ภายในสถานที่แห่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยเครื่องไม้เครื่องมือที่ดูล้ำสมัย ในยามวิกาลที่ไร้ผู้คนยังมีร่างในชุดดำอำพรางรัดรูปร่างหนึ่งกำลังนั่งจดจ่ออยู่กับคอมพิวเตอร์ที่กำลังถูกโหลดข้อมูลทั้งหมดลงในไดรฟ์ขนาดเล็ก
รอยยิ้มมุมปากขยับยกขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นโปรเกสบาร์ กำลังใกล้จะถึง100%
"ฮิฮิ ถ้าเอาข้อมูลที่ได้มาไปให้คุณปู่ คุณปู่จะต้องยอมเพิ่มค่าขนมให้แน่นอนเลย แล้วเราจะได้ขอให้คุณปู่ไม่ส่งเราไปเรียนที่โรงเรียนประจำด้วย แจ่ม!" เสียงหวานใสบ่งบอกเพศสภาพดังออกมาจากร่างที่นั่งนิ่งหน้าคอมตัวใหญ่
" แต่จะว่าไป ข้อมูลพวกนี้ก็น่ากลัวอยู่นะเนี่ย ทั้งการขายอาวุธชีวภาพ การทดลองมนุษย์กลายพันธ์ุ แต่ละอย่าง ถึงขั้นก่อาได้เลยนะเนี่ย คิดไม่ผิดจริงๆที่เสี่ยงลอบเข้ามา "
ผ่านไปครู่ใหญ่ การถ่ายโอนข้อมูลก็ยังไม่เสร็จเสียที ด้วยความเบื่อ ร่างเล็กในชุดอำพรางรัดรูปจึงลุกขึ้นเดินสำรวจบริเวณใกล้ๆตัว แต่ด้วยไม่ทันระวังจึงเผลอปัดแก้วบนโต๊ะหล่นแตก
เพร้ง!
ซวยแล้ว!
ในขณะนั้น เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นที่หน้าห้องพร้อมด้วยแสงไฟที่ส่องเข้ามา
" นั่นใคร!! " รปภ. ของศูนย์วิจัยได้พุ่งพรวดเข้ามาหลังจากได้ยินเสียงแก้วแตกในห้อง
อ๊า! ทำไงดีๆ
ร่างบางกลิ้งตัวหลบใต้โต๊ะ หัวใจดวงน้อยๆของเธอเต้นระรัวราวจะหลุดออกมา ที่ผ่านมาเธอเคยโจรกรรมข้อมูลมามากกว่าสิบครั้ง แต่ครั้งนี้เป็ครั้งแรกที่เธอพลาด ทำให้เธอไม่รู้จะรับมืออย่างไรดี
ยัยอลิส คิดสิคิด!
ขณะที่เสียงฝีเท้าเริ่มใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ในที่สุดเธอก็คิดออก
เข้ามาเลย!
ร่างบางล้วงสตั๊นกันในกระเป๋าออกมาถือขณะที่แอบอยู่ใต้โต๊ะ
ในที่สุดเสียงฝีเท้าก็เข้ามาถึงจุดที่เธอแอบอยู่
" หืม ดอกเตอร์ลืมปิดคอมหรือไง แล้วแก้วนี่ก็คงไหลตกลงมาเพราะไอน้ำที่เปียกแก้วสินะ อืมๆ เราก็ฉลาดเหมือนกันนะนี่ ทำงานเป็รปภ.ในศูนย์วิจัยมาตั้งหลายปี มันก็ต้องมีซึมซับความฉลาดจากพวกดอกเตอร์กันมั่งหละ แหม่ ไม่เบาๆเลยตัวเรา " รปภ.พูดพลางคิดเองเออเองเสร็จสรรพ ทำเอาร่างบางที่ซ่อนอยู่ใต้โต๊ะเบ้หน้าหมั่นใส้
แหวะ! ไม่ได้ฉลาดเลยซักนิด โครตหลงตัวเองเลย!
" รอเรียกแม่บ้านมาทำความสะอาดตอนเช้าก็แล้วกัน กลับไปเดินเวรต่อดีกว่า "
เมื่อรปภ.จากไปแล้ว อลิสก็ออกมาจากใต้โต๊ะเพื่อดูว่าข้อมูลโหลดเสร็จแล้วหรือยัง
" โอ๊ะ เสร็จแล้ว ได้เวลาเผ่น "
ร่างบางดึงไดรฟ์ออกจากเครื่องเพื่อจะได้เผ่น แต่ในตอนที่ดึงไดรฟ์ออกมานั้น ไม่รู้์นึกอยากกลั่นแกล้งเธอหรืออย่างไรก็ไม่ทราบ อยู่ๆเสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
หวอ!!!!
ทำอยู่สัญญาณถึงทำงานได้หละ ก็เราแฮคปิดมันไปแล้วนี่!
เธอรีบค้นหาสาเหตุ จนพบอย่างรวดเร็ว
" บ้าเอ๊ย! "
มันเป็เพราะแก้วน้ำที่เธอปัดตกนั่นแหละ น้ำมันไหลไปเข้าเครื่องโน็ตบุ๊คของเธอที่ตั้งแอบไว้ใต้โต๊ะจนมันช็อต ระบบของศูนย์วิจัยที่เธอควบคุมไว้เลยหลุดจากการควบคุม
เสียงฝีเท้าหลายคู่ดังไปทั่วทางเดิน ทำให้อลิสรีบความทุกอย่างยัดลงกระเป๋า ก่อนจะวิ่งหนีไปทางช่องระบายอากาศที่เธอเปิดเอาไว้ตอนแอบเข้ามาได้ทันหวุดหวิดก่อนที่เสียงฝีเท้าด้านนอกจะมาถึง
อลิสรีบหนีออกจากศูนย์วิจัยผ่านทางท่อระบายน้ำเก่า ก่อนจะรีบเปลี่ยนชุดแล้วปั่นจักรยานที่เอาแอบไว้ลับเลาะป่าเพื่อกลับบ้านอย่างสุดกำลัง
เมื่อมาถึงที่เขตทหาร เธอก็ลดความเร็วลงแล้วปั่นจักรยานผ่านทหารยามเข้าไป ซึ่งการที่เธอกลับบ้านดึกแบบนี้นั้นเป็เื่ปกติแล้ว ทำให้ทหารยามที่เธอเห็นนั้นไม่ได้แปลกใจอะไร เพียงแค่ตะเบ๊ะทำความเคารพแล้วกลับไปยืนเฝ้ายามเหมือนเดิม
หลังจากที่มาถึงบ้าน เธอก็ตรงไปที่ห้องของเธอแล้วโยนกระเป่าลงบนเตียง ก่อนจะเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดเตรียมนอน
ก่อนนอนเธอก็ได้เปิดกระเป๋าขึ้นมาเพื่อเอาไดรฟ์มาเช็คข้อมูล แต่เธอกลับพบเื่ประหลาดเข้าเสียอย่างนั้น เมื่อเธอพบไดรฟ์ในกระเป๋าเธอสองอัน แถมทั้งสองอันก็เหมือนกันราวกับเป็อันเดียวกัน
" ไหงถึงได้มีสองอันหละ " อลิสเกาหัวแกรกๆ มองไดรฟ์ทั้งสองอันในมืออย่างมึนงง เท่าที่เธอจำได้ เธอมีไดรฟ์แค่อันเดียวนะ
ชั่งมันก็แล้วกัน เปิดดูมันทั้งสองอันนั่นแหละ!
" เสียดายเครื่องชะมัด " เด็กสาวมองเครื่องโน๊ตบุ๊คตัวที่เธอทำน้ำเข้าเครื่องจนมันช็อต ก่อนจะหิ้วมันพร้อมกับกระเป่าและชุดไปทำลายที่หลังบ้านโดยใช้เครื่องเชื่อมเหล็ก และค้อนเพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่สามารถกู้ข้อมูลออกมาได้อีก แล้วนำเศษซากมันใส่ถุงรวมกับขยะอื่นๆมัดโยนทิ้งถังหน้าบ้านรอรถขยะมาเก็บตอนเช้ามืด
เมื่อทำลายหลักฐานเรียบร้อยแล้ว เธอก็กลับขึ้นมาที่ห้องแล้วเชื่อมต่อไดรฟ์เข้ากับโน๊ตบุ๊คตัวใหญ่ของเธอเพื่อตรวจสอบข้อมูลที่ได้มา
" อืม อันนี้แหละถูกต้องแล้ว..แล้วไดรฟ์อีกอันนี่มันอะไรหว่า "
ด้วยความสงสัย เธอจึงเชื่อมต่อไดรฟ์เข้ากับเครื่องแล้วเปิดตัวสแกนไวรัสป้องกันเอาไว้
" อืม ไม่มีไวรัส งั้นเปิดเลยละกัน "
ทันทีที่กดเปิดไฟล์ หน้าจอก็ดับวูบลงพร้อมกับสติของเธอ
1K
