ความรักวันวาน
" นั่นห้องของเรา...ส่วนพี่จะนอนห้องนี้ " ภาคินเอ่ยกับเ้าสาวที่พึ่งจะเข้าพิธีแต่งงานกันเมื่อวาน เขากับหนูยิ้มรู้จักกันมาั้แ่เด็กๆ เพราะคุณย่าของพวกเขาทั้งคู่เป็เพื่อนรักกัน ครอบครัวของทั้งสองฝ่ายจึงไปมาหาสู่กัน เสมอๆ
ระยะหลังๆพอชายหนุ่มเริ่มโตเป็หนุ่มเรียนมหาวิทยาลัยความใกล้ชิดของทั้งสองจึงห่างออกไปด้วย
แต่เพราะความหวังจะได้เป็ทองแผ่นเดียวกันคุณย่าทั้งสองจึงให้หลานชายและหลานสาวแต่งงานกันทันทีที่หลานชายเรียนจบ แม้พ่อแม่ของทั้งคู่จะไม่เห็นด้วยก็ตาม
หลังจากที่เสียแม่ไปและพ่อแต่งงานใหม่ ญาดาหรือหนูยิ้มก็เหลือเพียงคุณย่าที่รักและเอ็นดู เมื่อการแต่งงานเป็ทางเดียวที่จะทำให้เธอออกจากบ้านหลังนั้นได้หญิงสาวจึงไม่รีรออะไร
" ค่ะ " ญาดาพยักหน้า เธอลากกระเป๋าใบใหญ่ที่มีข้าวของเครื่องใช้พร้อมสรรพ์เข้าไปในห้องนอนตามที่เ้าของบ้านบอก
หญิงสาวถอนหายใจปลงตกกับชีวิต หากคุณแม่ยังอยู่เธอคงไม่ต้องระหกระเหินออกมาใช้ชีวิตแบบนี้หรอก
~ป่านนี้เมียใหม่ของคุณพ่อคงยิ้มดีใจที่สามารถกำจัดเธอให้ออกมาจากบ้านหลังนั้นได้ล่ะ ~
ก๊อก ๆ...ขณะที่เธอกำลังรื้อของออกจากกระเป๋าก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น
" ไม่ได้ล็อกค่ะ เข้ามาเลย "
" จัดของเสร็จรึยัง ถ้าเสร็จก็ออกมาคุยกันข้างนอก " เสียงทุ้มจากหน้าห้องดังเข้ามา
แอด...เมื่อไม่เห็นเขาเปิดประตูเข้ามา ญาดาจึงเดินตรงไปยังประตูห้องของตัวเอง
" พี่ใหญ่มีอะไรรึเปล่าคะ ? หนูยิ้มบอกว่าไม่ได้ล็อกเปิดเข้ามาได้เลย "
ป๊อก.." โอ้ยยย...เคาะหัวหนูยิ้มทำไม "
ญาดาร้องโอดครวญพร้อมกับยกมือขึ้นลูบหัวของตัวเอง
" ทีหน้าทีหลังอย่าให้ใครเข้าห้องสุ่มสี่สุ่มห้า ไว้ใจใครไม่ได้ทั้งนั้นเข้าใจมั้ย "
" เอ้า..ก็นี่พี่ใหญ่ รึว่าหนูยิ้มไว้ใจพี่ใหญ่ไม่ได้อีกอย่างเราก็แต่งงานกันแล้ว ไม่เห็นเป็ไรเลย "
" เคาะอีกสักทีดีมั้ย " ภาคินยกมือขึ้นเตรียมจะเคาะหัวคนตรงหน้าอีกครั้ง
~ ก็เป็เขานี่แหละถึงไว้ใจไม่ได้ ขนาดตัวเขาเองยังไม่ไว้ใจตัวเองเลย ~
" ยะ อย่าไม่เอาแล้ว..เจ็บ "
" ดี เจ็บแล้วจำ เป็เด็กเป็เล็กมีหน้าที่เรียนก็เรียนไป " ชายหนุ่มเอ่ย
" แล้วพี่ใหญ่มีอะไรมั้ยมาเคาะเนี้ย "
" พี่จะถามว่า ขาดเหลืออะไรมั้ย ถ้าไงเราจะได้ออกไปซื้อกัน วันนี้พี่ว่างทั้งวัน "
" ขาดโต๊ะเขียนหนังสือค่ะ ได้โต๊ะสักตัวไว้ในห้องน่าจะดี "
" โอเค..จะได้ออกไปกินข้าวกลางวันข้างนอกด้วยอีกครึ่งชั่วโมงเสร็จมั้ย " ภาคินถาม
" เสร็จค่ะ ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงหรอกพี่ใหญ่รอแป๊บนึง "
" อึ้ม " ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบ เขาหมุนตัวเดินเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงและหันหลังเดินลงบันไดไป
ญาดามองตามแผ่นหลังหนาด้วยความชื่นชม พี่ใหญ่ของเธอเป็ชายหนุ่มในฝันของหญิงสาวหลายคน แต่เธอเป็คนที่ได้ผู้ชายคนนี้มา
" เฮ้อออ..จะดีใจทำไมกันหนูยิ้มไม่มีใครรู้สักหน่อยว่าเธอกับพี่ใหญ่แต่งงานกัน "
ญาดาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ การแต่งงานที่พึ่งเกิดขึ้นมีเพียงญาติสนิทเท่านั้นที่รู้ งานเลี้ยงฉลองที่พึ่งจัดไปก็มีเพียงคนในครอบครัวและคนที่สนิทชิดเชื้อจริงๆเท่านั้น
หลังจากจัดของเสร็จเรียบร้อยญาดาและภาคินก็นั่งรถออกจากบ้านโดยมีเ้าบ่าวหมาดๆเป็คนขับ ภาคินสร้างเรือนหอหลังใหม่และแยกตัวออกมาอยู่กับหนูยิ้มตามลำพัง เขาไม่ชอบความวุ่นวาย
ดังนั้นชายหนุ่มจึงสั่งแม่บ้านให้เข้ามาทำความสะอาดอาทิตย์ละ 3 วันเท่านั้น
ส่วนเื่ขับรถ เขาขับเองอยู่แล้วเว้นเสียแต่จะต้องออกงานสำคัญที่จะต้องเตรียมตัวเขาจึงจะให้พายัพเลขาคนสนิทมาขับให้
" ได้ครบรึยัง ของที่อยากได้น่ะ " เสียงทุ้มเอ่ยถามหลังจากที่ทั้งคู่เดินออกจากร้านเฟอร์นิเจอร์ทึ่อยู่ภายในห้างดัง
" ยังคิดไม่ออกค่ะเพราะตอนนี้หิวมาก " ญาดาว่าพลางเอามือลูบท้องตัวเอง
" เด็กน้อยเอ้ยยยย " ชายหนุ่มจับหัวของเธอขยี้เบาๆ
" พี่ใหญ่ !!! หัวยุ่งหมดแล้ว คำก็เด็กสองคำก็เด็ก เฮอะ !!! " ญาดาต่อว่าเขา หญิงสาวทำหน้ามู่เดินสะบัดหน้าหนีไปก่อนเขา
" อ้าวคินนนนน " เสียงหวานที่ดังจากข้างหลังทำให้ญาดาหันหลังกลับไปมอง
หญิงสาวรูปร่างเซ็กซี่ในชุดกระโปรงรัดรูปเดินยิ้มเข้าไปหาชายหนุ่มที่เธอเดินหนีหน้ามา ญาดายืนอ้าปากค้างทันทีเมื่อหญิงสาวคนดังกล่าวโน้มใบหน้าเข้าไปหอมแก้มเ้าบ่าวหมาดๆของเธอ
" แพท..สบายดีมั้ยกลับมาั้แ่เมื่อไหร่ "
ไม่เพียงไม่ห้ามปรามแต่ภาคินยังยืนยิ้มและเอ่ยถามเธอด้วยท่าทางสนิทสนม
" มาได้อาทิตย์นึงแล้วล่ะ แพทว่าจะเข้าไปหาคินที่บริษัทอยู่พอดี ว่าจะไปขอคำปรึกษาจากประธานใหญ่ซะหน่อย "
" ยินดีครับ มาได้เสมอเลย "
~ แหม...ทีกับสาวๆนะ เสียงหวานเชียว ~ ญาดาคิดในใจ
" พี่ใหญ่ " ญาดาะโเรียกชายหนุ่มดังๆ พร้อมกับวิ่งเข้าไปเอามือคล้องแขนของเขาไว้
" ใครเหรอคะคิน "
" น้องสาวน่ะครับ " ภาคินตอบหญิงสาวตรงหน้า คำตอบของเขาทำเอาญาดาถึงกับเจ็บแปล๊บในหัวใจ
~ น้องสาวอย่างนั้นเหรอ เขาคิดกับเธอแค่น้องสาวจริงๆซินะ ที่ยอมแต่งงานนี่คงเพราะขัดคุณย่าไม่ได้ ~
" สวัสดีจ๊ะคนสวย พี่ชื่อแพทนะคะ "
" สวัสดีค่ะ ..เอ่อพี่คินเดี๋ยวหนูยิ้มเดินไปดูของที่ร้านข้างหน้ารอนะ " ญาดายกมือไหว้หญิงสาวแล้วหันไปบอกคนที่ตัวเองคล้องแขนอยู่
" อึ้ม..เดี๋ยวพี่ตามไป "
ญาดาเดินหน้าเศร้าออกมา หัวใจที่ฟูฟ่องก่อนหน้าเหี่ยวยุบลงทันทีสองขาแทบไร้เรี่ยวแรงที่จะเดิน พี่ใหญ่ของเธอคงชอบสาวเซ็กซี่ หุ่นอวบอั๋น
แล้วดูเธอซิ...หญิงสาวก้มมองชุดเสื้อยืดกางเกงยืนส์ของตัวเอง นั่นยิ่งทำให้เธอเศร้าใจ
" ญาดา " เสียงเรียกทำให้หนูยิ้มเงยหน้าจากชุดของตัวเองขึ้นมอง
" อ้าวอาร์ท ..มาทำอะไร "
" มาดูหนังสือหน่อยน่ะ วันนี้ลงขายวันแรก " ชายหนุ่มร่างสูงเพรียวเอ่ย
" เหรอไหนดูหน่อยซิ "
" ไม่ใช่จะได้กันง่ายๆ นะ ต้องสั่งจองเป็เดือนเชียวถึงจะได้ "
" เฮ้ยยย....จริงดิ วุ้ยยยเล่มนี้กำลังมาแรงเลย อยากได้บ้างอ่ะ เราจองเหมือนกันแต่ไม่ทันน่ะ " ญาดาพูดไปพลางเอามือลูบคลำหนังสือไป
" งั้นเราให้ยืมไปอ่านก่อน อ่านแล้วค่อยเอามาคืนเรา "
" เอ่อ / หนูยิ้ม " ญาดาที่กำลังชั่งใจเื่หนังสืออยู่ถึงกับสะดุ้งใเมื่อถูกเรียกชื่ออย่างดัง
" พี่ใหญ่...เสียงดังทำไมหนูยิ้มอายเค้า " ญาดาหันไปต่อว่าคนที่กำลังเดินเข้ามาหา
" หนูยิ้มเหรอ..น่ารักดีเราเรียกหนูยิ้มบ้างได้มั้ย " ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม
" เอ่อ ดะ " ก่อนที่ญาดาจะได้ตอบเพื่อนของตัวเอง
" หนูยิ้ม !!! ไหนว่าหิวข้าวทำไมไม่ไปสั่งรอ มายืนทำอะไรตรงนี้ " ภาคินพูดด้วยน้ำเสียงดุดัน
" เอ่ออาร์ท นี่พี่ภาคิน พี่ชายเราน่ะ "
" สวัสดีครับ " ชายหนุ่มยกมือไหว้
" อึ้ม " ภาคินเอ่ยสั้นๆ เขาไม่ได้สนใจคนที่กำลังไหว้ตัวเองอยู่แต่กลับหันมาทางหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างๆแทน
"ไปสั่งข้าวในร้านรอพี่ก่อนไป เดี๋ยวพี่ตามไป "
" เอ่อค่ะ ...อาร์ทเดี๋ยวงั้นไว้เจอกันนะ "
" อึ้ม..ไว้เจอกันหนูยิ้ม " เมื่อโบกมือลาเพื่อนแล้วญาดาจึงเดินเข้าไปในร้านอาหาร
" เดี๋ยว "
" ครับ " อาร์ทที่กำลังจะเดินออกไปต้องหยุดชะงักเมื่อถูกเรียกไว้เสียก่อน
" หนูยิ้มเป็ชื่อเรียกเฉพาะคนในครอบครัวเท่านั้น และชั้นก็ไม่ใช่พี่ชายแต่เป็สามีของเธอ หวังว่าจะเข้าใจนะ "
" เอ่อ ครับ "
เมื่อพูดจบภาคินก็เดินเข้าร้านอาหารตามหลังญาดาไป ปล่อยให้คนที่ยืนอยู่นิ่งอึ้งกับสิ่งที่ตัวเองได้ยิน
ญาดามีสามีแล้วเหรอ ? ไม่เห็นมีเพื่อนคนไหนรู้เื่นี้เลยสักคน
................................
ชอบน้องใช่มั้ยล่ะพี่คิน..ชอบเค้าก็ไม่บอกเค้าไป .... เดี๋ยวตอนหน้าเสียใจแล้วจะรู้สึก
ฝากอีบุ๊คนิยายหัวใจรักรินรดานะคะ ลงขายที่ mebmarkat ในราคาเพียง 89 บาทเท่านั้นจ้า
1K
