5 วันผ่านไปพริบตา วันใหม่ มาถึงอีกครั้ง วันนี้เป็วันเกิดของเขาเขาล้างหน้าสวมชุดคลุมสีขาวสดใสผืนใหม่มัดผมประบ่ายาวเก็บไว้ด้านหลังแล้วเดินออกจากลานไป
หลังจากเดินมาสักพัก เขามาถึงบ้านที่เรียบง่ายและสวยงามหลังหนึ่งเขาเดินผ่านเด็กรับใช้เข้าไปในบ้าน เห็นแม่ของเขานั้งรออยู่แล้ว
ผู้หญิงคนนี้อายุประมาณสามสิบเศษ แต่ไม่สามารถปกปิดร่องรอยความงดงามครั้งก่อนเก่าได้ แน่นอนว่านี่คือแม่ของหม่าเซียนกู่หลาน
"ท่านแม่ ขออภัยที่ให้รอนาน จากนั้นหท่าเซียนกุมมือโค้งคำนับขออภัยอีกครั้ง"เขาพูดด้วยความเสียใจว่า
"ไม่เป็ไรแม่ก็พึ่งมารอ เซียนเอ๋อร์เ้านั่งลงเถอะ"
เสียงแม่กู่หลานนั้นใสดังกังวานมาก
"ท่านแม่ ข้ากำลังจะไปเมืองเก่าโบราณ เมฆาเหินกลัวว่าอีกนานกว่าจะได้กลับมาอีกครั้ง" หม่าเซียนพูดน้ำเสียงแฝงความเศร้าเล็กน้อย
"เซียนเอ๋อร์อย่าท้อถอยในโลกบ่มเพาะพลังจิติญญา ไม่มีสิ่งไหนเป็ไปไม่ได้ แม่คิดว่า ์กำลังทดสอบ ความอดทนอดกลั้นของลูกอยู่ก็เป็ได้
"บางทีนี่อาจ เป็โอกาสของลูก ก็เป็ไปได้เช่นกัน"
แม่กู่หลานพูด้วยความห่วงใยและพูดให้กำลังใจ
........
"ขอบคุณท่านแม่ สำหรับคำอวยพรที่เป็มงคลเช่นนี้งั้นลูกขอตัวก่อน"
หลังจากคุยกับแม่ของเขาสักพัก หม่าเซียนขอตัวจากไป
เมื่อกู่หลาน มองแผ่นหลังลูกชายเหลือแต่เพียงแววตาที่เศร้าสร้อย ต้องปล่อยลูกชายที่ไม่มีพลังบ่มเพาะจากไป เธออดเป็ห่วงไม่ได้แต่ก็เบาใจเปราะหนึ่ง ตระกูลมีผู้ปกป้องอย่างลับๆอยู่แล้ว
เดินออกจากบ้านแม่ของเขา มาสักชั่วครู่ หม่าเซียนก็มาถึงร้านอาหารสี่ฤดูสั่งกับข้าวทานอาหารจนอิ่ม
จากนั้นเขาเดิน ออกนอกเมืองไป ทางทิศเหนือที่ซากหักปรักพังโบราณ ว่ากันว่าตกลงมาจากท้องฟ้าและอยู่ตรงนี้หลายร้อยปีแล้วแน่นอนว่าไม่มีสัตว์อสูรปีศาจเพราะอยู่ไกล้เมือง
หม่าเซียน มาครั้งนี้ดูว่ามีโชคหรือไม่ มีคนเคยเห็นแสงศักดิ์สิทธิ์พุ่งขึ้นจากบริเวณนี้มีหลายคนมาตรวจสอบแต่ก็ไม่พบอะไร
หม่าเซียน เดินเขามาดูซากหักปรักพัง พระราชวังวิหารที่ดูเก่าแก่..เขาได้แต่ถอนหายใจไม่มีสิ่งใด มีชีวิตยืนยาวนอกจากปลูกฝังความเป็ะ
ทันใดนั้นเขารู้สึกว่าหัวใจและเืสูบฉีดรุนแรงมากขึ้น
"Ding: ถูกตรวจพบว่า เ้าบ้าน อยู่ในความสิ้นหวังอย่างมากและเป็ไปตามข้อกำหนด ของระบบลงชื่อเข้าใช้ เ้าบ้าน ผูกมัดระบบหรือไม่"
เสียงที่ไม่มีตัวตน ดังมาจากทะเลิญญา หม่าเซียนมองไปรอบ ๆ อย่างรอบคอบและแอบไปหลังต้นไม้ใหญ่เพื่อตรวจสอบ
“ระบบ ยังอยู่หรือไม่?”
หม่าเซียน รำพึงในใจเขาลองใช้ระบบการสื่อสารอย่างเงียบ ๆ ในฐานะผู้ทีี่เกิดใหม่สองชีวิต เขาต้องได้อ่านนิยาย มากมาย เขารู้ดีว่าการสื่อสารกับระบบไม่จำเป็ต้องพูดออกมาแค่่รำพึงในใจ ระบบก็สามารถรับรู้มันได้
แน่นอนว่า ระบบได้ยินเขาพูดในใจ และรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่
ระบบ:อยู่ที่ทะเลิญญา เ้าบ้านจะผูกมัดระบบลงชื่อเข้าใช้หรือไม่?"
"ผูกมัดทันที!"
Ding:ระบบลงชื่อเข้าใช้ ผูกมัดกับเ้าบ้านเรียบร้อยแล้ว"
Ding!: ตรวจพบว่าเ้าบ้านอยู่ในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์โบราณที่ร่วงหล่นและระบบลงชื่อเข้าใช้กำลังจะเปิดใช้งาน อย่างเป็ทางการ"
Ding:เ้าบ้านลงชื่อเข้าใช้ พระราชวังศักดิ์สิทธิ์โบราณหรือไม่ มีรางวัล: พระสูตรหัวใจิญญาะ 9 ขั้น" ระบบล่อลวงหม่าเซียน
"เ้าบ้าน ้าลงชื่อเข้าใช้หรือไม่?"
เวลานี้มีเสียงเยือกเย็น ดังขึ้นในจิตสำนึกของหม่าเซียน
นี่คือระบบ ในที่สุดเวลาของเขา ก็มาถึงแล้วหม่าเซียน เกือบสิ้นหวังมันมาก่อน มีใครเข้าใจเขาได้บ้างจุดสิ้นสุดและจุดเริ่มต้น อยู่ตรงนี้เขายิ้มและหัวเราะแล้วกล่าวว่า
ระบบ:เ้าบ้านลงชื่อเข้าใช้ตอนนี้หรือไม่?"
หม่าเซียน รู้สึกประหลาดใจและตอบทันที
"ลงชื่อเข้าใช้ ทันที!"
ดวงตาของเขาเป็ประกายและเขาก็พูดในใจด้วยควมตื่นเต้น
Ding: ขอแสดงความยินดีด้วย เ้าบ้านลงชื่อเข้าใช้สำเร็จได้รับรางวัล: พระสูตรหัวใจิญญาะ 9 ขั้น [เทคนิคบ่มเพาะ ระดับะ เนื่องจากเปิดใช้งานครั้งแรก]"
Ding:เ้าบ้านสามารถลงชื่อเข้าใช้ วันละครั้งและลงชื่อเข้าใช้ ที่ใดก็ได้ ยิ่งลึกลับยิ่งอันตราย ที่สำคัญมากเท่าไหร่ รางวัลก็จะมากยิ่งขึ้นเท่านั้น ถ้าลงชื่อซ้ำๆพื้นที่เดิมวันถัดไปก็ได้แต่รางวัลจะลดลงอย่างมาก ”
8K
