ตอนที่3คำว่าครอบครัวสำหรับผมมันไม่สำคัญ
“แค่ทดให้ได้ก็พบ”ไคจิจ้องมองมาที่จูเหลียนมันพูดเสี้ยววินาทีต่อมาแรงกดดันที่รุนแรงก็พุ่งเข้าใส่จูเหลียนไซเรนเตรียมที่จะเข้ามาช่วยแต่จูเหลียนไมได้รับพลังใดๆเลยมันในตอนนี้กับยิ้มด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความยินดี
“ดีเหลือเชื่อจริงๆ”จูเหลียนยิ้มพริบตานั้นร่างกายของมันก็ถูกเปลี่ยนตัวไปกลายเป็ชายชราออกมาแทนทีท่าทีของจูเหลียนเปลี่ยนไปจากการที่เป็คนยิ้มแย้มมีความสุขในตอนนี้เปลี่ยนไปเป็เ็าจนบรรยากาศรอบๆตัวเย็นะเื
“จ้าวแห่งศิลปะการต่อสู้หรือข้าไม่เชื่อ”ชายชราพูดมันในตอนนี้เปลี่ยนสีหน้าไปเป็ดูถูกพริบตานั้นมันก็เคลื่อนไหวด้วยความเร็วสูงะโเข้าโจมตีไคจิมันพุ่งผ่านจิตสังหารอันน่าเหลือเชื่อไปได้อย่างง่ายดาย
“นี้มันอะไรการเคลื่อนไหวมันราวกับเหนือกว่าข้า”ไคจิเริ่มคิดมันไม่สามารถที่จะต้านทานการโจมตีด้วยความเร็วสูงของชายชราในตอนนี้ได้
ชายชราก่อนที่จะตายมันได้รับอำนาจที่เรียกว่าจักรพรรดิแห่งปราณผู้มีพลังปราณมากมายมหาศาลเหนือกว่าเหล่าเทพและปีศาจและยังได้สมบัติวิเศษที่มีนามว่ากระจกแห่งชีวิตทำให้มันมีชีวิตราวกับะโดยสมบูรณ์นามที่แท้จริงของมันคือเทียนโอหลังจากนั้นการต่อสู้ที่รุนแรงก็ได้เริ่มขึ้นทำให้จูเหลียนเริ่มได้รับาเ็เพราะพลังโจมตีป้องกันและความเร็วมันน้อยมากนั้นรวมถึงสิ่งที่เหมือนกับ HP ด้วย
“อัก....”จูเหลียนถูกฝ่ามือกระแทกจนปลิวถอยออกมาด้านหลังเทียนโอเปลี่ยนตัวกับทมิฬอีกครั้งมันกระอักเืออกมาและคุกเข่าทั้งสองลงไปที่พื้นไซเรนพุ่งเข้ามาดูปรากฏว่าในตอนนี้ทั่วร่างกายของจูเหลียนหลั่งเืออกมา
“เ้าหนักมือเกิดไปแล้ว”ไซเรนคำรามจิตสังหารถูกปลดปล่อยกระแทกร่างกายของไคจิจนต้องถอยไปด้านหลังจูเหลียนจับที่ไหล่ของไซเรนมันพยายามที่จะลุกขึ้น ไซเรนรีบอุ้มมันไปที่ห้องพยาบาทภายในพระราชวังทันที
“น้องสองช่วยน้องสามด้วย”ไซเรนรีบวิ่งเข้ามาที่ห้องพยาบาทขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยเหล่าทหารที่าเ็จากการฝึกชายคนหนึ่งที่หน้าตาเหมือนกับจูเหลียนปรากฏตัวออกมาเช่นกันไซเรนเริ่มอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นกับจูเหลียน
“LV 56 โลเจอร์อารูคัส อายุ16
สถานะ องศ์ชายลำดับที่2 อาชีพ ผู้ควบคุมกองทัพจอมเวท
พลังโจมตี 300 พลังป้อง 200
พลังเวท 12000 ความเร็ว 90
โชค 20
แต้มคงเหลือ ไม่สามารถที่เพิ่มค่าสถานะเองได้
สกิลติดตัว การร่ายเวทเร็วร่ายเวทไร้คำกล่าว การใช้เวลาหลากหลายรูปแบบ ประสานพลังเวท อำนาจแห่งเวทมองเห็นพลังแห่งเวท จิติญญาแห่งจอมเวท ผู้อยู่เหนือเวลาผู้ชำนาญธาตุทั้งสี่(ตำนาน)ผู้ใช้เวทการเวลา ผู้ใช้เวทมิติ ผู้ชำนาญอำนาจแสง(ตำนาน) ผู้ชำนาญเวทแสง(ตำนาน)ผู้ชำนาญเวทฟื้นฟู(ตำนาน) ผู้ชำนาญเวทพื้นที่ปิด(ตำนาน)ผู้ชำนาญเวทพื้นที่เปิด(ตำนาน)”
“นี้ก็อีกคนโลกนี้มันเวอร์เกินไปแล้ว”จูเหลียนที่กำลังพยายามฟื้นสติที่กำลังจะหลับลงไปมันตรวจสอบค่าสถานะของพี่คนที่สองของมันโลเจอร์
“เ้าไคจิมันจะต้องถูกสั่งสอนเสียหน่อยที่กล้ามาแสดงท่าทางวางกล้ามเช่นนี้”โลเจอร์ที่กำลังรักษาร่างกายด้วยเวทฟื้นฟูพึมพำสีหน้าของมันเมื่อเห็นจูเหลียนถูกกระทำเช่นนี้ไซเรนเองก็โกรธมันเตรียมที่จะออกไปจัดการกับไคจิแต่ในตอนนั้นไคจิก็เดินเข้ามาภายในห้องพยาบาท
“เ้าแน่จะในว่านั้นน้องสามของพวกเ้าแข็งมีความแข็งแกร่งอย่างน่าเชื่อแม่หมดจะเบาและสิ่งที่มาพร้อมกับหมัดที่เบาของเขาคือจิตสังหารที่น่าเกรงกลัวแม้แต่ข้ายังตัวสั่นเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา”ไคจิเดินเข้ามาที่หน้าของทั้งสองและพยายามที่จะพูดบางอย่างมาก
“ดูแขนทั้งสองของข้าสิ”ไคจูยื่นแขนทั้งสองออกมามันในตอนนี้ใส่เสื้อสีดำแขนยาวจึงได้ดึงขึ้นปรากฏรอยแผลมากมายที่มีสีม่วงช้ำอย่างมากไซเรนและโลเจอร์ต่างประหลาดใจเพราะพึ่งจะรู้ว่ามีคนที่จะสามารถสร้างาแเช่นนี้ให้กับไคจิได้
“อัก....”จูเหลียนลุกขึ้นมาจากเตียงร่างกายของมันได้รับการฟื้นฟูจากเวทฟื้นฟูจนกลับมาสมบูรณ์ได้ในเวลาอันสั้นไคจิ ไซเรน โลเจอร์ จ้องมองมาที่มันพร้อมกัน จูเหลียนทำได้เพียงแค่หัวเราะเบาๆ
“ผมจะต้องเริ่มฟื้นใหม่ทั้งหมดถ้ายังใช้ร่างกายแบบตาเฒ่านั้นมีหวังได้ตายจริงๆแน่”จูเหลียนเต็มไปด้วยความโกรธเมื่อคิดถึงเื่ของเทียนโอทำกับร่างกายของมันหลังจากที่ออกมาอาละวาดก็ปล่อยให้มันเ็ปกับกล้ามเนื้อและร่างกายที่เกือบแตกสลาย
“ผมผ่านหรือเปล่า”จูเหลียนหันไปถามไคจิแน่นอนว่าไคจอพยักหน้าตอบด้วยรอยยิ้มจูเหลียนถอนหายใจและนอนลงไปที่เตียง
“ดีเพราะผม้าให้ท่านสอนข้าต่อสู้ั้แ่พื้นฐานเลยผมจะมาหาท่านพ่อนี้ตอนเช้านะ”จูเหลียนลุกขึ้นจากเตียงมันรีบพูดทุกอย่างและโค้งให้ทั้งให้ทั้งสามเล็กน้อยเตรียมที่จะจากไปแต่โจเอลก็เดินเข้ามาหามันก่อนพร้อมกับกลุ่มคนกลุ่มหนึ่ง
“เสร็จพ่อ”ทุกคนต่างคุกเข่าลงมีเพียงแค่ไซเรนกับโลเจอร์ที่พูดตอบรับจูเหลียนไม่ได้สนใจในเบือนหน้าหนีาาเดินเข้ามาหยุดที่ด้านหน้าของจูเหลียน
“จูเหลียน”าาพยายามที่จะพูดกับจูเหลียนแต่มันได้สนใจและเดินผ่านออกไปหลายคนพยายามที่จะััร่างกายของมันโจเอลโจมตีเข้าใส่โดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อยทำให้พวกมันต้องถอยหลบออกไป
“จริงอยู่ในตอนแรกผมคิดเสมอว่าผมคือลูกของท่านแต่ในตอนนี้ผมเปลี่ยนไปแล้วคำว่าในตอนนี้ไม่สำหรับผมมันไม่สำคัญอีกแล้ว”จูเหลียนหันกลับมาพูดและเดินจากไปทันทีในตอนนี้มันไม่แม้แต่จะแสดงความหวาดกลัวราวกับตัวของมันในอดีตเลย
“มันคือความผิดของข้าเองฝากพวกเ้าดูน้องด้วยนะ”าาพูดมันหันไปหาไซเรนกับโลเจอร์ทั้งสองพยักหน้าตอบในด้านของจูเหลียนมาถึงยังพื้นที่ของบ้านพักมันเข้าไปนอนเมื่อล้มตัวลงไปนอนมันก็คิดถึงค่าสถานะของาา
“LV 70มิคาเอลอารูคัส อายุ35
สถานะ าาแห่งอาณาจักรลิโอเนีย อาชีพาา
พลังโจมตี 6000 พลังป้อง 2000
พลังเวท 10000 ความเร็ว 2000
โชค 40
แต้มคงเหลือ ไม่สามารถที่เพิ่มค่าสถานะเองได้
สกิลติดตัว ผู้เป็าา(ตำนาน)อำนาจแห่งการบัญชา(ตำนาน) การต่อสู่ทุกรูปแบบ(ตำนาน) การใช้ศาสตราวุธได้ทุก(ตำนาน)การใช้เวทในการต่อสู้ได้หลากหลายรูปแบบ(ตำนาน)พลังแห่งการควบคุมร่างกายและเวท(ตำนาน) ผู้ได้รับพรแห่งเวท(ตำนาน)”
“ถึงแสดงจะน้อยแต่ครอบคลุมทุกอย่างเลย”จูเหลียนเต็มไปด้วยความรู้สึกเหนื่อยเพราะว่าสกิลทั้งหมดนั้นมันครอบคลุมทุกอย่างทั้งการต่อสู้การบัญชาการ การใช้เวท พลังทั้งหมดเหมาะสมอย่างสมบูรณ์เลย
จูเหลียนนอนพักเวลามาถึงยังเช้าในทันทีมันลุกขึ้นจากเตียงในสภาพที่เต็มร้อยอีกครั้งราวกับเพียงแค่นอนร่างกายของมันจะกลับมาสมบูรณ์มันเดินไปด้านนอกและโจเอลและกลุ่มข้ารับใช้กำลังมุ่งหน้ามาหามัน
หลังจากการอาบน้ำแต่งตัวจูเหลียนก็มุ่งหน้ามาถึงยังพื้นที่ของโรงฝึกเพื่อพบเจอกับไคจิมันเริ่มฝึกทันทีแต่แล้วมันก็ได้รู้ว่าการฝึกไม่ได้ช่วยให้ค่าสถานะของมันเพิ่มขึ้นเลยแม้แต่น้อยนั้นทำให้มันเริ่มท้อมีเพียงแค่การดูดซับค่าประสบการณ์หรือกินอาหารเพิ่มค่าประสบการณ์ถึงจะช่วยเพิ่มเลเวลได้
“ควบคุมพลังทำให้สามารถใช้พลังปราณได้ก็จริงแต่มันก็คงไมได้ช่วยอะไรได้มอบนักหรอก”จูเหลียนครุ่นคิดหลังจากที่มันได้พักระหว่างการฝึกร่างกายของมันสั่นด้วยความเหนื่อยล้าจูเหลียนเริ่มคิดหาวิธีอยู่รอดด้วยวิธีที่จะมีประสิทธิภาพมากที่สุด
“ควรจะอัพให้โชคดูสักหน่อย”
“LV 6จูเหลียนอารูคัส อายุ14
สถานะ องศ์ชายลำดับที่3 อาชีพผู้ดูแลฟาร์มอสูร
พลังโจมตี 12 พลังป้อง 10
พลังเวท 0 ความเร็ว 5
โชค -20
แต้มคงเหลือ 20
สกิลติดตัว จดจำสมบูรณ์รับรู้ถึงโชคร้าย ควบคุมลมปราณ”
“โลกใบนี้โชคกับสกิลน่าจะมีผลมากกว่าค่าสถานะ”จูเหลียนครุ่นคิดไคจิเดินเข้ามาหามันด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไป
“พลังกายของเ้าอ่อนเกินไปจำเป็ที่จะต้องใช้สมบัติช่วยเพื่อที่จะเพิ่มพลังในการฝึก”ไคจิเริ่มอธิบายและโบกมือเรียกแหวนวงหนึ่งโยนมาหาจูเหลียน
“แหวนแห่งผู้เริ่มฝึกสามารถช่วยเพลิงทุกค่าสถานะ +10 ฝึกพื้นฐาน 100 ชั่วโมง จะได้รับค่าสถานะ +10 ถาวร”
“นี้มัน”จูเหลียนลุกขึ้นจากพื้นมันลืมไปเลยว่าตัวเองกำลังเหนื่อยในตอนนี้ทุกคนได้จ้องมองมาที่มันที่ะโไคจิเองก็ยังประหลาดใจเพราะมันรู้ถึงพลังของแหวนแห่งผู้เริ่มต้นนี้อยู่แล้วแต่ไม่รู้ว่าจูเหลียนสามารถที่จะรับรู้ได้ถึงมันแล้ว
“โจเอลผมอิ่มแล้วตอนนี้ผมจะไปฝึกต่อ”จูเหลียนรีบสวมแหวนและพุ่งไปที่ลานฝึกมันเริ่มฝึกอีกครั้งทันทีเวลาผ่านไปกว่าสิบชั่วโมงจูเหลียนก็ล้มลงและหลับไปจากความเหนื่อยล้าโจเอลทำได้เพียงแค่อุ้มมันกับไปนอนพัก
“องศ์ชายอีกสามวันจะมีการเดินตรวจฟาร์มทั้งแปดที่เหลือนะขอรับ”เช้าวันต่อมาโจเอลมาพร้อมอาหารจำนวนมากจูเหลียนทานอย่างมีความสุขโจเอลเริ่มพูดเกี่ยวกับงานของจูเหลียนที่จะต้องทำมันพยักหน้าตอบ
“ผมคงจะ้าเวลามากกว่านี้แต่เอาเป็ไปทำงานให้เรียบร้อยในหน้าทีก่อนคงจะดีกว่า”จูเหลียนยิ้มมันเดินทางออกมาฝึกอีกครั้งและวันที่สองมันใช้เวลาฝึกได้เท่าเดิมร่างกายของมันรับได้เพียงแค่สิบชั่วโมงก็สลบไป
จูเหลียนทำแบบนั้นคงมันฝึกไปได้ถึงสามสิบชั่วโมงเมื่อครบวันที่สามวันที่สี่มันเดินทางไปยังด้านนอกของพระราชวังเพื่อไปยังฟาร์มทั้งแปดและมันก็เริ่มตรวจสอบอสูรที่กำลังถูกโรครังเกียจฝูงครอบงำ
“ฆ่าให้หมด”จูเหลียนออกคำสั่งแบบเดิมหลังจากที่มันมาถึงยังฟาร์มที่แปดมันก็ฆ่าอสูรไปกว่าสี่พันตัวสี่ถึงห้าร้อยต่อฟาร์มมันได้สร้างการสร้างฟาร์มใหม่ถึงสองที่เพราะมันเก่ามากและหลายที่เปลี่ยนถูกเปลี่ยนไปอย่างมากผู้คนต่างยินดีที่ได้อยู่ในใหม่และสะอาดกับมีเงินให้มากกว่าเดิมไม่นานมันก็มาถึงยังพื้นที่ด้านหน้าฟาร์มสุดท้ายที่หรูหราที่นี้หรูหรากว่าวังเยอะเลย
“ไอ้บ้าพวกนี้มันเอาเงินมาจากไหนเยอะแยะ”จูเหลียนทำได้เพียงแค่เดินเข้าไปผู้คนทั้งหลายแต่งตัวดีมากและผู้นำของพวกมันคือชายร่างกายอ้วนที่มีลักษณ์ไม่ค่อยหน้าคบหามันเดินเข้ามาโค้งคำนับจูเหลียนด้วยรอยยิ้มที่น่ารังเกียจ
“LV27ลาดัสลุค อายุ39
สถานะ ผู้คุ้มฟาร์มอสูร อาชีพ นักรีดไถ่
พลังโจมตี 200 พลังป้อง 500
พลังเวท 400 ความเร็ว 50
โชค 60
แต้มคงเหลือ ไม่สามารถที่จะเพิ่มค่าสถานะเองได้
สกิลติดตัว ข่มขู่ รีดไถ่ ทรมานสังหารผู้คนโดยไร้อารมณ์”
“ไอ้ชั่วนี้”จูเหลียนคิดแววตาของมันเปลี่ยนไปแต่ก็ไมได้พูดอะไรมันโบกมือให้โจเอลเริ่มอธิบายถึงสิ่งต่างๆเกี่ยวกับสิ่งที่จูเหลียน้าลาดัสพยักหน้าตอบทั้งหมดและโบกมือให้ลูกน้องไปจัดการเื่ต่างๆ
“ตูมมมม”เสียงะเิดังขึ้นจูเหลียนเดินไปดูปรากฏว่าในตอนนี้รถม้าที่มันนั่งม้าพังไปแล้วเพราะบางอย่างจูเหลียนปวดหัวกับสิ่งที่เกิดขึ้นมันเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้ากับการเดินทางในตอนนี้พบเจอกับโชคร้ายสุดๆ
“ไอ้โชคระดับติดลบนี้มันแย่สุดๆเลยเว้ย”จูเหลียนเต็มไปด้วยความหงุดหงิดลาดัสเดินเข้ามาด้านหลังของมัน
“องศ์ชายข้าจะมอบสิ่งนี้ให้ท่านเพื่อใช้เดินทางกลับแต่ตอนนี้ไปพักก่อนเถอะ”ลาดัสเริ่มเลียแข็งเลียขาตามสภาพคนเ้าเล่ห์หนังรังเกียจจูเหลียนคิดว่ามันคือตัวร้ายในนิยายที่จะทำศึกกับน้องชายสี่ของตัวเองแต่ในตอนนี้มัน้าเปิดศึกกับไอ้บ้าอ้วนด้านหน้าของมันแล้ว
“ได้”จูเหลียนพยักหน้าตอบจูเหลียนและโจเอลพร้อมกับทหารสี่คนเดินเข้าไปยังห้องโถงของลาดัสที่นั้นหรูหรามากลาดัสเองก็ให้ลูกน้องนำไวน์ชั้นดีมาให้จูเหลียนและกลุ่ม
“นายท่านเกิดเื่แล้วขอรับ”ข้ารับใช้วิ่งเข้ามาภายในห้องของลาดัสและรีบกล่าวหน้าของมันซีดขาวลาดัสขมวดคิ้วมันโค้งให้จูเหลียนและรีบพาคนออกไปเล็กน้อยจูเหลียนโบกมือให้โจเอลเริ่มค้นห้องของลาดัสทันที
“พวกเ้าทั้งสี่ออกไปเฝ้านอกห้องถ้าพวกมันมาให้มารายงานข้า”จูเหลียนออกคำสั่งทหารทั้งสี่เดินไปด้านนอกเพื่อเฝ้าพวกมันในตอนแรกต่างเฝ้าจูเหลียนด้วยความไม่เต็มใจแต่ในความสามารถที่เปลี่ยนไปของจูเหลียนทำให้พวกมันเคารพต่อจูเหลียนอย่างมาก
“นี้มัน”โจเอลไม่พบสิ่งใดแต่จูเหลียนกับเจอบางอย่างมันคือรูปของลาดัสที่แขวนอยู่บนกำแพงมันเดินไปจับที่ภาพพริบตานั้นมันก็ถูกไฟดูดล้มลงไปที่พื้นโจเอลรีบเข้ามาดู
“บ้าเอ้ยเจ็บๆๆโคตรซวยเลยเว้ยไม่คิดว่าไอออร่าม่วงๆมันจะหมายถึงโชคร้าย”จูเหลียนพึมพำมันเจ็บไปทั่วร่างอีกทั้งยังมีเส้นผมที่ฟูกลายเป็แอฟโฟร์มันลุกขึ้นมาจากพื้นและบัดทั่วร่างกายในตอนนี้มันเริ่มโกรธ
“ไอ้บ้านี้มันจะตั้งกับดักไว้ทำบ้าอะไร”สิ่งที่มันค้นพบคือพลังจากสกิลรับรู้โชคร้ายคือมันจะเห็นออร่าบางๆตามอาการที่มีสีม่วงสว่างมันเต็มไปด้วยความประหลาดใจและที่เห็นคือภาพของลาดัสมีที่หน้าผากของมันที่ไม่มีออร่าบางๆปิดอยู่เลย
“วิ้งกึก”จูเหลียนจับไปเล็กน้อยและภาพก็เปิดออกกลายเป็เครื่องเปิดด้านในราวกับตู้เซฟมันเต็มไปด้วยความสนใจและพยายามที่จะจับแต่ก็ต้องหยุดเพราะว่ามันเห็นออร่าบางๆสีม่วงจำนวนมากทั่วทั้งห้องจูเหลียนจ้องมองออกไปที่ประตูในตอนนี้ลาดัสน่าจะกำลังมาที่ห้องกลายเป็สีม่วงแบบนี้