"เฮ้ออออ ไม่มีลูกค้าบ้างเลยน้าาา เหงาจัง..."
หมวยนั่งเท้าคางถอนใจพูดอยู่คนเดียวในร้านแบบเซ็งๆ พอเธอเหลือบมองนาฬิกาเห็นเป็เวลาบ่ายโมงกว่าก็สะดุ้งชันตัวขึ้นนั่งอย่างตื่นเต้น
วันนี้จะมีเหยื่อหลงเข้ามาขอซื้อของหลังร้านมั้ยนะ... ไม่ได้เจอของดีๆ มาเป็เดือนแล้ว วันนี้ขอให้มาสักรายเถอะ
เธอคิดลุ้นในใจถึง่เวลาหรรษาที่จะได้เสพสุขเด็กหนุ่มจากการโดนชักจูงด้วยข่าวลือแปลกๆ ในเมือง แต่เวลาผ่านไปจนถึงเย็นก็ยังเงียบ... วันนี้ก็คงไม่มีเื่อะไรตื่นเต้นสำหรับเธออีกแล้ว
ติ้งงงง...
เสียงข้อความใหม่เด้งเตือนขึ้น หมวยกดเปิดอ่านเสร็จก็ถอนใจออกมา...
เฮ้อออ... ผัวก็ไปกินเลี้ยงลูกค้าอีกละ... กินข้าวคนเดียวมันเหงาเหมือนกันนะ...
เธอหงุดหงิดจนเก็บข้าวของแล้วปิดร้านั้แ่สี่โมงเย็น กลับเข้าบ้านอาบน้ำแล้วออกมานั่งแต่งตัวหน้ากระจกด้วยใจเหงาๆ
ติ้งงงง...
ข้อความใหม่เด้งขึ้นมาอีก เธอกดเปิดดูก็เห็นว่าเป็เพื่อนรักทักมาได้เวลาพอดีจึงยิ้มกว้างแล้วพิมพ์ตอบไป
"ว่าไงอีเจน ว่างมั้ยคืนนี้ ออกเป็เพื่อนกูหน่อยสิ ผัวกูไม่อยู่อีกละ"
"โทษทีว่ะ วันนี้อยู่กับผัวน่ะ กำลังคุยวางแผนเื่เหยื่อรายใหม่...... อีกแล้วว่ะ^^' "
"โห ผัวมึงอาการหนักนะเนี่ย คู่ขาเก่าไปไหนแล้วล่ะ"
"ก็อยู่ แต่เรียกมาเล่นด้วยจนเบื่อแล้วมั้ง ถึงมายิกๆ ขอใหม่อยู่ได้"
"ชีวิตมึงสนุกจังวะ อิจฉา..."
"พูดอะไรอย่างงั้นวะ ทำกูเป็ห่วงเลยเนี่ย มีอะไรรึเปล่า"
"ไม่มีไร แค่เบื่อๆ เหมือนอยู่คนเดียวมาเป็เดือนแล้วมั้ง"
"อะไรกัน กูนี่ไงเพื่อนมึง ทักคุยกันเกือบทุกวัน พูดซะอยากออกไปหาเลย แต่ตอนนี้ไม่ได้จริงๆ แก้ผ้าไปหมดแล้วด้วย"
"อีบ้า! อย่าบอกนะว่ากำลังเอากับผัว"
"เออ อีผัวฝรั่งนี่ก็โรคจิตอะ เอากูไปด้วยไล่เปิดดูรูปสาวๆ ในเฟสไปด้วย เค้าบอกว่าแตกที่ใครก็จะเอาคนนั้นแหละเป็เหยื่อคนใหม่"
"อย่าว่าแต่ผัวเลย มึงก็จิตใช้ได้ มาพิมพ์อะไรตอนนี้! ไปเลย ไปจัดการให้เสร็จๆ"
"555+ มึงก็ออกไปเที่ยวบ้าง ปล่อยตัวให้สนุกบ้าง สวยๆ อย่างมึง ไปนั่งที่บาร์ไหนเดี๋ยวก็มีหนุ่มมาให้เลือก"
"อีนี่ ยุให้กูมีชู้อีกละ"
"เออสิ กูรู้ว่ามึงทนเหงาหอยได้ไม่นานหรอก หาคู่ขาเป็ตัวเป็ตนซะ เลือกเอาที่ดูดี ผู้ใหญ่หน่อย เลิกเป็ของเล่นให้เด็กๆ ได้แล้ว พวกนั้นให้ความสุขมึงไม่ได้หรอก กูเป็ห่วงนะ"
หมวยวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะแล้วหยิบหวีมาสางผมยาวสวยของตัวเอง เธอนั่งมองร่างเปลือยในกระจกปัดผมไปด้านหลังแล้วพิจารณาเต้าอวบที่เธอแสนจะภูมิใจ แม้มันจะมีขนาดใหญ่เกินมาตรฐานทั่วไป แต่ด้วยอายุทำให้เธอรู้สึกว่ามันเริ่มหย่อนคล้อยลงแล้ว
อีกสองสามปีจะเป็ไงนะ... คงยานจนไม่น่ามองแล้วมั้ง...
หมวยช้อนเต้านมขึ้นมาขยำเบาๆ แล้วคิดกังวลไปเรื่อย จนเสียงข้อความของเจนดังขึ้นเรียกให้เธอได้สติ
"ไปทำสิ่งที่มึงอยากทำ อย่าปล่อยให้ตัวเองแห้งเหี่ยวอยู่บ้าน ไปร้านดีๆ หน่อย อย่าไปร้านเหล้าที่มีแต่วัยรุ่น เชื่อกู เดี๋ยวส่งพิกัดไปให้ ถึงแล้วก็ถ่ายรูปส่งมา เผื่อเสร็จเร็วกูจะไปหา"
ข้อความจากเพื่อนรักทำให้เธอหมดความลังเล เริ่มจัดการแต่งหน้าใหม่แล้วลุกขึ้นไปเลือกเสื้อผ้าสวยๆ จากตู้มาเรียงบนเตียง ฮัมเพลงเบาๆ ขณะที่กำลังคิดว่าคืนนี้จะต้องแต่งตัวแบบไหนถึงจะมีเสน่ห์ที่สุด
***************
"เอาเบียร์สดเหยือกนึงค่ะ"
บาร์เทนเดอร์จัดการยกเครื่องดื่มมาเสริฟให้ หมวยจัดการยกแก้วสาดลงคอไปอึกใหญ่ก่อนจะยิ้มออกมา เธอนั่งดูบรรยากาศภายในคลับสุดหรูใจกลางเมืองด้วยความผ่อนคลายหลังจากไม่ได้มาเที่ยวอะไรแบบนี้มานาน
ในร้านมีแต่ผู้ใหญ่วัยทำงานที่แต่ละคนดูภูมิฐานนั่งจิบเครื่องดื่มคุยกันไปแบบไม่วุ่นวายเหมือนร้านเหล้าอื่นๆ ที่เธอเคยไปนั่งเป็ประจำ หมวยเลยนึกขอบใจเพื่อนที่แนะนำให้มาเปิดหูเปิดตากับบรรยากาศใหม่ๆ
เธอหยิบโทรศัพท์ยกขึ้นมาถ่ายรูปตัวเองแล้วส่งไปให้เพื่อนรัก
"มาถึงแล้วนะ ร้านดีมากว่ะ นั่งตรงบาร์มุมในสุดคนเดียวเลย"
ในขณะที่หมวยกำลังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่พิมพ์ข้อความคุยกับเพื่อน ก็มีเสียงผู้ชายดังขึ้นข้างๆ...
"สวัสดีครับคุณผู้หญิง ผมขอนั่งเป็เพื่อนด้วยคนได้ไหมครับ"
หมวยหันไปมองก็พบว่าเป็ชายหนุ่มลูกครึ่งหน้าฝรั่ง แม้จะดูมีอายุแก่กว่าเธอเล็กน้อยแต่ยังหล่อคมคาย แต่งตัวสุภาพดูดีและหุ่นสูงใหญ่รูปร่างสมส่วน เธอนิ่งเงียบไปพักหนึ่งเพราะมัวแต่มองใบหน้าหล่อเหลาของเขาจนถูกทักถามย้ำอีกครั้ง...
"เอ่อ... คุณครับ..."
"ค่ะๆ... นั่งก่อนก็ได้ค่ะ..."
ด้วยความที่ยังไม่ทันตั้งตัว เธอตอบรับคำขอแล้วเชิญให้เขานั่งโดยไม่ยั้งคิดจนนึกด่าตัวเองในใจที่ปากไวเกินไป ชายหนุ่มถือแก้วเครื่องดื่มลงนั่งข้างๆ รักษาระยะห่าง แล้วเอียงตัวหันมาชวนคุยด้วยความสุภาพ
"คุณมาดื่มคนเดียวหรือมารอใครรึเปล่าครับ"
"มาคนเดียวค่ะ... แต่เดี๋ยวอาจจะมีเพื่อนตามมาด้วย..."
"พอดีผมก็มาคนเดียว นั่งดื่มคนเดียวมันรู้สึกแปลกๆ... ผมเห็นคุณนั่งคนเดียวก็คิดว่าคุณอาจจะรู้สึกแปลกๆ เหมือนกันเลยมาขอนั่งรอเป็เพื่อนนะครับ ถ้าเพื่อนคุณมาเดี๋ยวผมลุกไปเอง"
"...ก็ได้ค่ะ"
แม้ว่าหมวยจัดได้ว่าเป็สาวสุดร่านที่ฟาดผู้ชายมาทั่ว แต่เธอมักจะกินวัยรุ่นหรือเด็กหนุ่มๆ เข้าที่มักจะเข้าหาด้วยความหื่นแบบไม่มีชั้นเชิงจนเคยชิน พอมาเจอหนุ่มใหญ่แสนสุภาพในคลับสุดหรูตอนนี้มันทำให้เธอใจเต้นแรงแบบไปไม่เป็ทำตัวไม่ถูก
ปกติผู้ชายที่เข้าหาเธอมักจะแทะโลมทั้งสายตารวมถึงคำพูดซึ่งเธอก็สนุกและรับมือกับคนประเภทนี้ได้ง่ายๆ แต่กับเขาคนนี้ที่สุภาพเป็กันเองและไม่มีท่าทีอยากจะลวนลาม นี่เป็สิ่งที่เธอแทบจะไม่เคยเจอมาก่อน
เขาชวนเธอคุยถึงเื่ราวทั่วไปอยางเป็ธรรมชาติ บรรยากาศในร้านบวกกับหน้าหล่อเหลาของเขาทำให้หมวยเคลิ้มปล่อยตัวคุยกันอย่างออกรส
"โห คุยกันตั้งนานจนลืมแนะนำตัวกันเลยค่ะ... คุณชื่ออะไรเหรอคะ"
"อืมมม ผมว่าเราไม่ต้องรู้จักชื่อกันก็ได้นะครับ... เพราะเดี๋ยวเพื่อนคุณมาผมก็ไปแล้ว"
"...ก็ดีค่ะ ...เพราะฉันก็มีสามีแล้ว"
ถึงตรงนี้หมวยก้มหลบสายตาด้วยความเขินอายไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน เขาเลยขยับตัวเข้ามาคุยใกล้ๆ หูเธอ
"ผมก็มีภรรยาแล้วเหมือนกันครับ... แต่เรายังไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ แค่คุยกันตรงนี้เอง จริงมั้ย?"
หมวยหัวเราะออกมาอย่างช่วยไม่ได้ เขาเลยชวนเธอยกแก้วดื่มแล้วคุยกันต่อด้วยความสบายใจมากขึ้น
เวลาผ่านไป เครื่องดื่มแก้วต่อแก้วไหลรินจนทั้งคู่เริ่มเมา หมวยสนุกกับค่ำคืนที่คุยกับคนแปลกหน้าแบบที่ไม่เคยได้รู้สึกมานานจนเขาทักขึ้นมา
"ผมว่าเพื่อนคุณคงไม่มาแล้วมั้งครับ"
"นั่นสิคะ... อีกเดี๋ยวฉันก็คงต้องกลับแล้ว..." เธอพูดแล้วนิ่งเงียบมองตาเขาเหมือนอยากให้เขาหาเหตุผลมารั้งตัวเธอเอาไว้
"คุณมีผ้าเช็ดหน้าไหมครับ... หรือของชิ้นเล็กๆ อะไรก็ได้ในกระเป๋าของคุณที่ไม่ได้ใช้... ผมขอยืมหน่อยสิ"
"เอ่อ... ผ้าเช็ดหน้า มีค่ะ... คุณจะใช้ทำอะไรเหรอ"
หมวยค้นกระเป๋าแล้วส่งให้ เขารับไปแล้วหยิบกระดาษรองแก้ว มาเขียนอะไรบางอย่างยื่นไปวางบนโต๊ะให้เธอ
"ผมขอยืมผ้าเช็ดหน้าคุณกลับไปก่อนนะ แล้วนี่เบอร์โทรของผม... ถ้าคุณอยากได้มันคืนเมื่อไหร่ คุณโทรหาผมนะครับ"
เขามองเธออย่างมีความหมาย หมวยใจเต้นแรงจนแทบะเิ เธอรู้ดีว่าถ้าหยิบกระดาษใบนั้นขึ้นมามันหมายถึงอะไร
"ผมคงไม่ได้กดดันคุณมากไปใช่ไหมครับ?
"อ๋อ... ปะ เปล่าค่ะ... ฉันแค่.."
"ไม่ต้องห่วง ถ้าคุณไม่อยากได้คืนคุณก็แค่ขยำกระดาษทิ้งไป ง่ายๆ แค่นี้เอง... ผมขอตัวก่อนนะครับ"
เขาส่งยิ้มแล้วโค้งหัวเล็กน้อยร่ำลาอย่างสุภาพก่อนจะลุกออกไป หมวยมองตามหลังเขาจนลับสายตาแล้วก้มลงมองเบอร์โทรในกระดาษ
เอาไงดีๆ โอ้ยยย ตื่นเต้นเป็บ้า... คนอะไร น่ารักสุดๆ... มาจีบแบบหื่นๆ ยังตัดสินใจง่ายกว่าอีก
เธอคิดในใจจนเผลอยิ้มกว้าง ก่อนจะหยิบกระดาษขึ้นมาดูแล้วเก็บใส่กระเป๋า
***************
"ฮัลโหล... เอ่อ... สวัสดีค่ะ... คือ... ฉันเองนะคะ ที่คุณขอยืมผ้าเช็ดหน้าไปเมื่อวันก่อน..."
"ผมจำเสียงคุณได้ั้แ่คำแรกแล้วล่ะครับ ผมรอให้คุณโทรมาทุกนาทีเลย"
หมวยใจเต้นแรงในอกเมื่อตัดสินใจโทรหาเขาหลังจากคิดอย่างถี่ถ้วนสู้กับความ้าในใจมาตลอดสองวัน
"คือฉัน..."
"อยากได้ผ้าเช็ดหน้าคืนใช่ไหมครับ..."
"ค่ะ..."
"คุณมาที่คอนโดผมดีไหม เราจะได้คุยกันอีก"
"...คุณอยากคุยจริงๆ เหรอ"
"คุณก็รู้ ว่าผมหมายถึงอะไร... ถ้าคุณมา คราวนี้ผมไม่ปล่อยคุณกลับง่ายๆ เหมือนคืนก่อนหรอกนะ"
หมวยคุยกับเขาด้วยความตื่นเต้นเหมือนได้กลับไปเป็สาวแรกรุ่นอีกครั้ง ผู้ชายทุกคนในอดีตที่ผ่านมาเธอแค่มีสัมพันธ์กันชั่วคราว เอากันครั้งเดียวก็จบแยกย้ายกันไปและไม่มีอะไรให้จดจำ
แต่กับคนนี้ แค่จากคำพูดเพียงเล็กน้อยของเขาก็ทำให้เธอมีความ้าพุ่งสุดขีด รับรู้ได้ว่าเธอและเขามีเคมีบางอย่างที่เข้ากันได้อย่างน่าประหลาด หมวยแทบจะรู้ในทันทีเลยว่าถ้าลองได้ไปหาเขาตอนนี้เธอคงได้เป็ชู้กับเขาแน่นอน ภาพความคิดในหัวผุดขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ว่าเธอกำลังแก้ผ้าอวดหุ่นทรงเสน่ห์ที่แสนภูมิใจแล้วขึ้นเตียงนอนถ่างขาให้เขาใช้ร่างกายเธอหาความสุขตามใจชอบ แค่คิดเธอก็ถึงกับอมยิ้มกัดปากเพราะทนรอแทบไม่ไหวที่จะได้เห็นสีหน้าของฝรั่งสุดหล่อแสนสุภาพกลายร่างเป็ชายหื่นทำหน้าเสียวเมื่อได้ขึ้นขย่มเธออย่างถึงใจ
"ค่ะ... เดี๋ยวเจอกันนะคะ..."