หลังจากโต้หนีออกจากบ้านไปตอนที่ทะเลาะกับแอมป์แม่เลี้ยงคนสวยของมัน แอมป์ก็ไม่ได้ข่าวของโต้อีกเลย เธอติดต่อเขาไม่ได้เลยสักทางไม่ว่าจะโทร จะไลน์ ส่งข้อความไปถามเพื่อน ๆ คนไหนก็ไม่มีใครรู้ แน่นอนว่ามีบางคนรู้แต่ไม่ยอมบอก จนในที่สุดแอมป์ก็โกรธจัด เธอรู้ดีว่าลูกเลี้ยงตัวแสบของเธอยังอยู่ดีมีสุขแต่ มันแค่หลบหน้าเธอเท่านั้น ในเมื่อแอมป์รู้แบบนี้เธอจึงทำใจแข็งไม่ออกตามหาโต้อีก ก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาทำงานหาเงินด้วยความเหนื่อยยากต่อไป..
จนเวลาผ่านไปนานหลายอาทิตย์ ใน่ค่ำ ๆ ของวันหนึ่งแอมป์กลับมาจากทำงานพิเศษนอกบ้าน เธอพบตกมากเมื่อพบว่าประตูบ้านที่ปิดล็อกไว้ถูกเปิดออก แถมภายในบ้านก็มีเสียง ก๊อก ๆ แก็ก ๆ คล้ายเสียงของใครกำลังรื้อค้นข้าวของอยู่ หัวใจของแอมป์ตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม มือไม้เย็นเฉียบ เหงื่อกาฬแตกเต็มใบหน้า โจรงั้นเหรอ!!? มีโจรกำลังขโมยของบ้านฉันเหรอ แอมป์คิดในใจอย่างกระวนกระวาย ไม่เป็ไปไม่ได้ฉันอยู่ที่นี่มาเป็สิบปีแถวนี้ไม่เคยมีโจรขโมยออกอาละวาด ถ้าไม่ใช่โจรอย่างงั้นก็ต้องเป็…
ดวงตาของแอมป์พลันสว่างวาบ ใช่แล้วคนที่มีกุญแจบ้านไม่ได้มีแต่เธอคนเดียว หากแต่ยังมีอยู่อีกหนึ่งคน คนที่อยู่กับเธอมาในบ้านหลังนี้นานแสนนาน…โตโต้ ลูกเลี้ยงของเธอนั่นเอง ในเวลานั้นรอยยิ้มของแอมป์ปรากฏชัดขึ้นบนใบหน้าอยู่ชั่วครู่ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็ความโกรธจัด เ้าลูกตัวแสบหายไปเป็อาทิตย์ ติดต่อก็ไม่ได้ พอกลับมาก็มารื้อข้าวของเสียงดังอีก แบบนี้คงต้องดุชุดใหญ่หน่อยแล้ว แอมป์ทำหน้าบูดบึ้งก่อนจะพ่นลมหายใจออกมา จากนั้นเธอก็สาวเท้าเดินเข้าไปในบ้านอย่างมั่นอกมั่นใจว่า ใครบางคนที่อยู่ในบ้านเวลานี้คือ โต้ แน่นอน
แอมป์กวาดตามองไปรอบบ้านแต่ก็ไม่พบ ก่อนที่เธอจะได้ยินเสียงบางอย่างดังมาจากห้องนอนของเธอ แอมป์ตรงดิ่งเข้าไปทันที เมื่อเข้ามาถึงเธอก็พบกับข้าวของที่กระจัดกระจายเกลื่อนพื้น และใครบางคนที่กำลังรื้อมันอยู่ ซึ่งทุกอย่างเป็ไปตามที่แอมป์คาดเดา ใช่โต้จริง ๆ เพียงแต่สภาพของเขาเวลานี้ดูไม่จืดเลย ชุดนักเรียนชุดเดิมตัวที่ใส่ออกไปครั้งล่าสุดมันสกปรก แถมส่งกลิ่นเหม็นจนแอมป์แทบอยากจะอาเจียน ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง เป็ภาพที่น่าเกลียดมาก ๆ นี่เขาไปทำอะไรมากันแน่ แอมป์แค่นเสียงเรียกโต้ออกมาดังลั่น "หยุดนะโต้..!! นี่ลูกกำลังจะทำอะไร" เสียงของแอมป์ทำให้โตหยุดมือทันทีก่อนที่มันจะหันมาหาเธอ
และวินาทีแรกที่แอมป์เห็นใบหน้าของลูกเลี้ยง มันก็ทำให้เธอใแทบสิ้นสติ ขอบตาของโต้หมองคล้ำ ใบหน้าซูบตอบ ราวกับคนติดยาเสพติด แถมสายตาที่มองแอมป์ก็ดูน่าขนลุกอีกด้วย เล่นเอาเธอถึงกับผงะไปชั่วขณะ "ตะ โต้ เกิดอะไรขึ้นกับลูก…" แอมป์เอ่ยปากถามลูกเลี้ยงตัวแสบของเธอด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ โต้มองตาขวางก่อนพูดออกมาเบา ๆ " เอา..เงินมา….กู อยากได้เงิน" คำพูดนั้นทำเอาแอมป์ถึงกับตกตะลึง โต้ใช้คำว่า มึง กู กับเธอเนี่ยนะ บ้าไปแล้ว ถึงเธอจะไม่ใช่แม่แท้ ๆ แต่โต้ก็ไม่เคยหยาบคายรุนแรงแบบนี้มาก่อน เขาคงเสียสติหรือไม่ก็เล่นยา จนเพี้ยนไปแล้วจริง ๆ
ในเมื่อเป็แบบนี้แอมป์คงต้องหาทางเอาตัวรอดก่อน เธอรักโต้มากก็จริง แต่ถ้าปล่อยไว้ตัวเธอก็จะเป็อันตรายไปด้วย "กูบอกว่าเอาเงินมามึงหูแตกรึไงอีเวร…!!" โต้ตวาดเสียงดังจนแอมป์สะดุ้งเฮือก "งะ..เงินอะไร แม่ไม่มีหรอก อย่าเสียเวลาหาเลย…" แอมป์ฝืนพูดพร้อมกับก้าวถอยหลังทีละนิดเพื่อออกจากห้อง โต้ทำตาขวางเอียงคอมองอย่างน่ากลัวราวกับมันไม่ใช่คน แอมป์กลัวมากั้แ่เกิดมาเธอยังไม่เคยพบเห็นสายตาที่น่ากลัวแบบนี้มาก่อน "อีตอแหล..!! กูรู้มึงมี แต่มึงไม่บอกกู จะเก็บไว้ให้ผัวใหม่สิท่า ใช่สิกูมันก็แค่ลูกเลี้ยงมึงจะมาสนใจอะไรเล่า เอาเงินมาซะกูจะได้ไปจากไอ้บ้านเฮงซวยนี่…" โต้กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงเมา ๆ และทุกคำนั้นล้วนหยาบคายบาดหู แอมป์รู้สึกโมโหมาก แต่ก็เข้าใจดีว่าโตกำลังเมายาหนัก เธออยากจะพาเข้าไปบำบัดใจจะขาด แต่ตอนนี้ต้องหนีเอาตัวรอดก่อน
โต้ลดสายตาลงมามองที่กระเป๋าสะพายของแอมป์ ซึ่งแน่นอนว่าในนี้มีเงินอยู่ หากโต้ แย่งไปได้เธอแย่แน่ ด้วยสัญชาตญาณการเอาตัวรอดแอมป์จึงใช้สองมือคว้ากระเป๋าขึ้นมาแนบอกแน่น ก่อนที่จะตัดสินใจวิ่งหนีออกมาจากห้อง แต่ไม่รู้ทำเหมือนกัน ว่าโต้ในสภาพนั้น ถึงได้พุ่งเข้ามาถึงตัวเธอได้เสียก่อน มันไม่รอช้าที่จะยื้อแย่งกระเป๋าทันที
"หยุดนะโต้!! แม่บอกให้หยุด!! นี่เป็เงินค่าบ้านกับข้ากับข้าวของเดือนนี่อย่าเอาไปนะ" แอมป์ร้องเสียงหลง แต่มีรึที่โต้จะสนใจ มันสนแค่เงินในกระเป๋าอย่างเดียว "กูบอกให้เอามา พูดไม่รู้ฟังรึไงอีนี่" แม้โต้จะเสพยาจนผอมแต่มันก็ยังมีแรงมากกว่าแอมป์อยู่ดี มันกำลังจะเอามือเข้าไปในกระเป๋าเพื่อหยิบเงิน แต่แอมป์ก็ขัดขืนเต็มที่เธอไม่รู้จะทำยังไงจึงชิงคว้าเงินออกมาก่อนจากนั้นก็ยัดมันใส่เข้าไปที่ทรวงองค์มหึมาของตัวเองทันที โต้ถึงกับมองหน้าแอมป์ด้วยความโกรธจัด "เงินอยู่ในนี่หมดแล้วถ้าคิดว่ากล้าหยิบก็เอาเลย…" แอมป์มองตาโต้เขม็งด้วยโกรธบ่นกับความผิดหวัง เธอเชื่อว่าโต้คงไม่กล้าทำแน่ ๆ ยังไงเธอก็เป็แม่เลี้ยงที่เลี้ยงดูมันมา
เหมือนแอมป์จะคิดถูกโต้กัดฟันกรอด ๆ กำหมัดแน่นดวงตาจับจ้องอยู่สองเต้ามโหฬารในชุดเดรสสีน้ำตาลคอกว้างของแอมป์ไม่กะพริบ ตอนนั้นมันไม่ได้รู้สึกหื่นเลยสักนิด ในหัวคิดแค่ว่าอยากได้เงินเพียงอย่างเดียว "ถ้าไม่ได้เงิน..พวกมันเอากูตายแน่.." โต้บ่นพึมพำกับตัวเองก่อนจะตัดสินใจทำบางอย่าง นั่นก็คือการพุ่งเข้ามาหาแอมป์อย่างรวดเร็ว พร้อมมือที่พยายามจะล้วงลงไปคอเสื้อเพื่อหยิบเงิน แอมป์ถึงกับเบิกตากว้างอย่างตกตะลึงก่อนที่เธอจะกรีดร้องออกมาดังลั่นห้องนอน
"กรี๊ดดดดดดด…..!! หยุดนะตาโต้นี่แม่นะ เอามือออกไป" แอมป์ทั้งร้องทั้งดิ้นสุดแรงจนในที่สุดเธอก็เสียหลักล้มลงกับพื้น แต่เ้าโต้ก็ยังไม่หยุดล้วงมือของมันป่ายแปะไปมาเพื่อจะหยิบเงิน ซึ่งตอนนี้เ้าเงินปึกนั้นน่าจะหลุดร่วงไปไหนต่อไหนแล้ว แอมป์ที่ขัดขืนอยู่พักใหญ่ก็เริ่มหมดแรง ก่อนที่เธอจะเริ่มมีน้ำตาไหลออกมา และหันมากล่าวอย่างสะอึกสะอื้นว่าให้โต้หยุด และเอามือออก
ส่วนโต้ในเวลานั้นดูเหมือนว่ายาที่เสพเข้าไปจะเริ่มหมดฤทธิ์ มันเริ่มมีสติกลับมาเล็กน้อย จึงหยุดออกแรงอาละวาด แต่ก็ดันรู้สึกอย่างอื่นแทน อ๊าาาาาา…นุ่มแน่นดีจังว้อย จะเอาแค่เงินทำไม เอาแม่ด้วยเลยดีกว่า ถ้าจะเหี้ยก็เหี้ยให้สุดไปเลยสิ โต้คิดในใจอย่างชั่วร้าย ก่อนที่มือของมันที่ล้วงหาเงิน จะเปลี่ยนมาเป็บีบขย้ำเต้างามคู่ั์ของแอมป์แทน ซึ่งหญิงสาวก็รู้ตัวทันทีเธอใมากยิ่งกว่าเดิมหลายสิบเท่า
"จะ จะทำอะไรน่ะโต้อย่านะ..!! อยากได้เงินเหรอเอาไปเลย แต่อย่าทำแม่นะไม่เอา นี่แม่นะ" แอมป์ร้องเสียงดังด้วยความกลัว หน้าของเธอซีดเผือด พร้อมกับสะบัดส่ายไปมา
แต่ในเวลานั้นด้วยความหื่นที่มีในตัวเป็ทุนเดิมของโต้ บวกกับอำนาจของฤทธิ์ยาที่เสพเข้าไปจึงทำให้มันหน้ามืดไม่รู้ผิดชอบชั่วดีอีกแล้ว มือของโต้ยังคงบีบเคล้นเต้าอวบเต่งของแอมป์อย่างสนุกมือ
"อืมมมมมม…..อ๊ายยยยยย…ปะ ปล่อยแม่นะ..โต้ ฮือ ๆ " แอมป์หลับตาปี๋พร้อมกับน้ำตาไหลพราก แต่ท่าทางอันน่าสงสารของเธอก็ไม่ได้ทำให้โตโต้หยุดมือหรือสลดแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามมันยิ่งกระทำหนักขึ้น "โอววววววว…สุดยอด เต็มไม้เต็มมือเป็บ้า รู้งี้ กูจับตั้งนานแล้ว ไม่ต้องแอบจับตอนนอน" พอแอมป์ได้ยินโต้พูดออกมาแบบนั้น เธอก็ใจนแทบช็อก นี่ลูกเลี้ยงที่เธอดูแลมาั้แ่เด็กแอบล่วงเกินเธอมาตลอดรึนี่…หัวใจของแอมป์แตกเป็เสี่ยง ๆ เรี่ยวแรงที่ดิ้นขัดขืนก็พลันหมดลงอย่างรวดเร็ว น้ำตาเธอไหลอาบสองแก้มสวยอย่างน่าเวทนา ส่วนเ้าโตโต้ลูกเลี้ยงสุดระยำมันยังคงไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น
ในเวลานี้นอกจากสองมือที่บีบเคล้นเต้างามคู่ั์อยู่ ใบหน้าของมันจะพุ่งเข้ามาซุกไซ้ซอกคอของแอมป์จนเธอขนลุกเกรียว ทั้งจมูกของมัน ที่สูดลมกลิ่นหอมจากผิว ทั้งลิ้นที่ลากเลียไปมาอย่างหื่นกระหาย บางทีมันก็เลื่อนขึ้นไปแหย่แยงในรูหูของแอมป์จนเธอสยิวกายดิ้นเร่า ๆ
"หอม…หอมจริงไม่คิดว่าแม่จะหอมขนาดนี้ อ๊าาาาาาา..ยิ่งได้กลิ่นแบบนี้ควยผมก็ยิ่งแข็งจนแทบจะะเิออกมาแล้ว" โตโต้พูดขึ้น และประโยคอันลามกจกเปรตเ่าั้ก็ยิ่งทำให้แอมป์กลัวหนักขึ้นไปอีก ถ้าเธอโดนโตโต้ลูกเลี้ยงของเธอขืนใจขึ้นมาจริง ๆ จะเป็ยังไง แล้วถ้า…..เกิดท้องขึ้นมาล่ะ!! เธอจะเอาหน้าไปไว้ไหน ไม่ได้เธอยอมไม่ได้ เมื่อคิดได้แอมป์ก็ฮึดสู้ขึ้นมาอีกครั้งเธอรวบรวมพลังเฮือกสุดท้ายที่เหลือก่อนจะดิ้นขัดขืนโตโต้สุดกำลัง และด้วยความที่เ้าลูกเลี้ยงสุดหื่นของแอมป์กำลังประมาทเพราะคิดว่า แม่เลี้ยงสิ้นฤทธิ์แล้ว มันก็เลยถูกผลักจนกระเด็นถอยไปด้านหลัง แอมป์ได้จังหวะรีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็วก่อนจะรีบวิ่งไปที่ประตูหน้าบ้านเพื่อออกไปขอความช่วยเหลือ
ทางรอดของเธออยู่ใกล้แค่เอื้อมแต่ทว่า…ดูเหมือนวันนี้จะไม่ใช่วันของเธอ เมื่อ จู่ ๆ ร่างอวบอั๋นของเธอก็ถูกใครบางคนพุ่งมาจากทางด้านหลังก่อนที่มันจะรวบเธอตัวเอาไว้ เ้าโต้นั่นเอง "จะหนีลูกไปไหนจ๊ะคุณแม่เลี้ยงคนสวยของผม มาสนุกกันดีกว่าน่า แบบที่แม่เคยสนุกกับพ่อไง.." โต้พูดออกมาในขณะที่นั่งคร่อมทับร่างของแอมป์อยู่ สีหน้า และแววตาของมันดูหื่นกระหายในกามราคะสุด ๆ แถมเ้าท่อนเนื้อตรงเป้ากางเกงนักเรียนก็บวมตุงอย่างน่ากลัว "ฮือ ๆ อย่าทำแม่เลยโต้ แม่กลัวท้อง ปล่อยแม่ไปเถอะนะ คิดซะว่าเห็นแก่ที่แม่ดูแลโต้มา" แอมป์น้ำตาไหลพรากพร้อมทั้งอ้อนวอน เ้าโต้เป็ครั้งสุด และดูเหมือนสิ่งที่เธอทำจะได้ผลนิดหน่อย เ้าโต้หยุดนิ่งไปชั่วขณะแต่แล้วเสียงในหัวจากฤทธิ์ยาที่เสพเข้าไปก็ดังระงมขึ้น
"อย่าโง่น่าไอ้ควาย ถ้ามึงปล่อยแม่มึงไป คิดเหรอว่าเธอจะไม่พาตำรวจมาจับมึง"
"จัดการเย็ดแม่งให้น้ำแตกคาหีไปเลย ถ่ายรูปเก็บไว้ด้วยก็ได้ แค่นี้มันก็ไม่กล้าหือกับมึงแล้วเชื่อกู"
"ท้องก็ท้องไปสิวะ ไม่ใช่แม่แท้ ๆ มึงสักหน่อยจะสนทำไม มึงลองแหกตาดูนม มันซะก่อน นมอวบ ๆ ขนาดนี่มึงจะหาจากกะหรี่ที่ไหนได้อีก ถ้ามึงไม่กินมันวันนี้ วันหน้าก็มีไอ้ผู้ชายคนอื่นมากินอยู่ดีเสียของนะเว้ยโต้.."
เสียงความคิดหยาบช้ากักขฬะมากมายดังขึ้นในหัว และมันก็ส่งผลให้โต้เข้าสู่ด้านมืดอีกครั้ง "มาถึงขั้นนี่โต้คงถอยไม่ได้แล้ว ให้โต้เย็ดแม่แอมป์นะ โต้รับรองว่าจะไม่แตกในแม่ไม่ต้องกลัวท้องหรอก…" เ้าโต้กล่าวขึ้นด้วยใบหน้าหื่นสุด ส่วนแอมป์เมื่อได้ยินเธอก็ส่ายหน้าปฏิเสธเป็พัลวัน ใครจะไปเชื่อคำพูดของคนติดยากันเล่า เธอไม่ขอเสี่ยงดีกว่า แอมป์กัดฟันดิ้นขัดขืนอีกครั้งแต่ทว่า…เสียงเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น
แคว่ก…!! เ้าโต้จับไปที่ชุดตรงหน้าอก แล้วกระฉากสุดแรงทำให้ชุดขาดกระจุย เมื่อชุดขาดจึงได้เผยให้เห็นสองเต้าขาวอวบอิ่มไซซ์มหึมาของแม่เลี้ยงคนสวย มันถูกห่อหุ้มด้วยยกทรงสีดำลายลูกไม้ตัวสวย แอมป์ถึงกับตกตะลึงจากนั้นเธอก็รีบ ยกแขนสองข้างขึ้นมาปิดบังเอาไว้ (แม้ขนาดของเต้าจนใหญ่เกินปิดได้ก็ตาม) เ้าโต้ถึงกับตาลุกวาว "ช่าง สวยน่ากินอะไรแบบนี้ นมขนาดนี้จะเล่นสนุกอะไรได้บางนะ อ๊าาาาแค่คิดก็อดใจไม่ไหวแล้ว" เ้าโต้คิดในใจก่อนที่สองมือของมันจะพุ่งมาจับแขนของแอมป์ออก เธอสู้แรงลูกเลี้ยงไม่ได้เลย ก่อนที่ใบหน้าของโต้จะพุ่งตามลงมาซุกไซ้ และลากลิ้นไปบนเต้างามของแอมป์อย่างสนุกสนาน แอมป์ถึงกับดิ้นพล่านด้วยความอาย และความเสียวซ่าน..
จบตอน
ตอนต่อไป ลูกเลี้ยงสุดชั่ว กับคุณแม่เลี้ยงสุดเสียว…
4K
