หลังจากวันนั้นผมก็เริ่มที่จะดำเนินชีวิตประจำวันด้วยตัวเองในเรื่องที่ผมไม่กล้าทำนั้นคงมีแค่เรื่องเดียว..คือการที่ผมต้องขัดน้องสาวของผม..ท่านแม่สั่งให้ผมขัดเป็นประจำเพื่อไม่ให้มันมีกลิ่นอับชื้น..งื้ออ.. ไม่ว่ายังไงผมก็ไม่ไหว!
หลังจากที่ผมทะเลาะกับตัวเองในเรื่องที่ว่านั้นก็ออกมานอกคฤหาสน์เพื่อมาที่สวนดอกไม้ที่ผมจะออกมาเล่นที่นี่เป็นประจำ..แต่วันนี้ผมออกมาค่อนข้างไวเพราะว่าท่านแม่จะสอนผมเรื่องการใช้เวทมนต์ไงละ!"มาแล้วหรอลูก อาร์ทีเมีย"ท่านแม่กำลังจิบชาอยู่ใต้ซุ้มดอกไม้ก็พูดขึ้นเมื่อเห็นผมเดินมาหาท่าน.."ท่านแม่ๆ สอนเวทย์หนูหน่อย!"ผมเดินมาเกาะขาของท่านพร้อมส่งสายตาอ้อนวอนเหมือนลูกแมว..ท่านแม่ยกยิ้มเอื้อมมือมาอุ้มผมวางไว้บนตักพร้อมกับพูดให้ทานอาหารบนโต๊ะก่อนที่จะเริ่มฝึก"ทานอาหารก่อนดีไหมคะ""ค่อยเริ่มฝึก""ก็ได้ค่ะ.."ผมเมื่อโดนท่านแม่อุ้มมานั่งตักก็หันหน้ามาตอบท่านแม่พร้อมกับเริ่มทานอาหารบนโต๊ะ
หลังจากที่ผมทานอาหารบนโต๊ะเรียบร้อยแล้วนั้นก็กระโดดลงพร้อมกับเดินไปยังทุ่งหญ้ากว้างโล่ง..พื้นที่น่าจะกว้างราวๆ 80 เมตรเลยแหละ.. นี่มันมากพอที่จะสร้างบ้านหลังใหญ่ที่โลกเก่าได้เลย.."ท่านแม่ รีบๆหน่อยสิ!"ผมหันหน้าไปโบกมือให้ท่านแม่เร่งหน่อยเพราะท่านค่อยๆเดินมาช้าๆนั่นเอง..ขัดกับผมที่ตอนนี้ตื่นเต้นสุดๆไปเลยล่ะ!
เมื่อท่านแม่มาถึงนั้นพวกเราก็เริ่มบทเรียนกัน..ซึ่งบทเรียนแรกที่ท่านแม่ให้ผมลองนั่นก็คือควบคุมมานา..ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมถนัดอยู่แล้วเพราะหัดมาตั้งนานแล้วยังไงละ!"ลูกลองหลับตาตั้งสมาธิสัมผัสมานาในร่างดูสิคะ"ผมหลับตาลงก่อนที่จะเริ่มตั้งสมาธิ..ผมกับเริ่มเข้าสู่กระบวนการควบคุมมานาที่ผมคุ้นเคย..จนในที่สุดผมก็พบว่าในตัวของผมเหมือนมีกระแสของมานาไหลไปทั่วร่างโดยมีจุดๆหนึ่งที่แถวๆหน้าอกของผมเป็นจุดที่เหมือนลูกแก้วใหญ่ๆดูเหมือนว่าจะเป็นจุดศูนย์กลาง?ท่านแม่เมื่อเห็นว่าบรรยากาศรอบๆตัวผมนั้นเริ่มมีการไหลของมานาแล้วนั้นก็ทึ่งกับความสามารถของผมแต่ท่านก็ยังไม่พูดอะไรปล่อยให้ผมนั่งสมาธิต่อไปเรื่อยๆจนกระทั่งผมควบคุมการไหลของมานาได้ผมเลยลืมตาพร้อมกับควบคุมการไหลเวียนของมานามาที่มือจากนั้นผมจึงแบมือก่อนที่จะปรากฏมวลคลื่นอะไรสักอย่างก่อนจะหายไปทันทีที่มันถูกปลดปล่อย..ท่านแม่เห็นผมทำได้เช่นนั้นท่านก็ฉีกยิ้มเกือบถึงหู"เก่งมากจ๊ะ"ท่านแม่ยิ้มพร้อมกับลูบหัวผมไปมา
จริงๆแล้วเอลิสซ่านั้นทึ่งกับความสามารถของลูกของเธอมากเพราะว่าการที่เธอจะสัมผัสได้ถึงมานานั้นยังใช้เวลาเกือบครึ่งวัน.. และไหนการจะควบคุมการไหลเวียนมานาได้แบบลูกของเธออีก.. เธอใช้เวลาฝึกแบบนี้ราวสัปดาห์กว่า..และตัวเธอในตอนนี้ยังถูกถือว่าเป็นจอมเวทย์ที่แข็งแกร่งอันดับต้นๆ ของอาณาจักรด้วยซ้ำแต่ลูกของเธอกลับทำได้ทันทีตั้งแต่เริ่มฝึก.. [จริงๆแล้วลูกเธอไม่ได้พึ่งเริ่มฝึกนะ!! :ไรท์]เธอรู้สึกทึ่งและดีใจอย่างไม่ปิดบังพร้อมกับพูดบทเรียนที่สองทันที.."งั้น.. บทเรียนต่อไปนะคะ""ลองจินตนาการว่ามานาที่ลูกปล่อยมาเป็นสายลมดูสิคะ"เธอเลือกที่จะให้มานานั้นเป็นธาตุลมนั่นก็เพราะว่าการเปลี่ยนแปลงของมานาให้เป็นธาตุแต่ละธาตุนั้นค่อนข้างยาก.. ซึ่งเรียงจากง่ายไปยากได้คือ ลม > ไฟ > น้ำ > ดินสาเหตุก็เพราะว่าการควบแน่นของมานาและธาตุจนเกิดเป็นธาตุต่างๆนั้นต้องมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้งในมานานั่นเอง..ก็เหมือนการเล่นแร่แปรธาตุลม เป็นธาตุที่ง่ายที่สุดในการเปลี่ยนเพราะมีคุณลักษณะที่เป็นอากาศเหมือนกับมานาที่เป็นคลื่นการแปลงสภาพธาตุจึงง่ายที่สุดรองลงมาคือธาตุไฟเพราะว่าธาตุไฟนั้นต้องใช้มานาเร่งพลังงานจนเกิดไฟขึ้นมานั่นเองดังนั้นเธอจึงเลือกให้ลูกของเธอนั้นฝึกแปลงธาตุมานาให้เป็นธาตุลมนั่นเอง..
"ค่ะ!!"ผมดีใจเล็กน้อยเมื่อท่านแม่ลูบหัวผมไปมาก่อนที่ผมจะตั้งใจฟังบทเรียนที่แม่สอนพร้อมกับจินตนาการถึงสายลมเวลาที่มันพัดผ่านร่างของผม..จากนั้นผมก็จินตนาการว่ามานานั้นก็คือสายลมก่อนที่ผมจะแบมืออีกครั้งพร้อมกับลืมตา..ซึ่งผลที่ได้ก็คือ มานาของผมเปลี่ยนเป็นสีเขียวอ่อนจาง..ๆ แต่มันยังเป็นคลื่นอยู่ไม่ได้เป็นลม.."อาร์ทีเมีย..""จะเรียนรู้เร็วไปไหนกันนะ""อัจฉริยะ..?"ผมได้ยินท่านแม่พึมพำออกมาเบาๆ ผมจึงหันหน้าไปมองท่านแม่พร้อมเอียงคอด้วยความสงสัย..เพราะที่ผมทำยังไม่ใช่ธาตุลมเลยนะ!"อ๊ะ.. โทษทีจ๊ะ แม่เผลอเหม่อนิดหน่อยค่ะ"ท่านแม่เห็นผมจ้องมองมาที่ท่านพร้อมกับโชว์มานาที่เปลี่ยนสีแล้วนั้นท่านก็สะดุ้งหลุดจากความคิดในทันทีก่อนที่ท่านจะเริ่มกล่าวคำแนะนำ"ลูกลองจินตนาการให้มันมีน้ำหนักเบา.. และรูปร่างไม่ตายตัวสิคะ"ท่านแม่ว่าแบบนั้น..ผมเลยลองคิดตามและลองปล่อยมานาบนมือซึ่งก็พบว่ายังไม่มีท่าทีจะเปลี่ยนไปเลยสักนิด.. นอกจากสีของมันที่เริ่มชัดเจนขึ้น..หรีือว่าผมยังไม่เข้าใจในธาตุลมกันแน่นะ?ผมคิดว่าต้องเป็นยังงั้นแน่..ๆ"ลูกไม่ต้องเครียดหรอกจ๊ะ.."ท่านแม่เดินมาลูบหัวผมด้วยความเอ็นดูเนื่องจากเห็นว่าผมขมวดคิ้วตอนครุ่นคิดสาเหตุที่ผมยังไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้.."ลูกดูนี่สิจ๊ะ"ผมมองตามท่านแม่ก็พบว่าท่านแม่ค่อยๆแบมือออกก็พบกลับสายลมสีเขียวหมุนอยู่เป็นรูปทรงคล้ายพายุหมุน ซึ่งรูปร่างของมานาธาตุลมที่ท่านแม่แสดงออกมานั้นดูแข็งแกร่งอย่างมากก่อนที่ท่านแม่จะหยุดปล่อยมานาออกมาพร้อมกับลูบหัวของผม"ค่อยๆฝึกไปนะลูก เดี๋ยวแม่จิบชาดูนะคะ"ท่านแม่ว่าอย่างนั้นก่อนจะเดินไปนั่งลงที่ซุ้มพร้อมกับรินชาใส่ถ้วยก่อนที่จะหันมามองผมเหมือนท่านแม่จะปล่อยให้ผมได้มีเวลาส่วนตัวและสามารถฝึกควบคุมมานาได้อย่างเต็มที่ก่อนที่ผมจะเริ่มควบคุมมานาให้ไปที่มือข้างเดียวจากนั้นปล่อยมานาออกมาแล้วพยายามรู้สึกถึงลมที่พัดผ่านตัวของผมแล้วเลียนแบบมานาให้เคลื่อนไหวไปตามลม..ซึ่งผมก็พบว่า มันดูเป็นธาตุลมมากขึ้น.. แต่มันไม่ถึงที่สุด..มันรู้สึกเหมือนอะไรขัดๆอยู่เล็กน้อย..ผมลองคิดถึงภาพมานาของท่านแม่ที่แสดงให้ผมดูอยู่ครู่หนึ่ง..'มานาที่ท่านแม่แสดงออกมาเป็นรูปเกลียวพายุ..''หรือว่าธาตุลมไม่จำเป็นต้องตามอากาศรอบตัว..?''ถ้าข้อสมมุตินี้ถูกต้องละก็..'คิดแล้วผมก็ลองทำดูในทันทีเริ่มจากการหมุนเวียนมานาไปที่มือจากนั้นปล่อยออกมาให้เป็นธาตุลม..ซึ่งเมื่อออกมาเป็นคลื่นกลมๆสีเขียวแล้วนั้นผมก็ลองคิดถึงภาพเวลาลมพัด..ก่อนที่ผมจะรู้สึกที่มือนั้นเหมือนไม่ได้ควบคุมมานาอยู่.. แต่มันคือลมที่พัดไปมาบนมือของผม..มันเป็น คลื่นลมพัดเบาๆละ!แปลว่าอย่างนี้ถูกต้องแล้ว!!จากนั้นผมก็เริ่มฝึกกระบวนการทำแบบนี้ซ้ำไปซ้ำมา..จนกระทั่งล่วงเวลามาถึงเย็นดวงอาทิตย์กำลังจะตกลับฟ้าแล้วท่านแม่ก็เดินมาหาผมที่ตอนนี้..แค่ผมแบมือก็ปรากฏมานาธาตุลมได้แล้ว!ถึงมันจะไม่ได้เป็นเหมือนท่านแม่ก็เถอะ.. เพราะของผมมันเป็นคลื่นสีเขียวแต่พัดวนเบาๆ นั่นเองต่างจากของท่านแม่ที่เป็นรูปของพายุสีเขียวเลยก็เถอะ..ท่านแม่เมื่อเดินมาเห็นผมแบมือก็ปรากฏมานาธาตุลมได้นั้นก็ตกใจก่อนจะรีบเดินมาหาผม"ลูก..?""ได้ยังไง..?"เอลิสซ่าเบิกตากว้างมองลูกของเธออย่างไม่น่าเชื่อ..เธอที่เป็นถึงอัจฉริยะ.. ยังไม่สามารถทำแบบที่ลูกของเธอ อาร์ทีเมียทำได้ภายในวันเดียวมาก่อน..เหนือฟ้ายังมีฟ้าสินะ..เธอคิดแบบนั้นก่อนจะอุ้มลูกของเธอมาหอมแก้มด้วยความดีใจถ้าหากว่านะ.. ถ้าหากลูกของเธอมีพรสวรรค์ระดับนี้ละก็..!!ลูกของเธอจะต้องก้าวข้ามเธอและสามีของเธอไปได้แน่!'ดูเหมือนว่าจะต้องให้อาร์ทีเมียไปโรงเรียนเวทมนต์แล้วสิ!!''เพื่ออนาคตของอาร์ทีเมีย'เธอเมื่อหอมแก้มของลูกสาวแสนเก่งของเธอแล้วนั้นก็พากันไปอาบน้ำที่ข้างในซึ่ง..ด้วยนิสัยที่เคยชินของเธอจึงทำให้เธออาบน้ำกับลูกสาวของเธอด้วยเช่นกัน..และเป็นเช่นเดิมอย่างทุกครั้ง.. อาร์ทีเมีย ลูกสาวของเธอปิดตาอาบน้ำไม่ยอมลืมตาเช่นเดิม..