ระบบล็อกอินสร้างอวตารในโลกอันเตอร์

    บทที่ 27 กลุ่มคนที่ประสงค์ร้าย 

    บทที่ 27

    กลุ่มคนที่ประสงค์ร้าย 

    หนึ่งลูกธนูพุ่งผ่านหน้าของเอ็กซ์ไป เอ็กซ์ที่กำลังเคลื่อนไหวหยุดตรงอย่างรวดเร็ว สายตาเหลือบไปมองทางทิศทางที่การโจมตีปริศนานั้นพุ่งมา 

    เอ็กซ์ตระหนักรู้ได้ในทันที การโจมตีที่พุ่งมานั้นมันไม่ใช่การโจมตีของมอนสเตอร์อย่างแน่นอน 

    ไม่ว่าอย่างไรการโจมตีที่มันพุ่งทะยานมาก็เป็๲การโจมตีของมนุษย์ ลูกธนูแบบนี้มันไม่มีในหมู่ของมอนสเตอร์

    เมื่อหันมองไปสิ่งที่พบเห็นก็คือชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่บนต้นไม้ ชายคนนั้นมีอายุราวๆสักยี่สิบต้นๆสวมใส่ชุดคล่องตัว ในมือถือธนูเอาไว้แล้วก็มองตรงลงมาด้านล่าง

    อีกฝ่ายแสดงรอยยิ้มออกมา “ ขอโทษด้วยนะน้องชาย ”

    “ แต่ว่าตรงนี้มันเป็๞เขตล่าของกิลพวกฉันเพราะแบบนั้นช่วยออกไปหน่อยได้ไหม ”

    เอ็กซ์แสดงใบหน้าเรียบเฉยพลังคิดในใจ ‘ ไม่คิดเลยไม่นานก็มีการจับจองเขตล่ากันแล้วอย่างนั้นหรอ ’ 

    ‘ อันที่จริงแล้วทางสมาคมไม่ได้มีความประสงค์ในการให้กิลด์ใดกิลด์นึงถือครองสิทธิ์ในการล่าภายในพื้นที่สาธารณะ ’

    ‘ พื้นที่ล่าสาธารณะก็คือบริเวณด้านในหอคอย อย่างเช่นเขตนอกเมืองหรือว่าเขตหอคอยบางชั้น ’

    ‘ ถ้าไม่ใช่ดันเจี้ยนหรือว่าพื้นที่การพิชิตหอคอย แน่นอนว่าถ้าสมาคมเองก็จะถือว่าสถานที่แห่งนั้นเป็๞สถานที่ในการล่าสาธารณะแทบหมด’

    ‘ จะพูดว่ามีข้อห้ามในการห้าม๦๱๵๤๦๱๵๹พื้นที่ล่าสาธารณะก็ได้ ทางสมาคมไม่นิยมให้กิลด์ทำแบบนั้นเพราะมันจะขัดต่อหลักคุณธรรม ’

    ‘ การที่มีกิลด์ใหญ่ๆที่มีกำลังรบเยอะๆ ยึดครองสถานที่ล่าทั้งหมดมันเองก็จะทำให้ฮันเตอร์คนอื่นๆที่ไม่มีสังกัดไม่สามารถทำงานได้ ’

    ‘ แต่ถึงจะพูดแบบนั้น  มันเองก็มีพวกคนจำนวนมากที่ไม่ทำตามเหมือนกัน ’

    ‘ เพราะว่าการยึดครองพื้นที่ละเอาไว้ก็จะเป็๞ผลประโยชน์กับพวกมัน ’

    ‘ มันจะมีกิลหลายกิลด์ที่ทำการละเมิดข้อตกลงในส่วนนี้ และก็ยึดครองสถานที่ในการล่าเอาไว้เพียงแค่คนเดียว ’

    ‘ แต่ไม่คิดว่าจะมีคนเริ่มความคิดนี้แล้วนี่เพียงแค่ชั้นที่ 5 เองนะ ’ 

    เอ็กซ์ใช้แววตาที่จริงจังจ้องมองไปที่ชายที่กำลังยืนอยู่บนต้นไม้ ลูกธนูที่ยิงผ่านไปแน่นอนว่ามันเป็๲เพียงแค่เป็๲การยิงอย่างไม่ได้ตั้งใจเท่านั้น 

    เอ็กซ์มองร่างกายของมันพลางกับประเมิน ‘ ให้มองจากสายตาคนคนนี้น่าจะมีระดับอยู่ในระดับที่สูงกว่าพวกฮันเตอร์ธรรมดาทั่วไปที่อยู่ภายในชั้นนี้ ระดับ C  เกือบจะ B ’

    “ นี่ไม่ได้ยินอย่างนั้นหรอฉันบอกว่าภายในสถานที่แห่งนี้พวกฉันกำลังล่ากันอยู่ยังไงล่ะ ”

    “ เพราะแบบนั้นช่วยออกไปจากสถานที่แห่งนี้ได้หรือเปล่า ” มันพูดย้ำออกมาพลางใช้แววตาที่ข่มขู่ 

    เอ็กซ์พูดกลับไปอย่างรวดเร็ว “ แต่ว่าการยึดครองพื้นที่ฟาร์มเอาไว้ มันถือว่าเป็๲ข้อห้ามภายในสมาคมไม่ใชเหรอ  ” 

    “ ไม่เคยรู้ว่าทางสมาคมจะยินยอมให้กลุ่มใดกลุ่มหนึ่งในการยึดครองสถานที่เอาไว้ ”

    “ สถานที่ล่าสาธารณะ ผู้ดูแลโดยทางสมาคมเพราะแบบนั้นไม่มีกลุ่มใดถือครองในการล่า  ”

    เมื่อได้ยินคำพูดแบบนั้นชายผู้ที่อยู่ด้านหน้าแสดงใบหน้าจริงจัง มันก็หมดคิ้วทั้งสองข้างเข้าหา แววตาของมันจ้องมองมาที่เอ็กซ์ “ ว่ายังไง…นี่แกจะไม่ออกไปจากสถานที่แห่งนี้อยู่กัน”

    “ นั่นสินะตอนนี้คุณทำแบบนี้ผมเองก็คงจะต้องแจ้งข้อมูลนี้ให้ทางสมาคมรู้ ” 

    ชายคนนั้นดวงตาเบิกขว้างขึ้นดวงตาของมันแปรเปลี่ยนกลายเป็๞ความจริง “ แก!!! ”

    แน่นอนว่าถ้าเ๱ื่๵๹นี้ไปถึงสมาคมพวกมันเองก็คงจะได้รับบทลงโทษจนสะสม เพราะว่าในส่วนนี้มันคือข้อห้ามที่ทันสมาคมนั้นห้ามเอาไว้แล้ว

    การละเมิดข้อห้ามของทางสมาคมมีโอกาสที่จะโดนตัดทอนสิทธิ์การเป็๞ฮันเตอร์หรือปรับเงินเป็๞เงินจำนวนมาก

    คนผู้นั้นยกธนูภายในมือขึ้นง้างการโจมตีเตรียมโจมตี แต่ทันทีที่มันพร้อมจะลงมือ เป้าหมายที่มันกำลังเพ่งเล็งอยู่ก็หายไป

    ในพริบตาเดียวที่มันมองเห็นร่างกายของเอ็กซ์หายไปจากจุดนั้น เพียงแค่พริบตาเดียวตัวตนที่หายไปก็ไปปรากฏกายอยู่ด้านหลัง

    ฟิ้ว!! การเคลื่อนไหวที่เคลื่อนไหวผ่านสายลมอย่างรวดเร็ว เอ็กซ์ไปปรากฏกายอยู่ด้านหลัง 

    “ ก็เข้าใจอยู่หรอกว่าตั้งใจที่จะโจมตี เพราะว่ายังไงซะเขตการล่าสาธารณะสถานที่แห่งนี้มันก็อยู่นอกเหนือเขตของการดูแลของกฎหมาย ” 

    “ เพราะแบบนั้นก็ฮันเตอร์จึงสามารถสังหารกันได้ถ้าไม่มีใครรู้ เพราะแบบนั้นคิดจะฆ่าปิดปากสินะ ”

    “ แต่ว่าลืมไปหรือเปล่าว่าคนที่โดนฆ่าได้นะไม่ได้มีเพียงแค่ตัวของฉันเพียงคนเดียว ” 

    “ อะไรกัน… ” ชายคนนั้นที่ยืนอยู่บนต้นไม้ดวงตาเบิกกว้างขึ้น 

    เสียงที่ดังขึ้นมาจากด้านหลังการเคลื่อนไหวที่มันแทบจะไม่สามารถตามทัน มันรู้ได้ในทันทีว่าศัตรูของมันที่มันกำลังจะโจมตีตอนนี้มาอยู่ด้านหลังของมันเรียบร้อยแล้ว 

    มันหันหน้าไปอย่างรวดเร็ว แต่ในขณะที่ร่างกายขยับเขยื้อนตามสัญชาต เมื่อมันหันไปฝ่ามือของเอ็กซ์พุ่งทะยานมาจับเข้าที่คอของมัน

    มับ!!!

    เพียงแค่พริบตาเดียวร่างกายของนักธนูคนนั้นถูกยกสูงขึ้น “ สำหรับพวกฮันเตอร์ที่โจมตีระยะไกล โดยเฉพาะคนที่ใช้ธนูเป็๲อาวุธ สิ่งที่ต้องระวังมากที่สุดคือการโดนศัตรูเข้าใกล้ตัวไม่ใช่หรอ”

    “ ถ้าเกิดว่าจะโจมตีก็ควรจะหลบในสถานที่ที่มันลับตาหน่อยสิ หรือคิดว่าจะสามารถสังหารฉันได้ในการโจมตีครั้งเดียวจริงๆ ” 

    เอ็กซ์แสดงรอยยิ้ม 

    นักธนูคนนั้นถูกยกสูงขึ้นมันดิ้นทุรนทุราย แรงบีบของฝ่ามืออันมหาศาลที่บีบอยู่ที่คอของมัน “ ไอ้บัดซบ!!! ”

    “ แต่ไม่รู้อย่างนั้นหรอกว่าพวกฉันคือใคร ”

    “ พวกฉันคือกิลด์หมาป่าดำเลยนะ!!! ”

     เมื่อได้ยินแบบนั้นเอ็กซ์หยุดนิ่ง ปรายสายตาแล้วคิดในใจ ‘ กิลด์หมาป่าอย่างนั้นหรอนั่นสินะเป็๲กิลขนาดใหญ่ที่ถูกสร้างขึ้นมามีรากฐานมาจากประเทศอังกฤษ ’ 

    ‘ เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงวางอำนาจขนาดนี้เพราะว่าพวกมันเองก็มีพวกฮันเตอร์ที่อยู่ในระดับฮันเตอร์จำนวนนึงในการเริ่มต้น ’

    เอ็กซ์แสดงรอยยิ้ม “ ขอบใจนะที่บอกเกี่ยวกับเ๱ื่๵๹นั้น  ” 

    “ มันเองทำให้ฉันตัดสินใจได้ง่ายขึ้นเลยล่ะ ”

    “ ในตอนแรกคิดอยู่ว่าจะปล่อยไปดีหรือเปล่า แต่ว่าเมื่อเห็นว่าเป็๲พวกกิลหมาป่าแบบนั้นฆ่าดีกว่า ” เอ็กซ์ใช้มืออีกข้างนึงชักดาบออกมา 

    ทันทีที่ดาบสีดำถูกชักออกมา ใบหน้าของใช้ที่อยู่ด้านหน้าก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว เอ็กซ์ใช้ดาบของตนเองตัดคอของมันอย่างไม่ลังเล 

    ฉึบ!!!

    “ ขอโทษนะแต่ว่าฉันผ่านโลกมามากน่ะ ”

    “ ฉันรู้ดีว่ากิลของพวกแกเ๽้าคิดเ๽้าแค้นขนาดไหน ถึงแม้ว่าปล่อยพวกแกไปก็คงจะไม่ยอมปล่อยฉันอยู่ดี ”  

    “ เพราะแบบนั้นฆ่าเลยดีกว่า ” ภพที่กำลังควบคุมอยู่พูดพึมพำกับตนเอง 

    เขาผ่านชีวิตฮันเตอร์มาเป็๲เวลานาน เพราะแบบนั้นจึงรู้ดีอาชีพแบบนี้และภายในโลกแบบนี้ ถ้าเกิดว่าอ่อนแอหรือว่าใจอ่อนมีแต่ตนเองเท่านั้นแหละที่จะเป็๲ฝ่ายที่เสียใจ 

    ถ้าเกิดว่ามีคนสักคนนึงตั้งใจจะสังหารตน ตัวของเขาเองก็รู้ดีว่าสิ่งเดียวที่สามารถทำได้ก็คือการฆ่ามันเท่านั้น

    ประสบการณ์ภายในอดีตที่เคยผ่านมามันสอนให้เขาเป็๲คนแบบนี้ เพราะแบบนั้นจึงตัดคอฮันเตอร์ที่อยู่ด้านหน้าโดยไม่ลังเล

    ถ้าปล่อยมันไปก็มีแต่เขานั่นแหละที่ต้องนั่งเสียใจทีหลัง 

    [ สังหารฮันเตอร์ ]

    [ ได้รับเหรียญระบบ 50 เหรียญ] 

    “ ไม่คิดเลยว่าจะได้เหรียญระบบด้วย… ”

    ในขณะที่ลงมือสังหารคนคนนั้นไปเรียบร้อยแล้ว แต่ดูเหมือนว่าเ๹ื่๪๫ทุกอย่างมันจะยังไม่จบ 

    จบบท