ตอนที่ 3 ความสุขในห้องน้ำ
แมนลูบไล้เป้ากางเกงตัวเองอย่างเมามัน มืออีกข้างกำพวงมาลัยแน่น สลับกับการแอบมองวาสนาผ่านกระจกมองหลัง กลิ่นหอมกรุ่นจากร่างกายของเธอยังคงอบอวลอยู่ในรถ ยิ่งสูดดมลึกเท่าไร ความปรารถนาในกามก็ยิ่งถาโถมเข้ามามากเท่านั้น มันยั่วยวนเสียจนเขาลืมตัว สูดหายใจเข้าอย่างแรง เสียงดังครืดคราดจนวาสนาที่นั่งอยู่เบาะหลังได้ยิน
“แมนเป็อะไรหรือเปล่า หายใจดังเชียว”
เสียงหวานใสเอ่ยขึ้นด้วยความสงสัย
แมนสะดุ้งเล็กน้อย ความตื่นตระหนกแล่นวาบเข้ามา เขารีบดึงมือออกจากเป้ากางเกงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะพยายามปรับสีหน้าให้เป็ปกติ แม้ใจจะเต้นระรัวราวกับกลองศึก
“พอดี...พอดีเป็หวัดน่ะครับคุณวาสนา เลยหายใจไม่ค่อยออกเลยต้องหายใจแรง ขอโทษด้วยครับ”
เขาตอบอย่างลนลาน พยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่นเครือ
วาสนาไม่ได้สงสัยอะไร เธอตอบกลับมาด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนที่เต็มไปด้วยความห่วงใย
“ไม่เป็ไรหรอกจ้ะ งั้นเดี๋ยวตอนซื้อของก็ซื้อยามาด้วยนะ เอาไปกินจะได้หายไว ๆ ”
คำพูดที่เปี่ยมด้วยความเมตตาและรอยยิ้มแสนอบอุ่นของเธอ ยิ่งทำให้แมนรู้สึกหลงใหลในตัวเ้านายคนนี้ขึ้นไปอีก
เขารีบพยักหน้าแล้วขอบคุณเ้านายผู้ใจดี
เมื่อเวลาผ่านไปสักพักก็มาถึงที่หมาย
รถยนต์คันหรูมาจอด ณ ลานจอดรถของห้างสรรพสินค้า ทั้งแมนและวาสนาก็ก้าวลงจากรถ
ทั้งคู่จะมุ่งหน้าไปยังโซนซูเปอร์มาร์เก็ตเพื่อซื้อของสดสำหรับมื้อเย็น
“แมน ฉันขอแวะเข้าห้องน้ำก่อนนะ”
วาสนาเอ่ยขึ้น ก่อนจะเดินไปทางป้ายห้องน้ำ
แมนพยักหน้ารับแล้วเดินตามเธอไปเพื่อเข้าห้องน้ำเหมือนกัน ทว่าเขาไม่ได้ปวดปัสสาวะเลยแม้แต่น้อย มีแต่ความเงี่ยนที่สั่งสมมาตลอดการเดินทาง ความปรารถนาที่คุกรุ่นเมื่อได้ัักลิ่นกายของเธอ และได้เห็นเรือนร่างที่ยั่วยวนนั้น มันถาโถมเข้ามาจนเขาแทบจะควบคุมตัวเองไม่อยู่ การมาถึงห้องน้ำจึงเป็ทางออกให้เขาได้ปลดปล่อยความใคร่ในตัววาสนาออกมา
เขาเดินไปยังห้องน้ำชายที่ค่อนข้างเงียบ เลือกห้องน้ำที่อยู่ด้านในสุดแล้วปิดประตูลงกลอนอย่างแ่า
“ไม่ไหวแล้ว กวยแข็งจนปวดไปหมด”
มือหนา ๆ ของแมนสั่นเทาขณะปลดเข็มขัดและรูดซิปกางเกงลง ท่อนเนื้อเอ็นที่แข็งตึงผงาดขึ้น มันแข็งและร้อนผ่าวด้วยความ้าที่อัดแน่น
แมนถอดกางเกงและกางเกงในลงมากองที่ข้อเท้า ก่อนจะใช้มือหยาบกร้านกอบกุมท่อนเนื้อ แล้วเริ่มต้นสาวรูดขึ้นลงอย่างช้า ๆ แล้วค่อย ๆ เพิ่มความเร็วขึ้นเรื่อย ๆ
“อ่า..อือออ”
เสียงครางเบา ๆ หลุดออกมา ดวงตาของเขาปิดลง ภาพของวาสนาในชุดกระโปรงลายดอกที่ขับเน้นเนินอกอวบอิ่มผุดขึ้นมาในมโนภาพ เขาสูดหายใจเข้าลึก พร่ำเรียกชื่อเธอซ้ำๆ ในลำคอ เสียงกระเส่าปนครางต่ำ ๆ หลุดรอดออกมาจากริมฝีปาก
“วาสนา...วาสนา…”
เขารูดท่อนเนื้ออย่างบ้าคลั่ง ความร้อนรุ่มที่สะสมอยู่พุ่งทะยานสู่จุดสูงสุด ร่างกายกระตุกเกร็ง ปลายเท้าจิกเกร็งลงบนพื้น แรงขับเคลื่อนอันรุนแรงทำให้ท่อนเนื้อพ่นน้ำสีขาวขุ่นออกมาอย่างพรั่งพรู ลงไปในโถส้วมพร้อมกับเสียงครางอันน่าพอใจที่ดังลั่นออกมาจากลำคอ
“อ้าาาาาา…ว..าสนาาา”
แมนยืนหอบเล็กน้อย ก่อนจะใช้กระดาษชำระเช็ดทำความสะอาด แล้วค่อย ๆ แต่งตัวให้เรียบร้อยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาสูดหายใจลึกอีกครั้ง พยายามสงบจิตใจ ก่อนจะเปิดประตูห้องน้ำออกไปยืนรอวาสนาอยู่ด้านนอก
ไม่นานนัก วาสนาก็ออกมาจากห้องน้ำ สีหน้าสดชื่นและมีรอยยิ้มประดับอยู่บนริมฝีปาก เธอเดินตรงมาหาแมนที่ยืนรออยู่ด้วยท่าทีสบาย ๆ
“ไปกันเถอะแมน”
เธอกล่าวชวนอย่างเป็กันเอง
ทั้งคู่เดินเคียงกันเข้าไปในโซนซูเปอร์มาร์เก็ต
แมนรีบคว้าตะกร้าใบใหญ่มาเพื่อใส่ของ ในขณะที่วาสนาก็เริ่มเลือกซื้อของสดและวัตถุดิบต่าง ๆ อย่างเพลิดเพลิน เธอหยิบนั่นจับนี่อย่างช้า ๆ พินิจพิจารณาสินค้าแต่ละชนิดด้วยความใส่ใจ
แมนเดินตามหลังเธออย่างไม่ห่างสายตา เขามองดูแผ่นหลังของวาสนา ยามที่เธอเอื้อมหยิบของจากชั้นสูง ๆ กระโปรงลายดอกที่เธอสวมใส่ก็จะรัดรึง่สะโพกที่ผายงามงอน เผยให้เห็นรูปร่างของก้นอันเต่งตึงชวนมอง ความสุขของแมนในตอนนี้คือการได้มองเธอ ได้ซึมซับภาพอันยั่วยวนตรงหน้าอย่างไม่รีบร้อน
อันที่จริงแล้ว วาสนาไม่จำเป็ต้องมาเดินเลือกซื้อของเอง หรือแม้แต่ลงมือทำกับข้าวด้วยตัวเองเลยก็ได้ ด้วยฐานะและทรัพย์สินที่เธอมี เธอสามารถจ้างแม่บ้านหรือคนครัวมาดูแลเื่เหล่านี้ได้อย่างสบาย ๆ แต่เป็เพราะความเบื่อหน่ายและความเหงาที่เกาะกุมจิตใจหลังจากที่สามีเธอเสียไป ทำให้เธอต้องหาอะไรทำ เพื่อเติมเต็มความว่างเปล่าในชีวิต และการได้มาเดินเลือกซื้อของในซูเปอร์มาร์เก็ตเช่นนี้ ก็เป็กิจกรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ทำให้เธอรู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้นมาได้บ้าง
1K
