จักรพรรดิคนที่ 11

เปลวเพลิงสีดำทะมึนแผ่ขยายไปทั่วทิศเหนือ กลืนกินทุกสิ่งให้กลายเป็นเถ้าถ่าน อากาศร้อนระอุจนบิดเบี้ยว พื้นดินแตกระแหง ต้นไม้ใหญ่ลุกไหม้เป็นเสี่ยง ๆ เสียงคำรามของมอนสเตอร์ดังก้องกังวาน ปะปนกับเสียงระเบิดและเสียงกรีดร้องโหยหวน ราวกับเป็นเพลงแห่งความตายที่กึกก้องไปทั่วทั้งสมรภูมิ.

ใจกลางของเพลิงนรกนั้น ปรากฏร่างของ อี้เฟยหลง จักรพรรดิมังกรผู้สง่างาม. เกล็ดมังกรสีทองอร่ามปกคลุมร่างกายของเขา เปล่งประกายเจิดจ้าภายใต้แสงเพลิง ดวงตาสีอำพันคมกริบจับจ้องไปยังศัตรูเบื้องหน้าด้วยความแน่วแน่ รอบกายของเขามีไอพลังสีฟ้าอ่อน ๆ แผ่ซ่านออกมา คล้ายเกราะปราการที่มองไม่เห็น ปกป้องเขาจากความร้อนอันแสนสาหัส.

เบื้องหน้าของอี้เฟยหลง คือคลื่นมอนสเตอร์นับพัน ที่ถูกบงการโดยพลังเพลิงอันชั่วร้าย. พวกมันมีรูปร่างและขนาดที่หลากหลาย บางตัวสูงใหญ่ราวกับตึกระฟ้า บางตัวเล็กจ้อยราวกับแมลง แต่ทุกตัวล้วนมีเปลวเพลิงสีดำลุกโชนอยู่บนร่างกาย.

ผู้นำของพวกมันคือมอนสเตอร์เพลิงรูปร่างคล้ายอสูร มันมีผิวหนังสีแดงก่ำราวกับเหล็กหลอมเหลว ดวงตาสีเหลืองอำพันลุกโชนด้วยเปลวเพลิงที่บ้าคลั่ง ในมือของมันถือแส้เพลิงสีดำ ที่สะบัดไปมาด้วยความเร็วสูง เปลวเพลิงสีดำที่ติดอยู่บนแส้ สามารถเผาผลาญทุกสิ่งที่สัมผัสได้ในพริบตา.

แต่เหนือขึ้นไปบนท้องฟ้า ปรากฏร่างของ เบเรียล หนึ่งในสี่ผู้นำของเงาแห่งหายนะ มันยืนอยู่บนหลังของมังกรเพลิงตัวมหึมา มองลงมายังอี้เฟยหลงด้วยสายตาที่เย้ยหยัน.

"จงมอดไหม้ไปซะ! จักรพรรดิมังกร!" มอนสเตอร์เพลิงคำราม เสียงของมันแหบแห้งและชั่วร้าย.

มันสะบัดแส้เพลิงเข้าใส่อี้เฟยหลง เปลวเพลิงสีดำพุ่งตรงเข้ามาด้วยความเร็วสูง ราวกับพญามารร้ายที่กำลังจะกลืนกินทุกสิ่ง.

อี้เฟยหลงไม่ได้หลบหลีก เขายกมือขวาขึ้น ฝ่ามือของเขาเปล่งแสงสีฟ้าอ่อน ๆ พลังงานอันบริสุทธิ์และทรงพลังไหลเวียนอยู่ภายในฝ่ามือ เมื่อแส้เพลิงเข้าใกล้ ร่างของอี้เฟยหลงก็เปล่งประกายสีทองสว่างวาบ พร้อมกับเสียงคำรามของมังกรที่ดังก้องกังวานไปทั่วบริเวณ.

"พลังแห่งมังกร... จงสถิตอยู่กับข้า!" อี้เฟยหลงคำราม ดวงตาสีอำพันของเขาลุกโชนด้วยพลังอำนาจ.

ฝ่ามือของอี้เฟยหลงปะทะเข้ากับแส้เพลิงของมอนสเตอร์เพลิงอย่างจัง!.

ไม่มีเสียงระเบิดดังสนั่น แต่กลับเกิดเป็นคลื่นพลังงานมหาศาลแผ่กระจายออกไปรอบทิศทาง เปลวเพลิงสีดำปะทะเข้ากับไอพลังสีฟ้าอ่อน ๆ เกิดเป็นการต่อสู้ของสองพลังที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง.

เปลวเพลิงของมอนสเตอร์เพลิงร้อนระอุและทำลายล้าง มันพยายามที่จะกัดกร่อนและเผาผลาญทุกสิ่งที่สัมผัส ในขณะที่พลังของอี้เฟยหลงกลับอบอุ่นและสร้างสรรค์ มันพยายามที่จะโอบอุ้มและสลายพลังเพลิงที่ชั่วร้ายนั้น.

"เจ้าช่างน่ารำคาญ!" เบเรียลคำรามจากบนท้องฟ้า เสียงของมันก้องกังวานด้วยความไม่พอใจ. "เจ้าคิดว่าพลังมังกรของเจ้าจะสามารถต้านทานเพลิงทมิฬของข้าได้หรือ?"

มอนสเตอร์เพลิงคำรามด้วยความโกรธ มันสะบัดแส้เพลิงอย่างต่อเนื่อง เปลวเพลิงสีดำเริ่มทวีความรุนแรงจนกลายเป็นพายุเพลิงสีดำทะมึนโหมกระหน่ำเข้าใส่อี้เฟยหลง ราวกับอสูรร้ายที่หิวโหยกำลังจะกลืนกินทุกสิ่ง.

อี้เฟยหลงถอยหลังไปเล็กน้อย เขาสูดลมหายใจลึก พลังมังกรในร่างของเขาเริ่มปั่นป่วนอย่างรุนแรง รอบกายของเขาปรากฏเกล็ดมังกรสีทองอร่ามที่ค่อย ๆ ปกคลุมร่างกายของเขาอย่างรวดเร็ว ดวงตาสีอำพันของเขาเปล่งประกายเจิดจ้า.

"ข้าจะปกป้องโลกใบนี้... ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม!" อี้เฟยหลงคำราม เสียงของเขาหนักแน่นและเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น.

"เจ้าต้องการเปลวเพลิงใช่หรือไม่?" อี้เฟยหลงเอ่ยเสียงก้องกังวาน "ข้าจะแสดงให้เจ้าเห็นถึงพลังที่แท้จริงแห่งมังกร!".

ทันใดนั้นเอง ร่างของอี้เฟยหลงก็แปรเปลี่ยนไป!.

แสงสีทองสว่างจ้าแผ่กระจายออกมาจากร่างของเขา ก่อนที่ร่างนั้นจะขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว กลายเป็นมังกรทองอร่ามขนาดมหึมา เกล็ดสีทองส่องประกายราวกับทองคำบริสุทธิ์ ดวงตาสีอำพันใหญ่โตจับจ้องไปยังมอนสเตอร์เพลิงและเบเรียลด้วยอำนาจและความสง่างาม.

เสียงคำรามของมังกรทองดังกึกก้องไปทั่วสมรภูมิ ราวกับจะประกาศศักดาแห่งราชาเหนือสัตว์ทั้งปวง.

เบเรียลหัวเราะเสียงดังก้องกังวาน เสียงหัวเราะนั้นแฝงไว้ด้วยความบ้าคลั่งและเย้ยหยัน.

"ในที่สุดเจ้าก็เผยร่างที่แท้จริงออกมาสินะ จักรพรรดิมังกร... น่าสนใจยิ่งนัก!" เบเรียลคำราม. "แต่เจ้าไม่มีทางเอาชนะข้าได้หรอก! พลังของเจ้าไม่อาจเทียบได้กับเพลิงทมิฬของข้า!"

มังกรทองของอี้เฟยหลงพ่นลมหายใจออกมา ลมหายใจนั้นมิใช่เปลวเพลิงที่ร้อนระอุ แต่กลับเป็นกระแสพลังสีฟ้าอ่อน ๆ ที่พัดพาเอาความร้อนรอบข้างออกไป ราวกับสายลมแห่งการเยียวยาที่พัดผ่าน.

"พลังที่อ่อนแอเช่นนี้หรือคือพลังของมังกร? ช่างน่าขันสิ้นดี!" มอนสเตอร์เพลิงเยาะเย้ย.

มังกรเพลิงสีดำที่เบเรียลขี่อยู่ พุ่งเข้าใส่มังกรทองอย่างรวดเร็ว เปลวเพลิงสีดำสนิทแผดเผาอากาศโดยรอบ ทิ้งไว้เพียงร่องรอยความมอดไหม้.

มังกรทองของอี้เฟยหลงไม่ได้หลบหลีก มันเงยหน้าขึ้นคำรามก้องกังวาน ก่อนที่จะพุ่งเข้าปะทะกับมังกรเพลิงอย่างดุดัน!.

การปะทะกันของสองมังกรก่อให้เกิดแรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พื้นดินแตกร้าว ต้นไม้ล้มระเนระนาด พายุเพลิงสีดำปะทะเข้ากับเกล็ดสีทองของมังกรทอง เกิดประกายไฟและเสียงระเบิดขนาดเล็กดังต่อเนื่อง.

มังกรทองใช้กรงเล็บอันแหลมคมตวัดเข้าใส่ร่างของมังกรเพลิง แต่เปลวเพลิงสีดำกลับป้องกันการโจมตีนั้นไว้ได้ มังกรเพลิงเองก็พยายามที่จะใช้กรงเล็บเพลิงและฟันที่คมกริบกัดกินร่างของมังกรทอง.

"พลังของเจ้าช่างน่ารังเกียจ!" มังกรทองคำราม เสียงนั้นก้องกังวานด้วยความโกรธเกรี้ยว.

"หึ! พลังที่สร้างสรรค์ของพวกเจ้ามันช่างน่าเบื่อหน่าย!" มอนสเตอร์เพลิงตอบโต้. "พลังที่แท้จริงคือการทำลายล้าง! คือความสิ้นหวัง!"

มังกรเพลิงพ่นเปลวเพลิงสีดำสนิทเข้าใส่มังกรทองอย่างต่อเนื่อง เปลวเพลิงนั้นร้อนแรงและหนาแน่นจนดูเหมือนจะสามารถหลอมละลายทุกสิ่งได้.

มังกรทองคำรามอีกครั้ง มันรวบรวมพลังทั้งหมดในร่าง ปากของมันเริ่มเปล่งแสงสีฟ้าเจิดจ้า ก่อนที่จะพ่นลมหายใจแห่งมังกรออกมา!.

ลำแสงสีฟ้าบริสุทธิ์พุ่งออกจากปากของมังกรทองด้วยความเร็วสูง มันปะทะเข้ากับพายุเพลิงสีดำอย่างจัง!.

เกิดเป็นการปะทะของสองพลังที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง แสงสีฟ้าพยายามที่จะสลายเปลวเพลิงสีดำ ในขณะที่เปลวเพลิงสีดำพยายามที่จะกลืนกินแสงสีฟ้า.

การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือดและสูสี ทั้งสองฝ่ายต่างก็ไม่ยอมอ่อนข้อ พลังของพวกมันทำลายล้างทุกสิ่งรอบข้าง.

เบเรียลยังคงลอยอยู่บนท้องฟ้า เฝ้าดูการต่อสู้ด้วยสายตาที่เฉยเมย มันไม่ได้ลงมือโดยตรง แต่คอยส่งพลังเพลิงมาสนับสนุนมอนสเตอร์เพลิงอย่างต่อเนื่อง.

ในที่สุด ลำแสงสีฟ้าก็เริ่มมีอานุภาพมากขึ้น มันค่อย ๆ ผลักดันพายุเพลิงสีดำถอยร่นไปทีละน้อย เปลวเพลิงสีดำเริ่มอ่อนกำลังลง.

มอนสเตอร์เพลิงคำรามด้วยความไม่พอใจ "เป็นไปไม่ได้! พลังที่ต่ำต้อยเช่นนั้นจะ...".

ก่อนที่มอนสเตอร์เพลิงจะพูดจบ ลำแสงสีฟ้าก็ทะลวงผ่านพายุเพลิงสีดำไปจนได้ มันพุ่งเข้าปะทะกับร่างของมังกรเพลิงอย่างจัง!.

ร่างของมังกรเพลิงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เปลวเพลิงสีดำที่ลุกโชนเริ่มดับมอดลงทีละน้อย ร่างของมันค่อย ๆ สลายกลายเป็นกลุ่มควันสีดำ.

เมื่อมังกรเพลิงสลายไป ร่างของมอนสเตอร์เพลิงก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง มันยืนอยู่บนพื้นดินด้วยสภาพที่สะบักสะบอม ผิวหนังมีรอยไหม้หลายแห่ง ดวงตาสีเหลืองอำพันของมันยังคงลุกโชนด้วยความโกรธแค้น.

มังกรทองค่อย ๆ ลดขนาดลง กลับกลายเป็นร่างของอี้เฟยหลงอีกครั้ง เขายืนอยู่ตรงหน้ามอนสเตอร์เพลิงด้วยท่าทางที่สงบนิ่ง แต่แฝงไว้ด้วยความเหนื่อยล้าเล็กน้อย.

"เจ้ายังไม่ยอมแพ้อีกหรือ?" อี้เฟยหลงเอ่ยเสียงเรียบ.

มอนสเตอร์เพลิงกัดฟันแน่น เลือดไหลซึมออกมาจากมุมปากของมัน "ข้า... จะไม่มีวันยอมแพ้!".

มันยกแส้เพลิงที่ยังคงลุกโชนขึ้นอีกครั้ง แม้ว่าเปลวเพลิงจะดูอ่อนแรงลงไปมาก.

"เปลวเพลิงแห่งหายนะ... จะเผาผลาญเจ้าให้เป็นจุณ!" มอนสเตอร์เพลิงคำราม พร้อมกับพุ่งเข้าใส่อี้เฟยหลงเป็นครั้งสุดท้าย.

อี้เฟยหลงถอนหายใจ เขาหลับตาลงชั่วครู่ ก่อนที่จะเปิดขึ้นอีกครั้ง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความแน่วแน่.

"มันจบแล้ว" อี้เฟยหลงเอ่ยเสียงหนักแน่น.

เขายกมือขวาขึ้นอีกครั้ง ฝ่ามือของเขาเปล่งแสงสีฟ้าที่เข้มข้นกว่าเดิม พลังมังกรอันบริสุทธิ์และทรงพลังไหลเวียนอยู่ภายในฝ่ามือของเขา.

เมื่อมอนสเตอร์เพลิงเข้าใกล้ อี้เฟยหลงก็ปล่อยพลังทั้งหมดที่สะสมไว้ออกไป!.

ลำแสงสีฟ้าสว่างเจิดจ้าพุ่งออกจากฝ่ามือของเขา ปะทะเข้ากับร่างของมอนสเตอร์เพลิงอย่างจัง!.

ไม่มีเสียงระเบิดดังสนั่น มีเพียงแสงสีฟ้าที่โอบล้อมร่างของมอนสเตอร์เพลิงไว้ทั้งหมด ร่างของมอนสเตอร์เพลิงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แส้เพลิงในมือของมันร่วงลงสู่พื้นดิน.

เปลวเพลิงสีดำที่ลุกโชนบนร่างของมอนสเตอร์เพลิงค่อย ๆ ดับมอดลงทีละน้อย สีแดงก่ำบนผิวหนังของมันเริ่มซีดจางลง ดวงตาสีเหลืองอำพันที่เคยลุกโชนเริ่มเลือนราง.

มอนสเตอร์เพลิงทรุดเข่าลงกับพื้นดิน ร่างกายของมันสั่นเทา.

"พลัง... ที่บริสุทธิ์... เกินไป..." มอนสเตอร์เพลิงพึมพำเสียงแผ่วเบา ก่อนที่ร่างของมันจะล้มลงกับพื้นดินอย่างหมดสภาพ.

เบเรียลยังคงลอยอยู่บนท้องฟ้า มันมองลงมายังอี้เฟยหลงด้วยสายตาที่เย็นชา.

"เจ้าอาจจะเอาชนะมอนสเตอร์เพลิงได้" เบเรียลเอ่ยเสียงเรียบ "แต่อย่าคิดว่าจะเอาชนะข้าได้ง่าย ๆ"

มันกางปีกสีดำขนาดใหญ่ออก เตรียมที่จะลงมือด้วยตนเอง