ตัวละครในฝันที่ 1
สำหรับตัวหมานที่เป็เพียงพนักงานร้านสะดวกซื้อที่ใช้ชีวิตไปกับค่าแรงขั้นต่ำนั้น อาจไม่ได้เป็ชีวิตที่น่าประหลาดใจอะไร
เพราะคิดว่าอะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด แต่แค่ไม่คิดว่าจะเกิดระหว่างทางที่เดินกลับจากการซื้อกับข้าวที่ตลาดหลังจากที่เพิ่งเลิกงานมาหมาดๆ แล้วต้องมาตาค้างว่าตัวเองกลับยืนจังก้าอยู่ในป่าคนเดียว แล้วหมานก็เริ่มพูดต่อ
นี่เ้าตุ๊กตาสาวน้อย ที่พูดได้หน่ะ
อะไรเ้าหมายถืงข้าเหรอ
เ้าตุ๊กตาตอบกลับ
ก็หมายถึงเอ็งนั่นแหละ
ไร้มารยาทซะจริง อันตัวเราชื่อเซบัส
พวงกุญแจพูดได้แต่ปากไม่ขยับ แค่มีเสียงออกมา พอฟังแล้วก็ได้แต่ขนหัวลุก ด้วยความที่สภาพแวดล้อมในป่ามันมืดด้วย หมานจึงได้แต่สั่นกลัว แต่ก็ยังสั่นสู้สภาพที่ตัวเองเป็อยู่พร้อมถามเ้าตุ๊กตาต่อ
จะชื่ออะไรก็ช่าง ช่วยบอกทีสิว่าตอนนี้ฉันอยู่ไหน
ไม่รู้สิ ใครจะไปรู้กันหล่ะ
หมานคิดว่าเหมือนเห็นภาพว่าเ้าตุ๊กตากำลังเมินคำถามตัวเองอยู่
อย่ามากวนตีนกันนะเว้ย ดูยังไงก็ป่าช้าชัดๆ มืดก็มืด แสงไฟก็ไม่มี แล้วต้องมาคุยกับตุ๊กตาสาวน้อยแต่เสียงยังไงก็ลุงชัดๆ อีก
หมานเริ่มหัวเสียพร้อมสั่นกลัว
ไร้สาระ มันไม่ได้มืดซะทีเดียว ดูบนหัวเ้าสิ มีแสงจากดวงดาวนับไม่ถ้วนจากบนฟ้านั่นไง
เซบาสตอบกลับด้วยน้ำเสียงยียวนกวนประสานใส่หมาน
ตลกสามช่าหรือไงลุง แล้วจะกลับยังไงหล่ะทีนี้
พอหมานได้ฟังเซบาสพูดจึงตอบกลับด้วยอาการประชดทั้งๆ ที่ร่างกายสั่นกลัวอยู่
กลับเหรอ ไร้สาระอีกแล้วนะ เ้าจะกลับได้ยังไงในเมื่อเ้าอยู่ตรงนี้แล้ว
เซบาสตอบ
ไรวะ ต้องอยู่เงียบๆ แบบนี้หรือไง จะมีผีไหมเนี่ย แต่เอาเถอะ แค่คุยกับลุงก็ไม่ต่างกับการคุยกับผีแล้ว
หมานตอบพร้อมกับความรู้สึกสั่นกล้วที่ยิ่งทวีคูณ
เสียมารยาท ผีเผออะไรกัน ฉันไม่ใช่ผี แต่เป็ผู้นำทางต่างหาก
เซบาสได้ตอบกลับ
ห้ะ ผู้นำทาง นำไปไหน
หมานตอบกลับด้วยความใ
ฟังให้ดี ที่นี่คือโลกแห่งความฝัน การตัดสินของเ้าจะเป็ตัวนำพาเส้นทางที่เ้าจะไป ไม่มีดีชั่วในโลกนี้ มีเพียงแค่ว่าเ้าอยากฝันเื่อะไร
เซบาสอธิบายเพิ่ม
เื่เห้อะไรกันวะเนี่ย
หมานอุทานอย่างแรง และได้แต่คิดว่า ทำไมตัวเองถึงได้ซวยขนาดนี้กันนะ
แล้วยังไงหล่ะ สิ่งที่ต้องทำก็ไม่เปลี่ยน ก่อนอื่นก็ต้องเอาชีวิตรอดในป่าแห่งนี้ก่อน เซบัสบอกว่า อยากฝันเื่อะไรก็จะเป็ไปตามนั้นสินะ
เอาหล่ะ ถ้าอย่างนั้นคิดว่าจะออกจากป่านี้ยังไงก่อนดีกว่า
หมานได้ตัดสินใจแล้วพูดออกมา
อ้อ ใช่แล้ว ข้าลืมบอกไปว่า ข้าเป็แค่ผู้นำทางนะ ไม่มีอะไรให้หรอก
เซบาสเสริมคำพูดของหมาน
จะบอกว่างกงั้นแหละ
หมานตอบกลับด้วยความรู้สึกเอือม
แล้วแต่เ้าจะคิดว่าเลย
เซบาสตอบกลับแบบไม่ใยดี
จากนั้นหมานก็ได้คิด ว่าต้องทำยังไงต่อไป ตอนนี้ตัวเองได้อยู่ในป่าทึบ ที่เท้าก็มีแต่ดิน หญ้า แมลง เวลาก็เป็ตอนกลางคืนแล้ว รอบก็มีแต่ต้นไม่ใหญ่ และคิดว่าถ้ามีที่นอนก่อนก็คงดี
เฮ้ย เซบัส บอกเองใช่ไหมว่าถ้าคิดอะไรก็จะได้ตามนั้นหน่ะ
หมานถาม
บอกก่อนนะว่าไม่ใช่ทุกเื่ หากเป็เื่ที่ตัวเองไม่เคยเจอหรืออะไรที่หลุดโลกละก็เลิกหวังได้เลย
เซบาสได้อธิบายต่อจากที่ตัวเองเสริม
งั้นถ้าคิดว่ามีกระท่อมให้นอนข้างหน้านี้แล้ว จะมีกระท่อมโผล่มาข้างนี้เหรอ
ดูเหมือนว่าหมานจะคิดบางอย่างออกมาได้
อยากรู้ก็ลองดูสิ
หมานเลยลองคิดว่ามีกระท่อมไม้หลังหนึ่งอยู่ข้างหน้าไม่ไกลจากนี้ และลองเดินก้าวไปข้างหน้าดู
ปรากฏว่าพอเดินไปเรื่อยๆ ราวห้าร้อยเมตรก็มีกระท่อมไม้โทรมๆ โผล่มาข้างหน้านี้พอดี เมื่อเดินเข้าไปแล้วกลับเป็แค่กระท่อมเปล่าไม่มีคนอยู่ ทั้งเงียบ มืด แถมมีแต่กลิ่นเชื้อราอีก
แย่วะ แต่ดีกว่านอนกลางป่าละนะ หมานคิดอยู่ในใจ
หมานเคยมีประสบการณ์นอนแคมป์มาแล้ว เลยไม่คิดว่านอนในกระท่อมโทรมๆ หลังนี้แล้วจะรู้สึกแย่ และเพราะรู้สึกว่ามันมืดแล้ว เลยคิดจะนอนเอาแรงก่อน แล้วค่อยคิดว่าจะทำยังไงต่อไปตอนรุ่งเช้า
เช้าวันถัดมา
ในกระท่อมที่เป็กระท่อมเปล่า ในกระท่อมหลังเก่าๆ ไม่มีทั้งหมอน ที่นอน ผ้าห่ม มีแต่ไม่ผุๆ เผลอๆ นอนห้องพักนักเรียนอาจดูดีกว่าด้วยซ้ำ เพราะแบบนั้นหมานเลยต้องนอนบนพื้นไม้เก่าๆ
กลิ่นก็กลิ่นไม้แบบชื้นๆ ที่มีราขึ้น อยู่บางจุด ทำเอาหวนกลับไปนึกถึงสมัยที่ตนไปตั้งแคมป์ในป่ากับครอบครัว
ถึงในนี้จะออกหนาวไปหน่อยที่ไม่รู้เพราะความชื้นในกระท่อมหรือเพราะอากาศในกระท่อมมันหนาวอยู่แล้ว
เอาจริงๆ เมื่อคืนนี้หมานได้ลองคิดให้มีพวกเตียงหรือเฟอร์นิเจอร์ออกมาแล้ว แต่ก็ไม่มีอะไรโผล่อะไรออกมาอยู่ดี เลยหันไปถามเ้าพวงกุญแจสาวน้อยชื่อเซบาส
เห้ย เซบาส ไหนบอกว่าโลกแห่งความฝัน ถ้านึกอะไรแล้วไอนั้นจะออกมาไง
หมานหันหน้าไปถามเซบาส เพื่อหวังจะได้คำตอบที่ชัดเจน
แต่เ้าพวงกุญแจตัวที่ถูกพูดถึงกลับเงียบกริบ
เอ้าไหงทีนี้เงียบกริบเลยวะ
หมานคิด เพราะตอนที่มาโลกแห่งฝันใหม่ ตนก็ได้แต่อ้าปาก ชนิดเอ๋อกินเป็อย่างมาก พอมองซ้ายขวาก็ไม่มีใคร มีแต่ต้นไม้ใหญ่ กับเสียงของนกอะไรซักอย่างส่งเสียงอื้ออึง จะว่าเสียงนกฮูกก็ไม่ใช่ จะว่านกกาเหว่าก็ไม่เชิง
ยืนไปยืนมา ก็มีพวงกุญแจสาวน้อยที่เป็ของสะสมของตัวเองกำลังส่องแสงและพูดอยู่ ด้วยนำ้เสียงที่เหมือนลุงพ่อบ้านสมชื่อ ในมือของหมานก็มีถุงกับข้าวและข้าวสำหรับหนึ่งมื้อ และน้ำเปล่าเพียงเท่านั้น
ที่จริงพวงกุญแจสาวน้อยที่เป็เ้าของร่างเซบาส เป็ของนำโชคของหมานที่ได้มาจากการจับรางวัล เพราะเป็สินค้าที่มีจำนวนจำกัด และตัวหมานเองก็อยากได้ ชื่ออะไรแล้วน้าที่มีผมปอยสีเขียวอยู่สองข้าง เลยไปเข้าร่วมการจับรางวัลและได้มาในวันที่เดียวกันกับวันที่มาที่โลกแห่งฝัน
คิดมากไปก็ไม่มีอะไรดี ตนเลยลุกจากพื้นในกระท่อมมาอยู่ในท่านั่งเหมือนคนแก่
โอ้ยๆๆ หลังเคล็ดไปหมด พอนอนบนพื้นแข็งๆ นานๆ แล้วต้องตื่นในสภาพนี้แล้วก็ได้แต่บ่นออกมาเท่านั้น
จังหวะที่กำลังจะยืนนั้น หมานกลับรู้สึกได้ว่ากำลังมีคนมาเปิดประตูในกระท่อมอยู่ แต่เพราะตนอยู่ในกระท่อมเปล่า ที่ไม่มีอะไรเลย เลยไม่มีอะไรให้บังหรือใช้หลบซ่อน หมานเลยได้แต่อ้ำๆ อึ้งๆ ในท่าที่กำลังจะลุกขึ้นยืนอย่างนั้น
26K
