เครื่องปรับอากาศในห้องทำงานระดับประธานกรรมการบริหารของกวินทร์ทาวเวอร์ยังคงส่งเสียงครางเบาหวิวที่เป็ระเบียบ ลินินประสานมือเข้าหากันบนตักพลางจ้องมองมหาเศรษฐีหนุ่มฝั่งตรงข้ามที่เอนกายพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่วงท่าที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจ ราวกับว่าเขากำลังคุมเกมทุกอย่างบนโลกใบนี้
"คำถามแรกที่คุณมนัสวีเตรียมมาคือเื่แผนการควบรวมธุรกิจในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้" ลินินเริ่มเปิดประเด็น น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลทว่าชัดถ้อยชัดคำ "แต่ฉันอยากถามคุณกวินทร์ในอีกมุมหนึ่ง... ในฐานะที่คุณเป็คนรุ่นใหม่ที่ก้าวขึ้นมาควบคุมสินทรัพย์แสนล้านภายในเวลาไม่กี่ปี คุณใช้ 'อำนาจข่มขู่' หรือ 'ผลประโยชน์ร่วม' ในการทำให้บริษัทขนาดเล็กเ่าั้ยอมสยบให้กวินทร์กรุ๊ปกันแน่คะ? เพราะจากข้อมูลข่าวสาร หลายบริษัทที่ถูกควบรวมต่างหายเงียบไปจากตลาดและแทบไม่เหลือบทบาทใดๆ เลย"
กวินทร์เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งอย่างชื่นชม แววตาคมปลาบจับจ้องใบหน้าเนียนของเธอคล้ายกำลังประเมินนักรบฝ่ายตรงข้าม "เป็คำถามที่ขวานผ่าซากดี ลินิน" เขากล่าวพลางยิ้มมุมปาก "ในโลกธุรกิจ... ความอ่อนแอคือบาปอย่างหนึ่ง บริษัทขนาดเล็กเ่าั้หากไม่ถูกฉันควบรวม พวกเขาก็ต้องล้มละลายไปตามกลไกตลาดอยู่ดี สิ่งที่ฉันทำไม่ใช่การข่มขู่ แต่คือการคัดเลือกตามธรรมชาติ (Natural ion) ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะอยู่รอด และกวินทร์กรุ๊ปคือผู้แข็งแกร่งที่สุด"
"ความแข็งแกร่งที่ปราศจากความเมตตา ก็ไม่ต่างอะไรกับทรราชย์หรอกค่ะ" ลินินตอบกลับทันทีโดยไม่เสียเวลาคิด ดวงตาคู่สวยสบประสานกับดวงตาคมกริบของเขาอย่างมั่นคง "การที่ธุรกิจขนาดเล็กต้องหายไปจากการตลาด อาจไม่ใช่เพราะกลไกธรรมชาติ แต่เป็เพราะข้อตกลงที่บีบรัดหัวใจจนพวกเขาเลือกที่จะสลายตัวดีกว่าทนอยู่ภายใต้อำนาจของคุณ"
กวินทร์ขยับตัวลุกขึ้นนั่งตรง แขนทั้งสองข้างเท้าลงบนโต๊ะทำงานไม้บดตัวหนา โน้มตัวเข้ามาใกล้เธอเล็กน้อย กลิ่นฟีโรโมนประจำตัวเขา—กลิ่นป่าซีดาร์และเปลือกไม้ไหม้—แผ่กระจายออกมาปิดล้อมลินินอย่างทรงพลัง "ทรราชย์งั้นเหรอ? คำนิยามของเธอมันช่างโรแมนติกเหลือเกิน ลินิน ในโลกสีเทาใบนี้ คนที่ประสบความสำเร็จไม่เคยใช้ความดีนำทาง พวกเราใช้ความ้าและการควบคุม ความ้าเงินทุน อำนาจ และสถานะทางสังคม... เมื่อพวกเขามีความ้าเ่าั้ พวกเขาจึงต้องยอมจำนนภายใต้ข้อตกลงของฉัน"
"แต่ก็มีคนบางกลุ่มที่ยอมทนอยู่อย่างปานกลาง ดีกว่าต้องสูญเสียความเป็ตัวเองไปภายใต้สัญญาของคุณไม่ใช่หรือคะ?" ลินินกล่าวตอบพลางเชิดหน้าขึ้นอย่างไว้ตัว
กวินทร์จ้องมองริมฝีปากอิ่มสีชมพูธรรมชาติที่ขยับเจรจาโต้ตอบเขาอย่างชาญฉลาด หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นอย่างที่ไม่มีใครทำได้มานาน ความทะนงและหยิ่งยโสในตัวลินินไม่ได้ทำให้เขารู้สึกโกรธ แต่กลับไปกระตุ้นอารมณ์ปรารถนาดิบในส่วนลึกของเขาอย่างบ้าคลั่ง ความคิดที่จะปราบพยศผู้หญิงรักอิสระคนนี้ลงบนเตียงกว้าง เริ่มกู่ร้องในหัวของเขาอย่างเงียบเชียบ
"งั้นเราลองมาดูคำถามข้อถัดไปกันดีกว่า" กวินทร์พูดเปลี่ยนประเด็น น้ำเสียงของเขาทุ้มและแหบพร่าลงเล็กน้อยอย่างมีนัยสำคัญ
"ข้อถัดไปเป็เื่เกี่ยวกับข่าวลือในวงการสังคมค่ะ..." ลินินกล่าวพลางขยับเปิดหน้ากระดาษคำถามในแฟ้ม "มีรายงานว่าผู้หญิงทุกคนที่เคยคบหากับคุณกวินทร์ต่างหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยหลังจากยุติความสัมพันธ์ บางคนลือว่าล้มป่วยรุนแรง บางคนสาบสูญไปต่างประเทศ ในฐานะที่คุณเป็คนตกเป็ข่าวซุบซิบตลอดเวลา คุณชี้แจงเื่นี้อย่างไรคะ?"
บรรยากาศในห้องพลันเงียบสงัดลงทันที อุณหภูมิดูเหมือนจะลดลงต่ำจนรู้สึกหนาวสะท้าน กวินทร์จ้องมองลินินนิ่ง แววตาสีดำสนิทดูมืดมนลึกลับจนน่ากลัว ความลับดำมืดที่แฝงอยู่เื้ัเื่นี้คือตัวตนปีศาจคำสาปมืดในร่างของเขาที่คอยดูดกลืนพลังชีวิตคู่ขา แต่เขาไม่มีวันที่จะบอกเธอในตอนนี้
"มันเป็แค่ข่าวลือไร้สาระของพวกนักข่าวบันเทิงที่้ายอดคลิก" กวินทร์ตอบเสียงเรียบชาดุจน้ำแข็ง "ผู้หญิงเ่าั้ได้รับสิ่งชดเชยที่คุ้มค่าในสัญญาความสัมพันธ์ และเมื่อมันจบลง พวกเธอก็เลือกที่จะไปใช้ชีวิตอย่างสงบในแบบของตัวเอง... ไม่มีอะไรลึกลับไปกว่านั้น"
"แต่การหายตัวไปโดยที่ไม่มีใครติดต่อได้เลย มันเป็เื่แปลกประหลาดมากนะคะ" ลินินซักถามต่ออย่างรวดเร็ว ประสาทััพิเศษที่แฝงอยู่ในสายเืของเธอเริ่มเต้นเร้าเตือนว่ากวินทร์กำลังปกปิดความจริงที่น่ากลัวบางอย่าง
"เธอกำลังสืบสวนฉัน หรือกำลังทำหน้าที่สัมภาษณ์กันแน่ ลินิน?" กวินทร์ถามกลับ น้ำเสียงแฝงการตักเตือนและกดดันทางอ้อม
"ฉันทำหน้าที่นักข่าวที่ดีค่ะ" ลินินตอบสั้นๆ ก่อนจะขยับจัดเอกสารรวบรวมคำถามที่เธอพิมพ์บันทึกไว้ในกระดาษส่งให้เขา "นี่คือคำถามทั้งหมดที่คุณมนัสวี้าให้คุณช่วยตรวจสอบเพื่อขออนุมัติเนื้อหาที่จะลงพิมพ์ค่ะ"
ลินินยื่นแผ่นกระดาษคำถามข้ามโต๊ะทำงานตัวั์ไปให้เขา กวินทร์เอื้อมมือแกร่งหนาออกมารับ ทว่าในจังหวะนั้น ปลายนิ้วเรียวบางของลินินกลับแตะััโดนฝ่ามืออุ่นจัดของกวินทร์อย่างไม่ได้ตั้งใจ
*เปรี้ยง!*
ราวกับมีกระแสไฟฟ้านับพันโวลต์แล่นริ้วสลับกันระหว่างิัของทั้งสองคน ร่างกายของลินินกระตุกสะท้านเบาๆ จนกระดาษในมือหลุดลุ่ยร่วงหล่นลงบนโต๊ะ ลินินเบิกตากว้างด้วยความใอย่างถึงที่สุด ความร้อนผ่าวและกระแสพลังเสียวแปลบแล่นจากข้อมือผ่านแขนพุ่งตรงสู่ศูนย์กลางหน้าอกของเธอจนหายใจสะดุด ในขณะเดียวกัน กวินทร์ก็ชะงักงัน ร่างสูงใหญ่เกร็งตัวขึ้นมาทันที ดวงตาคู่คมของเขาเปล่งประกายสีเข้มจัดด้วยความใอย่างเหลือเชื่อ
กวินทร์ััได้ถึงพลังงานคำสาปมืดในร่างของเขาที่ปกติจะเย็นเยียบและคอยกักขังิญญาของเขา จู่ๆ ก็สั่นะเืปั่นป่วนและเกิดการไหลบ่าข้ามไปยังตัวผู้หญิงตรงหน้าอย่างรวดเร็วอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
ลินินพยายามดึงมือกลับ ทว่ากวินทร์กลับใช้ฝ่ามือใหญ่คว้าจับข้อมือบางของเธอไว้แน่น ััอุ่นร้อนนั้นทำให้ทั้งคู่แทบละลาย กระแสความร้อนแปลกประหลาดไหลเวียนไปทั่วทุกอณูผิว ลินินรู้สึกวูบวาบในช่องท้องและกระชุ่มกระชวยมีพลังอย่างน่าประหลาดใจ ในขณะที่กวินทร์จ้องมองข้อมือบางที่เขาจับไว้ แววตาเต็มไปด้วยคำถามและแรงดึงดูดทางกายภาพที่เหนือความคาดหมาย
7K
