“เฮ้อ...พรุ่งนี้เราจะต้องจากโลกที่มีแต่ความเจริญรุ่งเรืองไปแล้วเหรอมันไวเกินไปหรือเปล่า ยังทำใจไม่ได้เลยแฮะ” ซู่ซินหรือชื่อในวงการของเธอคือซินดี้พริตตี้เงินล้านนั่งหน้ามุ่ยพลางคิดอย่างหดหู่ใจ
ความจริงแล้วตัวซินดี้นี้ไม่ใช่คนในยุคปัจจุบันเธอเป็เพียงดวงิญญาที่เกิดข้อผิดพลาดชีวิตของเธอครั้นในอดีตนั้นแสนจะน่าเศร้าเพราะเธอนั้นถูกน้องสาววางแผนฆาตกรรมด้วยการจ้างวานให้รถม้าชนเธอจนถูกลูกน้องของท่านเทพมารับดวงิญญาไปและความโชคร้ายของเธอยังไม่หมดเพียงเท่านั้น เพราะเมื่อเธอได้กลายเป็ิญญาแล้วท่านเทพเ้าแห่งศาลไคฟังกลับตัดสินผลบุญกรรมของเธอผิดพลาดเนื่องจากการทำงานหนักจนเบลอ
ว่ากันตามตรงจริงๆแล้วดวงิญญาของซินดี้นั้นยังไม่ควรจะตายชะตาของเธอยังไม่ถึงฆาตเธอควรจะได้กลับเข้าร่างเดิมของเธออีกครั้งแต่เทพพระเ้าแห่งศาลไคฟังดันรับเคสซ้อนกันและด้วยความบังเอิญหรือตั้งใจก็ไม่ทราบได้เพราะเคสที่รับซ้อนมานั้นเป็เคสของหญิงสาวที่ชื่อเหมือนกันกับเธอและด้วยความงงงวยของท่านเทพหรือดวงชะตาชักนำท่านจึงส่งดวงิญญาของหญิงสาวอีกคนไปอยู่ในร่างของเธอเสียอย่างนั้นเหตุการณ์มันเลยเถิดจนไม่สามารถที่จะหาหนทางแก้ไขได้ในทันที
เทพเ้าเป่าเปาเทพแห่งความยุติธรรมผู้ตัดสินชี้ชะตาดวงิญญาทั้งหลายจึงส่งซินดี้มายังโลกมิติใหม่แทน ซึ่งโลกใบนี้เป็โลกที่เจริญกว่าโลกเดิมของเธอมากเลยทีเดียวมีทั้งแสงสีเสียง สิ่งอำนวยความสะดวก ระบบสาธารณูปโภคครบครันกว่าโลกเดิมที่เธอเคยอยู่เป็ไหนๆแต่การมาอยู่อาศัยของซินดี้ในโลกนี้นั้นมิใช่การใช้ชีวิตอยู่ถาวรแต่อย่างใด
ชีวิตของซินดี้เปลี่ยนจากหน้ามือเป็หลังมือเลยก็ว่าได้จากเดิมที่ต้องอดมื้อกินมื้อ ชีวิตที่ต้องดิ้นรนและยากจนมาก โลกเดิมของเธอเป็โลกที่มีพลังปราณแต่เธอกลับได้ชื่อว่าเป็คนไร้ค่าที่ไม่สามารถบ่มเพาะพลังปราณได้! คนที่รักเธออย่างมารดาก็มาลาจากโลกไปั้แ่เธอยังเด็กเธอต้องอดทนอยู่กับย่าและแม่เลี้ยงใจร้ายผู้ชอบตีสองหน้าที่คอยแต่จะกลั่นแกล้งเธอโดยที่เธอนั้นไม่รู้เื่ราวอันใด แต่พอซินดี้ได้มาลองใช้ชีวิตอยู่ที่โลกใบใหม่นี้มันแตกต่างกันมากจนเธอรู้สึกราวกับฝันไป ที่นี่เธอสามารถใช้ชีวิตได้อย่างเต็มที่ไม่มีใครมีพลังปราณ ไม่มีใครมาคอยดูถูกว่าเธอนั้นเป็คนไร้ค่าอีกแล้ว
ความสะดวกสบายและไลฟ์สไตล์ซินดี้ไม่เคยได้ััมาก่อนรวมถึงความเป็คนดังในฐานะพริตตี้เงินล้านการอาศัยอยู่ที่นี่ไม่ว่าซินดี้จะไปที่ไหนก็เหมือนมีสปอร์ตไลท์ฉายทั่วร่างผู้คนล้วนมองเธอเป็ไอดอลและให้ความสนใจและยอมรับเธอซึ่งเพราะเหตุนี้เองทำให้ซินดี้ไม่คิดอยากกลับไปใช้ชีวิตที่โลกเดิมและร่างเดิมอีกต่อไป
แต่ความสุขนั้นมักผ่านไปไวเสมอเพราะเทพเ้าเป่าเปาแห่งศาลไคฟังได้มาพบเธอและได้มาเฉลยว่าเธอฟังว่าได้ส่งเธอมาผิดโลกจากนั้นก็ได้ยื่นข้อเสนอให้ทางเลือกแก่ซินดี้มาสองทางทางแรกก็คือให้กลับไปยังโลกเดิมร่างเดิมเป็ซู่ซินคนเดิมหรือไม่ก็ต้องตกนรกเพราะเวรกรรมที่เคยทำมาทั้งชาตินั้นและในอดีตชาติ
โชคดีที่เธอได้รับความช่วยเหลือจากดวงิญญาที่ชื่อเหมือนกันกับเธอทำให้ซินดี้ได้รับทางเลือกเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งทางนั่นก็คือ ท่านเทพจะให้เธอได้ไปใช้ชีวิตยังโลกที่เหมือนกับโลกที่เธอชอบนั่นก็คือโลกใบนี้แต่ไม่ใช่ยุคปัจจุบันเนื่องจากแต้มความดีของซินดี้นั้นมีเพียงน้อยนิดเมื่อลองคำนวณดูแล้วยุคที่เธอจะได้ไปอยู่นั่นก็คือยุคประมาณปี 1970-1980ในประเทศจีนโดยอิงจากเชื้อชาติเดิมของเธอและแน่นอนว่าถ้าต้องเปรียบเทียบกันแล้วระหว่างตัวเลือกทั้งสามแล้วซินดี้ก็ตอบรับเลือกทางเลือกที่สามทันที ถึงแม้จะได้รู้ข้อมูลคร่าวๆ จากิญญาหญิงสาวอีกคนหนึ่งที่ชื่อเหมือนกันผู้ซึ่งไปอยู่ในร่างของเธอว่ายุคนั้นมีความเป็อยู่ที่ลำบากมากเพียงใดแต่ถึงตัวเลือกนี้มันก็ไม่ได้แย่ไปเสียทีเดียวเพราะท่านเทพเป่าเปายังมีโปรโมชันพิเศษแถมฟรีมิติช่องว่างขนาด40 ตารางเมตรที่สามารถคงสภาพวัตถุและสิ่งของไว้ได้ทุกสิ่งและยังไม่หมดเพียงเท่านั้น เมื่อมีช่องว่างมิติแล้วซินดี้ก็ยังมีเวลาเตรียมตัวเตรียมใจเพื่ออำลาโลกแห่งความศิวิไลซ์อีกหนึ่งเดือนโดยเธอสามารถของจากโลกนี้ใส่ไปในมิติได้ด้วย
แต่เพราะซินดี้ยังไม่สามารถปล่อยวางชีวิตอันแสนสบายบนโลกนี้ได้เกือบหนึ่งเดือนที่ผ่านมาเธอใช้ชีวิตอย่างสุดเหวี่ยงทั้งกินเที่ยว กว่าจะรู้ตัวเธอก็เหลือเวลาอีกแค่สองวันสุดท้ายในการเตรียมตัวเสียแล้วและเื่ที่เลวร้ายกว่านั้นก็คือเงินเก็บของเธอเหลือเพียงห้าแสนปลายๆ เท่านั้น เงินห้าแสนนี้หากจะว่ามากมันก็มากหากจะว่าน้อยมันก็น้อยเพราะการจะไปใช้ชีวิตในยุคจีนยุค 70 นั้นอาหารการกินล้วนเป็สิ่งสำคัญหากเตรียมไปไม่พอ คนที่ลำบากก็คือตัวเธอเอง!
“เอาวะคร่ำครวญไปก็ไม่มีประโยชน์ เวลามีเหลือเท่านี้ เงินก็มีเท่านี้ก็ใช้มันแค่นี้แหละ ยังดีที่ฉันยังมีแต้มบุญอยู่บ้างบัตรเครดิตนี่ไงล่ะที่ท่านเทพให้ไว้ว่ะฮ่ะฮ่า” ซินดี้หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
ว่าแล้วซินดี้ก็สตาร์ทรถยนต์ห้าประตูของเธอไปที่ห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ใกล้บ้านเพื่อไปที่ร้านหนังสือเป็อันดับแรกเธอเลือกซื้อั้แ่หนังสือการทำอาหาร งานบ้านงานเรือน การเย็บปักถักร้อย การสร้างบ้านหนังสือความรู้ในแต่ละวิชาและแต่ละ่วัยและที่ขาดไม่ได้เลยก็คือหนังสือภาษาต่างประเทศโดยเฉพาะภาษาจีนเธอหยิบมาทั้งที่เป็หนังสือตัวอักษรจีนเลยและหนังสือภาษาไทย
“นั่นซินดี้ใช่ไหมแกตัวจริงสวยกว่าในรูปอีกเนอะ”
“ใช่ๆออร่ามากเลย หูยซินดี้ซื้อหนังสือไปเยอะมาก สงสัยต้องเอาไปบริจาคแน่ๆ คนอะไรทั้งสวยทั้งใจบุญ”
ซินดี้ได้ฟังดังนั้นก็ถึงกับยิ้มแห้ง
‘ใช่แล้ว!!ฉันเอาไปบริจาคให้ตัวฉันเอง ตอนไปใช้ชีวิตในต่างโลกยังไงล่ะ’
พนักงานร้านหนังสือถึงกับมองตาค้างเพราะหนังสือที่ซินดี้เลือกมานั้นมีมากกว่าหนึ่งร้อยเล่ม
“เอ่อ..คุณลูกค้าคะ ทางเรามีบริการจัดส่งหนังสือถึงบ้านฟรีไม่มีค่าใช้จ่าย ของถึงไวภายในหนึ่งวันคุณลูกค้าสนใจใช้บริการไหมคะ?”
“อ้อก็ได้ค่ะ ฉันขอจ่ายผ่านบัตรเครดิตนะคะ” ซินดี้พยักหน้าก่อนจะยื่นบัตรเครดิตให้พนักงานเธอตั้งใจว่าจะใช้บัตรวิสดอมที่ท่านเทพให้เธอมาเป็ครั้งแรก
พนักงานมองบัตรในมือของซินดี้อย่างกริ่งเกรง“ถ้าอย่างนั้นรบกวนลูกค้าข้อมูลบ้านเลขที่และเบอร์โทรศัพท์หน่อยนะคะอย่างช้าสุดคือวันพรุ่งนี้ตอนสิบโมงเช้าค่ะ”
หลังจากที่ใช้เวลาไปกับร้านขายหนังสือกว่าหนึ่งชั่วโมงซินดี้ก็ไปที่โซนเสื้อผ้า ในวันนี้มีโปรโมชันลดกระหน่ำครึ่งปี โดยสินค้าที่นำมาโล้ะขายนั้นจะเป็เสื้อผ้าที่ตกรุ่นตกยุค แฟชั่นของฤดูกาลเก่า บางร้านลดมากถึง 90% ซินดี้ไม่รอช้าเธอเลือกซื้อเสื้อผ้ามากมายทั้งของเด็ก ผู้ใหญ่ทั้งชายและหญิง แต่ถึงเธอจะ้าเสื้อผ้าราคาถูกมากแค่ไหน แต่เธอก็ยังเลือกอย่างเอาใจใส่เพราะเธอพอจะรู้กฎเกณฑ์การแต่งกายของคนในสมัยนั้นอยู่บ้าง พวกเสื้อผ้าที่สั้นเกินไปเธอจึงไม่ได้เลือกมันมาส่วนเสื้อผ้าลายดอกและสีสันนั้นก็มีหลายตัวที่เธอเลือก แม้เมื่อทะลุมิติไปตอนแรกๆ เสื้อผ้าบางส่วนจะยังไม่สามารถใส่มันได้แต่อีกไม่นานวัฒนธรรมการแต่งกายก็จะค่อยๆ เปิดกว้างขึ้นเอง
เมื่อเลือกได้แล้วเธอก็ให้พนักงานทยอยคนไปที่รถจากนั้นก็เหลียวซ้ายแลขวาก่อนจะนำเสื้อผ้าทั้งหมดใส่ในมิติ และเธอก็เดินกลับเข้ามาในห้างอีกครั้งก่อนจะไปที่ร้านยาและซื้อยาต่างๆจำนวนมาก แต่ซินดี้ก็ยังรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเื่เสื้อผ้าเพราะดูเหมือน
‘แย่แล้วเสื้อผ้ายังไม่พอ!’
1K
