กดไลค์ กดเพิ่มนิยายเข้าชั้น หรือคอมเม้นต์ เป็กำลังใจให้คุณไรท์หน่อยน้าา
Chapter 4
ล่อลวง
“ลองดูสักหน่อยน่าพิมพ์“
รินดาคะยั้นคะยอ วันนี้เพื่อนๆในสาขาชวนกันมาเที่ยวที่ร้านเหล้าสุดหรู เรียกได้ว่าแพงหูฉี่
พิมพ์ดาวไม่อยากมาแต่เพื่อนๆก็คะยั้นคะยอจนได้ เรียกได้ว่ามากันเกือบครบทุกคน
“ถ้าขืนไปพี่วินรู้ฉันคงโดนด่าหูชาแน่ๆ”
“แกก็โทรไปเช็คที่บ้านสิ บางทีพี่วินแกอาจจะไม่อยู่บ้านก็ได้วันนี้”
“แต่..”
“ไม่มีแต่แล้วจ้ะยัยพิมพ์ดาว ไปด้วยกันเถอะนะ”
“อื้มๆ ก็ได้จ้ะ แต่ขอคุยโทรศัพท์แปปนึงนะ”
เมื่อไม่อาจทนแรงคะยั้นคะยอของเพื่อนได้พิมพ์ดาวจึงเลี่ยงเดินออกไปแล้วโทรศัพท์หาคุณหัวหน้าแม่บ้าน
“ป้าอ่อน วันนี้พิมพ์อยากจะกลับบ้านมืด ไม่ทราบว่าพี่วินกลับแล้วรึยังคะ วันนี้พี่วินกลับบ้านมั้ย”
มีอยู่หลายครั้งที่อัศวินไม่ค่อยกลับบ้านเพราะเื่ของงาน บางทีก็ค้างที่บริษัท
“วันนี้คุณวินแจ้งมาว่าไม่กลับบ้านค่ะ แล้วคุณพิมพ์จะกลับกี่โมงคะ“
หัวหน้าแม่บ้านอย่างป้าอ่อนเอ่ยถามอย่างเป็กังวล ไม่อยากให้พิมพ์ดาวกลับบ้านมืดมากนัก เธอรักและห่วงพิมพ์ดาวเหมือนลูกหลานแท้ๆ
“ประมาณสามสี่ทุ่มก็น่าจะกลับแล้วค่ะป้าอ่อน”
พิมพ์ดาวคุยโทรศัพท์เสร็จก็เดินกลับมาหารินดา
จากนั้นก็พากันเดินทางไปยังผับดังใจกลางกรุงโดยที่พิมพ์ดาวนั่งรถไปกับรินดา รินดาเองก็เป็ลูกคุณหนูบ้านมีฐานะ มีรถยุโรปคันหรูให้ขับั้แ่อายุสิบแปด
ผับชื่อดังใจกลางกรุง
“เฮ้!”
เคร้งง
เสียงชนแก้วครื้นเคร้งของนักศึกษาหนุ่มสาวกำลังเคล้าคลอกันอย่างเมาส์มัน โต๊ะที่พากันมาเที่ยวได้จองเอาไว้เป็โต๊ะใหญ่เพราะมากันหลายคน
แก้วน้ำสีอำพันถูกยกขึ้นด้วยมือเรียวเล็กของพิมพ์ดาว เธอดมนิดนึงแล้วหลับตาปี๋
“อื๊อ ทำไมมันเหม็นงี้ล่ะริน กินได้จริงมั้ยเนี่ย”
ด้วยความไม่เคยพิมพ์ดาวจึงทำหน้ายี๋ราวกับรังเกียจแก้วน้ำสีอำพันนี้
“แหม เหล้ามันก็กลิ่นแบบนี้แหละยัยพิมพ์ดาว ลองจิบดูสิ ไม่แย่อย่างที่คิด”
รินดาฉลองกับเพื่อนอย่างนี้มาั้แ่มัธยม เรียกได้ว่าเป็ลูกคุณหนูที่พ่อแม่ตามใจสุดๆ แอลกอฮอล์กับเพื่อนเป็ของคู่กันเลยก็ว่าได้
ั้แ่คบกันมาก็คงจะมีพิมพ์ดาวนี่แหละที่ดื่มไม่เป็และเรียบร้อยที่สุดในบรรดาเพื่อน
“อื๊อ อึ่กๆ”
พิมพ์ดาวลองทำตามคำแนะนำ แต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมด
เพื่อนบอกแค่ให้จิบ แต่พิมพ์ดาวเล่นกระดกหมดแก้วในทีเดียว
“ยัยบ้า! ฉันบอกให้จิบไม่ใช่ยกกระดก เหล้านะแกไม่ใช่นมวัว!”
รินดาเห็นแบบนั้นก็ใตีมือเพื่อนเบาๆ แต่ก็ไม่ทันเพราะพิมพ์ดาวกระดกจนหมดแก้ว
“อะ อื้อ กะ ก็ไม่รู้..
พิมพ์ดาวเริ่มจะมึนๆ เธอไม่เคยดื่มมาก่อนในชีวิต หากจะเมาง่ายคงไม่ใช่เื่แปลกอะไร
"เฮ้อ ช่างเถอะๆ อย่าดื่มอีกนะแก้วเดียวพอแล้ว"
รินดาแย่งแก้วแอลกอฮอล์ออกมาจากมือของพิมพ์ดาว กลัวว่ายัยเพื่อนคนนี้จะเผลอดื่มไปอีก แค่แก้วเดียวก็เกินพอแล้วสำหรับมือใหม่
“อื้อ พอแล้วแหละ”
พิมพ์ดาวเห็นสมควรว่าไม่ควรยุ่งเกี่ยวกับเ้าแก้วนี้อีกเพราะแค่กระดกรวดเดียวหนึ่งแก้วถ้วนก็ทำเอาเธอเป๋ได้
เวลาต่อมา
“อ่า เริ่มเมาแล้วสิ นี่มอมกันเล่นรึเปล่าวะณภัท”
หลังจากคุยเื่ธุรกิจเสร็จณภัทก็ชวนเ้านายดื่มผ่อนคลายต่อที่ผับชื่อดังแห่งนี้
“เบาๆเองคุณวิน เข้มนิดเข้มหน่อย”
ณภัทว่าพลางขำๆแล้วชงแอลกอฮอล์สีเข้มที่แทบจะไม่เจือจางส่งให้เ้านายอีกแก้ว
“อือ พอเมาแล้วก็ชักอยาก เรียกคนเอาไว้รึยัง?”
เขาถามลูกน้อง คืนนี้จะต้องได้ปลดปล่อยความเครียดให้สมกับที่ทำงานอย่างหนัก
“เรียบร้อยครับ เด็ดแน่นอนคนนี้”
ณภัทติดต่อตัวสาวตัวท็อปเอาไว้จากเจ๊หวีซึ่งเป็โมเดลลิ่งจัดหาเด็กรับงานกลางคืน
“แกไหวปะเนี่ยพิมพ์ เดี๋ยวฉันให้เจมส์ไปส่งได้มั้ย”
พิมพ์ดาวรู้สึกขัดใจเป็อย่างมากที่จู่ๆบ้านของเธอก็โทรตามกลับด่วน ปกติพ่อแม่จะไม่ค่อยอยู่บ้าน แต่รอบนี้ดันกลับมาเร็วจึงพบว่าลูกสาวหนีเที่ยว
กลับไปก็คงจะโดนบ่นอีกตามเคย
แต่ปัญหาในตอนนี้คือพาเพื่อนอย่างพิมพ์ดาวมาด้วย และพิมพ์ดาวไม่มีรถ
“เดี๋ยวเราไปส่งพิมพ์ดาวเองริน ไม่ต้องเป็ห่วง”
เจมส์ เพื่อนร่วมคลาสที่เรียนด้วยกันยิ้มให้แล้วประคองพิมพ์ดาว รินดาเองก็ไม่มีตัวเลือกบวกกับคิดว่าเจมส์เองก็เป็เพื่อนคนนึงจึงไว้ใจ
“อ่า งั้นฝากหน่อยนะเจมส์ แกกลับกับเจมส์นะพิมพ์”
รินดากระซิบบอกเพื่อนที่นั่งโงนเงนไปมา
“อื้อออ”
“ถ้าถึงบ้านแล้วโทรมาบอกด้วยนะ”
รินดาแม้จะเป็ห่วงเพื่อนมากแต่ก็ต้องรีบกลับจึงจำใจฝากพิมพ์ดาวไว้กับเจมส์
แต่ใครเล่าจะรู้ ว่าการฝากพิมพ์ดาวไว้กับเจมส์ก็เหมือนกับการฝากปลาย่างไว้กับแมว…
โรงแรมหรู
“น้อง พาผู้หญิงคนนี้ขึ้นไปห้อง1701”
เจมส์นั้นแท้จริงแล้วเขาคอยเป็พ่อเล้าส่งเด็กให้กับเจ๊หวี และเจมส์เองก็เป็เด็กของเจ๊หวีเช่นกัน
ที่มาเรียนมหาวิทยาลัยดังได้ บวกกับมีรถ มีของใช้แพงๆ ก็เพราะเป็เด็กของเจ๊หวี รับงานพวกสาวแก่หรือเสี่ยแก่ๆเปย์หนักๆ ได้หมดไม่สนเพศไหนขอแค่ได้เงิน
“ครับ”
และพนักงานในโรงแรมเขาก็มาผูกมิตรสนิทชิดเชื้อกันเป็อย่างดี
เห็นว่าวันนี้เป็แขกวีไอพีจ่ายไม่อั้น ตอนแรกก็จะส่งอีกคนไป แต่เพราะจังหวะที่รินดาฝากพิมพ์ดาวไว้กับเขาพอดี เขาจึงขอส่งตัวพิมพ์ดาวไปแทน
‘เจ๊ ผมมีเด็ก สดใหม่ ใสซิง’
‘ซิงจริงมั้ย?’
‘ซิงดิ สวยๆใสๆ’
‘เออ ให้มันได้อย่างที่ว่าเถอะ เจ๊จ่ายไม่อั้น มีแขกวีไอพีติดต่อมาพอดีวันนี้ ตอนแรกว่าจะส่งนังส้มไป’
‘โห่เจ๊ นังส้มมันช้ำไม่รู้จะช้ำยังไงแล้ว เอาคนนี้ดีกว่า น้อง’พิมพ์ดาว’ กำลังจะเป็ดาราด้วยนะ’
‘อย่างงั้นเลยเหรอ เอองั้นพาตัวไปที่โรงแรมได้เลยเดี๋ยวส่งข้อมูลให้’
เจ๊หวีเองก็ไว้ใจเพราะทำงานกันมาเป็ปี ไม่อาจรู้เลยว่าเจมส์นั้นล่อลวงหญิงสาวมาโดยที่เ้าตัวไม่เต็มใจ
244
