ตอนที่10
เราทั้งคู่
2 ชั่วโมงผ่านไป
"ดีจริงๆผู้ชายคนนี้ อย่าให้รู้นะว่าใคร จะเข้าไปตบให้!!" เรียวใช้มือตบโต๊ะด้วยความโมโหพลางนั่งขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอยู่กับที่คิ้วขมวดเข้าหากันบ่งบอกได้ว่าอารมณ์กำลังไม่ดีสุดๆ
"เขาคงไม่ว่างมั้ง"
"เลิกเข้าข้าง!!"
ครืด ครืด ครืด ครืด
โทรศัพท์ของจันทร์เ้าสั่นเรียวมือไวคว้าไปกดรับก่อน
"ฮัลโหล...มาถึงสักทีสินะ...ฉันนั่งอยู่โต๊ะ23 ข้างใน...คุณใส่เสื้อสีอะไร...สีดำ?...ฉันใส่เสื้อสีขาว...เดินตรงเข้ามาเลยค่ะ...ฉันยกมืออยู่คุณเห็นไหม...คุณอยู่..."
เรียวเบิกตากว้างจ้องมองผู้ชายที่กำลังเดินตรงมาแขนที่ยกอยู่ค่อยๆ เลื่อนลงร่างกายอ่อนแรงจนโทรศัพท์เกือบหล่นแต่จันทร์เ้าจับไว้ทัน
จันทร์เ้าไม่รู้ว่าทำไมเพื่อนของเธอถึงมีปฏิกิริยารุนแรงขนาดนี้หรือว่าพวกเขาสองคนจะรู้จักกัน
"เป็คุณเองเหรอ...เควินนี่!! คุณทำกับเพื่อนฉันแบบนี้ได้ยังไง!!"
"...เอ่อ"
"ฉันคิดมาตลอดว่าคุณเป็คนดี!!คงไม่ใช่พวกผู้ชายที่ชอบหลอกลวงผู้หญิง!! แต่ฉันคิดผิดไปจริงๆ คุณทำร้ายเพื่อนฉัน!! ยังมาดูถูกว่าเธอเป็ผู้หญิงขายตัวอีก..คนเลว!! "
ตุบ!! พลั่ก!!
ผู้ชายที่ชื่อเควินไม่ได้ตอบโต้อะไรนอกจากรับแรงจากเรียวโดยตรงเหมือนกำลังกลัวจะทำร้ายเพื่อนของเธอ
ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจนเธอไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงได้แต่พยายามดึงแขนของเรียวไว้แต่ก็สู้แรงไม่ได้อยู่ดี
"ลูกพี่!!"ผู้ชายสามสี่คนเข้ามาดึงหญิงสาวที่กำลังใช้มือต่อยท้องผู้ชายที่ชื่อเควิน
"ปล่อยฉันนะ!!"
"ยัยบ้า!!"
"หยุด!!อย่าทำร้ายเธอ!!"
"แต่ลูกพี่!!"
"ปล่อยเธอ!!"
ชายชุดดำสามคนปล่อยมือที่จับแขนเรียวไว้ออกอย่างไม่เต็มใจก่อนจะเข้าไปช่วยพยุงเควินที่ล้มลงไปกองกับพื้นเรียบร้อยแล้ว
เื่มันชักจะบานปลายแล้วนะ ความจริงเธอไม่รู้จักผู้ชายคนนี้ด้วยซ้ำแล้วทำไมเรียวถึงได้โมโหรุนแรงจนเธอยังแอบกลัว
"ฉันจะกระทืบคุณให้ตาย!!จะฟ้องคุณพอลสันด้วย!!"
"คุณ...คุณกำลังเข้าใจผิด"
"เข้าใจผิดอะไร!!"
"เรียว..."จันทร์เ้าจับแขนเพื่อนสนิทไว้แล้วกระซิบข้างหูเบาๆ "ไม่ใช่เขา"
"อะ...อะไรนะ"
"ไม่ใช่เขาไม่ใช่คนนี้"
"..."
"ผม...ไม่ใช่ครับ"
------------------
ในห้องสี่เหลี่ยมชายหนุ่มกำลังนั่งถือขวดวอดก้าในมือ พลางคิดถึงใครคนหนึ่ง
'แต่ก่อนฉันก็เคยมองว่าความรักไม่มีจริงแต่พอนานวันเข้าถึงได้เข้าใจ ว่าความจริงสิ่งที่ทำร้ายเราอยู่ไม่ใช่ความรักแต่เป็ความคิดเราเองต่างหาก คุณเป็คนดีคนหนึ่ง สักวันต้องเจอความรักดีๆ แน่ค่ะ'
ทำไมต้องนึกถึงคนที่พูดประโยคนี้ตลอดก็ไม่รู้…
"คุณพอร์ชครับ"เขาหันไปมองตามเสียง เห็นเควินเดินเข้ามา ริมฝีปากเป็แผลใบหน้ามีรอยฟกช้ำเล็กน้อย คล้ายมีเื่กับใครมา
"ใครทำอะไรนาย"เขาวางขวดเหล้าลงก่อนจะลุกขึ้นเดินเข้าไปหาลูกน้องมองดูสภาพอย่างห่วงใย
เควินมีชั้นเชิงการต่อสู้ที่ดีไม่มีทางตกเป็รองใครง่ายๆ แสดงว่าครั้งนี้คู่ต่อสู้คงจะตัวใหญ่และมีพละกำลังมากแน่ๆ ถึงทำให้เควินมีาแกลับมา
"คือ..."
"ใครพวกมันเป็ใคร" เขากัดฟันกรอดพูดด้วยความโมโห
"ไม่มีครับ...คือมีคน..."
ปัง!!
เสียงประตูถูกเปิดตามมาด้วยร่างหญิงสาวกับชายหนุ่มที่คุ้นเคยเขายิ้มให้อย่างอ่อนโยนก่อนจะเตรียมแนะนำตัวเองให้แฟนพี่ได้รู้จัก แต่…
ผลัวะ!!
สาวน้อยเดินตรงเข้ามา แล้วใช้กำปั้นพุ่งเข้าเบ้าตาเขาอย่างแรง
"คนเฮงซวย!!" พอร์ชยกมือขึ้นกุมตาที่ถูกทำร้ายด้วยความเ็ป
"เรียวพอได้แล้ว" จันทร์เ้าเอ่ยขึ้น ให้เพื่อนสาวสงบจิตสงบใจก่อนจะเหลือบสายตาขึ้นไปมองผู้ชายตรงหน้าผู้ชายที่เธอคิดว่าชาตินี้จะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว
พอร์ชได้ยินเสียงของหญิงสาวมาใหม่พอได้เห็นชัดๆ ก็...
เธอ!! ผู้หญิงคนนั้น!!
"คุณ!!"
"ยังจำฉันได้เหรอคะ"จำได้สิ จำได้ดีด้วย ครั้งสุดท้ายที่ได้ยินเสียงของเธอคือเมื่ออาทิตย์ก่อนเธอด่าเขาให้ไปลงนรก ไม่เคยมีใครพูดแบบนี้กับเขามาก่อน แล้วเขาจะลืมลงได้ยังไง...
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่”พอลสันยืนเอามือล้วงกระเป๋ากำลังขมวดคิ้วมองหน้าน้องชายอย่างคาดคั้น“แกไปทำอะไรไว้”
“ผม…”
“คุณทำร้ายจิตใจเพื่อนของฉันฉันไม่ปล่อยคุณไว้แน่!!” เรียวะโแทรกใส่หน้าพอร์ชจนเธออดไม่ได้ที่จะมองผู้ชายที่อยู่ในห้องสองคน ไม่รู้ว่าตอนนี้เื่มันบานปลายมาขนาดนี้ได้ยังไงแต่คงไม่ดีแน่ถ้าให้เรียวมามีปัญหากับคนอื่นแทนเธอ
จันทร์เ้าเตรียมจะอ้าปากบอกเพื่อนสาวแต่กลับมีใครบางคนเอ่ยขึ้นมาซะก่อน
“ที่รัก เราออกไปข้างนอกกันก่อน ปล่อยให้เขาสองคนคุยกัน” พอลสันปรับสีหน้าให้อ่อนโยนลงหันไปพูดเสียงเบากับแฟนสาวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
“แต่…”
“แกออกไปก่อนนะ”
จันทร์เ้าหันไปบอกเรียวที่กำลังยืนลังเลอยู่เธอรู้ว่าเพื่อนสนิทเป็ห่วงกลัวว่าเธอจะโดนเอาเปรียบแต่ในเมื่อเื่มาถึงขั้นนี้แล้วยังไงก็คงต้องคุยให้รู้เื่
พอลสันกอดไหล่แฟนสาวแล้วพาเดินออกไปนอกห้องอย่างรู้งานเพื่อปล่อยให้น้องชายกับผู้หญิงอีกคนได้ปรับความเข้าใจกัน
หลังจากพอลสันกับเรียวออกไปในห้องก็จะเหลือแค่จันทร์เ้ากับพอร์ช บรรยากาศรอบข้างเริ่มน่าอึดอัด เกร็ง วังเวงยังไงก็ไม่รู้
“ผมดีใจที่เราได้เจอกันอีกครั้งนะครับ คุณจันทร์เ้า”
“…” เขาคงไม่ได้พูดประชดเธอหรอกมั้ง
2K
![ทะลุมิติมาเป็นท่านลอร์ด แต่ขอโทษที... ผมมีระบบสร้างฐาน [RTS] ระดับแชมป์โลก!](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1783420841_83693545.webp)
