พิรุณโลหิตจอมยุทธ์พเนจร

### **บทสนทนา ตอนที่ 59: ความรักและการเสียสละ**  

---

**(ฉาก: หุบเขามังกรดำ ท่ามกลางซากปรักหักพังหลังศึกใหญ่ ร่างของไป๋หยุนเฟิงยืนอยู่ท่ามกลางสายฝนจางๆ เลือดเปรอะเปื้อนชุดของเขา ซูเสี่ยวเหมยรีบวิ่งเข้ามาหา)**  

**ซูเสี่ยวเหมย:** ไป๋หยุนเฟิง! เจ้าบาดเจ็บหนักมาก เจ้าต้องพักก่อน!  

**ไป๋หยุนเฟิง:** (ยิ้มจางๆ) ไม่เป็นไร ข้ายังมีเรื่องที่ต้องทำต่อ  

**ฟางเจี้ยน:** (เดินเข้ามา) ศัตรูถอยไปแล้ว แต่เจ้ายังคิดจะสู้ต่ออีกหรือ?  

**ไป๋หยุนเฟิง:** มันยังไม่จบ พวกมันจะกลับมาอีก…  

**ซูเสี่ยวเหมย:** เจ้าคิดจะรับทุกอย่างไว้คนเดียวหรือ? เจ้าจะไม่ให้พวกเราแบ่งเบาภาระเลยหรือไร!?  

(ไป๋หยุนเฟิงมองเธอเงียบๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาที่ไหลรินบนใบหน้าของนาง)  

**ไป๋หยุนเฟิง:** ซูเสี่ยวเหมย…ข้าขอโทษ แต่ข้าเลือกเส้นทางนี้แล้ว  

**ซูเสี่ยวเหมย:** ไม่! เจ้าจะไม่เลือกมันตามลำพัง! ข้าจะอยู่เคียงข้างเจ้าเสมอ!  

(เธอกุมมือเขาแน่น แต่มือของไป๋หยุนเฟิงกลับเย็นชาเหมือนคนที่ตัดสินใจทุกอย่างไว้แล้ว)  

---

### **(ฉาก: บนยอดเขามังกรดำ ค่ำคืนเงียบสงัด มีเพียงแสงจันทร์สาดส่องลงมา ไป๋หยุนเฟิงยืนอยู่ลำพัง จางหมิงซานเดินเข้ามาเงียบๆ)**  

**จางหมิงซาน:** เจ้าตัดสินใจแล้วใช่หรือไม่?  

**ไป๋หยุนเฟิง:** (พยักหน้า) ข้าต้องทำสิ่งนี้…แม้ว่าจะต้องแลกด้วยทุกสิ่งก็ตาม  

**จางหมิงซาน:** แล้วซูเสี่ยวเหมยเล่า?  

**ไป๋หยุนเฟิง:** (หลับตา) ข้าอยากให้นางมีชีวิตที่สงบสุข ข้าไม่อาจให้คำมั่นสัญญาใดๆ กับนางได้  

**จางหมิงซาน:** แต่เจ้ารักนางมิใช่หรือ?  

**ไป๋หยุนเฟิง:** ใช่ ข้ารักนางมาก…และเพราะข้ารักนาง ข้าจึงต้องจากไป  

**จางหมิงซาน:** เจ้ารู้หรือไม่ว่านั่นจะทำร้ายนางมากแค่ไหน?  

**ไป๋หยุนเฟิง:** (ฝืนยิ้ม) ข้ารู้…แต่นี่คือสิ่งที่ข้าต้องทำ  

---

### **(ฉาก: เช้าวันรุ่งขึ้น ที่ลานหน้าผา ซูเสี่ยวเหมยมองหาไป๋หยุนเฟิง แต่เขาหายไปแล้ว มีเพียงจดหมายฉบับหนึ่งที่ถูกทิ้งไว้)**  

**ซูเสี่ยวเหมย:** (เปิดอ่านจดหมาย น้ำตาไหลลงบนกระดาษ)  

_"เสี่ยวเหมย ข้าเลือกเส้นทางที่อาจไม่มีวันหวนกลับ ข้าไม่ต้องการให้เจ้าต้องเจ็บปวดเพราะข้า โปรดจงมีชีวิตอยู่ต่อไป และจงลืมข้า…"_  

**ซูเสี่ยวเหมย:** (กอดจดหมายแน่น) ข้าจะไม่มีวันลืมเจ้า ไป๋หยุนเฟิง!  

(สายลมพัดแรง พาเศษกระดาษบางส่วนปลิวล่องลอยไปท่ามกลางขุนเขา และนี่อาจเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของบททดสอบที่แท้จริงของไป๋หยุนเฟิง…)  

**(จบบทสนทนา)**  

---