ป้อนยา
“ปลอดภัยดีใช่ไหมครับท่านเคอิจิ”“ฉันไม่เป็นไร”ทันทีที่เห็นเจ้านายหนุ่มกลับมาที่รถ คนขับรถวัยกลางคนก็เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เป็นห่วง เพราะก่อนหน้าที่เจ้านายหนุ่มจะกลับมา ได้เห็นว่ามีคนกลุ่มหนึ่งวิ่งหนีออกมาจากซอกซอยเล็กๆ แห่งนั้น จนเขานึกเป็นห่วง พอตั้งใจว่าจะเดินไปดูก็เห็นว่าท่านเคอิจิเดินกลับมาเสียก่อน“รีบกลับคอนโดฯ ให้เร็วที่สุด” เคิอิจิสั่งเพียงเท่านั้นก็หันมาสนใจกับเด็กหนุ่มอีกครั้ง“ครับ”หลังจากผู้เป็นนายหายไปนานกว่าครึ่งชั่วโมง และกลับมาพร้อมกับเด็กหนุ่มคนหนึ่ง คนขับรถผู้สูงวัยก็ขบคิดด้วยความสงสัยมาโดยตลอด กระทั่งรถมาหยุดจอดหน้าคอนโดฯ หรูขนาดใหญ่ตามคำสั่ง เขาจึงต้องเก็บเอาความสงสัยนั้นไว้ภายในใจ แล้วรีบลงจากรถไปเปิดประตูให้กับคนที่นั่งอยู่เบาะหลังแทน“เรามาถึงแล้ว ทนอีกหน่อยนะ”มาถึง!! มาถึงที่ไหนกันศรรักไม่เข้าใจว่าที่คนตรงหน้าพูดหมายถึงอะไร หากแต่เสียงทุ้มที่พร่ำบอกตลอดทาง พอได้ฟังแล้วมันทำให้ศรรักรู้สึกอบอุ่นใจเป็นที่สุด ทั้งที่เขาไม่รู้จักกับคนๆ นี้ด้วยซ้ำ ทว่าความรู้สึกอบอุ่นกลับแผ่ซ่านเข้ามาที่กลางในหัวใจ“อื้อ!!” ร่างบางบิดตัวอย่างทรมานในอ้อมแขนของเคอิจิ ขณะที่นัยน์ตาเรียวเล็กส่งสายตาออดอ้อนราวกับต้องการให้เขาช่วยเหลือ“ใจเย็นๆ หายใจเข้าออกลึกๆ ฉันรู้ว่ามันทรมาน” เสียงทุ้มเอ่ยปลอบเด็กหนุ่มที่กำลังนั่งอิงตักเขาอย่างอ่อนโยนศรรักทำตามที่เคอิจิบอก เขาลองพยายามหายใจเข้าออกลึกๆ อยู่หลายครั้งก็ไม่ทำให้รู้สึกดีขึ้น ทั้งที่เขาพยายามสงบสติอารมณ์ตัวเอง ทว่าความร้อนกลับไปสะสมอยู่ที่ร่างกายส่วนล่างชนิดไม่ฟังความคิดของเขาเลยแถมกางเกงชั้นในก็เริ่มเปียกชื้น จนศรรักต้องระบายออกมาด้วยการร้องไห้ โดยที่ริมฝีปากบางกัดนิ้วตัวเองเพื่อไม่ให้มีเสียงเล็ดลอดออกมา หากแต่ไหล่เล็กๆ ที่อิงแนบไปกับอกแกร่งสั้นไหวอย่างน่าสงสารจนเคอิจิต้องรวบตัวคนบนตักไว้“กลับไปได้แล้ว พรุ่งค่อยมารับเวลาเดิม” เคอิจิหันกลับมาบอกคนขับรถเพียงเท่านั้นก็รีบพาเด็กหนุ่มเดินไปอย่างไว โดยไม่ได้อยู่ฟังคำตอบรับจากอีกฝ่ายแม้แต่น้อย“ครับท่านเคอิจิ” ชายสูงวัยมองตามหลังผู้เป็นนายที่อุ้มเด็กหนุ่มเข้าไปในคอนโดฯ จนสุดสายตา ก่อนจะพาตัวเองกลับเข้าไปในรถแล้วขับออกไป พร้อมกับคำถามคาใจที่ว่า เด็กหนุ่มคนดังกล่าวคือใคร แล้วท่านเคอิจิพามาทำไม!!!
ภายในห้องพักสุดหรูบนชั้นบนสุด ศรรักได้ถูกอุ้มเข้ามาในห้องๆ หนึ่ง ร่างบางถูกพาให้มานั่งตรงโซฟาตัวยาว“รออยู่ตรงนี้นะ เดี๋ยวฉันไปเอาน้ำกับยามาให้”เด็กหนุ่มมองตามแผ่นหลังกว้าง ที่เดินไปเปิดตู้เย็นรินน้ำเย็นๆ ใส่แก้ว พร้อมกับหยิบกล่องยานำยาเม็ดสีขาวเล็กๆ มาให้กับเขารู้สึกบางอย่างที่ไม่เคยรู้จักกำลังหมุนวนขึ้นมาโจมตีอย่างรุนแรง แถมอาการยังดูเหมือนจะหนักยิ่งกว่าตอนอยู่บนรถอีกด้วย ดวงหน้าหวานขบริมฝีปากแน่น และพยายามอดกลั้นความรู้สึกที่กำลังพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ เอาไว้ แต่เมื่อรู้สึกได้ว่าร่างกายส่วนล่างของตนเริ่มมีปฏิกิริยา ใบหน้าของศรรักก็ร้อนผ่าว...ทำยังไงดี!! ต้องทำยังไง?...ภายในใจของศรรักรู้สึกหวาดหวั่นกับความร้อนที่ไม่สามารถควบคุมได้ แถมยังแผ่กระจายออกมาจากร่างกายอย่างต่อเนื่อง ศรรักได้แต่เอามือกอดตัวเองเอาไว้แน่นด้วยความรู้สึกสับสน“กินยากับน้ำก่อน จะได้รู้สึกดีขึ้น”“อื้อ!!!” เด็กหนุ่มส่ายหน้าเป็นพัลวัน ถ้าหากทำได้!! ศรรักก็อยากจะเอื้อมมือไปรับน้ำแก้วนั้นมาราดหัวตัวเองอยู่เหมือนกัน ทว่าร่างกายกลับรู้สึกหนักอึ้งและอ่อนเปลี้ยไปหมด“..........” เห็นดังนั้นเคอิจิจึงตัดสินใจกรอกยาและน้ำเย็นๆ เข้าไปในปากตัวเอง และใช้ริมฝีปากนั้นจับจองริมฝีปากของศรรัก ลิ้นหนาถูกดุนดันเข้าไปจนลึก กระทั่งศรรักกลืนเม็ดยาขนาดเล็กที่ถูกส่งเข้ามาจากปากของเคอิจิลงไปในลำคอ ตามด้วยน้ำเปล่าอีกหลายอึก ครั้งแล้วครั้งเล่าจนน้ำในแก้วนั้นหมดไป“อื้อ!!!” ดวงหน้าหวานแดงก่ำ ส่งนัยน์ตาหวานฉ่ำให้กับเคอิจิหลังจากที่เขาถอนริมฝีปากออกมาแล้ว ความรู้สึกบางอย่างก็แล่นเข้ามาที่กลางอก ชั่ววินาทีนั้นใบหน้าคมเข้มก็โน้มเข้าหาริมฝีปากบางอีกครั้ง แถมคราวนี้เรียวลิ้นอุ่นร้อนก็ได้ถูกส่งเข้าไปในริมฝีปากบางที่แยกออกจากกัน เคลื่อนไหวลุกล้ำทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกปั่นป่วนมากกว่าครั้งแรก“อืม อื้อ!!” ลิ้นหนาถูกดุนดันเกี่ยวพันไปกับลิ้นเล็กๆ ของเด็กหนุ่ม จนศรรักหัวหมุนไปหมด ได้แต่ตอบรับลิ้นหนาสะเปะสะปะ หากแต่ปฏิกิริยาไร้เดียงสาดังกล่าวได้สร้างความพึงพอใจให้แก่เคอิจิเป็นอย่างมากขณะที่ตกอยู่ในรสจูบอันดูดดื่ม อึดใจต่อมาสมองของศรรักก็เริ่มเลือนราง เรี่ยวแรงที่มีในร่างกายก็ถูกกลืนหายไปจนหมดสิ้น มือใหญ่ที่ประคองแผ่นหลังบางเลื่อนมายังหน้าอกแบนราบ ใช้ปลายนิ้วสะกิดยอดอกที่ชูชันเบาๆ และบดขยี้ยอดอกเล่นเพื่อเพิ่มความรู้สึกวาบหวาม จนศรรักต้องร้องออกมาด้วยความเสียวซ่าน“อ๊ะ อ๊า!!” ต้องการอีก ต้องการมากกว่านี้“ขอโทษนะ” จู่ๆ ร่างสูงใหญ่ก็ผละออกห่างจากใบหน้าหวาน แล้วจับร่างเล็กให้ล้มนอนไปกับโซฟาตัวยาว“พักผ่อนได้ตามสบายเลย ฉันจะไปอาบน้ำสักหน่อย”เคอิจิรู้ดี หากเขาดึงสติกลับมาช้ากว่านี้ มันจะไม่จบเพียงแค่จูบเท่านั้น ถึงเขาจะไม่นิยมชมชอบผู้ชายด้วยกัน แต่กับเด็กหนุ่มตรงหน้านี้ช่างให้ความรู้สึกแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง แถมอีกฝ่ายยังเป็นแค่เด็กที่ไม่สบาย“อย่าไปนะครับ ช่วยผมด้วย” มือบางพยายามคว้าร่างสูงใหญ่ไม่ให้ไปไหน ซึ่งช่างเป็นคำขอที่ยากจะต้านทานหากแต่เคอิจิกลับทำเป็นไม่สนใจ เท้าเรียวยาวพาตัวเองหันหลังหวังเดินเข้าไปในห้องน้ำให้น้ำเย็นๆ ช่วยดับความร้อนรุ่มจากร่างกาย!!.....
..............................................................................................................