหลุดลอย ฉันหลงลืมทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัว ลืมความเป็ครูที่ต้องรักษาหน้าตา ลืมความผิดชอบชั่วดี และลืมสามีที่แต่งงานกันมา ตอนนี้ฉันสนใจเพียงแค่ความสุขสมและความเร่าร้อนที่ผู้ชายชนชั้นแรงงานตรงหน้ากำลังปรนเปรอให้ พี่ยอดจับเรียวขาของฉันพาดขึ้นไปบนบ่ากว้างของเขาเพื่อเปิดทางให้สอดใส่ได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น เขาก้มลงมาดูดเม้มยอดถันของฉันอย่างเมามันส์ในขณะที่่ล่างก็กระแทกกระทั้นอย่างไม่ลดละ ฉันถูกภารโรงร่างกำยำจับกระแทกอย่างป่าเถื่อนบนโต๊ะทำงานของตัวเอง ร่างกายของฉันกระตุกเกร็งและเสร็จสมน้ำแตกไปหลายต่อหลายรอบ น้ำหล่อลื่นไหลเยิ้มเปื้อนโต๊ะทำงานจนเปียกชุ่ม
เมื่อพายุอารมณ์สงบลง พี่ยอดค่อยๆ ถอนแก่นกายออกจากร่องรักของฉัน น้ำรักสีขาวขุ่นผสมกับน้ำหล่อลื่นไหลย้อนออกมาเปรอะเปื้อนเรียวขาและโต๊ะทำงาน ฉันนอนหมดสภาพอยู่บนโต๊ะมองดูสภาพที่เละเทะของตัวเองและห้องพักครู ความรู้สึกผิดเริ่มก่อตัวขึ้นในใจเมื่อนึกถึงแบงค์ สามีที่ทำงานหนักเพื่อสร้างครอบครัว แต่ในขณะเดียวกันความหอมหวานและตัณหาที่ได้รับการปรนเปรอกลับทำให้ฉันไม่นึกเสียใจในสิ่งที่ทำลงไปเลยแม้แต่น้อย
พี่ยอดยกมือขึ้นลูบผมของฉันเบาๆ "ครูแตงกวาเก่งมากเลยครับ คืนนี้ผมมีความสุขที่สุดเลย ถ้าครูเหงาเมื่อไหร่ เรียกใช้บริการภารโรงคนนี้ได้ตลอดเวลาเลยนะครับ" เขาพูดด้วยรอยยิ้มเ้าเล่ห์
ฉันยิ้มตอบบางๆ ด้วยความเหนื่อยล้า หยิบเสื้อผ้าที่หล่นอยู่บนพื้นขึ้นมาสวมใส่อย่างทุลักทุเล ร่างกายของฉันปวดร้าวและระบมไปหมดจากการถูกกระแทกอย่างหนักหน่วง แต่จิตใจของฉันกลับเต็มเปี่ยมไปด้วยความมีชีวิตชีวาอีกครั้ง ฉันรู้ดีว่านี่ไม่ใช่เพียงความผิดพลาดชั่วข้ามคืน แต่มันคือจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ลับๆ ระหว่างครูสาวที่พ่ายแพ้ต่อแรงปรารถนากับภารโรงร่างกำยำที่จะคอยเติมเต็มความ้าให้ฉันอย่างถึงใจในทุกๆ ครั้งที่มีโอกาส
4K
