ต้าเสี่ยวนายพร้อมไหม
ยามเหมา (5.00-6.59) เมื่อหงโต้วตื่นมาแล้วจึงได้สอบถามพูดคุยกับต้าเสี่ยวอีกครั้งถึงแปลงสมุนไพร และสมุนไพรที่จะนำมาทดลองปลูกในฟาร์มก่อนนั้น ว่ามีการเตรียมการไปถึงไหนแล้ว และมีชนิดสมุนไพรอะไรบ้างที่น่าสนใจ
“ต้าเสี่ยว”
[ขอรับเ้านาย]
“สวนสมุนไพรของเราพร้อมหรือยัง?”
[พร้อมแล้วขอรับเ้านาย ข้าซื้อที่ 4 หมู่ 40,000 เหรียญ จ้างตัวตุ่น 3 ตัว มาขึ้นแปลงสมุนไพร 3,000 เหรียญ ซื้อแพคเกจระบบรั้วพร้อมติดตั้งและสุนัขเฝ้าสวนสมุนไพร 40,000 เหรียญ รวมค่าใช้จ่ายสวนสมุนไพร 83,000 เหรียญขอรับเ้านาย]
“แล้วสมุนไพรที่นายตรวจสอบในคลังข้อมูลของนายหล่ะ มีอะไรที่แนะนำไหมต้าเสี่ยว?”
[เ้านาย…แน่นอนว่าต้องมี ข้าได้คัดเลือกให้เ้านาย 4 ชนิดด้วยกัน ในอนาคตต้องมีประโชนย์ต่อเ้านายอย่างแน่นอนขอรับ]
“ห่อสิ่วโอว (เหอโส่วอู) ”
มีสรรพคุณ ทำให้อายุยืนยาว ชะลอความชรา ช่วยให้เส้นผมดำ ทำให้มีลูกง่าย รักษาความผิดปกติเกี่ยวกับทางเพศของผู้ชาย เหอโส่วอู เป็สมุนไพรมีฤทธิ์อุ่น รสขมฝาด ใช้บำรุงไต อุ่นบำรุงตับ ดึงรั้งพลังจิงของร่างกาย บำรุงตับบำรุงเืเสริมกระดูกเอ็นให้แข็งแรง ทำให้ผมดกดำ และจัดว่าเป็ยาอายุวัฒนะชนิดหนึ่งเชียวนะขอรับ สิ่งนี้แหละที่ต้าเสี่ยวคิดว่าดีขอแนะนำ
“ซานซี (ฉั่งฉิก) ”
มีสรรพคุณ หยุดเืสลายการคั่ง ลดบวมระงับปวด เืออกจากาแภายนอกสามารถใช้ยาเดี่ยวบดเป็ผงพอก หรือจะเข้าตำรับพวกสลายคั่งหยุดเืหรือกลุ่มไหลเวียนเืระงับปวดก็ได้
“โสม”
โสมเป็สมุนไพรที่จัดว่าเป็าาแห่งสมุนไพร ใช้รักษาโรคมานานกว่า 2,000 ปี โสม นิยมใช้ั้แ่อดีตจนปัจจุบันโดยประเทศทางตะวันออกเชื่อว่าเป็ยาครอบจักรวาล รากโสมที่มีการนำมารับประทานโดยเชื่อว่ามีสรรพคุณช่วยบำรุงร่างกาย ลดระดับน้ำตาลหรือความดันในเื บำรุงสมอง ช่วยพัฒนาการเรียนรู้ ส่งผลต่อสมาธิและอารมณ์ ใช้รักษามะเร็ง โรคหัวใจ อาการหย่อนสมรรถภาพทางเพศ ไวรัสตับอักเสบซี อาการวัยทอง อันนี้คือยาครอบจักรวาลของแท้แน่นอน เชื่อต้าเสี่ยวได้เลยขอรับ
“เซิงเจียง (ขิง) ” มีรสเผ็ด ฤทธิ์อุ่น ออกฤทธิ์ต่อปอดและม้าม
สรรพคุณ ขับเหงื่อรักษาอาการภายนอก อบอุ่นกระเพาะอาหารแก้คลื่นไส้อาเจียน อุ่นปอดระงับไอ รักษาอาการหวัดจากการกระทบความเย็นกลัวหนาว ตัวร้อน ปวดศรีษะ คัดจมูก น้ำมูกไหล ปวดเมื่อยตามตัว คลื่นไส้อาเจียนจากภาวะเย็นของกระเพาะอาหาร อาการไอจากปอดกระทบความเย็น (รักษาอุ่นปอด ขจัดเสมหะระงับอาการไอ)
[อันนี้เ้านายต้องรู้จักเป็แน่น นอกจากมันจะมีสรรพคุณทางยาแล้ว ข้าแอบรู้มาว่า เ้านายนั้น… ชอบกินผัดขิงเป็ที่สุด]
“กรีดร้อง… ดีงามมากต้าเสี่ยว เดี๋ยวข้าเข้าไปในตัวเมืองแล้วจะลองไปหาดูก่อน อืม…รักต้าเสี่ยวที่สุด”
ยามเฉิน (7.00-8.59) ทุกคนนั่งล้อมวงกินข้าวด้วยกันเหมือนทุกวัน ั้แ่ครอบครัวตระกูลผุยขายข้าวสาลีในไร่ไปแล้วก็ไม่ได้ปลูกอะไรอีก เนื่องจากใกล้เข้าฤดูหนาวเข้ามาทุกทีแล้ว
“วันนี้พี่จะเข้าเมืองอีกสักครั้ง จะเข้าไปซื้ออาหารตุนไว้อีกซักหน่อย ฮวาเอ๋อเ้า้าอะไรเพิ่มเติมหรือไม่?”
“หงโต้วขอไปด้วยเ้าค่ะท่านพ่อ หงโต้วจะเข้าไปหาซื้อเมล็ดผักสมุนไพรมาทดลองปลูกดูเ้าค่ะท่านพ่อ”
“ข้าก็ขอไปด้วยขอรับท่านพ่อ ข้าจะได้ไปช่วยท่านพ่อดูแลน้องเล็ก” พี่รองเอ่ยขึ้นบ้าง
“ส่วนข้าไม่ไปขอรับท่านพ่อ ข้าจะอยู่เป็เพื่อนท่านแม่เองขอรับ” พี่ใหญ่รีบเอ่ยออกมา
“งั้นพวกเ้าก็รอพ่ออยู่ที่นี่ พ่อจะไปจ้างเกวียนท่านลุงจางมารับพวกเ้าที่บ้าน”
หลังจากเราถึงในเมืองแล้ว วันนี้ท่านพ่อพาเรามาส่งไว้ที่ร้านขายสมุนไพรและนัดเจอกันที่ร้านขายธัญพืชที่พวกเราเคยไปซื้อ
นัดหมายกับท่านพ่อเป็ที่เรียบร้อยแล้ว หงโต้วก็รีบเดินเข้าไปในร้านที่มีตู้ลิ้นชักสูงเต็มสองผนังร้าน เจอชายแก่ท่าทางใจดีเข้ามาสอบถาม
“แม่หนูท่านนี้้าสมุนไพรประเภทใดบ้างขอรับ? มีใบสั่งยามาด้วยหรือไม่?”
“ไม่มีเ้าค่ะหลงจู๊ ข้าจะมาซื้อเมล็ดสมุนไพรไปปลูก ข้า้าเมล็ดโสม, ห่อสิ่วโอว, ซานซี และเง่าแก่ของเซิงเจียง ที่ร้านของท่านมีขายหรือไม่เ้าคะ?”
“มีๆ แม่หนู้าเท่าไหร่?”
“ท่านขายอย่างไรเล่าเ้าคะ?”
“เมล็ดโสม และ ห่อสิ่วโอว แบ่งถุงละ100 เม็ด ขายถุงละ 1 ตำลึง ส่วนซานซีถุงละ 100 เม็ด 50 อีแปะ และเง่าแก่ของเซิงเจียง จินละ 50 อีแปะ”
“หลงจู๊เ้าคะ ตอนนี้มีสมุนไพรตัวไหนที่ทางร้าน้าเป็พิเศษหรือไม่เ้าคะ?”
“แม่หนูมีสมุนไพรหลายชนิดที่ทางร้านเรา้า แต่สมุนไพรซานซี ยัง้าอีกมาก เพระเป็ตัวยาสำคัญในการรักษาาแและห้ามเื หากว่าแม่หนูมีสมุนไพรพวกนี้ก็สามารถนำมาขายให้ที่ร้านข้าได้ ข้าให้ราคาสูงแก่แม่หนูแน่นอน”
“แล้วโสม กับ ห่อสิวโอว นี้เล่าหลงจู๊รับซื้อหรือไมเ้าคะ?”
“โสม และ ห่อสิ่วโอวข้าก็รับเช่นกัน ราคาก็ขึ้นอยู่กับอายุและคุณภาพของมันขอรับ”
“เช่นนั้นข้า้าเมล็ดโสม กับ ห่อสิ่วโอว อย่างละ 2 ถุงเ้าค่ะ ส่วนซานซี เอา 10 ถุง เง่าแก่เซิงเจียง 5 จิน”
“น้องเล็ก” พี่รองแอบสะกิดอยู่ด้านหลัง
“เ้าค่ะพี่รองจะเอาอะไรเพิ่มอีกไหมเ้าคะ”
“น้องซื้อมากไปหรือไม่สี่ตำลึง กับเจ็ดร้อยห้าสิบอีแปะเชียวนะ”
“หลงจู๊แล้วที่ร้านของท่านมีเมล็ดหลัวโป (หัวไชเท้า) , ล่าเจียว (พริก) , ไป๋ช่าย (ผักกาดขาว) เหล่านี้ขายหรือไม่เ้าคะ?”
“ไม่มีขอรับเมล็ดพันธ์ุเหล่านี้ แม่หนูสามารถไปซื้อได้ที่ร้านขายเมล็ดพันธ์ุ ที่อยู่ถัดไปจากร้านของข้า 3 ่ตึก”
“ขอบคุณเ้าค่ะ หลงจู๊”
หงโต้วเดินไปร้านขายเมล็ดพันธ์ุผัก ตามที่หลงจู๊ร้านสมุนไพรบอกทางมา ผ่านมาไม่นานก็เจอร้านขายเมล็ดพันธ์ุ ที่มีกะบะไม้สี่เหลี่ยมเรียงรายซ้อนกันเป็แถวๆ พร้อมให้ลูกค้าเลือกซื้อเลือกหาได้ตามใจ แต่ด้วยประสบการณ์อันน้อยนิด ไม่ว่าจะชาติที่แล้วหรือชาตินี้ หงโต้วก็ไม่มั่นใจว่าตัวเองจะสามารถหาพันธ์ุพืชที่้าได้รวดเร็วขึ้นได้
เพียงก้าวเท้าเข้าไปในร้าน ยังไม่ทันจะได้กล่าวอะไร ก็มีเด็กหนุ่มท่าทางนอบน้อมเข้ามาทักทาย
“คุณหนู ้าให้ข้าช่วยเหลือหรือไม่ขอรับ?”
“ขอบคุณเ้าค่ะพี่ชาย ข้าอยากได้เมล็ดหลัวโป (หัวไชเท้า) , ล่าเจียว (พริก) , ไป๋ช่าย (ผักกาดขาว) ที่ร้านท่านมีขายหรือไม่เ้าคะ?”
“มีๆ ขอรับคุณหนูท่าน้าจำนวนเท่าไหร่ขอรับ?”
“พี่ชายแล้วร้านของท่านขายอย่างไรเล่าเ้าคะ?”
“ที่ร้านข้าแยกขายเป็ถุงละ 100 เม็ด ขายราคา 10 อีแปะขอรับ”
“เช่นนั้นข้า้าหลัวโป และไป๋ช่าย อย่างละ10 ถุง ส่วนล่าเจียวเอาแค่ 2 ถุง เ้าค่ะพี่ชาย”
“ได้ขอรับคุณหนู”
“เอ๊ะ…พี่ชายแล้วท่านมีเมล็ดถั่วเหลือง และถั่วลิสงขายด้วยหรือไม่เ้าคะ? ถ้ามีข้าเอาเพิ่มอย่างละ 5 จิน”
“มีขอรับ รับถั่วเหลืองและถั่วลิสงเพิ่มอีกอย่างละ 5 จิน รอสักครู่ขอรับ”
“พี่รองเ้าคะ ข้าลืมต้องซื้อผ้าฝ้ายคุณภาพต่ำอีก 5 พับเ้าค่ะ เรารีบไปกันเถอะเดี๋ยวท่านพ่อจะรอนาน”
“แต่น้องเล็ก วันนี้พี่รองว่าเหมือนเ้าจะใช้เงินไปเยอะมากเลยนะ”