หลังจากที่โกโร่ได้เข้ามาช่วยโกฮังเอาไว้ได้เค้าก็ได้มองไปที่ชายหัวล้านอย่างไม่เกรงกลัวผิดกับอีกฝ่ายที่ออกแรงเหยียบมากขนาดไหนเท้าที่กั้นเอาไว้ก็ไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย
“แกเป็ใครกัน”นัปปะถามอีกฝ่ายโดยที่มีเม็ดเหงื่อที่ไหลอยู่ที่หน้าผาก
“นี้แกหูหนวกรึไงก็บอกอยู่เมื้อกี้”กาโร่มองด้วยสายตาน่าสมเพช
“หนอยแน่กล้าด่าข้าคนนี้เชียวรึข้าจะแสดงให้เห็นถึงความน่ากลัวของ ช...” นัปปะที่ยังไม่ทันได้พูดจบก็โดนเท้าของกาโร่ที่ยกกันไวให้โกฮังถีบเข้าให้จนลอยกระเด็นไปไกล
เบจิต้ามองไปที่การกระทำเมื่อกี้พร้อมกับความรู้สึกเคร่งเครียดเพราะเค้ามองไม่เห็นการโจมตีของอีกฝ่ายเลยทำให้ตอนแรกที่ตนเองติดเล่นไม่สนจอะไรก็มองไปที่กาโร่อย่างตึงเครียดจริงจังมากกว่าเดิม
“หมอนั้น”บลูม่าส่งเสียงร้องใที่เห็นโกโร่ ในขณะดูภาพผ่านลูกแก้ววิเศษพร้อมกับคนอื่นๆ
“มาช้าจังเลยน่ะ ซง โงกุน” กาโร่พูดออกมาโดยไม่หันไปมองโงกุนเลยแม้แต่น้อย
“หิๆ เราไม่คิดเลยน่ะว่านายจะมาอยุ่ที่นี้นะเอาจริงเราก็ลืมเื่ของนายไปเสียสนิทแต่ว่าต้องขอขอบคุณที่ช่วยโกฮังไวน่ะ” โงกุนพูดเสร็จก็ร่อนตัวลงมาอยู่ข้างๆกาโร่
“ไม่จำเป็ต้องมาขอบคุณก็แค่คนที่ผ่านมาพอดีก็เท่านั้น”กาโร่พูดพรอมเอียงคอและหลับลงอย่างไม่สนใจอะไร
“ชาวไซย่านี้น่าผิดหวังชะมัดเลยหมอนั้นฉันยกให้แล้วกัน ซง โงกุนแสดงให้เห็นหน่อยหกปีที่ไม่เจอกันนายแข็งแกร่งขึ้นขนาดไหน
“อ่า แต้งกิ้วละกันเดี๋ยวเราจะโชว์ผลการฝีกให้ดูเองแต่ว่าก่อนอื่น”
โงกุนได้อุ้มโกฮังแล้วเหาะไปหาคูริรินแล้วแบ่งถั่วเซียนให้กับทั้งสองคนคนละครึ่งทำให้ทั้งสองกลับมาในสภาพที่สามารถสู้ต่อได้กาโร่จ้องมองเพียงเล็กก่อนที่จะเลิกสนใจ สวนทางกลับเบจิต้าที่ตอนนี้รู้สึกมีน้ำโหในคำพูดของกาโร่
“นี้แกกล้ามาดูถูกชาวไซย่างั้นหรอ”เบจิต้าไม่รอช้าพุ่งเข้าใส่กาโร่ในทันที
กาโร่ทำเพียงแค่มองดูก่อนที่อีกฝ่ายก็จะปล่อยหมัดขวาชกใส่ตัวเค้าด้วยแรงทั้งหมดแต่ก่อนที่หมัดนั้นจะถึงตัวของกาโร่นั้น แขนซ้ายของกาโร่ก็ได้คว้าลำคอของอีกฝ่ายไว้ได้ก่อนพร้อมกับออกแรงบีบจนอีกฝ่ายหายใจไม่ออกและหมดแรงในการต่อต้าน
“ใจเย็นๆน่าไอเตี้ยอย่างนายเนี่ยคิดจะมาสู้กับข้าคนนี้งั้นหรอเหอะน่าขันไอกระจอกอย่างแกเนี่ยน่ะช่างไม่คู่ควรเสียจริงนู้นคู่ต่อสู้ของแกคือคนนั้น” กาโร่ชี้ไปที่โงกุนที่มองเค้าด้วยสายตาตกตะลึงก่อนที่มองเบจิต้าที่โดนบีบคอจนทำอะไรไม่ได้กาโร่ได้ออกแรงนิดหน่อยก่อนที่จะเขวี้ยงเบจิต้าทิ้งอย่างกับขยะ
“แค่กๆ หนอยแน่แกน่ะแก”เบจิต้าลูบคอของตัวเองไปมาด้วยความโกรธ แต่ก่อนที่เบจิต้าจะทำอะไรโง่ๆอีกครั้งโงกุนก็ได้มายืนขวางหน้าอีกฝ่ายไว้
“เห้ อย่างที่หมอนั้นบอกคู่ต่อสู้ของนายคือฉันคนนนี้”โงกุนจ้องมองอีกฝ่ายด้วยแววตาจริงจัง
“หึก็ได้ข้าคนนี้จะปลิดชีพแกก่อนที่จะเป็ไอหมอนั้น”เบจิต้าตอบรับด้วยท่าหยิ่งถนงอีกครั้ง
ก่อนที่ทั้งสองจะพากันบินไปสู้กันที่อื่นโดยที่มีกาโร่ตามไปห่างๆจนมาถึงสถานที่โงกุน้าทั้งสองก็ลงไปสู้กันในทันที ในการปะทะกันครั้งแรกโงกุนโดนเบจิต้าซัดด้วยหมัดซ้ายเข้าหน้าก่อนที่จะโดนหมัดขวาเข้าท้องจนจุกแล้วตามด้วยโดนเบจิต้าใช้สองมือทุบร่วงกระเด็นลงพื้นแต่โงกุนสามารถที่จะตั้งตัวไม่ได้กระแทกพื้นไปเสียก่อนทำให้โงกุนต้องใช้หมัดจ้าวพิภพหนึ่งเท่าในการต่อกรแต่ก็ไม่สามารถทีชิงความได้เปรียบไปได้
ทำให้โงกุนจำเป็ต้องงัดพลังขึ้นมาอีกเท่านึงทำให้สามารถที่จะซัดเบจิต้าได้คืนแต่ก็ต้องโดนการโจมตีของเบจิต้าสวนกลับจนต้องถอยออกมาก่อน ทำให้เบจิต้างัดพลังออกมาเต็มที่จนการโจมตีแต่ละครั้งสร้างดาเมจหนักๆใส่โงกุนจนต้องหลบแต่ก็ยังได้รับาเ็อยู่ดีโงกุนที่หลบการปล่อยพลังโจมตของเบจิต้าไปได้ก็ได้กระชากเสื้อของตัวเองก่อนที่จะใช้หมัดจ้าวพิภพสามเท่าการเบ่งพลังของโงกุนทำให้ ูเาหินของเบจิต้าที่ยืนกอดอกมองดูต้องพังทลายจนเ้าตัวเสียหลักเปิดโอกาสให้โงกุนพุ่งเข้าไปซัดหน้าจังๆ
โงกุนได้บินอ้อมไปด้านหลังด้วยความเร็วสูงแล้วเตะขาคู่เข้ากลางหลังของเบจิต้าจนตัวลอยขึ้นสูงเบจิต้าที่ตั้งได้แล้วจะต่อยสวนโงกุแต่ว่าช้าไปเพราะโดนโงกุนตามมาถีบเข้าที่หน้าก่อนที่เ้าตัวจะทันปล่อยหมัดสวนเสียด้วยซ้ำเบจิต้าถูกถีบทะลุฝั่งตัวในูเาหินก่อนที่เ้าตัวจะะเิพลังออกมาก่อนที่โงกุนจะตามมาด้วยสภาพที่เหนื่อยล้าจากภาระที่หมัดจ้าวพิภพเกินตัวโงกุนและเบจิต้าพุ่งเข้าใส่กันอีกครั้ง
เบจิต้าซัดหมัดขวแต่โงกุนหลบได้ต่อยหมัดขวาส่วนเข้ากลางลำตัวทำให้อีกฝ่ายตัวลอยเบจิต้ากัดฟันใช้ขาล็อคตัวของอีกฝ่ายไว้แล้วต่อยหมัดขวาอีกครั้งครั้งแต่โงกุนสามารถเอียงหัวหลบได้ทำการศอกสวนด้วยศอกซ้าย แล้วทำการจับเบจิต้าฟาดกับพื้นด้วยท่ามวยปล้ำอย่างเพาเวอร์บอมแล้วตามด้วยลูกเตะจนอีกฝ่ายตะกระเด็นลากไปกับพื้น โงกุนก็เข้าไปโจมตีต่อจนเจิต้าน่วมอยู่ฝ่ายเดียวทำให้เบจิต้าโกรธเป็อย่างมาก
พอเ้าตัวสมารถเว้นระยะห่างได้ก็ได้ะเิพลังเพื่อที่จะยิงปืนใหญ่กาลิคเพื่อที่จะทำลายโลกใบนี้แต่โงกุนก็ได้ปล่อยพลังคลื่นเต่าสามเท่าสวนกลับไปแต่พลังของเค้ากำลังโดนดนกลับมาทีละนิดทำให้โงกุนต้องะเิพลังหมัดจ้าวพิภพสี่เท้าจนดันพลังของเบจิต้าอย่างง่ายดายจนเ้าตัวโดนพลังของโงกุนลากขึ้นไปบนฟ้าแต่เบจิต้านั้นดวงยังแข็งทำให้ตัวเองพลิดตัวออกมาจากพลังคลื่นเต่าของโงกุนออกมาได้
“เ้าพวกนี้มันสู้ลืมเราไปเลยแหะแถมเ้ายาจิโรเบ้มันอยู่ที่นี้ได้ยังไงหว่าดวงซะตากำหนดงั้นหรอ” กาโร่มองดูการต่อสู้อยู่เงียบๆ
โปรดติดตามในตอนต่อไป
ไรท์: รู้ไหมที่ดูไบมีเื่นึงที่น่าสนใจนั้นก็คือคนที่มั่นใจตัวเองหน้าดีและกรวยใหญ่นั้นจะชอบเปย์มากเป็พิเศษยิ่งใหญ่ก็ยิ่งเปย์เยอะไม่ว่าจะค่าอะไรก็ตามตนจะเปย์คนอื่นไม่เกี่ยงตามความมั่นใจในขนาดจ้าวโลกและหน้าตาของตนเองด้วยล่ะช่างน่าสนใจแล้วเหล่ารีดล่ะ
92K
![บทเพลงรัก(พื้นที่)พักใจ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1697511760_25025172.webp)
