อดัมยืนมองดูหลานสาวที่กำลังทำหน้าตาน่าสงสารด้วยความรู้สึกเ็ปอยู่เหมือนกัน เพราะหากไม่มีเหตุบังเอิญให้เขาได้ลงเอยกับปิ่นเขาคงกอดรับความรู้สึกของเจนด้วยความยินดี แต่มีเสียงเรียกให้ได้สติ
"นี่ ตกลงจะอ้ำอึ้งกันอีกนานไหม สรุปคือคุณใช้ความเป็อาจารย์ล่อลวงนักศึกษาตัวเองมานอนด้วยงั้นเหรอ?"
ปอนด์ที่ยืนจ้องตาดุอยู่ข้างๆ เจนส่งเสียงแข็งด้วยความมาดร้ายแบบไม่มีปิดบัง ทำให้อดัมเริ่มหงุดหงิดขึ้นเรื่อยๆ แต่ก็ยังพยายามสะกดอารมณ์ไม่ให้ะเิออกมา
"เจน.. ช่วยพาน้องสาวเธอกลับไปก่อนได้ไหม.. เื่นี้เราคุยกันสองคนเถอะนะ"
"เหอะ! ไม่ต้องใช้ความหัวอ่อนของพี่เจนหาประโยชน์ใส่ตัวเลยนะ อยู่คุยด้วยกันหมดเนี่ยแหละ ตกลงมันยังไง หลอกฟันเด็กตัวเองใช่มั้ย!"
"ไม่รู้เื่อะไรก็หุบปากไปเลยนะยัยเด็กบ้า มันเป็เื่คนในครอบครัว คนนอกอย่างเธออย่ามายุ่ง!"
"คนนอกเหรอ? ก็หนูนี่แหละแฟนพี่เจน.. เดี๋ยวนะ.. คนในครอบครัวหมายความว่ายังไง?"
"เอ่อ.. ลุงอดัมเขาเป็เพื่อนกับแม่พี่เองแหละ.."
เจนก้มหน้าพูดออกมาเบาๆ ทำให้ปอนด์ยิ่งใกว่าเดิม
"นี่มันยิ่งหนักกว่าเดิมอีกไม่ใช่เหรอ! พี่เจน! แล้วๆๆ แม่พี่รู้เื่นี้รึเปล่า!"
"เจนเค้าโตแล้วนะ แล้วพวกเราก็ยังอยู่ใน่เริ่มต้น.. ผมไม่ได้มีความสัมพันธ์ทางสายเืกับเจน จะชอบกันมันไม่เห็นจะผิดตรงไหน"
"อ๋อเหรอ?.. งั้นลองเอาเื่นี้ไปถามแม่พี่เจนดูไหมล่ะคะ!"
"นี่.. ถามจริงๆ นะ.. เธอเป็ใครในความสัมพันธ์นี้เหรอ? เห็นเจนบอกว่าเลิกกับเธอไปแล้วนี่ ยังตามมาวุ่นวายอีกทำไม"
"หะ-หา?.. พี่เจน.."
ปอนด์ถึงกับหน้าเสียรีบหันไปมองดูพี่เจนด้วยความไม่เข้าใจ อดัมหลุดยิ้มออกมาเหมือนได้เอาคืนเพราะเขารู้มาจากข้อความของเจนที่พิมพ์ไลน์มายาวยืดเพื่อตามง้อเขาและบอกว่าไปเลิกกับแฟนมาแล้ว
"อ๋อออ ที่แท้ก็หวงก้างมาตามตื้อแฟนเก่านี่เอง ถ้าเข้าใจก็กลับไปได้แล้ว" อดัมรู้ช่องได้ทีก็ตอบกลับแบบเจ็บแสบ
"ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย เรายัง.. พี่เจน.. หมายความว่าไง"
"ปอนด์กลับไปก่อนเถอะนะ ไว้ยังไงพี่โทรหา.."
"ไม่กลับค่ะ เื่ของเราเอาไว้ก่อนก็ได้ มาคุยเื่ไอ้นี่ให้รู้กันไปเลยดีกว่า"
"เธอนี่มัน!..... เจน มาตรงนี้สิ"
ถึงตรงนี้อดัมเริ่มทนความหงุดหงิดไม่ไหว เขาคิดอยากเอาชนะยัยเด็กปากเสียคนนี้ให้ได้เลยเรียกเจนให้เข้าไปหา หลานสาวคนสวยหันมองดูปอนด์ที่ส่ายหน้าบอกให้ปฏิเสธคำสั่งนั้นแต่เจนกลับเดินไปหาอดัมช้าๆ พอถึงตัวเขาก็จับเจนหมุนตัวให้กลับไปยืนหันหน้ามองปังปอนด์ ใช้มือโอบไหล่เธอกอดไว้ข้างตัวเพื่อแสดงความเป็เ้าของอย่างชัดเจน
"ช่วยบอกน้องสาวของเธอคนนี้ให้ชัดๆ หน่อยสิ ลุงเคยหลอกลวงอะไรเธอรึเปล่า"
"...ไม่ค่ะ" เจนสบตาปอนด์แวบหนึ่งก่อนจะเบี่ยงหน้าหลบแล้วตอบเบาๆ
"ก่อนที่เราจะทำกัน ลุงเคยห้าม เคยเตือนแล้วว่าเธอก็มีแฟนใช่ไหม?"
"........." เจนไม่ตอบแต่พยักหน้าแทนคำพูด
"แล้วเธอบอกลุงว่าไง?"
"...ระ-เื่ของปอนด์ เจนจะจัดการเอง"
"เธอบอกว่ายังไม่เคยนอนกับผู้ชาย ลุงเลยบอกให้เธอเก็บไว้ให้คนที่รัก แล้วเธอตอบว่ายังไง?"
"........."
"พูดสิ บอกน้องเธอไปชัดๆ"
"เจน.. อยากทำกับลุง เจนอยากเป็เมียลุง"
"พี่เจนนน.."
ปังปอนด์ถึงกับเพ้อเรียกออกมาด้วยน้ำเสียงสิ้นหวัง อดัมยิ้มเยาะในชัยชนะแล้วซุกหน้าลงไปหอมแก้มหลานสาวเบาๆ เจนถึงกับใเงยหน้าขึ้นมองเขาตาหวานเยิ้ม บรรยากาศรอบตัวหลานคนสวยเปลี่ยนเป็สดชื่นขึ้นทันที เสน่ห์เนื้อสาวแผ่ออกมาในระยะประชิดดึงดูดให้อดัมลืมเหตุผลความรู้สึกผิดชอบชั่วดีทุกอย่าง เขาจ้องตาเจนโลมเลียหน้าสวยของเธอด้วยความหลงใหลอีกครั้ง
"ลุงมีเื่ให้ต้องคิดหลายๆ อย่าง เลยอาจจะทำตัวละเลยเื่ของเราไปบ้าง.. ขอโทษนะ"
"ค่ะ.." เจนพยักหน้าตอบเสียงอ่อนโดยจ้องตาหวานกับลุงฝรั่งตลอดเวลา
"ดะ-เดี๋ยวสิพี่เจน นี่ลืมไปแล้วเหรอว่ามันทำกับพี่ยังไง.. แล้วๆๆ คุณก็มีผู้หญิงคนอื่นอีกไม่ใช่เหรอ อธิบายเื่นั้นมาเลยนะ"
ปังปอนด์พูดแทรกด้วยความรีบร้อนหวังจะให้แฟนสาวได้สติ แต่ดูเหมือนไม่มีที่ว่างให้เธออีกแล้วเพราะเจนแทบจะไม่ได้ยินเสียงใครทั้งนั้นนอกจากลุงอดัมคนเดียว
"เื่อื่นๆ ลุงจะอธิบายให้เจนฟังทุกอย่าง สัญญาเลย.. แต่เธออยากให้ลุงพูดตอนนี้จริงเหรอ?" อดัมพูดขณะไล่สายตาลงไปจ้องที่ริมฝีปากสีอ่อนของเธอพร้อมกับดึงเข้าไปกอดข้างตัวแน่นขึ้น เจนเห็นเขาส่งสัญญาณว่าอยากทำอะไรก็ถึงกับเผยอปากรอด้วยความลืมตัวเลิกสนใจเื่ทุกอย่างที่ผ่านมาเช่นกัน
"ไม่ต้องแล้วค่ะ.."
"งั้นก็อ้าปากสิ"
"อ่าาา~"
เจนแหงนหน้าคอตั้งอ้าปากกว้างแทบจะทันทีปล่อยให้อดัมเข้าประกบจูบส่งลิ้นเข้าคว้านไปทั่ว เธอพันลิ้นแลกสลับดูดลิ้นเขาด้วยความโหยหา ขมวดคิ้วรับความสุขจนหน้ายับแต่ก็ไม่ลืมสิ่งที่เขาเคยสอน เธอพยายามลืมตาสู้จ้องมองกันตลอดเวลา บิดหัวเอียงเปลี่ยนมุมจูบอย่างเร่าร้อนโดยลืมไปแล้วว่ายังมีอีกคนที่ยืนมองดูอยู่
"พี่เจน หยุดนะ.."
"เธออยากให้หยุดรึเปล่าเจน ลุงจะไม่ฝืนใจเธอหรอกนะ" อดัมดึงลิ้นออกจากปากหลานตั้งใจพูดให้คนที่มองอยู่ได้ยินไปด้วย
"เอาอีกค่ะ.. อ่าาา"
"อาจารย์.. อย่า.."
เสียงของปอนด์ส่งไปไม่ถึงทั้งคู่อีกแล้ว อดัมหลุดยิ้มชอบใจก่อนจะลงบดปากด้วยความหิวโหยและรุนแรงกว่าเดิม มันกลายเป็การแลกลิ้นที่ดุเดือดเหมือนต่างคนก็ต่างทนไม่ไหวไม่อยากเสียเวลาห่างกันแม้สักวินาที การนัวเนียร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนยากจะหยุดอารมณ์อยาก มือหนึ่งเขาลงไปลูบไล้ก้นกลมที่อยู่ใต้กางกางขาสั้นสลับบีบไปมาทั้งสองข้าง มืออีกข้างก็ขึ้นมากุมเต้านมที่ลอยดันเสื้อยืดออกมาเป็ลูก
พอโดนบีบเคล้นจุดสำคัญทั้งบนล่างเจนก็อ้าปากกว้างหายใจหอบด้วยความตื่นเต้น ฉกลิ้นรับการดูดบิดตัวแอ่นสู้สองมือเขาแบบไม่คิดจะปัดป้อง แต่เหมือนอดัมยังไม่พอใจเพียงแค่นี้ เขาจับชายเสื้อของเจนถลกขึ้นไปกองเกือบถึงคอหลานสาวสะดุ้งใแต่ก็ไม่คิดหนีไปไหนก้มมองดูหน้าอกที่ยังมียกทรงสีหวานอุ้มเอาไว้รอลุ้นว่าเขาจะทำอะไรต่อ
อดัมบีบขย้ำเต้าจนยกทรงยับคามือก่อนจะจับตัวเจนให้บิดหันหน้าไปทางปังปอนด์ที่ยืนมองตัวสั่นเพราะยังทำอะไรไม่ถูก เขาไม่หยุดอยู่เพียงแค่นั้นเพราะตัณหาดิบในใจมันครอบงำจนหน้ามืด คว้ายกทรงดึงลงเปิดให้นมสองเต้าดีดเด้งออกมา เขาจ้องมองดูหน้าอกสาวด้วยความตื่นเต้น เพราะถึงแม้จะมีขนาดสู้ปิ่นไม่ได้แต่ทรวดทรงที่พอดีตัวนั่นมีวงนมและยอดอกสีอ่อนแทบจะกลืนไปกับผิวขาวนวลมันดูน่าลงลิ้นเป็ที่สุด
เขาก้มลงไปเอียงหน้ายื่นเข้าปาดลิ้นเลียมันช้าๆ พลางเหลือบหางตามองดูปอนด์ไปด้วยเหมือนได้ประกาศชัยชนะอย่างสมบูรณ์ พอได้ยินเสียงเจนหลุดครางออกมาก็สติแตกอ้าปากอมมันเข้าไปเต็มคำแล้วดูดกินด้วยความมูมมาม สองมือบีบขย้ำก้อนเนื้อทั้งบนล่างแบบไม่ยอมปล่อยให้ว่าง แต่แล้วอารมณ์ก็ต้องสะดุดเมื่อปอนด์กลับมาได้สติเข้ามาดึงแขนพี่เจนให้หลุดออกไปจากตัว
"พอได้แล้วพี่เจน เรากลับกันเถอะค่ะ เื่อื่นไว้คุยกันทีหลังนะ"
ปอนด์รีบจัดการเสื้อผ้าของเจนดึงกลับมาที่เดิมแล้วคว้าแขนพี่สาวลากให้เดินตามไปทางประตูห้อง เจนยังคิดหาคำพูดไม่ออกแต่พอหันกลับไปมองทางอดัมอีกครั้งก็เห็นเขายืนอยู่ที่เดิมโดยไม่พูดอะไรเพื่อรั้งเธอเอาไว้ เขาถลกเสื้อยืดตัวเองดึงหลุดออกไปจากหัวอวดร่างกายกำยำที่น่าหลงใหลให้เธอมองเหมือนเสนอทางเลือกให้เธอตัดสินใจด้วยตัวเอง
37
