ฉันเริ่มสอดส่ายสายตาไปยังทางเดินที่นำไปสู่ห้องต่างๆ แต่ก็หยุดกะทันหันเพราะบนผนังด้านหนึ่งมีรูปถ่ายในกรอบขนาดใหญ่ติดอยู่และฉันต้องยิ้มออกมาแล้วความรู้สึกอบอุ่นก็เข้าปกคลุมฉัน มันเป็รูปคู่ของฉันกับลูกชายยศถ่ายมันในวันที่เขาเรียนจบมัธยมปลาย โดยเขาโอบเอวฉันและเราทั้งคู่ยิ้มกว้าง
ทันใดนั้นฉันก็คิดขึ้นมาว่านั่นอาจเป็่เวลาสุดท้ายที่มีความสุขจริงๆสำหรับเรา เมื่ออดีตสามีได้ตัดขาดลูกชายออกไปจากชีวิตของฉัน อยู่ๆ ฉันก็รู้สึกเ็ปเมื่อตระหนักได้ว่าการพูดคุยทางโทรศัพท์นั้นไม่ได้ทดแทนการได้อยู่กับลูกชายของฉันได้เลยฉันคิดถึงเขามากจริงๆ ใน่หลายปีที่ผ่านมา
ฉันกลั้นน้ำตาซึ่งดื้อดึงไหลอาบแก้มทั้งสองข้างอยู่ก่อนแล้วพยายามเปลี่ยนความคิดโดยหันไปให้ความสนใจในการสำรวจห้องพักของลูกชายห้องครัวทันสมัยมาก เครื่องใช้สแตนเลสแวววาวทั้งหมด แต่ดูเหมือนยังไม่เคยผ่านการใช้งานเลยในตู้เย็นขนาดใหญ่เต็มไปด้วยเครื่องดื่มนานาชนิดและบรรดาอาหารแช่แข็งที่วางเรียงรายจนไม่เหลือที่ว่าง
การสำรวจของฉันพาฉันไปยังห้องนอนของเขา ซึ่งมีเตียงขนาดคิงไซส์อยู่กลางห้องเสื้อผ้ากระจัดกระจาย และห้องน้ำที่มีข้าวของเครื่องใช้วางเกะกะไปทั่ว ลูกชายของฉันไม่ใช่แม่บ้านที่ดีที่สุดแต่เขาก็ไม่ใช่คนสกปรกเหมือนกัน ฉันพบห้องน้ำอีกห้องหนึ่งถัดจากโถงทางเดิน และห้องนอนอีกห้องหนึ่งซึ่งเขาเปลี่ยนเป็ห้องทำงาน
ฉันไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับงานของเขา ก่อนหน้านี้ฉันรู้แค่ว่าลูกชายของฉันเป็นักศึกษาที่กำลังเคร่งเครียดอยู่กับการเรียนเท่านั้นแต่เท่าที่ฉันเห็นฉันมั่นใจว่าห้องนี้ไม่ได้มีไว้สำหรับนักศึกษาคนหนึ่งอย่างแน่นอนจอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่สามจอวางต่อกันเป็แนวอยู่บนโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ โดยมีคอมพิวเตอร์หน้าตาล้ำสมัยตั้งอยู่ข้างๆ
จากนั้นฉันก็ประหลาดใจเมื่อพบว่าประตูห้องสุดท้ายบนโถงทางเดินถูกล็อคอยู่ทันใดนั้นฉันก็สะดุ้งใกับเสียงโทรศัพท์ที่ดังมาจากห้องนั่งเล่นและห้องนอนพร้อมๆกัน ฉันรีบกลับไปที่ห้องนั่งเล่นแล้วคว้าหูฟังขึ้นมา "สวัสดี?" ฉันพูดไปอย่างไม่มั่นใจ
“แม่! ขอบคุณพระเ้า การเดินทางเป็ยังไงบ้างครับ?”เป็ลูกชายของฉัน น้ำเสียงของเขาอบอุ่นและเต็มไปด้วยความกังวล
ฉันแค่ตอบไปว่า “ใช่...แม่เอง” แล้วก็น้ำตาไหล
ลูกชายปล่อยให้ฉันร้องไห้ออกมา พูดปลอบใจเบาๆจนฉันเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้ฟังจนจบ แล้วเขาก็พูดด้วยน้ำเสียงจริงจังและหนักแน่นว่า
“แม่ไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น แม่อยู่กับยศได้ทุกเมื่อ นานเท่าไหร่ก็ได้ หรือจะเป็ตลอดไปถ้าแม่้า!”เสียงของเขาสั่นเล็กน้อย แต่เขายังคงพูดต่อ
“ยศอยากกลับไปที่นั่นเดี๋ยวนี้เลย แต่เรามีข้อผิดพลาดใหญ่ในการทำสัญญา ยศเลยต้องอยู่แก้ปัญหาที่นี่ต่อไปอีกสองวันแต่แม่ไม่ต้องกังวลนะครับ อยากให้แม่คิดว่าที่นั่นเป็บ้านของแม่เอง แม่นอนในห้องนอนของยศได้เลยมีผ้าปูที่นอนและผ้าห่มใหม่เอี่ยมอยู่ในตู้เสื้อผ้าชั้นบนนะครับ”
“แต่แม่ไม่อยากจะรบกวนพื้นที่ส่วนตัวของยศน่ะ แล้วห้องที่ล็อกประตูนั่นใช่ห้องนอนสำรองหรือเปล่า?”
ยศรีบพูดขัดจังหวะฉันและพูดว่า "ไม่ใช่ห้องนอนสำรองครับแม่ ก็แค่ห้องเก็บของเท่านั้นแม่ใช้ห้องนอนของยศเถอะครับ ไว้ยศกลับไปแล้วค่อยว่ากันอีกที ตอนนี้แม่ไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้นปกติแล้วยศก็มักจะเผลอหลับบนโซฟาเป็ประจำ 555” เสียงลูกชายของฉันฟังดูแปลกๆนิดหน่อย แต่ก็ไม่ใช่เวลาที่ฉันจะซักไซ้ไล่เรียงอะไรไปมากกว่านี้
ก่อนที่จะวางสาย ยศบอกให้ฉันเอาบัตรเดบิตสำรองพร้อมรหัสเอทีเอ็มที่อยู่ในลิ้นชักโต๊ะทำงานไปใช้ได้ตามสบายโดยยืนยันหนักแน่นว่าฉันสามารถใช้ได้ตามทุกความ้า “ร้านอาหารดีๆ เสื้อผ้าใหม่ๆหรืออะไรก็ได้ครับแม่ ขอให้ช้อปปิ้งอย่างมีความสุขนะครับ”
“โอ้ ไม่เป็ไรหรอกลูก” ฉันตอบ “แม่พอจะมีเงินติดตัวมาบ้างยศเก็บเงินไว้เถอะ”
ลูกชายของฉันหัวเราะเบาๆ แล้วตอบว่า “ยศไม่ใช่คนฟุ่มเฟือยนะแม่ แต่แม่เชื่อเถอะว่ายศหาเงินได้มากกว่าที่แม่คิดไว้และที่สำคัญยศจะเก็บเงินมากมายไว้เพื่ออะไร ถ้าไม่ใช่ในโอกาสแบบนี้ แม่สมควรได้รับมันว่าแต่แม่ยังเป็ผู้หญิงของยศเหมือนเดิมใช่มั้ย?”
คำพูดของยศแทบจะทำให้ฉันหายใจไม่ออก ฉันไม่คิดว่าเขาจะจำคำพูดเมื่อสิบกว่าปีที่แล้วได้อย่างแม่นยำฉันทำได้แค่หัวเราะกลบเกลื่อนและตอบไปว่า “โอ้...แน่นอนอยู่แล้วเ้าตัวแสบของแม่”แล้วฉันก็รีบวางสาย น่าแปลกที่ฉันกลับรู้สึกมีความสุขมากกว่าที่เคยมีมาในรอบหลายปี
จากนั้นความเหนื่อยล้าก็เข้ามาฉันเดินโซเซเข้าไปในห้องนอนของลูกชายและไม่สนใจที่จะเปลี่ยนผ้าปูที่นอนด้วยซ้ำ ฉันทำแค่ถอดเสื้อผ้าที่เปียกชื้นออกแล้วล้มตัวลงนอนเปลือยกายบนเตียงของลูกชายดึงผ้านวมที่หนาและนุ่มมาคลุมตัว แล้วฉันผล็อยหลับไป
กลิ่นของลูกชายของฉันหอมอบอวลอยู่รอบตัว ฉันคิดถึงครั้งสุดท้ายว่าเขามีกลิ่นหอมขนาดไหนและน่าแปลกที่มีกลิ่นโคโคนัทผสมกับกลิ่นวานิลาจางๆ อยู่ด้วย ซึ่งมันเป็กลิ่นของน้ำหอมที่ฉันใช้เป็ประจำั้แ่ยศเรียนอยู่ชั้นประถมแล้วฉันจำความฝันของตัวเองได้ไม่มากนัก แต่ฉันจำได้ว่ารู้สึกปลอดภัยและมีความสุขมาก
ฉันนอนหลับไปจนถึงเช้า เมื่อตื่นนอนก็รู้สึกดีขึ้นกว่าที่คิดผ้าปูที่นอนของลูกชายทำให้ฉันรู้สึกดีมาก ฉันหายใจเข้าลึกๆ ขณะที่ยืดตัวสูดดมกลิ่นลูกชายของฉัน และััได้ถึงกลิ่นน้ำหอมจางๆ อีกครั้ง
ทันใดนั้นฉันก็ฉุกคิดบางอย่างขึ้นได้ นี่มันเป็กลิ่นน้ำหอมของผู้หญิง! ซึ่งหมายความว่ายศมีแฟนแล้ว? ฉันทั้งดีใจและอิจฉาเล็กน้อยเมื่อคิดว่าเคยมีหญิงสาวคนหนึ่งอยู่บนเตียงนี้จากนั้นฉันเดินไปห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ ฉันตรวจดูของใช้ๆ ที่น่าจะเป็ของผู้หญิงแต่ไม่พบอะไรเลย ไม่มีเครื่องสำอาง ไม่มีถุงน่อง ไม่มีสิ่งที่บ่งชี้ว่าเป็ของผู้หญิงเลยสักชิ้น
ฉันเกิดความอยากรู้อยากเห็นมาก ลูกชายของฉันไม่เคยพาหญิงสาวกลับบ้านเลยตอนที่เขาอยู่มัธยมปลายและฉันก็อยากรู้มากว่าผู้หญิงคนนี้จะสวยขนาดไหนและเป็คนแบบไหน?
หลังจากอาบน้ำอุ่นเป็เวลานาน ฉันก็เช็ดตัวและหยุดมองตัวเองเปลือยเปล่าหน้ากระจกบานใหญ่ที่อยู่ในห้องน้ำ“วารี...เธอพร้อมที่จะเปิดใจอีกครั้งหรือยัง?” ฉันถามตัวเองและไตร่ตรองความคิดของฉันฉันอาจจะต้องเริ่มเดทอีกครั้ง! ฉันหันกลับไปและพยายามมองรูปร่างหน้าตาของตัวเองในกระจก
ฉันชอบสิ่งที่ฉันเห็นมาก ฉันไม่ได้ดูแย่สำหรับผู้หญิงอายุย่างห้าสิบปี ด้วยความสูง165 เิเ น้ำหนัก 68 กิโลกรัม ฉันมีไขมันส่วนเกินนิดหน่อย แต่ส่วนใหญ่มันอยู่ที่หน้าอกและก้นของฉันหน้าอกขนาด 38DD แก้มก้นของฉันหย่อนคล้อยเล็กน้อย แต่หน้าท้องของฉันยังดูดีอยู่
ผิวของฉันก็ยังเรียบเนียน มีรอยตีนกาบางๆ รอบดวงตาเพียงไม่กี่เส้นใบหน้าของฉันถูกล้อมด้วยผมสีน้ำตาลยาว ซึ่งตอนนี้มันพันกันยุ่งจากการนอนทั้งคืนฉันสงสัยว่าถ้าตัดให้สั้นลงอีกหน่อยและมีสไตล์มากกว่านี้ ฉันน่าจะยังสามารถดึงดูดใจผู้ชายได้อยู่
ฉันเอามือไปจับหน้าอกหยอกล้อครู่หนึ่งจนหัวนมแข็งขึ้น แล้วเอามือลงไปเหนือท้องและต้นขาของฉันมันยังคงแต่งตึงและมีกล้ามเนื้อเล็กน้อยจากการดูแลฟาร์มมาหลายปี จากนั้นเลื่อนนิ้วเข้าไปในบริเวณขนสีดำรำไรที่อยู่ระหว่างขาของฉันเป็เวลานานมากแล้วที่มีผู้ชายปรารถนาร่างกายของฉัน ฉันไม่แน่ใจว่าควรจะโกนขนสีดำดีหรือไม่
ฉันสั่นเล็กน้อยขณะสอดนิ้วผ่านกลีบแคมของฉัน พบว่าปากช่องคลอดของฉันเผยอออกเล็กน้อยโดยนึกถึงอดีตสามีที่เป็แฟนพันธุ์แท้ของช่องคลอดที่มีขนดกดำหนาทึบ แต่จากการที่ฉันเคยเห็นภาพจากนิตยสารผู้ใหญ่ฉันกลับพบว่าผู้หญิงเซ็กซี่เ่าั้ส่วนมากไม่มีขนรกรุงรังพวกเธอจะตัดแต่งอย่างดีหรือไม่ก็กำจัดพวกมันออกจนเกลี้ยงเกลา
“ยังมีเวลาอีกมากในการตัดสินใจ” ฉันคิดในใจแล้วมองตัวเองในกระจกเป็ครั้งสุดท้าย ก่อนที่จะพยายามคิดว่าวันนี้ฉันต้องทำอะไรบ้างจากการประเมินเสื้อผ้าที่ฉันนำมาอย่างรีบร้อนทำให้ฉันตัดสินใจที่จะออกไปชอปปิ้งฉันแต่งตัวให้เรียบร้อยด้วยชุดสีขาวสะอาดตากับเสื้อคลุมตัวเดิม แล้วโทรไปยังล็อบบี้เพื่อให้คนเปิดประตูเรียกแท็กซี่ให้ฉัน
ขณะที่ฉันกำลังเตรียมตัวจะออกไป ประตูห้องด้านในสุดทางเดินที่ล็อคอยู่ก็สะดุดตาฉันและสงสัยว่าฉันควรจะซื้อเครื่องนอนชุดใหม่มาเตรียมไว้หรือไม่ เพื่อที่ลูกชายจะได้ไม่ต้องนอนบนโซฟาฉันปล่อยให้ความคิดหลุดลอยไปจากใจขณะลงไปชั้นล่างและก้าวขึ้นไปบนรถแท็กซี่
เป็เวลานานมากแล้วที่ฉันมีโอกาสออกไปช้อปปิ้ง แต่วันนี้ฉันกลับมาด้วยมือที่เต็มไปด้วยถุงกระดาษมากมายพร้อมกับตัดผมออกให้สั้นประมาณไหล่และให้ช่างออกแบบทรงผมให้ดูมีสไตล์มากขึ้นเล็กน้อยสมศักดิ์เปิดประตูล็อบบี้ทันทีที่เห็นฉันลงจากแท็กซี่ ขณะที่เขาโค้งศีรษะฉันรู้สึกว่าใบหน้าของตัวเองแดงเล็กน้อย
“สวัสดีตอนบ่ายครับ...คุณวารี”
สิ่งเดียวที่ฉันทำได้คือพยายามไม่หัวเราะคิกคักฉันรู้สึกทั้งเขินอายและภูมิใจ ขณะที่ขึ้นลิฟต์ ฉันคิดว่าวันนี้มันดีแค่ไหนฉันซื้อเดรสสองสามตัว กางเกงยีนส์ เสื้อเบลาส์ผ้าบางเบา และเสื้อคลุมขนาดพอดีตัว ต่อมาใน่เย็นฉันออกไปซื้ออาหารสด ผักผลไม้สด และเนื้อสัตว์ เพื่อเตรียมไว้ทำอาหารดีๆ ให้ลูกชายเมื่อเขากลับมา
คืนนั้น ขณะที่ฉันนั่งจิบไวน์อยู่บนโซฟาหนังนุ่มสบายเป็ครั้งแรกในรอบหลายปีฉันเล่าถึงการออกเดินไปช้อปปิ้งให้ลูกชายฟังตอนที่เขาโทรมารู้สึกเขินอายเล็กน้อยขณะบอกเขาว่าฉันใช้เงินไปเท่าไหร่สำหรับซื้อเสื้อผ้าและทรงผมใหม่ดูเหมือนน้ำเสียงของยศจะดีใจมาก
“ยศแทบรอไม่ไหวที่จะเห็นลุ๊คใหม่ของแม่ พนันได้เลยว่าแม่ต้องสวยมากแน่ๆ!”
ฉันรู้สึกว่าตัวเองหน้าแดงอีกครั้งขณะพึมพำว่า “ไม่รู้สิ แม่หวังว่าแม่คงไม่ได้ดูแย่เกินไปสำหรับผู้หญิงวัยกลางคน”
“ไม่ครับแม่” ยศพูดเสียงดังขึ้น “แม่ไม่รู้หรือว่าแม่เป็ผู้หญิงที่สวยมากเป็ผู้หญิงที่สวยมาโดยตลอด ยศแทบจะรอไม่ไหวที่จะกลับบ้านไปพบแม่ แม่ครับ...อีกสองวันงานก็จะเรียบร้อยยศจะรีบกลับไปนะครับ”
“แม่แทบรอไม่ไหวที่จะเจอยศแล้ว แม่เตรียมทำของอร่อยๆไว้ให้ด้วยนะ”
ยศเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็พูดว่า “ยศรักแม่นะครับ” ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลและอบอุ่น
ฉันรู้สึกใจละลายแล้วตอบกลับไปว่า “แม่ก็รักยศเหมือนกัน...ลูกชายของแม่”
คืนนั้นฉันนอนหลับสนิทอีกครั้ง แม้จะไม่เหนื่อยเหมือนวันก่อน แต่ฉันก็ยังไม่เปลี่ยนผ้าปูที่นอนและผ้าห่มผืนใหม่ฉันชอบกลิ่นหอมของลูกชาย ซึ่งเชื่อมโยงกับความรู้สึกถึงความสุขที่ฉันเพิ่งค้นพบ!
ในตอนเช้า ฉันตั้งใจทำตัวเองให้มีประโยชน์ ฉันรวบรวมเสื้อผ้าสกปรกของลูกชายเมื่อพบว่ามีเครื่องซักผ้าและเครื่องอบผ้าอยู่ในห้องหนึ่งที่ติดกับระเบียงด้านหลังฉันทำความสะอาดห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่ แล้วทำให้ห้องครัวและห้องน้ำของเขาเปล่งประกายเมื่อฉันเริ่มจะเปลี่ยนชุดเครื่องนอนบนเตียงของเขา แต่ดูเหมือนมีบางอย่างฉุดรั้งฉันไว้
และฉันก็เริ่มคิดถึงห้องที่ถูกล็อคอีกครั้ง ฉันรู้ดีว่าฉันไม่สามารถอาศัยอยู่กับลูกชายได้ตลอดไปแต่ฉันก็ยังไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนกว่าจะได้งานทำและมีที่อยู่เป็ของตัวเองซึ่งคาดว่าอาจจะใช้เวลาถึงสองสามเดือน และมันไม่ยุติธรรมที่ลูกชายของฉันจะเสียสละเตียงที่สะดวกสบายแล้วไปนอนที่โซฟา
ฉันหยิบกุญแจสำรองที่สมศักดิ์คนเฝ้าประตูให้มา และเมื่อลองไขกุญแจแต่ละดอกก็พบว่ามีอยู่ดอกหนึ่งที่สามารถปลดล็อคประตูห้องนั้นได้ฉันมีอาการตัวสั่นแปลกๆ พร้อมกับนึกถึงฉากในหนังสยองขวัญหลายเื่
แต่ฉันไม่คิดว่าจะเจออะไรที่น่าใในห้องนี้ไม่มีผู้หญิงถูกขังอยู่ในกรงหรือชิ้นส่วนมนุษย์จากฆาตกรต่อเนื่องเป็ไปได้มากว่ามันต้องเต็มไปด้วยคอมพิวเตอร์และอุปกรณ์เก่าๆ ของลูกชายที่เขาอาจรู้สึกเสียดายเกินกว่าจะทิ้งไป
แต่สิ่งที่ฉันพบนั้นเกินกว่าจินตนาการของฉันไปมาก คำว่า “น่าใ” นั้นยังเป็คำพูดที่เบาเกินไป!?!
******************************
2K
