รัก...ร้ายท่านอ๋องสายโหด

    อดใจรอ

    หงถิงลูบคลำแท่นนอนวางเปล่าแม้เสี่ยวกุนจะดูแลปัดกวาดแต่ความเงียบเหงากลับปกคลุมไปทั่วบริเวณ ดอกเหมยกลีบดอกร่วงหล่นกลเกลื่อนพื้น ห้องหับมีกลิ่นอับชื้นลอยมาปะทะจมูก ยกมือบางขึ้นลูบท้องเบาๆ หากต้องเลี้ยงลูกเพียงลำพัง อยากอยู่ที่จวนอ๋องแห่งนี้อย่างน้อยก็จะ...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ