<ป๋าธีม>
"่นี้เรตติ้งละคร เพลิงไฟเป็ยังไงบ้าง แล้วกระแสในโซเชียลละ?"
ผมนั่งดูรายงานสถานการณ์ของละครที่ทางช่องเพิ่งจะฉายไปได้3ตอน คะแนนว่ากันตามภาพรวม คะแนนต่อตอนจะสูงสุดอยู่ที่ 10คะแนน ละครของช่อง BEM ไม่เคยต่ำกว่า8 คะแนน ในขณะที่ช่องอื่นๆได้แค่ 4-5คะแนนเท่านั้น
"ตอนที่3 ละครเพลิงไฟได้เรตติ้ง8.5คะแนนครับ รวมๆ3ตอนได้อยู่ 8.9คะแนน"
ผมยิ้มอย่างพอใจ ประมาณนี้แหละที่ผมพอใจ ละครที่ฉายแข่งกันทุกช่องพร้อมกัน ละครเื่นี้ของผมเรตติ้งดีที่สุดแล้ว ส่วนข่าวช่องนั้นเมื่อปีที่แล้วได้รับรางวัลสำนักข่าวที่เป็กลางและให้ข้อมูลที่น่าเชื่อถือได้มากที่สุด ซึ่งผมโอเคมากๆ
"ดูละครรักร้ายให้ลงจอในเวลา ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ หลังข่าว2ทุ่ม ถ้าผู้กำกับถ่ายทำไปได้สัก70% ก็ปล่อยทีเซอร์ได้เลย"
ผมบอกออกไปเสียงเรียบ ทุกคนดูจะใเล็กน้อย อย่างที่ทุกคนรู้กันว่าถ้าละครเื่ไหนได้ฉายในเวลานี้เรตติ้งกระฉูดแน่นอนจากการสำรวจแล้วผมจะให้ฉายเฉพาะเื่ที่ผมคัดเลือกเองเท่านั้น และผม้าให้เื่นี้ได้ฉาย เพราะเมียผมเป็นักแสดงแค่นั้นแหละ
"ปกติป๋าจะให้ละครที่ช่องเราสร้างเองเท่านั้นนี่ค่ะถึงจะฉายเวลานั้นได้ ทำไมถึง..."
"ก็ละครน่าสนใจ และผมคิดว่าน่าจะเรตติ้งดี และ่นั้นทางช่องเรายังไม่มีละครที่พร้อมจะออนแอร์ เพราะฉะนั้นให้เื่นี้ไปก่อน จัดการด้วยนะ หรือใครมีปัญหา?"
ผมปลายตามองพวกเขา ทุกคนในห้องประชุมรีบส่ายหน้าทันที นี่มันช่องของผมและไม่มีหุ้นส่วนให้ปวดหัว เพราะฉะนั้นคำสั่งของผมถือเป็เด็ดขาด ไม่มีใครกล้าขัดหรอก
"ไม่มีค่ะตามนั้นเลย อ่อแล้วเื่เพลิงไฟป๋าอยากจะให้มีจัดมีตติ้งมั้ยคะ?"
"รอสัก7ตอนดูกระแสไปก่อน ดูว่าคนดูชอบใครให้คนนั้นไปมีตติ้งแล้วกัน ไม่จำเป็จะต้องเป็พระนางเอาตามกระแสคนดู แล้วก็เื่ผู้ประกาศข่าว่บ่าย เปลี่ยนคนด้วยนะ ผมว่าเธอยังอ่านติดๆขัดๆ ผมฟังแล้วไม่ค่อยรื่นหูเท่าไหร่"
ผมบอกออกไปก่อนจะก้มดูรายละเอียดอย่างอื่น ก็ไม่น่ามีปัญหาอะไรแล้ว ผมเงยหน้าขึ้นสบตากับทุกคน
"มีอะไรเพิ่มเติมอีกมั้ย??"
"ไม่มีแล้วค่ะ /ไม่มีครับ"
"โอเคงั้นเลิกประชุม วันนี้ผมจัดมื้อกลางวันให้ด้วยนะ เชิญที่ห้องรับประทานอาหารอีกฝั่งหนึ่ง "
"ขอบคุณครับป๋า/ค่ะ"
ผมลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องประชุม ในมือถือสมุดงานของตัวเอง ไม่รู้ว่าคนตัวเล็กของผมถ่ายละครเป็ยังไงบ้าง คือหลังจากวันนั้นผมก็ไม่ไปดูเธออีกคงเพราะกลัวทำใจไม่ได้แล้วจะแสดงอะไรออกนอกหน้าไปอีก ก็เลยพอดีกว่าอีกอย่างผมเชื่อใจคนของผม
"ท่านประธานครับวันนี้เย็นมีร่วมงานเปิดตัวสินค้าแบรด์ Beauty in ครับ คุณบิวตี้เชิญมา"
เจมส์ที่เดิมตามหลังผมมาเอ่ยออกมา เขาเป็คนดูตารางงานให้ผมเป็หลัก ส่วนดรีมตอนนี้รับหน้าที่ดูแลนายหญิงของพวกเขาอยู่
"ไปสิ เตรียมชุดให้ด้วยนะ อ่อ แล้วก็เอาไปเผื่ออิงฟ้าด้วย เดี๋ยวผมไม่พาไปยัยเจ๊บิวจะมาแหกอกผมเอา "
ผมเอ่ยออกไปและไม่ได้ติดตลกด้วย ถ้าเป็งานเพื่อนๆของอิงฟ้าเช่นเจ๊บิวเนี้ยผมต้องให้เธอไป ถึงเธอจะเป็นักแสดงที่ควรจะเก็บตัวแต่เธอควรจะไปเพราะมีเซเลบแล้วก็แมวมองเยอะ บางทีถ้ามีคนเห็นอิงฟ้าเยอะๆอาจจะเป็เื่ดีก็ได้
"ครับป๋า"
ผมเดินเข้ามาในห้องทำงาน นั่งลงแล้วหยิบโทรศัพท์ที่ชาร์จแบตทิ้งไว้ที่โต๊ะขึ้นมา ผมกดโทรศัพท์โทรไปหาภรรยาสุดที่รักของผม
ตู๊ดดดดดดดดดดด
(ป๋าาาา คิดถึง )
เสียงปลายสายเอ่ยออกมาเสียงอ้อนๆ น่ารักจังแต่ได้ยินเสียงก็มีแรงทำงานขึ้นเยอะแล้ว
"คิดถึงเหมือนกันค่ะ เป็ยังไงบ้างถ่ายละครไปถึงไหนแล้ว ?"
(ผู้กำกับบอกตอนนี้มาได้ครึ่งทางแล้วค่ะ ตอนนี้กำลังเข้มข้นเลยย )
"ดีแล้วค่ะ พี่โทรมาถามว่าหนูจะไปงานเปิดตัวสินค้า Beauty in มั้ย พี่ได้บัตรเชิญนะ "
(ไปสิค่ะ เจ๊บิวโทรมากดดันทุกคนในไลน์กลุ่มั้แ่เช้าแล้วค่ะยังคิดอยู่ว่าจะยังไงดี ป๋าจะมารับหนูไปด้วยใช่มั้ยคะ? เอ่อแล้วเราไปด้วยกันมันจะเหมาะ .. เอ่อ)
"ไปด้วยกันค่ะ พี่ดูหนูอยู่ห่างๆก็ได้ถ้ากลัวคนจะเห็น หนูก็จับกลุ่มอยู่กับเพื่อนๆก็ได้ไม่เป็ไรเดี๋ยวพี่นั่งอยู่กับกัปตันก็ได้"
(โอเคค่ะ งั้นเจอกันนะคะจุ๊บบบบ มารับหนูสี่โมงเย็นเป๊ะๆเลยนะคะ ว่าแต่ชุดหนูอ่ะ)
"พี่ให้เจมส์ไปจัดการให้แล้ว ไม่ต้องห่วงค่ะ"
(โอเครับทราบค่ะป๋าาาา วางน้าทำงานก่อน จุ๊บบบบบบบบ)
"ครับ"
(ไม่เอาครับจุ๊บๆหนูก่อน เร็วๆค่ะ )
ผมหลุดขำออกมาเมื่อคนตัวเล็กไม่ยอมวางสายสั่งให้ผมจุ๊บๆเธออย่างกับเด็กๆ อายุผมไม่ใช่น้อยๆนะที่จะมาเล่นอะไรแบบเด็กๆแบบนี้
"ครับๆ จุ๊บๆๆ รักครับ "
และผมก็ทำให้ตายสิ ฮ่าๆๆ มีเมียเด็กก็ต้องทำตัวให้เด็กสินะ
(น่าร้ากกกก บายค่ะป๋า)
อิงฟ้ากดวางสายผมยิ้มให้กับโทรศัพท์ตรงหน้าอย่างกับคนบ้าแหะยิ้มคนเดียว ผมวางโทรศัพท์ก่อนจะดูนั้นดูนี้ไปเรื่อยๆ
เวลาผ่านไปบ่ายสามนิดๆ ผมเดินออกไปข้างนอกเตรียมตัวไปรับอิงฟ้า กว่าจะขับรถไปถึงใช้เวลาเยอะอยู่ วันนี้พวกเขาออกไปถ่ายข้างนอกกันนะ
"เจมส์ไปกันเถอะ"
"ครับป๋า ชุดอยู่ในรถเตรียมพร้อมแล้วครับ เป็ชุดคู่จากแบรนด์ we can พวกเขาอยากให้ป๋าใส่ฟรีแต่อยากให้ป๋าโปรโมท แต่ผมบอกไปแล้วว่าป๋าไม่รับงาน "
ผมอยากจะถีบมันจริงๆยังมีหน้ามาล้อเลียนผมอีกนะ คือผมเนี้ยนานๆจะออกงานที เวลาออกงานก็มีแต่คนเสนอเสื้อผ้า นาฬิกา ของประดับต่างๆให้ใส่ฟรีๆ เพราะทุกอย่างบนตัวผมสามารถทำให้มันเป็กระแสได้ไงหละ
"บอกพวกเขาว่าฉันจะลงเครดิตให้ แต่ฉันไม่รับฟรีฉันชอบเสียเงิน "
ผมตอบมันกลับนั้นทำให้เจมส์หลุดขำออกมา ผมขึ้นรถมาประมาณครึ่งชั่วโมงแล้วมาถึงสถานที่ถ่ายทำก็จอดรถอิงฟ้าอยู่แถวๆนั้น
แอ๊ดดดดดดด
"ป๋าาาาา "
ขึ้นรถมาก็อ้อนผมทันที อิงฟ้าน่ารักเสมอเมื่อเราอยู่ด้วยกันสองคน ผมลูบผมคนตัวเล็กอย่างแ่เบา มองเธอด้วยความรักเต็มเปี่ยม
"เหนื่อยมั้ยคนเก่ง "
"เหนื่อยค่ะ แต่เห็นหน้าป๋าแล้วหายเหนื่อยซะงั้น >///<"
อิงฟ้าทำหน้ามู่ก่อนจะซุกลงกับอกผม ผมอมยิ้มก่อนจะหยิบเครื่องประดับชุดใหม่ที่เพิ่งสั่งทำให้กับภรรยาสุดสวย
"อ่ะของขวัญสำหรับคนเก่ง ใส่กับชุดคู่ไปงานวันนี้ "
"ว้าววว มีชุดคู่ด้วย ป๋านี่โรแมนติคดีจัง คิกคิก"
"เดะจะโดนตีอย่ามาล้อกันสิ "