"เ้าสามตัวนี้อีกแล้ว? พาพวกมาจัดการข้างั้นเหรอ"ไทก้าพูดออกไปพร้อมกับมองไปยังอสูรสามตัว
"หึๆ ใช่แล้ว ยังไงซะวันนี้เ้าต้องตาย ที่กล้ามาทำร้ายพวกเรา"หมาป่าแดงพูดขึ้น
"นำพวกมนุษย์ที่จับได้มารวมไว้ที่นี่ เราจะให้ท่านเ้าอาณาเขตตัดสินพวกมันพร้อมกัน"อสูรอินทรีบอกกับเหล่าสัตว์อสูรที่อยู่รอบๆ
ตุบ! ตุบ! ตุบ!
เหล่าสัตว์อสูรนำมนุษย์ทั้งหมดที่เพิ่งจับได้คุกเข่าลงด้านหน้าของไทก้า เหลือเพียงไทก้ากับชายผิวเข้มมีปีกเท่านั้น
"หากเ้าคุกเข่าอ้อนวอนขออภัยพวกข้าเหมือนเ้าพวกนี้ ก่อนที่เ้าอาณาเขตจะมาถึง ข้าจะบอกกับเ้าอาณาเขตไม่ให้ฆ่าพวกเ้า แต่อาจจะทำโทษให้รู้สำนึกสักเล็กน้อย ที่กล้าบุกรุกพื้นที่ส่วนลึกและยังกล้าทำร้ายสัตว์อสูรภายในป่าลึกอีก"อสูรหมีดำกล่าวขึ้นพร้อมมองไปยังไทก้า
"โปรดไว้ชีวิตพวกเราด้วยท่านอสูร พวกข้าอยู่เพียงรอบนอกป่าลึกเท่านั้น และไม่ได้ลงมือทำร้ายอสูรตนใดเลยแม้แต่น้อย"ชายคนหนึ่งที่ถูกจับอยู่ตอนนี้พูดขึ้น
"หึ มนุษย์อ่อนแออย่างพวกเ้ารึจะกล้า แต่ว่าเ้าหนุ่มหยิ่งยโสผมฟ้านั่นทำร้ายพวกเรา และยังฆ่าสัตว์อสูรไปหลายตัว พวกข้าจึงต้องลงโทษมนุษย์อย่างพวกเ้าให้รู้สำนึกทั้งหมด"หมาป่าแดงพูดขึ้นพร้อมชี้ไปยังไทก้า
ทุกคนหันมองไทก้าด้วยสายตาที่ไม่เป็มิตร และยังกล่าวโทษไทก้าในใจที่ทำให้ต้องตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้อีก หากไทก้าไม่ไปรบกวนสัตว์อสูรพวกนี้ พวกมันคงไม่ยกพลกันมาเช่นนี้
"เช่นนั้นข้าขออภัยทุกท่านด้วย ที่ข้าลงมือไปล้วนเป็อุบัติเหตุหน่ะ พอดีข้าไม่มีเวลาซะด้วย ได้โปรดปล่อยตัวทุกคนด้วย"ไทก้าพูดขณะประนมมือ จากนั้นจึงก้มลงพยุงชายผิวเข้มมีปีกขึ้นกำลังจะเดินออกไป
"เด๋วก่อน" ขณะที่ไทก้ากำลังจะเดินออกไปนั้น หมูป่าสองขาก็เดินมาขวางหน้าเอาไว้
"เ้าคิดจะไปก็ไปงั้นรึ เ้าคิดว่าที่นี่คือที่ไหน?" หมูป่าพูดขึ้นพร้อมกับท่าทีโมโห
ไทก้ามองไปยังหมูป่าด้วยท่าทีสบายๆ และกล่าวออกมา "ที่นี่ก็ป่าเวรุไง ใครก็รู้ "
"อีกอย่าง ข้าก็ขอโทษไปแล้ว และที่เกิดขึ้นทั้งหมดเป็อสูรพวกนั้นโจมตีข้าก่อน รวมถึงพวกเ้าด้วย จะให้ข้าทำอะไรอีก?" ไทก้าพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงธรรมดาๆ
"ช่างเป็คนโอหังซะจริง โดนล้อมเอาไว้ยังกล้าพูดจาแบบนี้อีก" หมีดำพูดขึ้นทั้งยังกำหมัดแน่น 'หากมันมีพลังมากพอที่จะเอาชนะไทก้าได้คงจัดไทก้าสักหมัดแล้ว'
"ยังไงเ้าก็ไปไหนไม่ได้ จนกว่าเ้าอาณาเขตจะเป็ผู้ตัดสิน" อสูรอินทรีพูดขึ้นพร้อมมองลงไปที่ไทก้า
"แล้วหากข้าจะไปล่ะ" ไทก้าหันขึ้นไปมองอสูรอินทรีและปลดปล่อยพลังจิตออกมาเตรียมพร้อมต่อสู้
อสูรอินทรีชะงักไปชั่วครู่ 'พลังจิตระดับพอๆกับเ้าอาณาเขตเลย' อสูรอินทรีคิดในใจด้วยความใเล็กน้อยแต่หากใช้อสูรหลายตน'รุม'รวมกับพลังของท่านเ้าอาณาเขตยังไงต้องรับมือไทก้าได้แน่นอน
แต่ในขณะที่ไทก้ากำลังดึงลำแสงย่อขนาดออกมาจากกระเป๋า ก็มีเสียงดังออกมาไม่ไกลจากที่ไทก้ายืนอยู่นัก
"หลีกไป" เสียงอันทรงพลังเสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง
ในขณะนั้นเองสัตว์อสูรที่อยู่รอบๆ นั้น ได้แหวกทางออกเป็ทางเดินขนาดใหญ่
สัตว์อสูรขนาดใหญ่หนึ่งตัวเดินอยู่ตรงกลาง พร้อมด้วยบริวารราวๆ สิบตนตามมาด้านหลัง ดูหน้าเกรงขามยิ่งนัก แรงกดดันสัตว์อสูรตนนี้ที่ปล่อยพลังแห่งจิตออกมาอยู่ราวๆ จิตระดับสี่ ผู้คนที่ถูกจับคุกเข่าอยู่รวมถึงชายผิวเข้มมีปีกถึงกับต้องใจสั่นเมื่อมองไปยังสัตว์อสูรตนนั้น เว้นแต่เพียงไทก้าเท่านั้น
เมื่อเ้าอาณาเขตสัตว์อสูรเดินเข้ามาถึงด้านในและกำลังจะพูดอะไรออกไป
"หือ…?"
สายตาอันโเี้ที่จ้องมองมาก่อนหน้านี้กลับเปลี่ยนเป็สายตาอันอ่อนโยนและนอบน้อมขึ้นมาทันทีเมื่อมองไปยังไทก้า พลังจิตอันแข็งกร้าวที่ปล่อยออกมากลับอ่อนลงในทันควัน
"สวัสดีขอรับนายท่าน" เ้าอาณาเขตรีบกล่าวทักทายไทก้าในทันที สัตว์อสูรทั้งหมดรวมถึงเหล่าผู้คนที่เห็นเหตุการณ์ต่างตกตะลึงไปตามๆ กัน!
"…"
"อะไรนะ?"
"เ้าอาณาเขตพูดทักทายมนุษย์รึ?"
สัตว์อสูรรอบๆต่างตกอยู่ในความสงสัยรอบด้าน กับการกระทำของเ้าอาณาเขต
ไทก้าหันมองดูจึงพบเข้ากับกลุ่มหมาป่าขนเงินเข้า
"เอ๋…พวกเ้าเองเหรอ"ไทก้าอุทานด้ายความสงสัยจากนั้นจึงพูดต่อ "เป็พวกเ้าเองรึที่จะมาจัดการข้า? แล้วเ้าอาณาเขตที่ว่าคือใคร?"ไทก้าถามหมาป่าเงินออกไป
"ใครบอกกับนายท่านกันว่าพวกเราจะมาจัดการนายท่าน พวกเราแค่แวะมาทักทายนายท่านก็เท่านั้น"หัวหน้าหมาป่าขนเงินพูดขึ้น
"ห๋า… แต่ว่าท่านเจ้…" ก่อนที่หมีดำจะเอ่ยจบหมาป่าเงินก็หันไปตวาดหมีดำทันที
"เงียบเดี๋ยวนี้…ข้ากำลังคุยกับลูกพี่อยู่"หมาป่าเงินคำรามออกมา
"…" อสูรทั้งหมดเงียบลงในฉับพลัน และยังตะลึงกับเหตุการณ์นี้อยู่ เ้าอาณาเขตผู้มีพลังเหลือล้ำจะมีลูกพี่ได้อย่างไร?
"ลูกพี่รึ? ใครลูกพี่ของเ้ากัน?"ไทก้าหันมองหัวหน้าหมาป่าเงินพร้อมยังเกาหัวด้วยความสงสัย?
"หลังจากวันนั้นที่ท่านไว้ชีวิตพวกเรา พวกเราจึงตัดสินใจว่าหากพบท่านอีกครั้งจะนับถือท่านเป็ลูกพี่ของพวกเรา นับแต่นี้ไปท่านคือลูกพี่ของพวกเรา"หัวหน้าหมาป่าเงินพูดจบ เหล่าหมาป่าเงินตัวอื่นๆ ก็ร้องตามออกมา
"ลูกพี่"
"ลูกพี่"
"ลูกพี่ของพวกเรา"
สัตว์อสูรรอบๆ ที่ไม่รู้เหตุการณ์ก่อนหน้านี้ต่างถามหมาป่าเงินตัวอื่นๆ ที่อยู่ในเหตุการณ์ เมื่อทราบว่าไทก้าคือยอดฝีมือผู้มีความไวเป็เลิศคนนั้น ที่จัดการเสือสมิงได้ภายในพริบตาเดียวเท่านั้น จึงพากันทำความเคารพ พร้อมยังเริ่มเรียกไทก้าว่า "ลูกพี่ๆ" กันยกใหญ่
ไทก้ารีบยกมือห้ามก่อนจะเลยเถิดไปมากกว่านี้ นี่มันเื่อะไรกันเนี่ยอยู่ๆ เราก็กลายเป็ลูกพี่ของเหล่าอสูรซะงั้น?
"เอาล่ะ เงียบก่อน" ไทก้าพูดห้ามเหล่าหมาป่าและสัตว์รอบๆ
เมื่อได้ยินลูกพี่สั่งหัวหน้าหมาป่าขนเงินจึงะโบอกให้ทุกคนเงียบทันที
"เฮ้อ ข้าจะพูดยังไงดีล่ะ เื่เป็ลูกพี่ของพวกเ้า ข้าไม่เอาดีกว่า และตอนนี้ข้าก็รีบอยู่ด้วย ช่วยปล่อยคนและหลีกทางให้ข้าหน่อยจะได้มั๊ย"ไทก้าพูดกับหมาป่าขนเงินออกมาพร้อมถอนหายใจเล็กน้อย ในตอนนี้คนเจ็บสำคัญกว่า
"ได้ขอรับลูกพี่"หัวหน้าหมาป่าตอบกลับ
ไทก้า " … "
"หลีกทางให้กับลูกพี่เดี๋ยวนี้" หัวหน้าหมาป่าเงินออกคำสั่งสัตว์อสูรทั้งหมด
พรึ่บ!
สัตว์อสูรทั้งหมดเปิดทางออกในทันที
เมื่อเห็นไทก้าพยุงชายผิวดำมีปีกสีแดงและกำลังจะเดินไป หมาป่าขนเงินจึงกล่าวขึ้น
"ให้ข้าไปส่งลูกพี่หรือไม่ขอรับ "
"ไม่จำเป็ ข้าว่าหากเ้าออกไปด้านนอกคนอื่นๆ คงใน่าดู ข้าไปก่อนนะไว้ข้าว่าง ข้าจะมาเยี่ยมละกัน"ไทก้าพูด
"ขอรับลูกพี่"หัวหน้าหมาป่าขนเงินตอบกลับ
แต่ก่อนที่ไทก้าจะเดินออกไป อสูรอินทรีได้บินลงมาด้านหน้าของไทก้า ก่อนจะยื่นของสิ่งหนึ่งให้กับไทก้า
"อะไร?" ไทก้าถามด้วยความสงสัย
"ก่อนหน้าหนี้ผู้น้อยเสียมารยาทต่อลูกพี่ โปรดรับสิ่งนี้ไว้ด้วยเถิด นี่คือยารักษาอาการาเ็ที่ข้ามีอยู่ อาจจะช่วยรักษาอาการชายคนนี้ได้บ้างขอรับ"อสูรอินทรีบอกกับไทก้า
ไทก้าพยักหน้าและป้อนยารักษาให้กับชายผิวเข้มด้วยความเร่งรีบทันที
"…"
"ลูกพี่ขอรับ"อสูรอินทรีพูดขึ้น
"อะไรอีก?" ไทก้าตอบกลับด้วยอารมณ์เริ่มโมโหเล็กน้อย
"เอ่อ…คือว่ายานี้ต้องผสมน้ำแล้วทาแผลขอรับ" อสูรอินทรีรีบบอกทันที
"ห๊าาาา…แล้วทำไมไม่บอกก่อนเล่า"ไทก้ากล่าวขึ้นมาพร้อมกับบอกให้ชายผิวเข้มคายออกมา
"ไม่เป็ไรขอรับยานี้สามารถกินได้แต่จะไม่มีผลอะไรเกิดขึ้น นี่อีกหนึ่งเม็ดขอรับ"พูดจบอสูรอินทรีก็ให้ยากับไทก้าอีกหนึ่งเม็ด
ไทก้ารับยามาจากนั้นจึงเดินไปข้างหน้าไม่เหลียวแลแม้แต่หมีดำ หมาป่าแดงและหมูสองขาเลยแม้แต่น้อย
"ขอให้ลูกพี่โชคดี" หัวหน้าหมาป่าขนเงินกล่าวอำลากับไทก้า
เมื่อหัวหน้าหมาป่าขนเงินมองไทก้าเดินออกไปไกลแล้ว จึงหันหน้าไปหาอสูรที่ก่อเื่ทั้งสามตัวที่กำลังตัวสั่นเทาอยู่และกล่าวว่า "เ้าสามตัวนี้เกือบจะทำให้อสูรทั้งป่าถึงคราวหายนะแล้ว พวกเ้าอยากให้อสูรทั้งหมดหายไปรึไง จับพวกมันไปลงโทษซะ จนกว่าจะสำนึก"
ด้วยคำพูดนี้ของหัวหน้าหมาป่าขนเงินทำให้เหล่าอสูรในป่าเวรุบอกข่าวต่อๆกันไป เื่ที่ไทก้ามีพลังที่สามารถจัดการอสูรทั้งป่าได้ในพริบตาเดียวมีทั้งเื่จริงและเื่ที่แต่งเติมขึ้นมาต่างๆนาๆ พร้อมทั้งจดจำรูปร่าง กลิ่นอายของไทก้า ว่าเปรียบเสมือนบุคคลที่ห้ามต่อแยเด็ดขาด
1K
