ณ พระบรมมหาราชวัง หน้าพระที่นั่งมังคลามหาภิเษก ได้มีพระราชพิธีาาภิเษกกษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยาองค์ใหม่ พิธีจัดยิ่งใหญ่ มีพระมหาอุปราชสมเด็จเ้าอาฑิตยวงศ์ ผู้สำเร็จราชการเ้าพระยากลาโหมสุริยวงศ์ (องค์ไล) ออกญาเสนาภิมุข (ออกญาเทียบเท่ากับ พระยา) และราชทูตจากหัวเมืองต่างๆ มีหัวหน้าเขตการค้าทุกประเทศที่เข้ามาค้าขายในเมืองกรุงศรี รวมทั้ง ซาโต้ที่เป็หัวหน้าเขตการค้าของญี่ปุ่นในขณะนี้ พิธีเริ่มจัดโดยมี พระเชษฐาธิราได้นั่งบนบัลลังก์ โดยสวมเครื่องราชกกุธภัณฑ์จากพระครูพรหมณ์ทำพิธีชุดใหญ่แล้ว ก็มีพระเถระสงฆ์มากมายมาร่ายบทสวดอีกชุดใหญ่ เหล่าโอรสธิดาของพระเ้าทรงธรรมบัดนี้ก็กลายเป็พระอนุชาและพระขนิษฐา ก็เข้ามาร่วมพิธีกันทุกพระองค์ แม้กระทั่ง พระนางแก้วสุริยาก็แต่งองค์ทรงเครื่อง เต็มตามยศศักดิ์ ตามพระราชประเพณี
ในระหว่างพิธีนั้น มีชาวกรุงศรี แล้วชาวต่างชาติเข้ามร่วมชื่มพระบารมีของกษัตริย์องค์ใหม่มากมาย กองทหารที่เข้ามาประจำตำแหน่งจุดต่างๆ นับหมื่นนาย เรียงรายตามจุดต่างๆ เพื่อความปลอดภัย ของเหล่าบุคคลสำคัญในครั้งนี้
แต่ทันใดนั้นเอง มีชายชาวญี่ปุ่นผู้หนึ่งมีดาบซามูไรที่เอวด้านซ้าย และดาบคล้ายกับดาบไทยอยู่ด้านขวา เดินเข้ามาเพียงผู้เดียว ทหารที่เข้ามาขัดขวางนั้น ล้มไปนอนกับพื้นกว่า ยี่สิบคน ทหารที่องครักษ์เริ่มเข้ามาเพื่อจะจับตัว เทพ จากสิบคนเป็ร้อยคน
ฝูงชนเริ่มแตกฮือ มองกันอย่างตื่นเต้น เหล่าเชื้อพระวงศ์ก็ต่างแตกตื่นใ กษัตริย์ผู้วัยเยาว์ถึงกับ ตื่นเต้น มีองครักษ์มาคอยกั้นขวางเอาไว้ พระสงฆ์ต้องหยุดสวดมนตร์ เหล่าเสนาบดีทั้งหลายมี ผู้คุ้มกันเข้ามาคอยปกป้อง คุ้มครองกันเต็มไปหมด องค์ไลมองเทพด้วยสายตาแปลกๆ เขามองชายหนุ่มคนนี้ลักษณะท่าทางคล้ายกับคนรู้จัก แต่นึกไม่ออกว่าเป็ใคร ออกญาเสนาภิมุข ตื่นเต้นหนักกว่าใคร เพราะคนที่เข้ามาเป็คนญี่ปุ่นเหมือนกับเขา เกรงว่าจะมีภัยถึงตัว จึงเรียกหน่วยอาสาปืนไฟ ออกไปจัดการกับเทพให้เสร็จสิ้นโดยเร็ว
เทพหยิบ แปดหุ่นศิลา และ แปดควายธนู ออกมาไล่ขวิด จัดการกับทหารทั้งหลายที่เข้ามาหมายจัดการกับเขา จนแตกกระเจิง
“ ซาโต้ ไสหัวออกมา เื่นี้เป็ความแค้นของเ้ากับข้า อย่าให้ผู้อื่นมาข้องเกี่ยวด้วยเลย” เทพใช้พลังราชสีห์คำรามส่งเสียงออกไปดังลั่น หน้าพระบรมมหาราชวัง
ทุกคนที่รู้จักหัวหน้าการค้าซาโต้ดี ล้วนหันมามองซาโต้เป็จุดเดียว รวมทั้งออกญาเสนาภิมุข ถึงกับโกรธจนตัวสั่น
“ นึกไม่ถึง ว่าท่านหัวหน้าเขตการค้าญี่ปุ่น ไปสร้างความยากลำบากอะไรให้เด็กหนุ่มผู้นี้ มันถึงได้กล้าหาญไม่กลัวตาย บุกเข้ามาในพระราชพิธีภิเษก ของ พระเ้าอยู่หัวในวันนี้ ท่านออกญา เื่นี้ท่านต้องให้คำอธิบายกับข้า”
“ ท่านผู้สำเร็จราชการ เื่นี้ข้าเองไม่รู้เื่ด้วย ไม่รู้ว่ามันไปทำเื่อะไรกันแน่แต่ว่า ใครที่บังอาจบุกเข้ามาทำลายพิธีราชภิเษกครั้ง มันต้องโทษตาย 9 ชั่วโครตอยู่แล้ว ท่านไม่ต้องห่วง คนของข้าจะจัดการเอง” ออกญาเสนาภิมุขเอ่ยด้วยเสียงครียด
ส่วนซาโต้ รีบบอกให้หัวหน้าลามะตันตระ และพวกเข้าไปจัดการกับ เทพอย่าให้เข้ามาใกล้แท่น พิธีการได้
ทหารธนูหน้าไม้ นับร้อย ต่างรุมยิงธนู หน้าไม้ใส่เทพ ฝูงธนูนับร้อยนับพันไม่อาจเข้าใกล้ กลับหันเหห่างกายไม่มีเฉียดแม้แต่ดอกเดียว ะุปืนของหน่วยอาสาเริ่มดังขึ้น กันระงมไปทั่วลานหน้าปราสาท แต่เทพก็เคลื่อนตัว หายราวภูตผีปีศาจ
ไม่รู้หายไปปรากฏด้านข้างหน่วยอาสาปืนไฟ แล้วดาบซามูไรก็ตวัดดาบเดียว ฉัวะ !! ไม่น่าเชื่อ มือของมือปืนทั้งสิบ ขาดออกจากกันภายในดาบเดียว
อ๊ากกกกก !!!! เสียงร้องลั่นไปทั่วสนาม ทุกคนมองอย่างตะลึงไม่คิดว่า เทพจะรวดเร็วปานนี้ ลามะทั้งยี่สิบห้าคน ลอยตัวลงมา ท่องมนตร์ปริตรเพื่อป้องกันไม่ให้เทพใช้ มนตร์ตราหายตัวได้ เทพเองก็คิดว่า เจอพวกมันทั้งยี่สิบห้าคน ก็ไม่คิดจะหายตัวสู้อีก จึงใช้พลังแห่งจักระ ทั้งเจ็ด รวมกำลังกำลังภายใน ปลดปล่อยพลังออกมาจากร่าง แล้วเคลื่อนไหวด้วยความเร็วสูงสุด เกินสายตามนุษย์จะมองเห็น
แล้วฟันใส่ ร่างลามะยี่สิบห้าคน ภายในพริบตา ขาดเป็สองท่อน เืไหลนองพื้นดิน หัวหน้าลามะตันตระลอยตัวกลางอากาศ เขวี้ยงคทาวชิระธิเบตโบราณ พุ่งใส่เทพอย่างรวดเร็ว เทพฟันดาบซามูไรเข้าใส่ คทาวชิระด้วยดาบเดียวแล้วเหวี่ยงอีกดาบที่ข้างเอว อีกเล่มปล่อยออกไป ฉึก !!! ดาบที่ปล่อยออกไปเป็ดาบวิเศษพุ่งเข้าเจาะคอหอยของ ลามะตันตระ ตายคาที่ในดาบเดียว เทพดึงดาบกลับเข้ามาเก็บในเอว แล้วมองไปที่หน้าแท่นพิธีแล้วเอ่ยว่า
“ ขออภัยทุกท่าน ที่มีสร้างความวุ่นวายในครั้งนี้ แต่แค้นที่มันฆ่าพ่อแม่ และฆ่าเด็กเล็กตายไปสามสิบคน ในโบสถ์ไวท์ ข้าไม่อาจทนต่อไปได้อีก ซาโต้ ออกมารับโทษที่เ้าก่อเอาไว้ อย่าให้ใครต้องมาล้มตายเพราะเ้าอีกเลย”
สิ้นเสียงของเทพประกาศออกไป ทุกคนต่างก็ตื่นตะลึง ไม่คิดว่า หัวหน้าซาโต้จะโเี้เช่นนี้ และที่สำคัญ โบสถ์ไวท์ เป็โบรสถ์คริสที่ พระเอากาทศรถ เสด็จปู่ของ กษัตริย์องค์ใหม่ เท่ากับลบหลู่เบื้องสูงอีก ครั้งนี้ซาโต้รีบะโบอกออกไปว่า
“ เ้าทาเคชิบ้า แกถูกตีจนสมองเลอะเลือนไปแล้วหรือ ข้าไม่ได้เป็คนทำ เ้ามีหลักฐานหรือไม่ ถ้ามีก็เอาออกมาให้ข้าดูเลย”
“ หลักฐานอย่างนั้นรึ? มันอยู่ที่ดาบของข้ายังไงเล่า”
เทพเห็นตัวมันแล้ว เลยวิ่งเข้าใส่ ไม่สนปืนไฟอีกชุด คราวนี้ เป็ทหารกองอาสาต่างชาติ เป็ของเ้าซาโต้เอง มีอยู่สามสิบคน ใช้อาวุธปืนยาวประทับยิงเข้าใส่เทพไม่ยั้ง เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !! เทพะโลอยตัวขึ้นฟ้าอย่างรวดเร็ว แล้วเหวี่ยงดาบวิเศษออกไป ฉัวะ !! ดาบวิเศษบั่นคอทหารอาสาปืนไฟไปทีเดียวห้าคน
เทพก็ใช้ดาบซามูไรฟัน คอขาดไปอีกสาม แล้ว ได้ดาบสองมือเท่านั้น คอของทหารอาสาปืนไฟที่เหลือก็กองอยู่กับพื้น ซาโต้เห็นท่าไม่ดีกำลังจะหนี ทิ้งซามูไรไว้สี่คนคอยต้านทาน แต่ว่า ไม่ทันถึงสองลมหายใจ หัวของมันทั้งสี่ก็หลุดกระเด็น ซาโต้ หนีไม่ทัน คว้าปืนออกมายิงแต่ถูกเทพใช้ดาบวิเศษ ฟันมือซ้ายขาดกระเด็น แล้วตวัดดาบมือขวาฟันเข้าที่คออีกครั้ง ฉัวะ ! คอซาโต้ขาดกระเด็น เทพเก็บดาบเอาไว้ แล้วหยิบหัวซาโต้มาถือเอาไว้
จากนั้นก็เดินออกไป โดยไม่สนใจใคร ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทิ้งความสยดสยองอยู่เื้ั ไม่มีใครกล้าทำอะไรเขาแม้แต่คนเดียว
“ เขาเป็ใคร ท่านผู้สำเร็จราชการ?” พระเ้าอยู่หัว เชษฐาธิราชเอ่ยออกมาเหมือนกลัวผู้อื่นจะได้ยิน
“ กระหม่อมเองก็ไม่ทราบ แต่ออกญาเสนาภิมุข เป็คนญี่ปุ่นเหมือนกัน ต้องรู้แน่”
ยามาดะ ยังไม่หายตะลึง พอได้ยินเสียงเรียกชื่อตน ก็รีบหันมาบอกทันทีว่า
“ เื่นี้เป็ความแค้นส่วนตัว กระหม่อมไม่อาจทราบได้ แต่ขอเวลา 1 วัน กระหม่อมต้องมีคำอธิบายให้พระองค์อย่างแน่นอน”
“ พาเขามาพบข้า ห้ามให้ใครแตะต้องเขาเป็อันขาด” พระเ้าอยู่หัวเอ่ยเสียงเข้มแล้วสะบัดผ้าเดินกลับวังไม่สนใจเื่พีธีอีกต่อไป
ส่วนองค์หญิงแก้วสุริยา ได้แต่ใช้มือป้องปากของตนด้วยความตื่นเต้น ไม่คิดว่าชายผู้นี้ จะเก่งกล้าสามารถเช่นนี้ แต่ว่า เงาเื้ัที่เดินจากไปคล้ายคนที่เสด็จพ่อฝากฝังให้ดูแลองค์หญิงมาก จึงมีรับสั่งกับคนสนิทให้ไปตามสืบว่า เขาคนนี้เป็ใครกันแน่
เทพนำหัวของซาโต้มาวางที่หน้าหลุมศพของ เด็กๆ ที่ต้องมาตายเพราะมัน แล้วทำการเผา ต่อหน้าทุกๆ คน ทำให้ทุกคนต้องหลั่งน้ำตาคิดถึงเพื่อนๆ ที่ตายไปแล้ว
หลวงพ่อฟานเกา เข้ามายืนด้านข้างเทพแล้วเอ่ยว่า
“ เ้าก่อเื่ใหญ่เช่นนี้ หลวงพ่อไม่สบายใจเลย”
“ หลวงพ่อไม่ต้องห่วง ข้าจะจากไปที่นี่ ไม่มีใครกล้าทำแบบเ้าซาโต้อีกแน่”
เทพมั่นใจ หลังจากที่สังหารซาโต้ คงไม่มีใครในแผ่นดิน กล้าคิดร้ายต่อคนของโบสถ์ของหลวงพ่อฟานเกาอีกแน่ เทพนำหีบสมบัติออกมา สองหีบ มอบให้หลวงพ่อเพื่อนำไปเป็ทุนในการสร้างโบสถ์ใหม่ เซกิเปิดออกดูพบว่า เป็ทองคำแท่งทั้งนั้น
“ นี่เ้าไปเอามาจากไหนเนี่ย?”
“ มันมากเกินไป ทองคำขนาดนี้ สร้างโบสถ์ได้ อีกหลังเลยนะ”
หลวงพ่อฟานเกาเอง ก็เอ่ยอย่างตื่นเต้น
“ ไม่ต้องห่วง เงินนี้เป็ของอาจารย์ข้าเอง นำไปใช้ได้เลย ส่วนที่เหลือ ก็มอบเป็ทุนค่าอาหาร ค่าเล่าเรียนเด็กๆ หลวงพ่อจะได้ไม่ต้องกังวลเื่ค่าใช้จ่ายอีกต่อไป”
“ เ้าช่างดีต่อโบสถ์ของเราเหลือเกิน”
“ หากหลวงพ่อไม่เก็บข้ามาเลี้ยง ข้าคงอดตายไปแล้ว” เทพเอ่ยแทนทาเคชิ
“ เอาละ ไม่ต้องพูดอะไรกันมาก วันนี้เราจะมาเลี้ยงส่ง เ้าเทพกัน หวังว่าสักวันหนึ่งจะกลับมาหาพวกเราได้เหมือนเดิม” เซไกกล่าวกับทุก ๆ คน
เย็นวันนั้นมีทหารของ เ้าพระยากลาโหมเข้ามาขอเชิญให้เทพเข้าวัง เพื่อไปหาพระเ้าอยู่หัว เทพปฏิเสธไป สร้างความโกรธแค้นให้กับหัวหน้าองครักษ์ยิ่งนัก
จากนั้นเทพก็เดินทางจากไปที่บางกอก ที่บริเวณปากน้ำ เพื่อก่อสร้างที่พักในอนาคตไว้สำหรับ องค์หญิงแก้วสุริยา ซึ่งตอนนี้ การก่อสร้างได้ไปกว่าครึ่งแล้ว
เทพอยู่ที่นี่ก็ฝึกฝนตนเองอยู่เสมอ ไม่ได้หยุดนิ่ง แต่แล้ววันหนึ่งองค์หญิงแก้วสุริยาก็เสด็จมาที่แห่งนี้
องค์หญิงแก้วสุริยา แต่งชุดลำลอง มากับคนรับใช้สี่คน แล้วเดินเข้ามาหาเทพแต่เพียงผู้เดียว
“ ที่แท้เ้าก็เป็โจรลักพาตัวเสด็จพ่อนี่เอง”
“ นึกไม่ถึง แค่เห็นพบหน้ากระหม่อมคืนเดียว ท่านก็จดจำกระหม่อมได้ด้วย? ว่าแต่องค์หญิงรู้จักที่แห่งนี้ได้อย่างไร?”
“ ก่อนเสด็จพ่อจากไปได้บอกสถานที่นี้กับข้า ส่วนเ้าเป็ใครกันแน่ เพราะเหตุใดถึงได้ขวัญกล้าบังอาจก่อกวนงานพิธีราชภิเษกของเสด็จพี่ของข้า?”
“ กระหม่อมชื่อ ทาเคชิ เป็ลูกกำพร้า พ่อแม่ตายเพราะถูกเ้าซาโต้ฆ่าตาย องค์หญิงมีปัญหาอะไรรึ?”
“ ไม่มีใครจะกล้าไปมีเื่กับ ยอดฝีมือเช่นเ้า ว่าแต่ทำไมไปพบเสด็จพี่ เ้าไม่อยากได้ยศฐาบรรดาศักดิ์ ชื่อเสียงเงินทองหรอกรึ?”
“ กระหม่อมไม่สนใจ”
“ แล้วเสด็จพ่อ ฝากฝังข้าไว้กับเ้าหมายความว่าอย่างไร เ้าจะช่วยดูแลข้าหรือไม่”
“ แน่นอน กระหม่อมเอ่ยไปแล้ว ไม่คืนคำแน่”
“ ดี ถ้าเช่นนั้นเ้ากลับไปเป็องครักษ์ของข้า”
เทพหันมามองหน้าขององค์หญิงที่ ยังคงงดงามตลอดเวลาที่ได้พบทุกครั้ง
“ ตอนนี้กระหม่อมเป็นักโทษอาญาแผ่นดินไปแล้ว หากไปเป็องครักษ์ให้องค์หญิง จะทรงเดือดร้อนไปเปล่าๆ กระหม่อมจะสร้างหุ่นพยนต์ให้พระองค์ ไว้คอยป้องกันภัยให้พระองค์ หากเกิดอันตรายเมื่อใด กระหม่อมก็จะรู้ด้วย แล้วจะไปช่วยองค์หญิงทันที”
“ จริงรึ แต่ข้าไม่อยากได้ควายหรือ เ้าหุ่นศิลาแบบนั้นนะ”
“ กระหม่อมจะสร้างหุ่นพยนต์เด็กน้อย กับ ต่อข้าวสารเสก ดีไหม?”
“ ถ้าเช่นนั้นก็ได้”
เทพเริ่มปั้นดินเป็เด็กผมจุก คล้ายกุมารทองให้องค์หญิง 1 ตัว แล้วสร้าง ข้าวสารเสกที่สามารถแปรเปลี่ยนเป็ ต่อหัวเสือได้
“ ขอบใจ” องค์หญิงหยิบถุงที่ใส่ของวิเศษทั้งสองมา แล้วยิ้มให้เทพเป็ครั้งแรก จากนั้นก็ลาจากไป เทพได้แต่ยิ้มส่งเพราะว่า เหตุการณ์ต่อไปอีกไม่กี่เดือน องค์หญิงต้องพบความยากลำบากใจมาก เทพไม่อยากเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์ เลยขออยู่อย่างสงบไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับวังวน การแย่งชิงอำนาจของคนในกรุงศรีอีก
รอวันที่ องค์หญิงมีปัญหาที่ไม่สามารถอยู่ที่กรุงศรีได้ เทพจะมาองค์หญิงมาอยู่ที่นี่ตลอดไป
ณ พระบรมมหาราชวัง
“ มันชื่อทาเคชิ เป็บุตรชายของ หัวหน้าการค้าญี่ปุ่นคนก่อน ซึ่งอดีตเคยเป็นินจาอิงะ ของญี่ปุ่น ไม่แปลกใจเลย ทำไมมันถึงใช้วิชานินจาระดับสูงเช่นนี้ได้ ซึ่งปัจจุบัน นินจาชั้นสูงมักจะอยู่ที่ปราสาทกับ ท่านโชกุน ไม่อนุญาตให้ออกนอกประเทศ ส่วนเ้าซาโต้ ใช้วิธีลอบสังหารพ่อกับแม่ของ ทาเคชิ ในอดีต จึงทำให้มันมาแก้แค้นในวันนี้ หากว่าฝ่าา ้าให้กระหม่อมส่งคนไปจัดการกับมัน
กระหม่อมจะจัดส่งไปในทันที” ออกญายามาดะกล่าวรายงานต่อหน้า พระเชษฐาธิราช
“ เราส่งคนไปตามมัน มารับใช้แล้ว แต่มันปฏิเสธ เราหวังว่า มันคงไม่เข้าร่วมกับ ท่านผู้สำเร็จราชการ เราก็ไม่คิดจะหาเื่คนอย่างมัน”
“ เื่เข้ากับ ท่านผู้สำเร็จราชการนั้น คงเป็ไปไม่ได้ จากนิสัยของมันไม่มีใครที่จะโน้มน้าวมันได้ มีแต่เพียงหลวงพ่อฟานเกา ที่พอจะเกลี้ยกล่อมมันได้ แต่ว่า... ท่านไม่ยอมให้ความร่วมมือกับพวกเรา”
“ น่าเสียดาย หากได้มันมาเป็พวกด้วย คนของเราจะกล้าแกร่งขึ้นมากกว่านี้ ท่านออกญา เหตุใดวันนี้มีมากันแค่นี้ ขุนนางผู้อื่นหายไปไหนหมด” เ้ากรมวัง เดินออกมารายงานว่า
“ วันนี้ท่านผู้สำเร็จราชการได้จัดงานศพ มารดา มีเหล่าขุนนางทั้งหลาย เลยไปร่วมฟังพระสวด กันหมดพระเ้าค่ะ"
“ เื่ใหญ่ขนาดนี้ ไม่เห็นท่านผู้สำเร็จราชการบอกเราเลย”
“ ท่านผู้สำเร็จราชการไม่ได้เอ่ยบอกใคร อยากจัดเป็การภายในครอบครัว แต่ว่าขุนนางที่รู้ ก็เลยไปร่วมงานศพกันทั้งหมด”
“ ดีมาก พวกมันแทนที่จะไปตอนกลางคืน นี่พวกมันไปั้แ่เช้าเลยหรือ งานศพที่วัดใดกัน เขาสวดกันั้แ่เช้า พวกมันนี่เห็นงานท่านพระยา สำคัญกว่าบ้านเมืองเชียวรึ? หากท่านพระยาคิดยึดอำนาจ พวกมันมิแห่ตามกันไปอีกใช่ไหม ไว้พวกมันกลับคราวนี้ ข้าจะสั่งให้โบยมันทุกคนให้หลาบจำ”
พระเชษฐาธิราช ผู้เยาว์วัยแม้มีความคิดที่ดีและถูกต้อง แต่ว่า ในโลกนี้ไม่เคยมีอะไรที่ราบเรียบสวยงาม เพราะเหตุคำพูดในวันนี้ของพระองค์ ทำให้เกิดความขัดแย้งขั้นรุนแรงกับท่านผู้สำเร็จราชการ.....
2K
